Cemile - Sultan Murat

by Chingiz Aitmatov, Cengiz Aytmatov, Refik Özdek (Translator)

Cemile yazara ilk büyük şöhreti kazandıran eseridir.

Genres: Fiction

207 pages, Paperback

First published January 1, 1975

About the author

Chinghiz Aitmatov (Чингиз Айтматов, Tschingis Aitmatow, Čingiz Ajtmatov, Tšõngõz Ajtmatov, Cengiz Aytmatov, Tsjingiz Ajtmatov, Tchinguiz Aïtmatov, جنكيز ايتماتوف) was an author who wrote in both Russian and Kyrgyz. He was the best known figure in Kyrgyzstan literature.

Aitmatov's parents were civil servants in Sheker. The name Chingiz is the same as the honorary title of Genghis Khan. In early childhood he wandered as a nomad with his family, as the Kyrgyzstan people did at the time. In 1937 his father was charged with "bourgeois nationalism" in Moscow, arrested and executed in 1938.

Aitmatov lived at a time when Kyrgyzstan was being transformed from one of the most remote lands of the Russian Empire to a republic of the USSR. The future author studied at a Soviet school in Sheker. He also worked from an early age. At fourteen he was an assistant to the Secretary at the Village Soviet. He later held jobs as a tax collector, a loader, an engineer's assistant and continued with many other types of work.

In 1946 he began studying at the Animal Husbandry Division of the Kirghiz Agricultural Institute in Frunze, but later switched to literary studies at the Maxim Gorky Literature Institute in Moscow, where he lived from 1956 to 1958. For the next eight years he worked for Pravda. His first two publications appeared in 1952 in Russian: The Newspaper Boy Dziuio and Ашым. His first work published in Kyrgyz was Ак Жаан (White Rain) in 1954, and his well known work Jamilya appeared in 1958. 1980 saw his first novel The Day Lasts More than a Hundred Years; his next significant novel, The Scaffold was published in 1988. The Day Lasts More than a Hundred Years and other writings were translated into several languages.

Aitmatov suffered kidney failure and on 16 May 2008 was admitted to a hospital in Nuremberg, Germany, where he died of pneumonia on 10 June 2008, aged 79. His obituary in The New York Times characterized him as "a Communist writer whose novels and plays before the collapse of the Soviet Union gave a voice to the people of the remote Soviet republic of Kyrgyz" and adds that he "later became a diplomat and a friend and adviser to the Soviet leader Mikhail S. Gorbachev."

Chinghiz Aitmatov belonged to the post-war generation of writers. His output before Jamila was not significant, a few short stories and a short novel called Face to Face. But it was Jamila that came to prove the author's work. Louis Aragon described the novellete as the world's most beautiful love story, raising it even above Rudyard Kipling's World's Most Beautiful Love Story. Aitmatov's representative works also include the short novels Farewell, Gulsary!, The White Ship, The Day Lasts More Than a Hundred Years, and The Scaffold.

Aitmatov was honoured in 1963 with the Lenin Prize for Jamila and later he was awarded a State prize for Farewell, Gulsary!. Aitmatov's art was glorified by admirers. Even critics of Aitmatov mentioned high quality of his novels.

Aitmatov's work has some elements that are unique specifically to his creative process. His work drew on folklore, not in the ancient sense of it; rather, he tried to recreate and synthesize oral tales in the context of contemporary life. This is prevalent in his work; in nearly every story he refers to a myth, a legend, or a folktale. In The Day Lasts More Than a Hundred Years a poetic legend about a young captive turned into a mankurt serves a tragic allegory and becomes a significant symbolic expression of the philosophy of the novel.

