What do you think?
Rate this book
پرسه در حوالی زندگی
کتاب پرسه در حوالی زندگی مجموعه عکسهایی از عکاسان ایرانی و غیر ایرانی به انتخاب کیارنگ علایی می باشد و مصطفی مستور بر هر عکس روایتی نگاشته است. این مجلد در سال ۱۳۸۵ توسط دو نشر رسش و چشمه منتشر شده است.
- GenresPhotographyLiterature
90 pages, Hardcover
First published April 1, 2006
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 25 of 25 reviews
March 18, 2015
-سلام/یعنی دلم برایت تنگ شده بود
-سلام/یعنی من هم همینطور
-امروز هوا سرد شده/یعنی دیروز نبودی
-شاید بارون بیاد/یعنی امروز هستم نگاهم کن
-شعری رو که خواستی پیدا کردم/یعنی دیروز همهاش به فکر تو بودم
-میخوام بذارمش تو قاب که هر روز بخونمش /که هر روز به یاد تو باشم
-وسطهای شعر گریهام گرفت/بس که به تو فکر کردم
-فقط شعر خوبه که آدم رو به گریه میاندازه /کاش آن لحظه پیش تو بودم
-اونجا که دربارهی ترسیدن از عشق بود/من از عشق تو میترسم
-یکی هم برای تو قاب میکنم. دوست داری؟ /دوستت دارم
-دوست دارم /دوستت دارم
-سلام/یعنی من هم همینطور
-امروز هوا سرد شده/یعنی دیروز نبودی
-شاید بارون بیاد/یعنی امروز هستم نگاهم کن
-شعری رو که خواستی پیدا کردم/یعنی دیروز همهاش به فکر تو بودم
-میخوام بذارمش تو قاب که هر روز بخونمش /که هر روز به یاد تو باشم
-وسطهای شعر گریهام گرفت/بس که به تو فکر کردم
-فقط شعر خوبه که آدم رو به گریه میاندازه /کاش آن لحظه پیش تو بودم
-اونجا که دربارهی ترسیدن از عشق بود/من از عشق تو میترسم
-یکی هم برای تو قاب میکنم. دوست داری؟ /دوستت دارم
-دوست دارم /دوستت دارم
June 23, 2015
عکس حاصل توقف عکاس در آن لحظه های ناب و تکرارنشدنی زندگی است که هستی در آن به گونه ای خاص جریان می یابد و به سرعت از روزمرگی فاصله می گیرد.
با عکس ها می توان زندگی کرد. آن ها هم چون داستان هایی ناگفته، از زوال لحظه های ناب جلوگیری می کنند. عکس با یک لحظه قطعی مواجه است اما ادبیات می تواند این لحظه را ادامه دهد. می تواند به چیزهایی بیندیشد که در قاب غایب است و موقعیت هایی بیافریند که در فاصله بلند میان واقعیت و رویا شناورند.
برگرفته از مقدمه کتاب به قلم کیارنگ علایی
کتاب، حال خوبی داره. برا حداقل چند لحظه آدم رو با خودش میبره؛ به دنیای خاطرات، رویاها و البته آینده و پیشامدهایی که انتظارمون رو میکشن.
بی اعتباری دنیا و در عین حال وابستگی و دلبستگی به زندگی محور اغلب عکس/نوشته ها بود
متون انتخاب شده از ذهنیتی که از "روی ماه خدا.." نسبت به مستور داشتم، فراتر بود. عکس نوشته های صفحات 7 و 9 و 69 رو دوست داشتم.
با عکس ها می توان زندگی کرد. آن ها هم چون داستان هایی ناگفته، از زوال لحظه های ناب جلوگیری می کنند. عکس با یک لحظه قطعی مواجه است اما ادبیات می تواند این لحظه را ادامه دهد. می تواند به چیزهایی بیندیشد که در قاب غایب است و موقعیت هایی بیافریند که در فاصله بلند میان واقعیت و رویا شناورند.
