What do you think?
Rate this book
Κοπέλα που σε λένε Φίνι
Χιλιάδες ψυχές ζουν κι εργάζονται κάτω απ’ τις χειρότερες συνθήκες σ’ ένα γιγαντιαίο εργοστάσιο στην άκρη μιας άγνωστης χώρας. Η Φίνι είναι μία απ’ αυτές. Είναι μια κοπέλα που αγωνίζεται κάθε μέρα για να επιβιώσει και ονειρεύεται μια καλύτερη ζωή, μια διαφυγή προς την ελευθερία.
Μα η απόδραση είναι σχεδόν αδύνατη απ’ αυτό το μέρος. Το εργοστάσιο είναι κυκλωμένο από τη γκρίζα γη, μια αχανή άνυδρη έκταση που κάθε βράδυ στοιχειώνεται από αλλόκοτα τέρατα - δαίμονες. Ένας μύθος όμως που κυκλοφορεί ανάμεσα στους έγκλειστους εργάτες μιλάει για κάποιο γέρο που χρόνια πριν κατάφερε να τη διασχίσει και να φτάσει στο τελευταίο σύνορο, ένα μεγάλο και ορμητικό ποτάμι, πριν την εκεί χώρα, τη χώρα της ελευθερίας.
Όταν η Φίνι γνωρίζει τον Γκον, έναν όμορφο νεαρό νοσοκόμο, δεν μπορεί να φανταστεί ότι αυτή η γνωριμία θα είναι η απαρχή μιας μεγάλης περιπέτειας, ενός αγώνα ζωής και θανάτου και μιας εξαντλητικής πορείας στα βάθη της ανθρώπινης αντοχής και πίστης.
Μα η απόδραση είναι σχεδόν αδύνατη απ’ αυτό το μέρος. Το εργοστάσιο είναι κυκλωμένο από τη γκρίζα γη, μια αχανή άνυδρη έκταση που κάθε βράδυ στοιχειώνεται από αλλόκοτα τέρατα - δαίμονες. Ένας μύθος όμως που κυκλοφορεί ανάμεσα στους έγκλειστους εργάτες μιλάει για κάποιο γέρο που χρόνια πριν κατάφερε να τη διασχίσει και να φτάσει στο τελευταίο σύνορο, ένα μεγάλο και ορμητικό ποτάμι, πριν την εκεί χώρα, τη χώρα της ελευθερίας.
Όταν η Φίνι γνωρίζει τον Γκον, έναν όμορφο νεαρό νοσοκόμο, δεν μπορεί να φανταστεί ότι αυτή η γνωριμία θα είναι η απαρχή μιας μεγάλης περιπέτειας, ενός αγώνα ζωής και θανάτου και μιας εξαντλητικής πορείας στα βάθη της ανθρώπινης αντοχής και πίστης.
- GenresScience Fiction
206 pages, Paperback
First published January 1, 2009
21 people want to read
About the author
Δημήτρης Μαμαλούκας
28 books49 followersΟ Δημήτρης Μαμαλούκας (Dimitrios Mamaloukas) γεννήθηκε το 1968 στην Αθήνα, όπου και κατοικεί. Είναι πτυχιούχος φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου του Lecce, Ιταλία. Το 1999 κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις "Απόπειρα" το μυθιστόρημά του "Όσο υπάρχει αλκοόλ υπάρχει ελπίδα". Το βιβλίο μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο με τίτλο "Όσο υπάρχει αλκοόλ...".
Τα επόμενα βιβλία του είναι: "Ο μεγάλος θάνατος του Βοτανικού", Καστανιώτης, 2003, "Η απαγωγή του εκδότη", Καστανιώτης, 2005, "Η χαμένη βιβλιοθήκη του Δημητρίου Μόστρα", Καστανιώτης, 2007 -που ήταν υποψήφιο για το Βραβείο Αναγνωστών Ε.KE.BI. 2007, "Η μοναξιά της ασφάλτου", Λιβάνης, 2008, "Κοπέλα που σε λένε Φίνι", Λιβάνης, 2009, "Κράτα μου το χέρι", Ψυχογιός, 2012. Συμμετείχε στις ανθολογίες διηγημάτων "Ελληνικά εγκλήματα", "Υπόγειες ιστορίες", "Το τελευταίο ταξίδι" - έντεκα νουάρ ιστορίες κ.ά. Ασχολείται με τη μετάφραση και γράφει κριτική λογοτεχνίας στην "Κυριακάτικη Αυγή" και στο περιοδικό "Διαβάζω".