A second aspect of Aitmatov's writing is his ultimate closeness to our "little brothers" the animals, for their and our lives are intimately and inseparably connected. The two center characters of Farewell, Gulsary! are a man and his stallion. A camel plays a prominent role in The Day Lasts More Than a Hundred Years; one of the key turns of the novel which decide

Reviews

[Harmonyofbooks · Rating 4 out of 5]

Fırçayı her vuruşumda Danyar'ın türküsü çınlasın !
Fırçayı her vuruşumda Cemile'nin yüreği çarpsın ..
4/5⭐️⭐️⭐️⭐️
Cengiz Aytmatov çok uzun zamandır okumak istediğim bir yazardı ve kendisinden ilk okumak istediğim kitabı da Cemile - Sultanmurat'tı.. Kaleminden ilk bu kitabı okumayı başardığım için çok mutluyum. Tabii ben kitabın ismini yanlış anlayarak Cemile ve Sultanmurat'ın kitap boyunca aynı hikayede var olduklarını sanıyordum. Meğerse bu kitapta Cemile ve Sultanmurat'ın hikayeleri ardı ardına dizilmiş farklı kitaplar gibi ama yayınevinden son çıkan baskılarında iki hikaye ayrı olarak basılmış ki bence harika bir karar olmuş. Yazar için Kırgız edebiyatından eserler verdiğini net olarak söyleyebilir miyiz emin değilim ama kendisi Sovyet Kırgız ve hikayeleri de benzer yerlerde geçtiğine göre kendimde bu hakkı görüyorum. Ve daha önce Kırgızistan'da geçen herhangi bir kitap okumadığım için onların da kültüründen, yaşayış tarzlarından birçok şeye kitapta şahit olacağımı biliyordum. Bu kitapla birlikte özellikle aile ilişkilerinde şaşırdığım şeyler oldu. Mesela Sultanmurat'ın hikayesinde babasıyla ilişkilerini bayılarak ve biraz da şaşırarak okudum. Cemile hikayesi de baştan sona çok güzeldi. İki hikayeyi de ayrı severek bitirdim. Yazardan kesinlikle okumaya devam etmeyi düşünüyorum. Muhtemelen sırada okuyacağım kitaplarından biri Gün Olur Asra Bedel ya da Beyaz Gemi olur. Onların yorumlarıyla görüşmek üzere. Sizlere de keyifli okumala dilerim..

[Kemal Demirkol · Rating 4 out of 5]

Bu kitap iki ayrı romanın birleştirilmesiyle oluşmuş bir kitap dostlar. İkisinde de aşk hikayesi var; yalnız ilk bölüm olan Cemile de bu aşk hikayesi daha çok baskın. Aşkın gözü kör etmesi ana fikri ile tüm köyü karşısına alan bir kadının hikayesini anlatıyor. İkinci bölümde ise; daha uzun olan bu bölümde, yine bir aşk hikayesi var, ama bununla birlikte işin içine Aytmatov’un tüm eserlerinde olduğu gibi savaş yaraları ve acıları daha baskın duygular. Köydeki erkeklerin askerden dönememesi, kadınların ve kalan ailelerin çektikleri çilelerden daha çok bahsedilmiş bir bölüm.

Yazar hakkında daha ne diyebilirim bilmiyorum. Cengiz Aytmatov yazan tüm kitapları rahatlıkla okuyabilirsiniz arkadaşlar. En iyi yazıyla, kalemle romanı göz önünde canlandırma yapan kişi benim gözümde Aytmatov’dur.

Sadece bu kitabı değil, tüm kitaplarını tavsiye ediyorum. İyi okumalar…

[Fearless · Rating 5 out of 5]

Ah bu kitaplar...
Alir götürür insanlari icindeki hikayelerle kendi zamanlarina. Bu kitapta da yine ayni şey.

Kitaba ismini veren iki guzel hikaye okuyoruz. Cemile'de hikayeye ismini veren kiz uzerinden anlaticinin degisen hayati, cevrenin beklentilerinin yarattığı zorluklar ve tabi ki şartlarla olusan zorlukların icinde bir ask hikayesi okuyoruz. Özellikle dikkatimi çeken anlatanin Cemilenin kaynininda kendi duygularını elindekini kaybedince anlamasi oldu. Ve en sacma bulduğum yer de bu hikayede cemile cevre şartlarını bilen biri cunku kendi insanlarindan biriyle evlendi ama esinin birseyler yazmayacagini dusunemeden kendini baska birinin duygularına birakmak. Ama Danyar'da Seyitin anlattigi gibi ic guzelligi ve zenginligiyle cok guzel bir kisilik. Bastaki tabloya bakarak basladigi yer ve tablonun hikayesini aslinda okuyor olusumuz ve hele son cumleler...