برگرفته از مقدمه کتاب به قلم کیارنگ علایی
کتاب، حال خوبی داره. برا حداقل چند لحظه آدم رو با خودش میبره؛ به دنیای خاطرات، رویاها و البته آینده و پیشامدهایی که انتظارمون رو میکشن.
بی اعتباری دنیا و در عین حال وابستگی و دلبستگی به زندگی محور اغلب عکس/نوشته ها بود
متون انتخاب شده از ذهنیتی که از "روی ماه خدا.." نسبت به مستور داشتم، فراتر بود. عکس نوشته های صفحات 7 و 9 و 69 رو دوست داشتم.
February 3, 2015
نوشتن داستان و روایت برای عکس از مواردیه که بهش علاقه دارم، اما با خوندن این کتاب فهمیدم کار خیلی سختیه چون مصطفی مستور خیلی خوب از عهدش برنیومده بود.
اکثر عکسها خوب بودن اما خیلی از روایتها جوری بودن که انگار نویسنده فقط هرچی داخل تصویر دیده رو داره بازگویی میکنه.البته بعضی از روایتها خوب بودن و دوست داشتم.
در هر حال ایده ی جالبی بود.
اکثر عکسها خوب بودن اما خیلی از روایتها جوری بودن که انگار نویسنده فقط هرچی داخل تصویر دیده رو داره بازگویی میکنه.البته بعضی از روایتها خوب بودن و دوست داشتم.
در هر حال ایده ی جالبی بود.
May 31, 2019
کتاب حس دلنشینی داره.. فقط تصاویر یه سر و گردن از متن و روایت ها بالاتره ..
August 31, 2014
عکس هاش خیلی خوبن اما روایت ها! خب، در واقع عکس های این مجموعه به صورت مستقل، قوی تر از روایت هاش
..بودند ولی روایت ها، اگر گاه گداری به دل می نشستند، بخاطر در آمیختن با عکس ها بود
"و یادمان باشد، ما برای آن می نویسیم، برای آن عکاسی می کنیم، تا اندوه هایمان را فراموش کنیم"
..بودند ولی روایت ها، اگر گاه گداری به دل می نشستند، بخاطر در آمیختن با عکس ها بود
"و یادمان باشد، ما برای آن می نویسیم، برای آن عکاسی می کنیم، تا اندوه هایمان را فراموش کنیم"
August 5, 2015
چرا همه زل زده ایم به دور دست؟
چرا چشم های ما خیس است؟
چرا چشم های ما خیس است؟
August 10, 2011
فقط از سه چهار تا عکسداستانش خوشم اومد. خصوصن اولی. همین
در ضمن خیلی هم قیمتش گرونه.
در ضمن خیلی هم قیمتش گرونه.
March 3, 2018
نمی دونم متن ها قشنگ تر بودن یا عکس ها ! هر چه بود هر متن با تصویرش درست همون طور که توی کتاب هست توی ذهنم نقش بسته.
July 12, 2024
عکسای این و اونو برداشته، کلمات قصار پاش نوشته، به اسم خودش و بر و بچس کتاب ساخته
معروف که بشی هر زری بزنی توش پول هست
معروف که بشی هر زری بزنی توش پول هست
Read
October 18, 2007این کتاب مجموعه است از عکسهایی به انتخاب کیارنگ علایی و روایتهای مستور بر این عکس ها که به نظر من عکس ها بسیار قوی تر است. و البته فقط دو سه روایت را پسندیدم
May 4, 2012
یه مقداری مصنوعی بود بعضی از متونش.