Τα επόμενα βιβλία του είναι: "Ο μεγάλος θάνατος του Βοτανικού", Καστανιώτης, 2003, "Η απαγωγή του εκδότη", Καστανιώτης, 2005, "Η χαμένη βιβλιοθήκη του Δημητρίου Μόστρα", Καστανιώτης, 2007 -που ήταν υποψήφιο για το Βραβείο Αναγνωστών Ε.KE.BI. 2007, "Η μοναξιά της ασφάλτου", Λιβάνης, 2008, "Κοπέλα που σε λένε Φίνι", Λιβάνης, 2009, "Κράτα μου το χέρι", Ψυχογιός, 2012. Συμμετείχε στις ανθολογίες διηγημάτων "Ελληνικά εγκλήματα", "Υπόγειες ιστορίες", "Το τελευταίο ταξίδι" - έντεκα νουάρ ιστορίες κ.ά. Ασχολείται με τη μετάφραση και γράφει κριτική λογοτεχνίας στην "Κυριακάτικη Αυγή" και στο περιοδικό "Διαβάζω".
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 12 of 12 reviews
November 4, 2019
Εξαιρετικό! Υπέροχη ανατροπή στο τέλος... Θίγει αμέτρητα προβλήματα της καθημερινότητας, της ζωής, της κοινωνίας...
June 12, 2016
Βαθμολογία: 7/10
Τρίτο βιβλίο του Δημήτρη Μαμαλούκα που διαβάζω, μετά το εξαιρετικά δυνατό και γαμάτο αστυνομικό θρίλερ "Ο μεγάλος θάνατος του Βοτανικού" που διάβασα τον Ιανουάριο του 2015 και την καλογραμμένη και ενδιαφέρουσα κοινωνική νουβέλα "Όσο υπάρχει αλκοόλ υπάρχει ελπίδα" που διάβασα φέτος τον Φεβρουάριο, δεν μπορώ να πω ότι έμεινα το ίδιο ικανοποιημένος, από την άλλη σίγουρα πέρασα καλά και σαν βιβλίο μια ανάγνωση την αξίζει.
Ουσιαστικά πρόκειται για μια δυστοπική ιστορία επιβίωσης, με πρωταγωνίστρια μια νεαρή γυναίκα, που δουλεύει υπό άθλιες συνθήκες σαν σκλάβα και όντας φυλακισμένη, σ'ένα εργοστάσιο. Δέχεται καθημερινά εξευτελισμούς, την χτυπάνε και την βιάζουν, αλλά αυτή ονειρεύεται την απόδραση από το εργοστάσιο και την χώρα στην οποία βρίσκεται, και σαφώς ένα καλύτερο μέλλον. Θα το έχει τελικά; Αρκετά σκοτεινή ιστορία, γραμμένη με ωμό και ρεαλιστικό τρόπο, δεν υπάρχει και πολύς χώρος για αισιοδοξίες. ΟΚ, η όλη ιδέα δεν είναι και ιδιαίτερα πρωτότυπη, είναι όμως δοσμένη αρκετά ρεαλιστικά. Βέβαια δεν υπάρχει και πολύ βάθος στην όλη κοσμοπλασία, τουλάχιστον δεν ξέρουμε και πολλά πράγματα για την ζωή έξω από το κάτεργο. Επίσης υπάρχουν κάποιες ευκολίες και χρήσιμες συμπτώσεις στην πλοκή και κάποια προβλήματα αληθοφάνειας σε ορισμένες σκηνές. Όμως το τέλος είναι αρκετά δυνατό και ανατρεπτικό (ίσως όμως όχι και τόσο πειστικό από άποψη κινήτρων), η γραφή είναι καλή, ευκολοδιάβαστη και άκρως κινηματογραφική, οι σχέσεις μεταξύ των χαρακτήρων αρκετά πειστικές, οι περιγραφές των σκηνών βίας και των διαφόρων καταστάσεων σίγουρα ρεαλιστικές.