Sultanahmette de cok guzel bir tabloyla karsilasiyoruz. Guzel,küçük, gittikce buyuyen bir ask ve atlarla gecen buyuk bir imtihan. Bu hikayeyi daha cok sevdim. Sonuna ne kadar uzulsem ve burda birakilmaz sldiye dusunsemde cok hostu. Zaten yazarin oncesinde belirttigi birkac yerden sonunun iyi bitmeyecegi belli.

[Sena Bozkurt · Rating 5 out of 5]

Karakterleri ayrı, olay örgüsü ayrı güzel. Şu ana kadar okumadığıma şaşkınım. Favorilerime girdi.

[Koray · Rating 4 out of 5]

"...Yürü Cemile, pişmanlık duyma, mutluluğun en zorunu bulduğun için sevin. Vurduğum her fırçada Danyar'ın ezgileri yankılansın, Cemile'nin yürek atışları duyulsun..."

[Erdem Karaadam · Rating 3 out of 5]

Cemile'den sonra Sultanmurat biraz amaçsız kalmış... Aynı ortamda aynı zorlukları başka bir çocuk uzerinden okumak, bazen vakit kaybı gibi geliyor...

Orta Asya steplerinde savaş zamanında babası askerdeyken tarım işçisi olmak zorunda kalan bir çocuğun hayatı, sadece merak edenlere.

[Sezgi · Rating 5 out of 5]

Cemile

Belki dünyanın en güzel aşk hikayesi değildi ama saf, güzel bir hikayeydi. Cemile doğru mu yapmıştı ? Cemile'nin doğrusu bizim doğrumuz olmak zorunda mıydı ? Tartışılır da tartışılır :)

----
Sultanmurat

Ben Sultanmurat'ta aşırı umutlanıp, büyük beklentiler içine girdim. Sanıyorum bu yüzden diğer hikayelerden daha çok üzdü beni. Yine savaş ve kıtlıkla boğuşan bir Kırgız köyü. Yine mücadelesinden yılmayan Türkler ama buradaki yılmayanların başında küçük çocuklarımız var. Aytmatov'un çocuk karakterleri çok değerlidir, onlara büyük sorumluluklar yükler. Sanıyorum kendi yaşamından kalan bir şey bu. Çocuk karakterler babalarının yerini tutan büyük insanlar gibi hareket etmeye çalışırlar ama çocukturlar nihayetinde. Sultanmurat'ta eminim küçük olduğu için yakınmıştır. Yürekleri kocaman ama yaşları ufak bu insanlar binbir emekle tarla sürmeye çalışırlar. Güzel bir kıza da aşıktır Sultanmurat. Hikayenin sonrasını yazsaydı Aymatov kesin onları da kavuşturmazdı. Çünkü bu hikayeler gerçek hayatın, acının bir parçası. Sahte umutlara, yapay hikayelerdeki mutlu sonlara ulaşılmaz burada. Ölüm vardır, emek vardır, mücadele vardır. İnsanların yüzüne çarpar adeta ''Bakın biz böyle var olduk, böyle öldük böyle yeniden doğduk'' der.
Bu hikaye bütün yürekli Kırgız çocuklarına ait olmalı...

[Murat Gonul · Rating 5 out of 5]

Aytmatov'un her kelimesinin içinde bozkır kültürü yüzüne çarpıyor. Her sayfada okuyucuyu kendi coğrafyasına, kültürüne götürüyor ve kuru sert rüzgarların kavladığı insanları yanı başınıza getiriveriyor.

Kitap iki uzun öyküden oluşuyor. İkisi de masum aşk hikayeleri. Dünya savaşının koyu gölgesi altında ezilen kalpler baş rolde. Öyküler o kadar yalın ve insanın kalbine dokunuyor ki üzerine anlatılacak bir şey, kurulacak bir cümle bırakmıyor. Aytmatov evrensel temaları kendi kültürüyle harmanlayarak anlatıyor. İki hikayeyi de çok severek duygulanarak okudum.

