Jump to ratings and reviews
Rate this book

Diario de un hombre humillado

Rate this book
El hombre humillado añora rabiosamente cierto mundo perdido, donde en lugar de pensar sólo se vivía. Pero sabe que no es más que un contemporáneo, y que el nuestro es un tiempo de Grandes Pensadores. Rodeado por una detestable banalidad de orden zoológico, comprende que la suya ha de ser otra: una banalidad asumida, militante, guerrera, y a esa tarea dedica sus fuerzas; bastante mermadas, dicho sea de paso.

Instalado en la soledad, explorador de su ciudad (en la que vive como un marciano), colonizador del azar, el hombre humillado pretende alcanzar la dignidad de perfecto insignificante. Para ello se sumerge en las zonas húmedas, se codea con el hampa, trabaja para un matemático mafioso, se asfixia en litros de Calisay, y acaba buscando un final súbito que interrumpa su Camino de Perfección. Desdichadamente, en ese preciso instante aparece un animal. ¡Y qué animal!

Durante nueve meses gestatorios, el hombre humillado, que nunca logra sacudirse de encima el estupor que le produce todo cuanto le rodea, tiene tiempo de anotar en su Diario breves homenajes a los Grandes Hombres de Antaño, perversas venganzas contra los pelmazos con Fuerte Personalidad, y reflexiones (tan agudas como lunáticas) acerca de diversos asuntos de acuciante actualidad como, por ejemplo, la dificultad cada vez mayor de contratar asesinos a sueldo, la imposibilidad de tener hijos legítimos, o las letales consecuencias de la lectura, las bellas artes y la inteligencia.

Con Diario de un hombre humillado, Félix de Azúa prolonga hasta sus penúltimas consecuencias la investigación iniciada en Historia de un idiota contada por él mismo. De este modo, en el monstruoso cruce de Dickens y Dostoievski, va llevando adelante uno de los proyectos narrativos más serios de los años ochenta.

288 pages, Paperback

First published December 1, 1987

7 people are currently reading
221 people want to read

About the author

Félix de Azúa

89 books38 followers
Félix de Azúa nació en Barcelona en 1944. Doctor en Filosofía y catedrático de Estética, es colaborador habitual del diario El País.

Ha publicado los libros de poemas Cepo para nutria, El velo en el rostro de Agamenón, Edgar en Stephane, Lengua de cal y Farra. Su poesía está reunida, hasta 2007, en Última sangre.

Ha publicado las novelas Las lecciones de Jena, Las lecciones suspendidas, Ultima lección, Mansura, Historia de un idiota contada por él mismo, Diario de un hombre humillado, Cambio de bandera, Demasiadas preguntas y Momentos decisivos.

Su obra ensayística es amplia: La paradoja del primitivo, El aprendizaje de la decepción, Venecia, Baudelaire y el artista de la vida moderna, Diccionario de las artes, Salidas de tono, Lecturas compulsivas, La invención de Caín, Cortocircuitos: imágenes mudas, Esplendor y nada y La pasión domesticada.

Los libros recientes son Ovejas negras, Abierto a todas horas, Autobiografía sin vida y Autobiografía de papel. Su último libro hasta la fecha, aparecido en 2015, es Génesis.

El pasado junio de 2015, ingresó en la Real Academia Española, dónde preside el sillón "H".

Ratings & Reviews

What do you think?
Rate this book

Friends & Following

Create a free account to discover what your friends think of this book!

Community Reviews

5 stars
23 (19%)
4 stars
27 (22%)
3 stars
40 (33%)
2 stars
25 (20%)
1 star
6 (4%)
Displaying 1 - 10 of 10 reviews
Profile Image for julieta.
1,334 reviews43.4k followers
November 21, 2008
Ya encontré a un heroe nuevo!! En estas epocas en que todo es acción, lo que haces, lo que tienes para mostrar de lo que haces, de repente me cruzo con este hombre que busca la banalidad como ciencia. Es el anti heroe, que busca la ausencia de voluntad. Como proyecto, a eso se dedica en su vida, y los resultados van desde lo más divertido hasta lo más sordido, todo para mi en justa medida. Es uno de esos libros que te sorprendes más de una vez riendo en voz alta, y asqueado más de una vez, pero tan logrado que al final se me puso china la piel. Rechaza a la poesia, a la literatura, y al no hacer nada le pasa de todo. Como el diario de David Copperfield desde el otro lado de la moneda. Una maravilla.
Profile Image for yórgos.
107 reviews2 followers
Read
October 16, 2016
αν όλοι έχουμε κάτι γραμμένο από κάποιον πέρα από εμάς του ίδιους, ας ελπίσουμε να το έχει γράψει ισπανός.
Profile Image for david.
35 reviews4 followers
February 14, 2022
Empieza como literatura incel de primerísima calidad, un género que siempre me interesa: un hombre asqueado con el mundo, el diario, el ennui, la profunda misantropía, etc. Luego, por alguna razón, se introduce una trama que no es particularmente interesante, ni necesaria en esta clase de novelas; lo que es peor, va aderezada de tintes de surrealismo que nunca llegan a explicarse. El último tercio de la novela es febril e incluso aburrido. No sé muy bien qué acabo de leer.
Profile Image for José.
664 reviews8 followers
January 26, 2025
35/100.