Γενικά το πρόσημο είναι θετικό, έχουμε να κάνουμε με μια καλογραμμένη, σκοτεινή και ευκολοδιάβαστη ιστορία δυστοπικής επιστημονικής φαντασίας, με ίσως κάποια αλληγορικά στοιχεία για την σύγχρονη κοινωνία. Όμως δεν γλιτώνει τα τρία αστεράκια στο Goodreads, για τους λόγους που ανέφερα πιο πάνω (δεν υπάρχει δυνατότητα για τριάμισι αστεράκια). Το βιβλίο το βρήκα χθες με δυο ευρώ, ακόμα και τα τριπλάσια να έδινα σίγουρα δεν θα "έκλαιγα" τα λεφτά μου. Κάτι τέτοιο αποκλείεται άλλωστε, μιας και ο Μαμαλούκας είναι πολύ καλός συγγραφέας.
Τρίτο βιβλίο του Δημήτρη Μαμαλούκα που διαβάζω, μετά το εξαιρετικά δυνατό και γαμάτο αστυνομικό θρίλερ "Ο μεγάλος θάνατος του Βοτανικού" που διάβασα τον Ιανουάριο του 2015 και την καλογραμμένη και ενδιαφέρουσα κοινωνική νουβέλα "Όσο υπάρχει αλκοόλ υπάρχει ελπίδα" που διάβασα φέτος τον Φεβρουάριο, δεν μπορώ να πω ότι έμεινα το ίδιο ικανοποιημένος, από την άλλη σίγουρα πέρασα καλά και σαν βιβλίο μια ανάγνωση την αξίζει.
Ουσιαστικά πρόκειται για μια δυστοπική ιστορία επιβίωσης, με πρωταγωνίστρια μια νεαρή γυναίκα, που δουλεύει υπό άθλιες συνθήκες σαν σκλάβα και όντας φυλακισμένη, σ'ένα εργοστάσιο. Δέχεται καθημερινά εξευτελισμούς, την χτυπάνε και την βιάζουν, αλλά αυτή ονειρεύεται την απόδραση από το εργοστάσιο και την χώρα στην οποία βρίσκεται, και σαφώς ένα καλύτερο μέλλον. Θα το έχει τελικά; Αρκετά σκοτεινή ιστορία, γραμμένη με ωμό και ρεαλιστικό τρόπο, δεν υπάρχει και πολύς χώρος για αισιοδοξίες. ΟΚ, η όλη ιδέα δεν είναι και ιδιαίτερα πρωτότυπη, είναι όμως δοσμένη αρκετά ρεαλιστικά. Βέβαια δεν υπάρχει και πολύ βάθος στην όλη κοσμοπλασία, τουλάχιστον δεν ξέρουμε και πολλά πράγματα για την ζωή έξω από το κάτεργο. Επίσης υπάρχουν κάποιες ευκολίες και χρήσιμες συμπτώσεις στην πλοκή και κάποια προβλήματα αληθοφάνειας σε ορισμένες σκηνές. Όμως το τέλος είναι αρκετά δυνατό και ανατρεπτικό (ίσως όμως όχι και τόσο πειστικό από άποψη κινήτρων), η γραφή είναι καλή, ευκολοδιάβαστη και άκρως κινηματογραφική, οι σχέσεις μεταξύ των χαρακτήρων αρκετά πειστικές, οι περιγραφές των σκηνών βίας και των διαφόρων καταστάσεων σίγουρα ρεαλιστικές.
Γενικά το πρόσημο είναι θετικό, έχουμε να κάνουμε με μια καλογραμμένη, σκοτεινή και ευκολοδιάβαστη ιστορία δυστοπικής επιστημονικής φαντασίας, με ίσως κάποια αλληγορικά στοιχεία για την σύγχρονη κοινωνία. Όμως δεν γλιτώνει τα τρία αστεράκια στο Goodreads, για τους λόγους που ανέφερα πιο πάνω (δεν υπάρχει δυνατότητα για τριάμισι αστεράκια). Το βιβλίο το βρήκα χθες με δυο ευρώ, ακόμα και τα τριπλάσια να έδινα σίγουρα δεν θα "έκλαιγα" τα λεφτά μου. Κάτι τέτοιο αποκλείεται άλλωστε, μιας και ο Μαμαλούκας είναι πολύ καλός συγγραφέας.