[Ece · Rating 3 out of 5]

Kalplerinde sahici duygunun izinde, önlerinde hiç bir engel tanımadan hareket eden "ruhu zengin" insanlar.. ve onlar yalnız değillerdi. Onları anlayan bir başka kalbin gözünden Cemile ve Danyar.. Asya coğrafyasında babasız ve eşsiz kalmış çocukların, kadınların mücadelesinde onlardan biri, temiz kalpli bir Sultanmurat.. Yoklukta insanın neler yapabileceğini, bu çetin coğrafyanın insanı nasıl olgunlaştırdığını hiç yapmacıksız görebiliyoruz.

[Mehmet Koç · Rating 4 out of 5]

1940'larin başında bir Kırgız köyünde, savaşın geride bıraktıklarının hikayesi. Aytmatov biraz da bu yüzden çok kıymetli...

[Peri Kitapları · Rating 4 out of 5]

Tutkusuna sahip çıkan, cesur Cemile karakterini çok sevdim.
Sultanmurat ise kesinlikle tanınması gereken gayretli, dürüst, çalışkan karakterlerden biriydi bence...

[Perihan · Rating 4 out of 5]

Hikayeleri okuyunca birkez daha savaşa lanet edip , savaşta acı çeken, okullarından yerlerinden yurtlarından olan
tüm çocuklara,
babası savaşta yiten
tüm çocuklara birkez daha üzülüyorsunuz.

[Edward Brogan · Rating 4 out of 5]

cengiz aytmatov'un toprak ana ve beyaz gemi eserlerinin ardından 2025'te okuduğum 3. novellası.

eser 2. dünya savaşı sırasında (1943 veya 1944 ) kırgızistan'da bir bozkır köyünde geçer. olayları bize anlatan çocukluktan gençliğe geçme çağında olan seyit'tir. savaş yüzünden ülkenin gençleri cephededir ve geride kalan çocuklar, yaşlılar, kadınlar hayatta kalmaya çalışmaktadır.

anlatıcı seyit dışında seyit'in üvey abisinin de cepheden gelmesini bekleyen genç cemile ve bu sırada köye savaştan yeni dönmüş, içine kapanık eski bir asker olan danyar'dır. bu üç karakterin birlikte tarlalarda çalışıp, kolhozlara zahire taşıması ile birlikte olaylar gelişir.

anlatım tarzı bakımından ise; diğer iki kitapta olduğu gibi tertemiz ve abartıdan uzak bir dil buldum. ki bu benim için oldukça önemlidir. aytmatov'un anlatmak istediğini etraflıca değil direkt aktaran bir anlatım tarzı oluşturması onu en sevdiğim yazarlardan biri yapıyor. tabi burada refik özdek'in çeviri kalitesi de ön plana çıkıyor.

cemile 80 sayfalık kısa bir kitap olmasına rağmen karakterleri ve konuyu okuyucuya hemen sindiren ve merak ettiren bir anlatım tarzına sahip. 1958 yılında yayımlanmış bu eser aytmatov'a uluslararası alanda tanınmasını sağlayan ilk eselerindedir. ki louis aragon'un cemile hakkındaki yazısı yazısı eserin dünya edebiyatında kalıcılığını tescillemiştir.

“ey alfred de musset! kırgız boylarındaki bu ağustos gecesini de otuz yaşında, hayatını ve gücünü hiç kaybetmediğini söyleyebilen bu genci de kıskanmalısın dostum!

işte şimdi burada, villon’nun, hugo’nun, baudelaire’in, paris’inde; kralların ve devrimlerin paris’inde; ressamların yüzyıllık paris’i olmakla övünen her taşı ya bir tarihi ya bir efsaneyi hatırlatan şu paris’te; werther, bérénice, antoine ve kleopatra, manon lescaut, education sentimentale, dominique, hepsi birdenbire gözümden düşüverdi çünkü ben, “cemile”yi okudum. romeo ve juliet, paolo ve francesca, hernani ve dona sol, artık bunların hiçbiri gözümde değil çünkü ben ikinci dünya savaşı’nın üçüncü yılının yazında, 1943 yılının o ağustos gecesinde, kurkurcu vadisi’nde bir yerde zahire arabaları ile giden danyar ve cemile’ye, bunların hikâyesini anlatan küçük seyit’e rastladım.”

