What do you think?
Rate this book
Czarny Staw #2
Wiła
Stranger Things w polskich realiach! Zgrana paczka przyjaciół na tropie tajemniczych i niebezpiecznych istot z polskich legend.
Walka z duchem na rozpoczęcie roku szkolnego? Dzień jak co dzień w Czarnym Stawie. Kamil Jura i jego paczka: Długi, Niedźwiedź i Akira, widzieli już nie takie rzeczy w tym spokojnym na pierwszy rzut oka miasteczku.
Ale pozory mylą. W Czarnym Stawie aż roi się od nadzwyczajnych zjawisk i dziwnych istot.
A duch pięknej kobiety, z którym muszą się zmierzyć przyjaciele, ma już na sumieniu wiele tajemniczych zniknięć. I nie zamierza odpuścić. Ponieważ czarująca Wi zawsze dostaje to, czego chce. I biada temu, kto jej zaufa.
Znakomity cykl powieściowy dla młodzieży, oparty na dawnych słowiańskich wierzeniach.
Walka z duchem na rozpoczęcie roku szkolnego? Dzień jak co dzień w Czarnym Stawie. Kamil Jura i jego paczka: Długi, Niedźwiedź i Akira, widzieli już nie takie rzeczy w tym spokojnym na pierwszy rzut oka miasteczku.
Ale pozory mylą. W Czarnym Stawie aż roi się od nadzwyczajnych zjawisk i dziwnych istot.
A duch pięknej kobiety, z którym muszą się zmierzyć przyjaciele, ma już na sumieniu wiele tajemniczych zniknięć. I nie zamierza odpuścić. Ponieważ czarująca Wi zawsze dostaje to, czego chce. I biada temu, kto jej zaufa.
Znakomity cykl powieściowy dla młodzieży, oparty na dawnych słowiańskich wierzeniach.
- GenresPolish LiteratureFantasy
272 pages, Paperback
First published May 5, 2021
3 people are currently reading
48 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 24 of 24 reviews
July 26, 2023
1) Bohaterowie umieją wszysgko
2) Poprowadzenie pewnych wątków jest absurdalne
3) Bohaterowie nawet się nie zastanowią że to może im się nie udać
4) Styl pisania chciał być młodzieżowy, ale coś mu nie wyszło
5) Stranger Things nic tu nie było, jedynie prolog jakoś nawiązywał a reszta to jakby autor miał wywalone
2) Poprowadzenie pewnych wątków jest absurdalne
3) Bohaterowie nawet się nie zastanowią że to może im się nie udać
4) Styl pisania chciał być młodzieżowy, ale coś mu nie wyszło
5) Stranger Things nic tu nie było, jedynie prolog jakoś nawiązywał a reszta to jakby autor miał wywalone
December 2, 2025
[współpraca reklamowa]
Wracamy do Czarnego Stawu! Po pierwszym tomie byłam ogromnie ciekawa jak potoczą się dalsze losy paczki Kamila i muszę przyznać, że znowu się nie zawiodłam. Chociaż pojawiło się kilka wątków, które podobały mi się trochę mniej, to całość dalej trzyma klimat .
Tym razem w lesie dochodzi do tajemniczych zaginięć... I oczywiście Akira, Kamil i chłopaki muszą w to wpaść po same uszy i spróbować rozwikłać zagadkę ducha... a może demona?
Bohaterowie są odważniejsi po wydarzeniach z pierwszego tomu i od razu biorą się do roboty. Zdecydowanie było tu mniej strasznie, a samo zakończenie okazało się dla mnie trochę mniej satysfakcjonujące. ALE! Pulman! Kocham tego kota całym sercem. I tak, kot odgrywa tutaj naprawdę ważną rolę .
Historia Wiły jest ciekawa, wciągająca, miejscami bardzo klimatyczna choć końcówka nie zrobiła na mnie aż takiego "wow" jak poprzednio. Za to możemy zobaczyć inną stronę babci Kamila i obserwować jak cała ekipa dorasta, zmienia się i coraz mocniej trzyma się razem.
Powrót do Czarnego Stawu uważam za udany - było śmiesznie, było dramatycznie, a przede wszystkim czuć tu ogromną siłę przyjaźni. A koty rządzą! Chociaż jestem psiarą, po tej książce... można zmienić zdanie
Polecam!
Wracamy do Czarnego Stawu! Po pierwszym tomie byłam ogromnie ciekawa jak potoczą się dalsze losy paczki Kamila i muszę przyznać, że znowu się nie zawiodłam. Chociaż pojawiło się kilka wątków, które podobały mi się trochę mniej, to całość dalej trzyma klimat .
Tym razem w lesie dochodzi do tajemniczych zaginięć... I oczywiście Akira, Kamil i chłopaki muszą w to wpaść po same uszy i spróbować rozwikłać zagadkę ducha... a może demona?
Bohaterowie są odważniejsi po wydarzeniach z pierwszego tomu i od razu biorą się do roboty. Zdecydowanie było tu mniej strasznie, a samo zakończenie okazało się dla mnie trochę mniej satysfakcjonujące. ALE! Pulman! Kocham tego kota całym sercem. I tak, kot odgrywa tutaj naprawdę ważną rolę .