November 16, 2019
Απνευστί - μια κι έξω!!!
Πολύ καλά δομημένο εξωπραγματικό στόρι (μου θύμισε κάποια ταινία που έχω δει) , χαρακτήρες - ήρωες καλοδουλεμένοι που σε πείθουν, γρήγορη πλοκή και τέλεια ανατρεπτικό και απρόσμενο φινάλε!!
Το ευχαριστήθηκα 😌
Πολύ καλά δομημένο εξωπραγματικό στόρι (μου θύμισε κάποια ταινία που έχω δει) , χαρακτήρες - ήρωες καλοδουλεμένοι που σε πείθουν, γρήγορη πλοκή και τέλεια ανατρεπτικό και απρόσμενο φινάλε!!
Το ευχαριστήθηκα 😌
April 21, 2019
B.R.A.CE Μαραθωνιος Αναγνωσης
2:Ένα βιβλίο που αναφέρεται σε ένα ολοκληρωτικό καθεστώς (πχ Δικτατορία)
Έφτασα μέχρι το 65% περίπου και το πάρατησα χωρίς τύψεις και φόβο. Μετά μέχρι το τέλος το πήγα διαγώνια ανάγνωση και πηδηχτη.
Η γραφή δεν ήταν κακή αλλα ελλιπής, με λίγη δουλειά ακόμα θα ηταν πολυ καλή. Ο συγγραφέας σίγουρα ενδιαφέρεται για την τέχνη του και αυτο φαίνεται. Η υπόθεση ήταν θεωρητικά καλή αλλά μη πιστευτη και οχι καλά δομημένη. Θα ηθελα περισσότερο world building και χαρακτήρες πιο μεστους.
Παρόλα αυτά ειναι κατι το εντελώς διαφορετικό στην ελληνική λογοτεχνία και ίσως αρεσει σε αρκετούς.
Υγ: γιατι στα βιβλία / ταινίες κτλ οι κακοι και αηδιαστικοι χαρακτηρες ειναι συνήθως χοντροι; θεωρώ οτι αυτο ειναι προβληματικό.
2:Ένα βιβλίο που αναφέρεται σε ένα ολοκληρωτικό καθεστώς (πχ Δικτατορία)
Έφτασα μέχρι το 65% περίπου και το πάρατησα χωρίς τύψεις και φόβο. Μετά μέχρι το τέλος το πήγα διαγώνια ανάγνωση και πηδηχτη.
Η γραφή δεν ήταν κακή αλλα ελλιπής, με λίγη δουλειά ακόμα θα ηταν πολυ καλή. Ο συγγραφέας σίγουρα ενδιαφέρεται για την τέχνη του και αυτο φαίνεται. Η υπόθεση ήταν θεωρητικά καλή αλλά μη πιστευτη και οχι καλά δομημένη. Θα ηθελα περισσότερο world building και χαρακτήρες πιο μεστους.
Παρόλα αυτά ειναι κατι το εντελώς διαφορετικό στην ελληνική λογοτεχνία και ίσως αρεσει σε αρκετούς.
Υγ: γιατι στα βιβλία / ταινίες κτλ οι κακοι και αηδιαστικοι χαρακτηρες ειναι συνήθως χοντροι; θεωρώ οτι αυτο ειναι προβληματικό.
March 24, 2018
Είναι ένα εξαιρετικό βιβλίο που με συνεπήρε με την περίληψη του και κράτησε το ενδιαφέρον μου μέχρι και την τελευταία σελίδα. Το τέλος δεν μπορούσα να το διανοηθώ και δεν μπορώ να το «χωνέψω» ακόμα.
August 1, 2025
Distopya...Kaçış...
June 5, 2025
Δύσκολα τα βιβλία με κάνουν να χάσω τον ύπνο μου. Και σπάνια με ταράζουν. Ο μαγικός τρόπος γραφής του Δημήτρη Μαμαλουκα τα καταφέρνει και τα δύο.