--- spoiler ---

hikayenin merkezinde elbette genç, güzel ve güçlü karakterli cemile ile cepheden dönen yaralı asker danyar bulunmaktadır. seyit ise olaylara çok dahil olmadan hikayeyi bize aktaran karakterdir. seyit hem çocukluk hem de gençlik bakış açılarını harmanlayarak bize aktarır. yan karakterler olarak ise cemile'nin cephedeki kocası sadık, seyit'in anne ve babası, köydeki diğer insanlar sayılabilir. kitapta kötü karakter ( antagonist ) yoktur. ancak soyut bir şekilde antagonist unsurlar olarak savaşın cephe gerisindekilere yaşattığı zorluklar ve karakterlerin kendi iç çatışmaları sayılabilir.

seyit, danyar ve cemile hikaye boyunca önemli değişimler yaşarlar. cemile geleneksel bir toplumda kendi yolunu çizerken danyar cemile'ye iç dünyasını açar. seyit ise yaşadıklarını gençliğe adım atan bir sanatçı gözüyle okuyucuya aktarır.

bana göre hikayenin doruk noktası `(climax)`, savaştan dönen bir askerin sadık'ın yaşadığı haberini köye haber verdikten sonra cemile'nin kendi yolunu çizdiği andır. bu an seyit'e derin izler bırakacaktır. ki kitabın bir bölümünde seyit cemile ve danyar'ın gidişi için " sadece arkadaşlarım değil aynı zamanda çocukluğum da gitti " der.

cemile de diğer iki kitaptan farklı olarak daha çok doğa tasviri olduğunu görebiliyoruz. aytmatov'un kitapta yarattığı dünya ikinci dünya savaşı yıllarında geniş bozkırların ve dağların olduğu bir köydür. doğa tasvirini fazlaca ve canlı nir şekilde aktarılmıştır.

cemile kısa olmasına rağmen yoğun ve okuyucuyu hemen içine çeken bir kitap. sonu nedeniyle daha karmaşık sonları herşeyin daha net olduğu sonları seven okuyucular için iyi bir seçenek olmayabilir. kısa ve yoğun kitap sevenler içinse iyi bir tercih olduğunu düşünüyorum.

aytmatov kitabın sonuna kadar cemile'nin danyar'ı seçme nedeni ile ilgili hiçbir mantıklı gerekçe sunmuyor. bunu özellikle kurguladığını ve her okuyucunun kendi cevabını vermesini istediğini düşünüyorum. neden cemile danyar'ı seçti? sonuçta sadık savaştan dönebilecekti. sevmek için elbet bir nedene ihtiyaç yoktur ancak neden?

bana kalırsa cemile'nin danyar'ı seçmesinin tek nedeni cemile'nin selvi boylum al yazmalım kitabının aksine aklı değil de kalbi seçmesidir.

1. konu ve içerik: 7/10

2. yazım tarzı ve dil kullanımı: 8/10

3. karakterler: 8/10

4. yapı ve kurgu: 7/10

5. twemalar ve mesaj: 7/10

6. özgünlük ve yaratıcılık: 7/10

7. duygusal ve düşünsel etki: 7/10

8. okur deneyimi ve genel etki: 7/10

--- spoiler ---

[Ozy]

Cemile & Sultanmurat is a collection of two stories by the famous Kyrgyz-Turk author Chingiz Aitmatov, as the title suggests. I first came across this book at my cousin’s house a few years ago. I thought I might read it partly because of my own name, and this summer, I included it in a Reading Challenge. One of the conditions was that either the author or a character shares your first or last name—perfect for this book.

I have to admit, reading Aitmatov was challenging. When I finished Cemile, I even considered not continuing with the book. But leaving it unfinished didn’t sit well with me. Even without the event, I would have read it; once I started, I wanted to finish it.

Cemile is considered by some to be the most beautiful love story in the world. I think I loved it too. The stories are somewhat ambiguous in beginning and end, but this time, that ambiguity worked in its favor. Thinking about Cemile and Danyar, imagining a happy future for them in my mind, was a pleasure. I even found a bit of myself in Cemile—her stubbornness, her ignorance of customs and traditions.

But the book isn’t just about two people’s love. There is also the young man’s (Cemile’s little cousin, or perhaps brother-in-law?) pure affection for her. Childhood love—this is my favorite kind. I truly envy those who have experienced it. And that’s not all: there is also love for nature and life, and the young boy’s passion for drawing. The brevity and ambiguity of Cemile probably contributed to its beauty as well.

