Ooit begon het met "Eilanden" en het tv-programma "De wereld van Boudewijn Büch" en sindsdien was ik altijd wel geïntrigeerd door de mix van reisverhaal en opeenstapeling van weetjes en curiositeiten die hij presenteert. Doorheen de verschillende boeken en verdere tv-programma's leerde ik zijn obsessies kennen, zoals Goethe, Napoleon, eilanden en het verzamelen van elk mogelijk zeldzaam boek (zelfs folders of kleine gedrukte pamfletten). Toen ik het verhaal van zijn verzonnen leven leerde kennen (en zijn hang naar leugens om aandacht te krijgen), deed dat niet echt af aan mijn sympathie voor de man. Toch moet ik bij dit boek vaststellen dat zijn obsessies en eigenzinnige trekjes deze later tijdens zijn leven geschreven reisverhalen zo doordrenken dat ik me er aan begon te storen. Zijn obsessies, op zich een een vreemd maar wel aardig trekje, bepalen echter zijn gedrag in die mate dat je hem gaandeweg steeds meer een verwend kind in een volwassen lichaam gaat vinden. Hij beschrijft zelf zonder schroom hoe hij nogal eisend en arrogant is, hoe negatief hij zich uitlaat over plekken en mensen, niet alleen tegenover de lezer maar ook tegenover de betrokkenen zelf. Bovendien springen het "verhaal" van zijn reizen en de uitgestrooide weetjes zodanig van de hak op de tak soms, dat er bijwijlen amper nog lijn te trekken valt in wat hij ons voorschotelt. Het lijkt soms meer op het protserig demonstreren van al zijn (weetjes)kennis en dat voegt nog meer toe aan het beeld van de schrijver dat hij zelf schetst: dat van een immer aandacht zoekende verwende man die zich heel hebberig opstelt tegenover alle publicaties die hem onder ogen komen (en andere objecten). Van alle boeken van Büch die ik las, valt dit me dus toch wel tegen. Wie hem toch wil leren ontdekken, raad ik zijn vroege reisboeken aan, waarin die vervelende kanten van de man zelf nog bedekt worden onder zijn capaciteiten als schrijver (die hij ongetwijfeld wel bezat).
Steeds verder weg is een boek vol verloederde adel en afgelegen streken: het is een logboek van een reiziger en schrijver die meer heeft gereisd dan liefgehad en van een man die zeker weet dat er altijd nog net iets meer te halen valt..
In dit boek gaat hij op zoek naar het langste hek ter wereld, onderneemt hij een bizarre reis naar geamputeerd ledematen te vinden..Hij vind het te Waterloo afgeschoten been van een generaal op een brits kerkhof, Een bedevaart naar het monument voor het dappere hondje in Montana..