Η Φίνι που είχε την ατυχία να βρεθεί σε ένα κάτεργο στην άκρη του πουθενά είναι ένα κορίτσι δυνατό, θαρραλέο, αποφασιστικό, ενα κοριτσι που άντεξε τα πάντα. Ξύλο, πείνα, βιασμούς, κακομεταχειριση, άθλιες συνθήκες στοιβαγμένη σε υγρά υπόγεια.
Εχει μόνο ένα στόχο. Την ελευθερία της. Πράγμα ακατόρθωτο. Όσοι τόλμησαν χάθηκαν. Παλεύει με νύχια και με δόντια. Υπομένει, ανέχεται τη φρίκη.
Ολοζώντανες εικόνες γεμάτες αίμα, σπέρμα, σπασμένα κόκαλα, απάνθρωπες μεθόδους, περνάνε μπροστά από τα μάτια μου και κολλάνε σαν logo στιγμής στη σκέψη μου. Θέλω να ξεχάσω όσα διάβασα.
Μα δε θέλω να ξεχάσω τη Φίνι. Δε μπορώ.
Γυρνούν οι σελίδες και η αγωνία έχει φτάσει στη στρατόσφαιρα.
Παρακαλάς να δεις εστω ενα αμυδρό φως ελπίδας, παλεύεις να πάρεις ανάσα μα η ιστορία δε σε αφήνει. Σε έχει πιάσει από το λαιμό και σε παρασέρνει στο βούρκο, βουλιάζεις μεσα ανήμπορος και ταυτόχρονα αναρωτιέσαι πως γίνεται να έχει γράψει κάποιος κάτι τόσο αποτρόπαιο. Πως γίνεται να μην τον οδήγησε στην τρέλλα.
Έχοντας διαβάσει ακόμα δύο βιβλία του συγγραφέα με παρόμοια πνιγηρή ατμόσφαιρα, καταλήγω πως η γραφή του δεν μοιάζει με κανενός άλλου. Έλληνα τουλάχιστον.
Νιώθω πως αν μου δώσετε ακόμα ένα βιβλίο του κρύβοντας το όνομα του, μετά από δύο τρία κεφάλαια θα έχω καταλάβει ότι είναι δικό του.
Κλείνοντας την τελευταία σελίδα της Φίνι, μου έπεσε το σαγόνι και μου κόπηκε η λαλιά για μερικές στιγμές.
Μετά κατάφερα να ψελλίσω ένα ΠΑΝΑΘΕΜΑΣΕ κύριε Μαμαλουκα.
Εννοείται θα διαβασω και τα υπόλοιπα βιβλία του.
Νομίζω είναι κάτι σαν εθισμός πια.
Το ένα αστέρι κόπηκε γιατί ενώ πρόκειται για ένα πολύ δυνατό βιβλίο, κάπως κάπου δυσκολεύομαι να κατανοήσω περιγραφές στις οποίες ένα κορίτσι εξάντλημενο μέχρι θανάτου φέρνει εις πέρας αδιανόητα δύσκολες αποστολές, και τις κάνει να μοιάζουν παιχνίδι.
Μα θα μου πεις, η δύναμη της θέλησης.
Θα σου πω ναι, αλλά λίγο τραβηγμένο. Για τα δικά μου γούστα.
Κατά τα άλλα ένα μεγάλο μπράβο για την ψυχική αντοχή να γραψει ένα βιβλίο όπως η Φίνι.
Η Φίνι που είχε την ατυχία να βρεθεί σε ένα κάτεργο στην άκρη του πουθενά είναι ένα κορίτσι δυνατό, θαρραλέο, αποφασιστικό, ενα κοριτσι που άντεξε τα πάντα. Ξύλο, πείνα, βιασμούς, κακομεταχειριση, άθλιες συνθήκες στοιβαγμένη σε υγρά υπόγεια.
Εχει μόνο ένα στόχο. Την ελευθερία της. Πράγμα ακατόρθωτο. Όσοι τόλμησαν χάθηκαν. Παλεύει με νύχια και με δόντια. Υπομένει, ανέχεται τη φρίκη.
Ολοζώντανες εικόνες γεμάτες αίμα, σπέρμα, σπασμένα κόκαλα, απάνθρωπες μεθόδους, περνάνε μπροστά από τα μάτια μου και κολλάνε σαν logo στιγμής στη σκέψη μου. Θέλω να ξεχάσω όσα διάβασα.