Historia Wiły jest ciekawa, wciągająca, miejscami bardzo klimatyczna choć końcówka nie zrobiła na mnie aż takiego "wow" jak poprzednio. Za to możemy zobaczyć inną stronę babci Kamila i obserwować jak cała ekipa dorasta, zmienia się i coraz mocniej trzyma się razem.
Powrót do Czarnego Stawu uważam za udany - było śmiesznie, było dramatycznie, a przede wszystkim czuć tu ogromną siłę przyjaźni. A koty rządzą! Chociaż jestem psiarą, po tej książce... można zmienić zdanie
Polecam!
November 16, 2025
podobala mi sie, ale jest dosc dla mlodego czytalnika tak jak pierwsza czesc. raczej nie bede czytac nic wiecej z serii, ale ciesze sie ze siegnelam
November 1, 2025
Po świetnym „Czarnym stawie”, który okazał się jedną z ciekawszych młodzieżówek ostatnich lat, moje oczekiwania wobec kontynuacji były naprawdę wysokie. Gdy tylko pojawiła się zapowiedź „Wiły”, wiedziałam, że nie odpuszczę. I całe szczęście — Robert Ziębiński po raz kolejny udowodnił, że potrafi pisać nie tylko z pomysłem, ale też z wyczuciem dla młodego (i nie tylko młodego) czytelnika.
Już od pierwszych stron widać, że autor doskonale panuje nad tempem akcji. Jego język jest lekki, naturalny, a dialogi brzmią autentycznie — bez sztuczności, która często potrafi pogrążyć młodzieżowe powieści. Przez książkę się po prostu płynie: dynamiczne sceny przeplatają się z chwilami refleksji, a całość wciąga tak bardzo, że nawet nie zauważa się, kiedy mija połowa tomu.
„Wiła” kontynuuje wątki z „Czarnego stawu”, ale nie jest tylko ich powtórzeniem. Ziębiński rozbudowuje świat, wprowadzając nową, mroczną siłę, która nawiedza małą miejscowość i zmienia spokojne życie bohaterów w nieustanną walkę o przetrwanie. Kamil i jego przyjaciele muszą zmierzyć się z kolejnym przejawem legend, które w tym uniwersum są jak najbardziej rzeczywiste — i to jest właśnie największy atut tej serii. Tutaj polski folklor żyje, oddycha i potrafi naprawdę przestraszyć.
Autor ponownie sięga po motyw Twardowskiego, ale w tym tomie szczególnie mocno rozwija wątki słowiańskiej mitologii. Pojawia się tytułowa wiła — mityczna istota znana z ludowych podań, piękna, ale niebezpieczna, która wciąga ludzi w swoją grę i staje się symbolem uwodzącej, nieokiełznanej natury zła. Obok niej pojawiają się też echa dawnych wierzeń, duchów i demonów, które przemykają gdzieś na granicy świata realnego i magicznego. Ziębiński zgrabnie łączy autentyczne elementy mitologii słowiańskiej z własnymi pomysłami fabularnymi, tworząc spójną, nowoczesną historię o polskich korzeniach. Dzięki temu książka ma wyjątkowy klimat i tożsamość, której często brakuje współczesnym młodzieżówkom.
Akcja nie zwalnia ani na moment — nie ma tu przestojów, a każdy rozdział kończy się tak, że trudno nie sięgnąć od razu po kolejny. Atmosfera Czarnego Stawu pozostaje duszna, niepokojąca, a jednak fascynująca. Miasteczko, w którym granica między światem ludzi a światem legend zaciera się z każdą stroną, przyciąga jak magnes. To połączenie grozy, tajemnicy i małomiasteczkowej codzienności działa znakomicie, tworząc klimat idealny na jesienne wieczory.
Bohaterowie dojrzewają wraz z fabułą — ich emocje są wiarygodne, decyzje logiczne, a relacje między nimi pełne ciepła i humoru. Widać, że łączy ich coś więcej niż tylko wspólna walka ze złem. Mają swoje problemy, dylematy, małe dramaty i radości, przez co łatwo się z nimi utożsamić. No i Pan Pullman, koci towarzysz Kamila — prawdziwa perełka tego tomu. Wnosi odrobinę lekkości i uroku, stanowiąc doskonały kontrast dla mroczniejszych wątków. (Tak, sama chciałabym mieć takiego kocura, choć podejrzewam, że mój mąż nie byłby aż tak zachwycony).
Podsumowując — „Wiła” to kontynuacja, która w pełni dorasta do swojego poprzednika. To książka napisana z pasją, wyczuciem i świetnym rytmem. Młodszy czytelnik dostanie tu emocjonującą przygodę z elementami grozy, a starszy – nostalgiczny powrót do czasów, gdy wierzyliśmy, że legendy mogą ożyć. Obecność słowiańskich motywów, takich jak wiły, duchy i odwołania do dawnych wierzeń, nadaje tej historii wyjątkowy, lokalny charakter i sprawia, że na tle innych młodzieżowych serii ta wyróżnia się oryginalnością i głębią.