یعنی مستور عکس رو گذاشته بود جلوش و کوشش کرده چند خط بنویسه، کمتر رفته بود سمت جوشش
یعنی مستور عکس رو گذاشته بود جلوش و کوشش کرده چند خط بنویسه، کمتر رفته بود سمت جوشش
July 13, 2014
عکس ها خوب بود و بعضی از متن ها هم خوب
اما گاهن حس می کردم متن ها رو یه وبلاگ نویسِ نه چندان کار درست نوشته ... خلاصه اینکه ترجیح میدادم متن ها رو هم کیارنگ علایی می نوشت. مطمئنن بهتر از این می شد
اما گاهن حس می کردم متن ها رو یه وبلاگ نویسِ نه چندان کار درست نوشته ... خلاصه اینکه ترجیح میدادم متن ها رو هم کیارنگ علایی می نوشت. مطمئنن بهتر از این می شد
August 10, 2019
I think any amatuer or professional photographer should read this book. It is a good example of how someone should give a photo a proper story.
Also any one wants to have a short trip out of his life to see how other people live...
Also any one wants to have a short trip out of his life to see how other people live...
January 25, 2019
کتاب فوق العاده جذابیه.جدا از چرتو پرتایی ک گاها مستور نوشته دلت میخواد باز کنی ورقش بزنی هر روز انگار از بین برگه هاش نور میاد
September 30, 2016
آن بالا که بودم فقط سه پیشنهاد بود. اول گفتند زنی از اهالی جورجیا همسرم باشد. خوشگل و پولدار. قرار بود خانه ای در سواحل فلوریدا داشته باشیم. با یک کوروت کروکی جگری. تنها اشکال اش این بود که زنم در چهل و سه سالگی سرطان سینه میگرفت. قبول نکردم. راسش تحملش را نداشتم. بعد موقعیت دیگری پیشنهاد کردند. پاریس خودم هنرپیشه میشدم و زنم مدل لباس. قرار بود دو دختر دو قلو داشته باشیم.
اما وقتی گفتند یکی از آنها نُه سالگی در تصادفی کشته میشود گفتم حرفش را هم نزنید. بعد قرار شد کلودیا زنم باشد. با دو پسر. قرار شد توی محله های پایین شهر ناپل زندگی کنیم. توی دخمه ای عینهو قبر. اما کسی تصادف نکند. کسی سرطان نگیرد. قبول کردم. حالا کلودیا همین که کنارم ایستاده است مدام می گوید خانه نور کافی ندارد، بچه ها کفش و لباس ندارند، یخچال خالی است. اما من اهمیتی نمیدهم. می دانم اوضاع می توانست بدتر از این هم باشد. با سرطان و تصادف. کلودیا اما این چیزها را نمی داند. بچه ها هم نمی دانند.
اما وقتی گفتند یکی از آنها نُه سالگی در تصادفی کشته میشود گفتم حرفش را هم نزنید. بعد قرار شد کلودیا زنم باشد. با دو پسر. قرار شد توی محله های پایین شهر ناپل زندگی کنیم. توی دخمه ای عینهو قبر. اما کسی تصادف نکند. کسی سرطان نگیرد. قبول کردم. حالا کلودیا همین که کنارم ایستاده است مدام می گوید خانه نور کافی ندارد، بچه ها کفش و لباس ندارند، یخچال خالی است. اما من اهمیتی نمیدهم. می دانم اوضاع می توانست بدتر از این هم باشد. با سرطان و تصادف. کلودیا اما این چیزها را نمی داند. بچه ها هم نمی دانند.
August 21, 2010
این مجموعه به دنبال توصیف عکسها نیست، که توصیف اثر هنری – حتی با متنی هنری – نه تنها دشوار که در نهایت بیهوده است. کوشیدهایم مجموعهای عکسهای روایی را گرد آوریم، تا به نیروی کلمات در براق کردن و ابدی ساختن لحظههای جاری درون آنها کمک کنیم. روایتها و عکسها اگر چه در این اثر با هم در آمیختهاند، اما هر دو هویت مستقلی دارند. عکس و متن، هر دو میکوشند تا موقعیتی ساده و پیش پا افتاده را چنان چراغانی کنند تا جذاب و با شکوه در نظر آید و یادمان باشد ما برای آن مینویسیم، برای آن عکاسی میکنیم تا اندوههایمان را فراموش کنیم.»