Μα δε θέλω να ξεχάσω τη Φίνι. Δε μπορώ.
Γυρνούν οι σελίδες και η αγωνία έχει φτάσει στη στρατόσφαιρα.
Παρακαλάς να δεις εστω ενα αμυδρό φως ελπίδας, παλεύεις να πάρεις ανάσα μα η ιστορία δε σε αφήνει. Σε έχει πιάσει από το λαιμό και σε παρασέρνει στο βούρκο, βουλιάζεις μεσα ανήμπορος και ταυτόχρονα αναρωτιέσαι πως γίνεται να έχει γράψει κάποιος κάτι τόσο αποτρόπαιο. Πως γίνεται να μην τον οδήγησε στην τρέλλα.
Έχοντας διαβάσει ακόμα δύο βιβλία του συγγραφέα με παρόμοια πνιγηρή ατμόσφαιρα, καταλήγω πως η γραφή του δεν μοιάζει με κανενός άλλου. Έλληνα τουλάχιστον.
Νιώθω πως αν μου δώσετε ακόμα ένα βιβλίο του κρύβοντας το όνομα του, μετά από δύο τρία κεφάλαια θα έχω καταλάβει ότι είναι δικό του.
Κλείνοντας την τελευταία σελίδα της Φίνι, μου έπεσε το σαγόνι και μου κόπηκε η λαλιά για μερικές στιγμές.
Μετά κατάφερα να ψελλίσω ένα ΠΑΝΑΘΕΜΑΣΕ κύριε Μαμαλουκα.
Εννοείται θα διαβασω και τα υπόλοιπα βιβλία του.
Νομίζω είναι κάτι σαν εθισμός πια.
Το ένα αστέρι κόπηκε γιατί ενώ πρόκειται για ένα πολύ δυνατό βιβλίο, κάπως κάπου δυσκολεύομαι να κατανοήσω περιγραφές στις οποίες ένα κορίτσι εξάντλημενο μέχρι θανάτου φέρνει εις πέρας αδιανόητα δύσκολες αποστολές, και τις κάνει να μοιάζουν παιχνίδι.
Μα θα μου πεις, η δύναμη της θέλησης.
Θα σου πω ναι, αλλά λίγο τραβηγμένο. Για τα δικά μου γούστα.
Κατά τα άλλα ένα μεγάλο μπράβο για την ψυχική αντοχή να γραψει ένα βιβλίο όπως η Φίνι.
November 28, 2022
Μου άρεσε αρκετά αν και θεωρώ ότι μείνανε αναπάντητα ερωτήματα.
January 13, 2017
Τελειώνοντας την Φίνι, έχω ανάμεικτα συναισθήματα. Από την μια, η ιστορία του βιβλίου αγγίζει την υπερβολή, το φανταστικό και με αρκετά σημεία του να έχουν κενά ή ανακολουθίες. Από την άλλη, ο Μαμαλούκας έχει κάνει μια μάλλον προσεκτική επιλογή λέξεων ώστε να μας δώσει μια συγκλονιστική εισαγωγή και μια εξίσου συγκλονιστική περιγραφή της πραγματικότητας της ηρωίδας μας. Οι λέξεις του σίγουρα δεν αραδιάζονται για να σου δημιουργήσουν εικόνες χαϊδεύοντάς σου τα αυτιά ή εν προκειμένω τα μάτια. Λόγος ενίοτε ωμός, σκληρός φτιάχνοντας έτσι ιδιαίτερα ζωντανές εικόνες βιαιότητας. Είναι ωστόσο μια ιστορία με πολύ δυνατό τέλος για τα εύκαμπτα όρια της ανοχής, της αντοχής, της επιμονής και μια φοβερή αναφορά στο ένστικτο επιβίωσης.
February 4, 2025
Τι βιβλίο! Από τη μέση και μετά δε το άφησα ούτε για να πιω νερό
June 12, 2015
Στα πλην:
Πολύ χαμηλή πρωτοτυπία ιδέας. Κοινωνικές κάστες, απάνθρωπο κάτεργο, η ηρωίδα προσπαθεί να δραπετεύσει.
Πλήρης απουσία κοσμοπλασίας έξω από το κάτεργο.