Idealna lektura na długie, jesienne wieczory — mroczna, wciągająca i z sercem. Czekam z niecierpliwością na trzeci tom, bo jeśli Ziębiński utrzyma ten poziom, „Czarny staw” stanie się jedną z tych serii, o których będzie się mówić długo po zakończeniu.
Już od pierwszych stron widać, że autor doskonale panuje nad tempem akcji. Jego język jest lekki, naturalny, a dialogi brzmią autentycznie — bez sztuczności, która często potrafi pogrążyć młodzieżowe powieści. Przez książkę się po prostu płynie: dynamiczne sceny przeplatają się z chwilami refleksji, a całość wciąga tak bardzo, że nawet nie zauważa się, kiedy mija połowa tomu.
„Wiła” kontynuuje wątki z „Czarnego stawu”, ale nie jest tylko ich powtórzeniem. Ziębiński rozbudowuje świat, wprowadzając nową, mroczną siłę, która nawiedza małą miejscowość i zmienia spokojne życie bohaterów w nieustanną walkę o przetrwanie. Kamil i jego przyjaciele muszą zmierzyć się z kolejnym przejawem legend, które w tym uniwersum są jak najbardziej rzeczywiste — i to jest właśnie największy atut tej serii. Tutaj polski folklor żyje, oddycha i potrafi naprawdę przestraszyć.
Autor ponownie sięga po motyw Twardowskiego, ale w tym tomie szczególnie mocno rozwija wątki słowiańskiej mitologii. Pojawia się tytułowa wiła — mityczna istota znana z ludowych podań, piękna, ale niebezpieczna, która wciąga ludzi w swoją grę i staje się symbolem uwodzącej, nieokiełznanej natury zła. Obok niej pojawiają się też echa dawnych wierzeń, duchów i demonów, które przemykają gdzieś na granicy świata realnego i magicznego. Ziębiński zgrabnie łączy autentyczne elementy mitologii słowiańskiej z własnymi pomysłami fabularnymi, tworząc spójną, nowoczesną historię o polskich korzeniach. Dzięki temu książka ma wyjątkowy klimat i tożsamość, której często brakuje współczesnym młodzieżówkom.
Akcja nie zwalnia ani na moment — nie ma tu przestojów, a każdy rozdział kończy się tak, że trudno nie sięgnąć od razu po kolejny. Atmosfera Czarnego Stawu pozostaje duszna, niepokojąca, a jednak fascynująca. Miasteczko, w którym granica między światem ludzi a światem legend zaciera się z każdą stroną, przyciąga jak magnes. To połączenie grozy, tajemnicy i małomiasteczkowej codzienności działa znakomicie, tworząc klimat idealny na jesienne wieczory.
Bohaterowie dojrzewają wraz z fabułą — ich emocje są wiarygodne, decyzje logiczne, a relacje między nimi pełne ciepła i humoru. Widać, że łączy ich coś więcej niż tylko wspólna walka ze złem. Mają swoje problemy, dylematy, małe dramaty i radości, przez co łatwo się z nimi utożsamić. No i Pan Pullman, koci towarzysz Kamila — prawdziwa perełka tego tomu. Wnosi odrobinę lekkości i uroku, stanowiąc doskonały kontrast dla mroczniejszych wątków. (Tak, sama chciałabym mieć takiego kocura, choć podejrzewam, że mój mąż nie byłby aż tak zachwycony).
Podsumowując — „Wiła” to kontynuacja, która w pełni dorasta do swojego poprzednika. To książka napisana z pasją, wyczuciem i świetnym rytmem. Młodszy czytelnik dostanie tu emocjonującą przygodę z elementami grozy, a starszy – nostalgiczny powrót do czasów, gdy wierzyliśmy, że legendy mogą ożyć. Obecność słowiańskich motywów, takich jak wiły, duchy i odwołania do dawnych wierzeń, nadaje tej historii wyjątkowy, lokalny charakter i sprawia, że na tle innych młodzieżowych serii ta wyróżnia się oryginalnością i głębią.
Idealna lektura na długie, jesienne wieczory — mroczna, wciągająca i z sercem. Czekam z niecierpliwością na trzeci tom, bo jeśli Ziębiński utrzyma ten poziom, „Czarny staw” stanie się jedną z tych serii, o których będzie się mówić długo po zakończeniu.
December 9, 2025
Jak tylko zobaczyłam, że jest kontynuacja przygód przyjaciół z Czarnego Stawu, od razu sobie zakupiłam i niemal natychmiast zaczęłam czytać. Książki byłam ciekawa przede wszystkim dlatego, że chciałam więcej, ale też muszę przyznać, że jej wydanie kusi i to bardzo. Twarda, metaliczna oprawa i cudnie barwione brzegi, no kolejna perełka do biblioteczki. To gatunkowy mix, który nada się zarówno dla młodszych jak i starszych czytelników.
Kamil i jego paczka przyjaciół nowy rok szkolny zaczynają z przytupem, gdyż po niecodziennym incydencie w szkole stwierdzają, że mają ducha, czyli po raz kolejny muszą rozwiązać zagadkę. Starcie z Wi okazuje się niebezpieczne, piękna postać z ludowych wierzeń, potrafi opętać umysły i nimi kierować, jej głos zwodzi a urok zabija. Przyjaciele rozpoczynają śledztwo, odkrywają niepokojące fakty sięgające aż do legendy o czarowniku Laurentym Durze, niespodziewanie też ich sprzymierzeńcem i równocześnie ochroną staje się dziwny kot Pan Pulman.