Sultanmurat is also a love story, about the affection between two adolescents. But perhaps because I’m less familiar with the setting, I couldn’t fully connect to the steppes or the story. It didn’t captivate me, and I didn’t enjoy it much—I read through it just to finish.

It seems that Aitmatov is a challenging author for me. I hope I don’t develop the same phobia toward him as I did with Dostoevsky. I remember that when I was in primary school, a relative who was in high school had read Crime and Punishment and told me about it. Later, around 12–13 years old, I decided to read it myself and did, though I didn’t fully grasp the depth of what he was trying to convey. I struggled less than I thought I would.

Even so, during high school, I never managed to read Dostoevsky, and now I hesitate to pick him up. A friend once brought The Gambler, and I could only read three pages of the thin book. I’m patiently waiting for the right time to read Dostoevsky. I hope I’ll overcome that. I feel Aitmatov might be similar. Perhaps once I finish the books I have, I’ll get another and try again.

At least, I have finished another book on my reading list, and that alone gives me some consolation.

One cannot tell everything; words are never enough to express everything.

For a farmer, there is always risk—but hope never runs out.

The elders of the village said there is no creature as sensitive as a horse: in capable hands, they recover immediately. If you give it as much as your pinky, it will repay you a hundredfold.

[Ömer Faruk · Rating 4 out of 5]

Aşk hiçkimsenin reddedemeyeceği bir duygu. Sanırım dünyadaki en kural tanımayan kavram. Aytmatov bunu anlatmaya çalıştı. Evli bir kadının başkasına aşık olmasını ve bunu yaşamak istemesi, bu isteğide fiile geçirmesindeki haklılığı anlatmaya çalıştı. Ama o bu tezini savunurken karakterleri fazla romantik anlattı. Cemile ve Danyar duygulu ve yüksek karakterli, hayran olunası kişiler; Sadık ise sevdiğine değer vermeyen ortalama biri. Oysaki bu her zaman böyle olmaz.
Ayrıca toplum kurallarını cemiyetin genelinin çıkar ve menfaatleri üzerine koyar. Kişisel faydalar toplumun genel faydasından sonra gelir. Evlilik müessesesi de bunun içindir. Sadakat, güven ve sevginin vücut bulmuş halidir. İnsan evlendikten sonra aşık olabilir. Ama bundan sonra yapılması gereken tartışmalıdır. Doğru-yanlış çizgisi flu olmaya başlar. Cemile'de Aytmatov bunu tartışıyor. Ama kalbimizin onda biri Cemile ve Danyar'a üzülüp hak verirken onda dokuzu yaptıklarının antisosyal olduğuna karar verip onları kınıyor ve Sadığa üzülüyor.
Hikayenin bu olaylar dışındaki kolhoz yaşantısı anlatışı, köydeki toplum yaşantısı anlatışı her zamanki Cengiz Aytmatov profesyonelliğinde.

[Sema Büşra · Rating 4 out of 5]

Okuduğum ilk Cengiz Aytmatov eseri oldu. Neden bilmiyorum Cemile karakteri bana pek yabancı gelmiyor. “Al Yazmalım” filminden dolayı sanırım gözümün önüne Türkan Şoray geliyor. Cesur, kendinden emin, başına buyruk bir kadın karakteri. Alaycı olmasına rağmen hem gizemli hem de hissli biri. Bu da onu çok sevimli yapıyor. Danyar’a galiba içindeki yıkıntıları gizlememekten çekinmediği için hayranlık duymaya başladı. Aytmatov’un tabiat betimlemeleri çok hoştu. Kazakistan veya Kırgızistan’a gitmiş olanlar kitapta bahsi geçen manzaraları hatırlayacaktır. Bir bozkır anlatımı daha ne kadar estetik olabilir. Seyit olsaydım Cemile ve Danyar’ı bir gelincik tarlasında yürürken resmetmek isterdim. Kurkurcu köyünde geçen bu hikayenin Anadolu’da Yozgat, Çorum veya Aksaray’da yaşanmış olmasının olasılığı çok yüksek gibi geldi bana.

