Papa et autres nouvelles

by Vassilis Alexakis

French

Genres: Fiction

186 pages, Paperback

First published January 1, 1997

About the author

(Greek: Βασίλης Αλεξάκης)

Vassilis Alexakis is a Greek-French writer and self-translator of numerous novels in Greek, his mother tongue, and French.

Reviews

[Catherine Riga · Rating 3 out of 5]

Ενδιαφέροντα και συγκινητικά στην αναμέτρηση τους με το χρόνο διηγήματα, γραμμένα κατευθείαν στα ελληνικά αυτή τη φορά: ‘(η γαλλική γλώσσα) δεν μου κάνει πια σκηνές όταν απουσιάζω για μεγάλα διαστήματα στην Ελλαδα’ μας εξηγεί, -απολογητικά ίσως;- ο συγγραφέας. Οι ήρωές του ελίσσονται στο κέντρο μιας άλλης, προ εικοσαετίας Αθήνας, σε μια καθημερινότητα μάλλον συμβατική, αν όχι βαρετή, η οποία όμως έχει την πολυτέλεια να φωτίζεται από γνωριμίες, αναμνήσεις ή και συναντήσεις με πρόσωπα του παρελθόντος.

Τη διήγηση διαπερνά και χρωματίζει η διπλή πολιτισμική και ταυτοτική ένταξη του συγγραφέα, η οποία δεν συγκροτείται άνευ εσωτερικών συγκρούσεων (‘ελάχιστα μιλούσα για την Ελλάδα στα πρώτα μου βιβλία’), με τον γράφοντα να επιτρέπει κατά διαστήματα μια μικρή παραχώρηση στον τόπο και τη γλώσσα των πρώτων παιδικών του χρόνων: ‘Νομίζω ότι διακρίνω στην άλλη άκρη της θάλασσας, ελληνικές λέξεις. Θα είναι ονόματα νησιών’.

[Jone Gutiérrez Díez · Rating 4 out of 5]

Me ha gustado mucho como escribe, un libro que trata temas bastante cotidianos, pero tiene trasfondo. El hecho que sean historias cortas me ha hecho que me cueste conectar con los personajes, mais les nouvelles sont très bonnes!

[Chara · Rating 3 out of 5]

Αγαπημένα διηγήματα "Ο μπαμπάς", "Γιατί κλαις;" και "Ένας φιλικός χαιρετισμός"

[Max Tassan · Rating 4 out of 5]

Un bel aperçu de la Grèce pré-internet avec un quotidien plus épuré et frugal, ancré dans la réalité. Des passages pas super recommandables d'un point de vue perception du corps des femmes. Une vision touchante des sentiments amoureux, du rejet. J'ai beaucoup aimé la nouvelle du taxidermiste, un délire sorti d'un magazine d'articles de maison et de jardin.

"Je disais aux journalistes que le cinéma ne m'intéressait que dans la mesure où il me permettait de rendre compte de situations comiques qui seraient trop longues à expliquer par écrit."

"Tu sais à quoi je pense ? Que ton sourire n'avait certainement pas le sens que lui attribuait ma jalousie, que tu souriais par coquetterie, simplement parce que tu étais très belle quand tu souriais. T'en faire grief était aussi injuste que te reprocher ta beauté même."

"C'était un étudiant studieux, méthodique, mais pas vraiment intéressant. Il saisissait le fonctionnement du système économique, mais il n'avait pas la faculté de le juger. Il n'avait pas assez d'humour, ni assez de cœur. Il a cette intelligence ennuyeuse des gens qui ne comprennent que leur intérêt."