Podobnie jak przy pierwszym tomie, tutaj również przepadłam. Jak zaczęłam to musiałam skończyć, nie było mowy o odłożeniu tej powieści na bok, zanim nie dowiem się o co chodzi, ani jak się to wszytko skończy. Książka zaczyna się tam gdzie kończy się poprzedni tom, ale nawet jak go nie znacie to nie przeszkodzi wam to w cieszeniu się lekturą, bo mamy tutaj zupełnie inną zagadkę, inne niebezpieczeństwa, a do tych wcześniejszych wydarzeń pojawiają się delikatne nawiązania.
To gatunkowy mix, trochę młodzieżówki, trochę fantastyki, trochę legendy, odrobina horroru, a nawet lekkiego thrillera. Dawne wierzenia łączą się z rzeczywistością, duchy mają moc, pradawne zjawy chcą ofiary, przez co w Czarnym Stawie znów dzieje się coś złego, z czym tylko czwórka przyjaciół może sobie poradzić. Wraz z nimi na nowo zagłębiamy się w dawne wierzenia, mity i legendy, odkrycia są zaskakujące, trudno oddzielić to co jest fikcją a co prawdą, ale autor na końcu wszytko wyjaśnia przez co wydźwięk tej lektury jest mocniejszy.
Książka napisana w świetnym stylu, zarówno lekkim jak i zajmującym. Akcja była warta i dynamiczna, wydarzenia ciekawe, choć jak na młodzieżówkę przystało nieco zachowawcze, choć i tak włos się może zjeżyć na głowie. To powieść z dreszczykiem, z wyraźną nutą magii, w której granica pomiędzy prawdą a fikcją się zaciera, a dobro i zło po raz kolejny stają w szranki. Autor znowu mnie zaskoczył ciekawymi tematami, zwrotami akcji, świetnymi pomysłami i oryginalną fabułą, w której łączy te elementy które ja bardzo lubię. Naprawdę podobała mi się ta książka, mam nadzieję że to jeszcze nie koniec przygód przyjaciół z Czarnego Stawu, a wszytko wskazuje na to że nie, więc pozostaje mi tylko czekać na ciąg dalszy, który na pewno będzie równie ekscytujący.
Kamil i jego paczka przyjaciół nowy rok szkolny zaczynają z przytupem, gdyż po niecodziennym incydencie w szkole stwierdzają, że mają ducha, czyli po raz kolejny muszą rozwiązać zagadkę. Starcie z Wi okazuje się niebezpieczne, piękna postać z ludowych wierzeń, potrafi opętać umysły i nimi kierować, jej głos zwodzi a urok zabija. Przyjaciele rozpoczynają śledztwo, odkrywają niepokojące fakty sięgające aż do legendy o czarowniku Laurentym Durze, niespodziewanie też ich sprzymierzeńcem i równocześnie ochroną staje się dziwny kot Pan Pulman.
Podobnie jak przy pierwszym tomie, tutaj również przepadłam. Jak zaczęłam to musiałam skończyć, nie było mowy o odłożeniu tej powieści na bok, zanim nie dowiem się o co chodzi, ani jak się to wszytko skończy. Książka zaczyna się tam gdzie kończy się poprzedni tom, ale nawet jak go nie znacie to nie przeszkodzi wam to w cieszeniu się lekturą, bo mamy tutaj zupełnie inną zagadkę, inne niebezpieczeństwa, a do tych wcześniejszych wydarzeń pojawiają się delikatne nawiązania.
To gatunkowy mix, trochę młodzieżówki, trochę fantastyki, trochę legendy, odrobina horroru, a nawet lekkiego thrillera. Dawne wierzenia łączą się z rzeczywistością, duchy mają moc, pradawne zjawy chcą ofiary, przez co w Czarnym Stawie znów dzieje się coś złego, z czym tylko czwórka przyjaciół może sobie poradzić. Wraz z nimi na nowo zagłębiamy się w dawne wierzenia, mity i legendy, odkrycia są zaskakujące, trudno oddzielić to co jest fikcją a co prawdą, ale autor na końcu wszytko wyjaśnia przez co wydźwięk tej lektury jest mocniejszy.
Książka napisana w świetnym stylu, zarówno lekkim jak i zajmującym. Akcja była warta i dynamiczna, wydarzenia ciekawe, choć jak na młodzieżówkę przystało nieco zachowawcze, choć i tak włos się może zjeżyć na głowie. To powieść z dreszczykiem, z wyraźną nutą magii, w której granica pomiędzy prawdą a fikcją się zaciera, a dobro i zło po raz kolejny stają w szranki. Autor znowu mnie zaskoczył ciekawymi tematami, zwrotami akcji, świetnymi pomysłami i oryginalną fabułą, w której łączy te elementy które ja bardzo lubię. Naprawdę podobała mi się ta książka, mam nadzieję że to jeszcze nie koniec przygód przyjaciół z Czarnego Stawu, a wszytko wskazuje na to że nie, więc pozostaje mi tylko czekać na ciąg dalszy, który na pewno będzie równie ekscytujący.