Οι χαρακτήρες παρουσιάζονται να γνωρίζουν πράγματα που δεν θα έπρεπε να ξέρουν αν ήταν μια ζωή κάτω απ’ τη γη.
Κάποια προβλήματα αληθοφάνειας σε μερικές σκηνές.
Κάποια σκηνικά και χωροταξικά ζητήματα που θα λύνονταν εύκολα.
Κάποιες σεναριακές ευκολίες και συμπτώσεις
Σημαντικό ζήτημα κινήτρων που εμφανίζεται στο τέλος. Ο συγγραφέας φαίνεται σαν να καταλαβαίνει ότι πρέπει να παρουσιάσει κάτι ισχυρό στο τέλος, αλλά δεν το έχει δέσει καλά.
Στα συν:
Το τέλος παρουσιάζει αρκετό ενδιαφέρον (αλλά έχει το πρόβλημα των κινήτρων).
Απλή, γρήγορη και κινηματογραφική γραφή (αλλά χωρίς τίποτα το εντυπωσιακό) με αρκετή αγωνία σε κάμποσα σημεία.
Ρεαλιστική αναπαράσταση σχεδόν όλων των σκηνών.
Αρκετά πειστικές οι σχέσεις των χαρακτήρων –εκτός από το τέλος.
Συνολικά: Μια καλή προσπάθεια, αλλά όχι τόσο όσο φανταζόμουν.
Πολύ χαμηλή πρωτοτυπία ιδέας. Κοινωνικές κάστες, απάνθρωπο κάτεργο, η ηρωίδα προσπαθεί να δραπετεύσει.
Πλήρης απουσία κοσμοπλασίας έξω από το κάτεργο.
Οι χαρακτήρες παρουσιάζονται να γνωρίζουν πράγματα που δεν θα έπρεπε να ξέρουν αν ήταν μια ζωή κάτω απ’ τη γη.
Κάποια προβλήματα αληθοφάνειας σε μερικές σκηνές.
Κάποια σκηνικά και χωροταξικά ζητήματα που θα λύνονταν εύκολα.
Κάποιες σεναριακές ευκολίες και συμπτώσεις
Σημαντικό ζήτημα κινήτρων που εμφανίζεται στο τέλος. Ο συγγραφέας φαίνεται σαν να καταλαβαίνει ότι πρέπει να παρουσιάσει κάτι ισχυρό στο τέλος, αλλά δεν το έχει δέσει καλά.
Στα συν:
Το τέλος παρουσιάζει αρκετό ενδιαφέρον (αλλά έχει το πρόβλημα των κινήτρων).
Απλή, γρήγορη και κινηματογραφική γραφή (αλλά χωρίς τίποτα το εντυπωσιακό) με αρκετή αγωνία σε κάμποσα σημεία.
Ρεαλιστική αναπαράσταση σχεδόν όλων των σκηνών.
Αρκετά πειστικές οι σχέσεις των χαρακτήρων –εκτός από το τέλος.
Συνολικά: Μια καλή προσπάθεια, αλλά όχι τόσο όσο φανταζόμουν.
November 22, 2025
*****+++
Η Φίνι είναι από αυτά τα βιβλία που όταν τα κλείνεις, η ηρωίδα μένει μέσα σου για πάντα. Ο Μαμαλούκας ξέρει να παίζει με το μυστήριο, αλλά εδώ το κάνει και με μια τρυφερότητα που πονάει. Για μένα, η Φίνι είναι μια απώλεια και μια υπόσχεση μαζί. Ένα από τα κορυφαία μου για φέτος. Διαβάστε το με πολλά πακέτα χαρτομάντηλα δίπλα σας.
Η Φίνι είναι από αυτά τα βιβλία που όταν τα κλείνεις, η ηρωίδα μένει μέσα σου για πάντα. Ο Μαμαλούκας ξέρει να παίζει με το μυστήριο, αλλά εδώ το κάνει και με μια τρυφερότητα που πονάει. Για μένα, η Φίνι είναι μια απώλεια και μια υπόσχεση μαζί. Ένα από τα κορυφαία μου για φέτος. Διαβάστε το με πολλά πακέτα χαρτομάντηλα δίπλα σας.
Displaying 1 - 12 of 12 reviews