Το πλαθολόγιο είναι μια θερμοκοιτίδα νεογέννητων λέξεων του σωλήνα καθώς και κάποιων άλλων νεκραναστημένων λεξιλογικών Φρανκεστάιν. Η αρμάδα αυτών των λέξεων δημιουργήθηκε για να σας δώσει τα μέσα να εκφράσετε πληρέστερα το βίωμά σας - δηλαδή να πείτε με άλλα λόγια αυτό που θέλατε τόσο καιρό και δεν είχατε τις λέξεις. Αν λοιπόν θέλετε να μάθετε τι σημαίνουν "γκεσταπωλήτρια", "πλυσταγμός" και "λικερώνομαι" ή, εδώ που τα λέμε, "πλαθολόγιο", συμβουλευτείτε αυτόν τον οδηγό έκφρασης και επικοινωνίκας για τη νέα χιλιετία.
Απολαυστικό. Σε κάνει να νιώθεις ότι δεν είσαι μόνος όταν αναρωτιέσαι γιατί δεν υπάρχει λέξη για κάποια καθημερινά που από ό,τι φαίνεται όλοι αντιμετωπίζουμε. Είχα αγοράσει την πρώτη έκδοση πολύ παλιά και την μοιράστηκα με φίλους. Χάθηκε σε κάποιο παγκάκι στα Εξάρχεια στις αρχές της δεκαετίας των μηδέν's, ελπίζω όποιος το βρήκε να το χάρηκε όσο εγώ.
Αγαπημένη λέξη που θυμάμαι: η "αχαρτία" (όταν συνειδητοποιείς πολύ αργά ότι έχεις ξεμείνει από χαρτί στην τουαλέτα, φωνάζεις να σου φέρουν και ανοίγει η πόρτα από όπου προβάλλει ένα ασώματο χέρι κρατώντας το πολυπόθητο ρολό). Α, και η "κρουστή συντήρηση" (όταν χαλάει μια συσκευή -συνήθως η τηλεόραση- και την κοπανάς για να επανέλθει και, κάποιες φορές, όντως γιατρεύεται!) Ακόμα χρησιμοποιώ την πατροπαράδοτη αυτή μέθοδο στο PC μου όταν καθυστερεί, κοπανώντας την οθόνη, μάταια βέβαια...