March 1, 2026
Czarny Staw został pozbawiony jednego demona. Tego, który był winien śmierci wielu ludzi, w tym dziadka Kamila. Jego babcia uspokoiła się, gdy dowiedziała się prawdy o tym w jaki sposób zniknął jej mąż. Od teraz stała się zwykłą babcia, może nawet trochę nadopiekuńczą. Niemniej życie chłopaka zdecydowanie zmieniło się na lepsze. I jeszcze jego mama w końcu znalazła pracę i zaczęła wychodzić do ludzi. Wygląda na to, że życie zaczyna wracać do normy. No i rozpoczyna się szkolny kierat. Kamil, Długi, Niedźwiedź i Akira muszą mierzyć się nie tylko z wymaganiami nauczycieli. Kolejny raz będą musieli stawić czoła osiłkowi, powtarzającemu kolejny tę samą klasę, który ich gnębi.
Jednak tym razem będzie nieco inaczej. Znów zaczynają się dziwne zniknięcia ludzi, w szkole dochodzi do niezidentyfikowanych działań. Jakby duch grasował po szkole i powodował różne szkody. Gdy więc przyjaciołom udaje się przejąć nagranie ze szkolnego monitoringu, coś zauważają. Jednak to, co widzą, zaczyna ich przerażać. W dodatku ów 'duch' wydaje się ich śledzić i dużo o nich wiedzieć. Ludzie w ich otoczeniu zachowują się, jakby ktoś nad nimi przejął kontrolę. Kto nimi steruje?
Czy i tym razem paczce uda się zidentyfikować problem, a potem go wyeliminować? Jaką rolę odegra w całej sprawie Pan Pulman, stary, odnaleziony kot babci? Kim jest tajemnicza i piękna Wi?
"Wiła" to znakomita fantastyka, czy też realizm magiczny, z demonami z mitologii słowiańskiej, przeznaczona dla młodzieży. Jest tak zajmująco napisana, że i dorosły czytelnik poczuje zaangażowanie. Ja jestem ciekawa, co jeszcze spotka tę paczkę młodych przyjaciół, jakie inne demony autor postawi na ich drodze. No i jak sobie młodzież z nimi poradzi. Przebieram nóżkami na dalszy ciąg. Czarny Staw to mroczne miejsce, które będę omijać szerokim łukiem. Ale nie w książce :)
8/10
Jednak tym razem będzie nieco inaczej. Znów zaczynają się dziwne zniknięcia ludzi, w szkole dochodzi do niezidentyfikowanych działań. Jakby duch grasował po szkole i powodował różne szkody. Gdy więc przyjaciołom udaje się przejąć nagranie ze szkolnego monitoringu, coś zauważają. Jednak to, co widzą, zaczyna ich przerażać. W dodatku ów 'duch' wydaje się ich śledzić i dużo o nich wiedzieć. Ludzie w ich otoczeniu zachowują się, jakby ktoś nad nimi przejął kontrolę. Kto nimi steruje?
Czy i tym razem paczce uda się zidentyfikować problem, a potem go wyeliminować? Jaką rolę odegra w całej sprawie Pan Pulman, stary, odnaleziony kot babci? Kim jest tajemnicza i piękna Wi?
"Wiła" to znakomita fantastyka, czy też realizm magiczny, z demonami z mitologii słowiańskiej, przeznaczona dla młodzieży. Jest tak zajmująco napisana, że i dorosły czytelnik poczuje zaangażowanie. Ja jestem ciekawa, co jeszcze spotka tę paczkę młodych przyjaciół, jakie inne demony autor postawi na ich drodze. No i jak sobie młodzież z nimi poradzi. Przebieram nóżkami na dalszy ciąg. Czarny Staw to mroczne miejsce, które będę omijać szerokim łukiem. Ale nie w książce :)
8/10
February 17, 2026
Został utrzymany poziom z pierwszego tomu, a nawet było jeszcze lepiej. Fajnie czytało się o grupce znajomych, która wspólnie rozwiązuje nadprzyrodzone zagadki. Dodatkowo podobał mi się motyw zestawienia ich bardziej dojrzałych odsłon, z tymi jeszcze dziecięcymi, jak dla mnie dodało to im wiarygodności. Fabuła podobała mi się nieco mniej niż poprzednim razem, ale nadal świetnie się bawiłam podczas czytania.
Minusem jak dla mnie był wątek choroby taty Akiry, nie został odpowiednio rozwinięty i nie do końca rozumiem czemu służyło jego wprowadzenie do fabuły. Akira też w jednej chwili jest tym przybita, a następnie zachowuje się jakby się to nie stało, a sam wątek nijak nie jest rozwinięty, aż do następnej sceny gdzie zostaje mu poświęcone kilka linijek i nic więcej.
Polecam przeczytać mimo iż historia ma drobne mankamenty. Nie mogę się już doczekać kolejnego tomu, który mam nadzieję że będzie jeszcze lepszy.