در خاتمه باید اذعان داشت تدارک عکس از عکاسانی از اقصی نقاط جهان برای چاپ در کتابی که در ایران نشر مییابد کاری سخت و طاقتفرسا بوده است. کیارنگ علایی قطعاً در جلب اطمینان عکاسان برای در اختیار نهادن آثارشان راهی سخت و پرمشقت را پیموده که در توان هر کسی نیست.
در خاتمه باید اذعان داشت تدارک عکس از عکاسانی از اقصی نقاط جهان برای چاپ در کتابی که در ایران نشر مییابد کاری سخت و طاقتفرسا بوده است. کیارنگ علایی قطعاً در جلب اطمینان عکاسان برای در اختیار نهادن آثارشان راهی سخت و پرمشقت را پیموده که در توان هر کسی نیست.
January 9, 2018
عکس های رو نذاشتیم جلومون که روایت ها رو بخونیم و بعد تصمیم بگیریم بگیم آهاان بهش میاد یا بهش نمی یاد!
باید روایت ها رو خوند بعد عکس رو نگاه کرد
روایت ها قبل و بعد عکس ها بودند. نه خود لحظه ی عکس.
روایت ها این فضا رو به ذهن می دن که قبل و بعد عکس رو خیال پردازی کنیم.
چیزی که دوست داشتم همین بود. جملات و کلمات روایت ها که اجازه خیال پردازی می دادن
باید روایت ها رو خوند بعد عکس رو نگاه کرد
روایت ها قبل و بعد عکس ها بودند. نه خود لحظه ی عکس.
روایت ها این فضا رو به ذهن می دن که قبل و بعد عکس رو خیال پردازی کنیم.
چیزی که دوست داشتم همین بود. جملات و کلمات روایت ها که اجازه خیال پردازی می دادن
December 31, 2009
زیبایی های چندمزه... این طرح جلد رو خیلی دوست دارم، ولی طرح جلد در چاپ جدید انگار می گه دیگه پرسه در حوالی زندگی به این آرامش نیست چون پله های پیچ در پیچ در عکسی سیاه و سفیده... البته از عکسهای کتاب بوده
May 7, 2018
این مرد ترانه میسراید
جیب های این مرد پر ار شادیست
پرا کسی نمی خندد؟
این مرد آواز دارد،
و دقیقه های سکرآور
و کامات نازنین
و صداهای بهشتی
چرا نمی رقصید؟
اگر گلوی این مرد پر از واژه های رنگیست
و دست هایش
پر از ملودی های رنگارنگ: آبی،سبز،سرخ
پرا پشم های ما خیس است؟
جیب های این مرد پر ار شادیست
پرا کسی نمی خندد؟
این مرد آواز دارد،
و دقیقه های سکرآور
و کامات نازنین
و صداهای بهشتی
چرا نمی رقصید؟
اگر گلوی این مرد پر از واژه های رنگیست
و دست هایش
پر از ملودی های رنگارنگ: آبی،سبز،سرخ
پرا پشم های ما خیس است؟
October 26, 2007
etefaghi meyane 2 zabane honareye motefavet... .
February 13, 2009
عکس ها زیبا هستند و البته بعضاً تکراری.
متن ها هم گاهی دارای شباهت هایی هستند ولی باز هم خوب هستند.
متن ها هم گاهی دارای شباهت هایی هستند ولی باز هم خوب هستند.
February 23, 2013
عکساش خیلی خوبن، ولی نوشته های مستور گاهی چنگی به دل نمی زند!
October 23, 2016
دنیای مستور، دنیای آدمهای تنهایی است که عاشق زندگی در جمع هستند
August 12, 2020
کسی برای زنده ماندن زندگی دعا کند ....
September 18, 2010
پیوند چشم مو شکاف دوربین و قدرت فوق العاده کلام!
Displaying 1 - 25 of 25 reviews