[Kitap Ezgisi · Rating 3 out of 5]

www.kitapezgisi.com

Ve yılın son kitabı Cemile oldu.



Aytmatov’un masalsı anlatımı ile bu sefer bir çocuğun şahitlik ettiği bir sevgi, aşk yolculuğuna çıktım. Yine savaş dönemi, yine savaşta geride kalmış insanlar… ama bu sefer geride kalmışların açısından ziyade bekleyen bir kadının gerçek aşkı beklenmedikte bulması anlatılmış. Huzurlu bir yolculuk. Çok fazla söze gerek olduğunu sanmıyorum.

Aytmatov’un kitapları, sanatı, anlatımı zaten belli ve fazlasıyla ayrıntılı olarak diğer kitaplarının yorumlarında bahsettim. Geriye kalan okumak, yaşamak ve hissetmek.



Herkese mutlu seneler ve bol kitaplı zamanlar dilerim…

[Mer ve Ötesi · Rating 5 out of 5]

İlçe kütüphanesinden alıp okuduğum ilk kitap. Biraz garip bir duyguymuş kitabın sevdiğim kısımlarının altını çizememek, post-it yapıştıramamak ve kendi rafına kaldıramamak. Daha doğrusu üzücü bir durum kendi kütüphanemde olmayışı. Neyse gelelim kitaba. Aytmatov’un okuyupta beğenmediğim bir kitabı olmadı henüz. Yine o bozkırın içine atların yanına götürdü beni. Bu sefer saf bir aşk hikayesiydi. Kocası savaşa giden Cemile’nin yaşadığı yerde beraber çalıştığı Danyar’a aşık olmasını konu ediyor. Hikayenin anlatıcısı ise Cemile’nin eşinin kardeşi ve bu aşkın ise tek tanıdığı. Kısa buruk ve özlem dolu bir serüvendi.

[Zeynep · Rating 5 out of 5]

Yaşar Kemal’in deyimiyle Aytmatov’un Çukurova’sı da Kırgızistan’ın Aksay ovası, köyü olmalı ki hikayeleri o yörede yaşananlardan bahşediyor.
Anlatımındaki yalınlığı sadeliği ve uzatmadan dolandırmadan sündürmeden anlatımını çok sevdim.

Cemile yörenin kadınlarının kızlarının hikayesi
SultanMurat yeni yetme delikanlısının hikayesi
Her ikisi de savaştan etkilenmiş, yazgıları savas olmasaymış nasıl olurmus bilemedim.

[Alper Uyumaz · Rating 5 out of 5]

Aşk ve tabiatı buram buram hissettiğiniz o aile sıcaklığını yanıbaşınızda bulduğunuz kitaplardan biri ben okurken çok mutlu oldum. Bazen güldüm, bazen aşk'ın nefis tadına vardım bazen ise üzüldüm farklı farklı duyguları aynı anda yaşadığımda oldu. Sonunda ikilemde kaldım ama genel olarak çok güzel bir kitapdı.

[Baiaman Gapparov · Rating 5 out of 5]

I have read this book before it was really enjoyable and this year also read again.

[Leyla · Rating 2 out of 5]

Kayinçosunun dilinden dinliyoruz.
Ama sonu bana göre çok saçma bitti, ve Eeeee dedim? Hikayesi yarım kaldı ....

[İlhanCa · Rating 5 out of 5]

Yine Aytmatov..yine aşk..kendi yöresel kültürünün müthiş anlatımıyla..

[The Dude · Rating 3 out of 5]

2.kitap yarım kalmış gibi

[Taylancano · Rating 3 out of 5]

Beni çok sarmadı. Sarhoş osman fanClub

[Selcan · Rating 4 out of 5]

sweet love story. the kind that makes you say this is love.

[Nom · Rating 3 out of 5]

3.5

[Yunus Emre Harmanci · Rating 2 out of 5]

Yine Louis Aragon ile yıldızlarımız uyuşmuyor 🤷

[şevval · Rating 4 out of 5]

oy oy cemile..

[Sam Peterpan · Rating 2 out of 5]

Yazarin en iyi kitabi degil orta asya bozkirlari hep dertli insanlari hep acili malesef