Minusem jak dla mnie był wątek choroby taty Akiry, nie został odpowiednio rozwinięty i nie do końca rozumiem czemu służyło jego wprowadzenie do fabuły. Akira też w jednej chwili jest tym przybita, a następnie zachowuje się jakby się to nie stało, a sam wątek nijak nie jest rozwinięty, aż do następnej sceny gdzie zostaje mu poświęcone kilka linijek i nic więcej.
Polecam przeczytać mimo iż historia ma drobne mankamenty. Nie mogę się już doczekać kolejnego tomu, który mam nadzieję że będzie jeszcze lepszy.
November 11, 2025
Drugi tom przygód dzieciaków z Czarnego Stawu i znowu bawiłam się świetnie ~
Już wiem, że każdą kolejną będę brała w ciemno!
Ten tom zyskał tym, że jest tutaj już dużo mroczniej, bardziej grozowo niż w tomie pierwszym~
Była moc! Były momenty, że zacisnęłam poślady 👀
Minus gwiazdka za to, że tym razem trochę za dużo deus ex machina i za łatwo i za gładko poszło jak na poziom mroku, z którego startowaliśmy.
Już wiem, że każdą kolejną będę brała w ciemno!
Ten tom zyskał tym, że jest tutaj już dużo mroczniej, bardziej grozowo niż w tomie pierwszym~
Była moc! Były momenty, że zacisnęłam poślady 👀
Minus gwiazdka za to, że tym razem trochę za dużo deus ex machina i za łatwo i za gładko poszło jak na poziom mroku, z którego startowaliśmy.
August 13, 2025
3.25
Pan Pulman 🥹
Pan Pulman 🥹
August 16, 2025
dużo gorsze niż pierwszy tom
December 25, 2025
reread
February 23, 2026
Świetna młodzieżówka. Czekam na kolejne części.
August 27, 2021
Lubiliście w młodości słuchać mrożących krew w żyłach opowieści przy ognisku? A może byliście tymi, którzy je opowiadali, strasząc towarzystwo?
Robert Ziębiński z pewnością lubi straszyć i powieścią „Czarny staw” zapoczątkował znakomitą serię z gatunku grozy dla młodzieży, której klimat mogę z czystym sercem określić jako niesamowity. Autor wokół przyjaźni i beztroski młodości buduje atmosferę mroku, wypełnioną niewytłumaczalnymi zjawiskami i walką dobra ze złem. Dorośli natomiast zdają się nie dostrzegać nie tylko niepojętych zdarzeń, ale też potrzeb nastolatków i ich problemów. Dlatego w moim odczuciu to książki, po które powinni sięgnąć również starsi czytelnicy, bo wiele mówią o wzajemnych relacjach rodziców i ich pociech.
Kamil wraz z matką w okresie wakacji przeprowadza się do babki, ale szybko nawiązuje w nowym miejscu przyjaźń z Akirą, Długim i Niedźwiedziem, którą zacieśnia wspólna walka z demonem. Z drugą częścią „Wiła” wchodzimy w nowy rok szkolny, który okaże się dla nich nie mniej ekscytujący i niebezpieczny jak letnie przygody. Tym razem przyjdzie im się zmierzyć z duchem kobiety nawiedzającym szkołę, która właśnie ich w pewien sposób naznacza.
Nieustraszona czwórka przyjaciół będzie musiała sięgnąć do legend i w przeszłość, by odkryć kim jest kobieta, która ich prześladuje i jakie ma wobec nich zamiary. Wkrótce pojawią się inne sygnały, które potwierdzą ich przypuszczenia, że ich kumulacja nie bez powodu ma miejsce w Czarnym Stawie. Niespodziewanie niepisanym obrońcą przyjaciół i najbardziej tkliwym i poruszającym emocje bohaterem, okaże się kot u schyłku życia, Pan Pulman.
Kim jest kobieta, która ich prześladuje? Jaką rolę odegra Pan Pulman w walce ze złem? I co z tym wszystkim wspólnego ma słynny Pan Twardowski?
Na jedno z tych pytań odpowiedzi będzie trzeba poszukać w kolejnym tomie, których autor planuje wydać łącznie cztery. Każda z części opowiada odrębną przygodę, jednak rysuje się ciekawy wątek, który będzie ich spoiwem. Znakomita rozrywka, nie tylko dla młodzieży!
Robert Ziębiński z pewnością lubi straszyć i powieścią „Czarny staw” zapoczątkował znakomitą serię z gatunku grozy dla młodzieży, której klimat mogę z czystym sercem określić jako niesamowity. Autor wokół przyjaźni i beztroski młodości buduje atmosferę mroku, wypełnioną niewytłumaczalnymi zjawiskami i walką dobra ze złem. Dorośli natomiast zdają się nie dostrzegać nie tylko niepojętych zdarzeń, ale też potrzeb nastolatków i ich problemów. Dlatego w moim odczuciu to książki, po które powinni sięgnąć również starsi czytelnicy, bo wiele mówią o wzajemnych relacjach rodziców i ich pociech.
Kamil wraz z matką w okresie wakacji przeprowadza się do babki, ale szybko nawiązuje w nowym miejscu przyjaźń z Akirą, Długim i Niedźwiedziem, którą zacieśnia wspólna walka z demonem. Z drugą częścią „Wiła” wchodzimy w nowy rok szkolny, który okaże się dla nich nie mniej ekscytujący i niebezpieczny jak letnie przygody. Tym razem przyjdzie im się zmierzyć z duchem kobiety nawiedzającym szkołę, która właśnie ich w pewien sposób naznacza.
Nieustraszona czwórka przyjaciół będzie musiała sięgnąć do legend i w przeszłość, by odkryć kim jest kobieta, która ich prześladuje i jakie ma wobec nich zamiary. Wkrótce pojawią się inne sygnały, które potwierdzą ich przypuszczenia, że ich kumulacja nie bez powodu ma miejsce w Czarnym Stawie. Niespodziewanie niepisanym obrońcą przyjaciół i najbardziej tkliwym i poruszającym emocje bohaterem, okaże się kot u schyłku życia, Pan Pulman.
Kim jest kobieta, która ich prześladuje? Jaką rolę odegra Pan Pulman w walce ze złem? I co z tym wszystkim wspólnego ma słynny Pan Twardowski?
Na jedno z tych pytań odpowiedzi będzie trzeba poszukać w kolejnym tomie, których autor planuje wydać łącznie cztery. Każda z części opowiada odrębną przygodę, jednak rysuje się ciekawy wątek, który będzie ich spoiwem. Znakomita rozrywka, nie tylko dla młodzieży!
March 16, 2025
„Wiła” to drugi tom powieści grozy w odsłonie młodzieżowej od Roberta Ziębińskiego. Zabrałam się za tą dość cienką lekturę żeby lekko zakończyć rok.
Czwórka przyjaciół przegląda nagranie przedstawiające dziwną siłę demolującą szkolną szatnię. Duch o wykrzywionej twarzy wydaje się przyglądać nastolatkom poprzez zapisane na dysku wideo. Kiedy postać odnajduje bohaterów w ich domach i naznacza, wszystko zaczyna zmierzać w przerażającym kierunku.
„Może i większość dorosłych myśli, że my, dzieciaki, najchętniej nie chodzilibyśmy do szkoły, ale to jakaś dziwna fantazja, szkoła jest całkiem OK. No może poza lekcjami.”
Książka jest pisana lekko, z dużą ilością dialogów (nawet tych na messengerze)i z punktu widzenia Kamila. Jest to pozycja dość krótka i przez to czyta się ją bardzo szybko. Całkiem ważnym elementem fabuły jest postać 19-letniego kota, Pana Pullmana, który mimo postępującej choroby, wydaje się tarczą dla wpadających w kłopoty dzieciaków, tym bardziej, że świetnie wyczuwa zagrożenie i nawet w stanie bezzębnym może je odegnać.
„Babcie stają się przekaźnikami wiedzy, historycznym odpowiednikiem fejsa, z tą różnicą, że feedu nie da się scrollowac.”
Całość podobnie jak w przypadku pierwszej części nie nasiąka napięciem, mrokiem i przerażeniem. Akcja płynie szybko, ale otrzymujemy jedynie lekki dreszczyk na tle rozwijającej się przyjaźni. Przyjemna lekka i zdecydowanie młodzieżowa pozycja. Po takich książkach spodziewam się chwili relaksu i niewyszukanej akcji. Udało się, więc polecam :)
https://angeliconpoint.blogspot.com/
Czwórka przyjaciół przegląda nagranie przedstawiające dziwną siłę demolującą szkolną szatnię. Duch o wykrzywionej twarzy wydaje się przyglądać nastolatkom poprzez zapisane na dysku wideo. Kiedy postać odnajduje bohaterów w ich domach i naznacza, wszystko zaczyna zmierzać w przerażającym kierunku.
„Może i większość dorosłych myśli, że my, dzieciaki, najchętniej nie chodzilibyśmy do szkoły, ale to jakaś dziwna fantazja, szkoła jest całkiem OK. No może poza lekcjami.”
Książka jest pisana lekko, z dużą ilością dialogów (nawet tych na messengerze)i z punktu widzenia Kamila. Jest to pozycja dość krótka i przez to czyta się ją bardzo szybko. Całkiem ważnym elementem fabuły jest postać 19-letniego kota, Pana Pullmana, który mimo postępującej choroby, wydaje się tarczą dla wpadających w kłopoty dzieciaków, tym bardziej, że świetnie wyczuwa zagrożenie i nawet w stanie bezzębnym może je odegnać.
„Babcie stają się przekaźnikami wiedzy, historycznym odpowiednikiem fejsa, z tą różnicą, że feedu nie da się scrollowac.”
Całość podobnie jak w przypadku pierwszej części nie nasiąka napięciem, mrokiem i przerażeniem. Akcja płynie szybko, ale otrzymujemy jedynie lekki dreszczyk na tle rozwijającej się przyjaźni. Przyjemna lekka i zdecydowanie młodzieżowa pozycja. Po takich książkach spodziewam się chwili relaksu i niewyszukanej akcji. Udało się, więc polecam :)
https://angeliconpoint.blogspot.com/
November 3, 2023
Niby nie ocenia się książki po okładce, ale w tym przypadku to właśnie okładka "mnie kupiła". A ja kupilam książkę :D A potem okazało się, że kupiłam II tom bez czytania pierwszego.
Mimo tego, postanowiłam siąść do lektury, ze względu na jesienno wieczorny klimat.
Jako czytelnik / widz nie znoszę horrorów i przerażają mnie motywy z duchami, demonami i siłami nadprzyrodzonymi.
Postanowiłam więc podejść do straszydeł małymi krokami - zaczynając powieściami dla młodszych czytelników. W moim przypadku był to strzał w 10!
Książka miała mały dreszczyk, ale fakt, że bohaterowie przeżywający spotkania z duchem byli mniej przerażeni niż ja sprawił że czytałam tę książkę z uśmiechem na twarzy.
Fabuła nawet się kleiła, bohaterowie wzbudzali sympatię. Całe moje serce skradł 19 letni kot - Pan Pulman. Bardzo miło wspominam czas z tą książką i jeśli doczeka sie kontynuacji (a autor zapowiada jeszcze 2 tomy) to z przyjemnością wrócę do przygód tej czwórki przyjaciół.
Mimo tego, postanowiłam siąść do lektury, ze względu na jesienno wieczorny klimat.
Jako czytelnik / widz nie znoszę horrorów i przerażają mnie motywy z duchami, demonami i siłami nadprzyrodzonymi.
Postanowiłam więc podejść do straszydeł małymi krokami - zaczynając powieściami dla młodszych czytelników. W moim przypadku był to strzał w 10!
Książka miała mały dreszczyk, ale fakt, że bohaterowie przeżywający spotkania z duchem byli mniej przerażeni niż ja sprawił że czytałam tę książkę z uśmiechem na twarzy.
Fabuła nawet się kleiła, bohaterowie wzbudzali sympatię. Całe moje serce skradł 19 letni kot - Pan Pulman. Bardzo miło wspominam czas z tą książką i jeśli doczeka sie kontynuacji (a autor zapowiada jeszcze 2 tomy) to z przyjemnością wrócę do przygód tej czwórki przyjaciół.
August 3, 2022
„Wiła” to świetna przygoda czytelnicza. Mrocznością przypominała mi np. omawiany na moim blogu „Truchlin”, choć akcja jest tu znacznie szybsza. Znajdziemy tu trochę humoru, ale nie jest on przesadzony. Nawet powiedziałabym, że jest go za mało, by oczyścić atmosferę. Autor zapowiada kolejne części, a ja z całym przekonaniem polecam sięgnąć każdemu nastolatkowi, nawet tym, którzy nie czytają pasjami, po dwie, które już są wydane: „Czarny Staw” i „Wiłę”.
Więcej na https://konfabula.pl/czarny-staw-wila...
Więcej na https://konfabula.pl/czarny-staw-wila...
February 1, 2024
2.65⭐️
Spodziewałam się po tej książce zdecydowanie więcej. Opis dal większe uczucie ,,tajemnicy" niż sama tresc książki. Tutaj chyba mój błąd ale żyłam w przekonaniu, że jest to literatura młodzieżowa, niestety okazała się być literaturą dziecięcą. Wiek postaci bardzo nie pasuje do ich zachowania. Spodziewałam się super słowiańskiej książki, a dostałam średnią książkę dla dzieci
Spodziewałam się po tej książce zdecydowanie więcej. Opis dal większe uczucie ,,tajemnicy" niż sama tresc książki. Tutaj chyba mój błąd ale żyłam w przekonaniu, że jest to literatura młodzieżowa, niestety okazała się być literaturą dziecięcą. Wiek postaci bardzo nie pasuje do ich zachowania. Spodziewałam się super słowiańskiej książki, a dostałam średnią książkę dla dzieci
July 31, 2024
Przyznam szczerze, że książkę kupiłam bo spodobała mi się okładka. Gdy przeczytałam opis stwierdziłam, że może być ciekawie i było. Bardzo spodobała mi się ta historia. Momentami miałam jednak wrażenie, że czwórka głównych bohaterów jest starsza (to przez ich sposób myślenia i styl wypowiedzi), ale nie przeszkadzało mi to w lekturze. Z pewnością sięgnę po inne książki z tej serii.
July 30, 2023
Świetna książka! Szkoda, że mało znana. Fakt, niektóre wątki są już zbyt piekne i wiek bohaterów czasem nie zgrywa sie z ich sposobem myślenia, ale trudno. Mi to szczególnie nie przeszkadzało, świetnie sie bawiłam czytając ją :D
September 7, 2023
Książka dla miłośników młodzieżowego horroru. Niezbyt wymagającego ale posiadającego jakiś pomysł na siebie, interesujących bohaterów i całkiem fajną fabułę. No i Pana Pulmana który od pojawienia się skradł moje serce jako zdeklarowanego fana kociej nacji...
February 25, 2024
Pozytywnie mnie zaskoczyła ta książka
June 12, 2024
To było zabawne. Było podobne do odcinka "Supernatural", ale z nastolatkami w rolach głównych.
Displaying 1 - 24 of 24 reviews