Diario de un hombre humillado es un libro difícil. Escrito por el académico Félix de Azúa, ganó el Premio Herralde de novela en 1987, motivo por el cual me he acercado a la obra. "Difícil" no es sinónimo de "malo". Sin embargo, a mí no me ha dicho absolutamente nada. Es un ejercicio literario de una gran calidad, pero eso no quiere decir que me tenga que gustar. Posiblemente, ni lo releeré ni pensaré en él en cuanto termine de escribir estas líneas.

Diario de un hombre humillado narra en primera persona la historia de un burgués que cae a las fauces de la banalidad. La obra se divide en tres partes: "Un hombre banal" (9-90), "Los peligros de la banalidad" (91-172) y "Matar un dragón" (173-250).

Las primeras ochentainueve páginas son las más digeribles para cualquier tipo de lector si es capaz de aguantar al narrador: un burgués cuarentón que está convencido de que el sentido del ser humano es la búsqueda de la banalidad. Las referencias literarias de esta primera parte y las pequeñas historias que la componen las disfruté más que las reflexiones filosóficas del personaje principal. Quizás me quedo en la anécdota, pero ya me parecía insufrible. Todo cambia a partir de entonces.

En la segunda parte de la obra, entramos en una especie de surrealista visión de un personaje degradado y ya humillado, casi no humano, mientras recorre los barrios más marginales de la Barcelona de la época entre drogas y, sobre todo, mucho alcohol. Buscando asquear al lector con largas descripciones escatológicas, no se deshumaniza del todo al protagonista, pues sigue contando la historia en primera persona. Incluso, hacia el final, consigue que se empatice con él. Entre toda la mugre, se ve parte de la Transición española, cómo afectaba al nacionalismo (tratado de forma irónica por Azúa).

La tercera parte mezcla este surrealismo, escondido al principio, con una claustrofóbica presentación: ahora, el personaje, en una cárcel de oro, busca escapar, aunque él no lo sabe en un principio. Es, posiblemente, la única parte que me ha hecho sentirme perdido al no encontrar el sentido a lo que estaba leyendo. Quizás no estaba en el momento vital de adentrarme en esta obra.

La decadencia del Diario de un hombre humillado es buscada y, aunque la experiencia de lectura no haya sido del todo agradable, es evidente la calidad literario de la obra, premiada por el jurado del Herralde. En esta parodia del diario, hay muchas dosis de ironía y sarcasmo que, a pesar de todo, no he disfrutado.
Profile Image for Raúl.
468 reviews53 followers
December 19, 2015
Es una especie de continuación de "historia de un idiota contada por él mismo". Genial. Una de las sorpresas del año. Muy bien escrito y con gran sentido del humor. Todo un clásico de la literatura española de los ochenta. Premio Herralde de novela 1987.
Profile Image for Anna Fdez.
16 reviews
July 21, 2025
En general, llibre curiós, que no m’arrepenteixo d’haver llegit però que no recomenaria efusivament.
La “boira” que envolta el protagonista (ja sigui de droga o no claredat de pensaments) fa que la lectura resulti molt interpretable i una mica confosa. L’estil d’escriptura a vegades resultava massa forçat i monòton.
Profile Image for Φερειπείν.
523 reviews11 followers
July 8, 2022
The diary of a humiliated man. Félix de Azua.
📖📖📖
Felix De Azua is perhaps the wittiest "grumpy" of literature. He is so ingeniously ironic that the sense of even the most tragic events can cause bursts of a healthy laughter!
His thoughts are expressed in expressions so "juicy" in the structures of his language, a language overflowing with meanings and incalculable depths and widths, that his words result in a torrential drift of the reader into the personal ocean of the creator's narrative.
His way becomes beautifying, comforting in front of the sufferings of humanity.
He can satirize, sneer without a trace of vulgarity but with the innate ability of a creator with criteria and sensitive aesthetics without becoming an esthete or "touch me not".

Το ημερολόγιο ενός ταπεινωμένου. Φέλιξ Ντε Αθούα.
📖📖📖
. " Οι χριστιανικές πόλεις προσφέρουν την ημέρα θάματα φτώχειας πολύ ανώτερα από αυτά που βλέπει κανείς στη Βομβάη ή το Πουέρτο Πρίνσιπε. Τώρα πια έχουμε ξεχάσει τους κυνόδοντές τους, αλλά η μητέρα φύση μας περιμένει στη γωνία, όταν διαλύεται το μεγάλο δημοκρατικό είδωλο και οι λύκοι χωρίζονται από τα πρόβατα με κάτι περισσότερο από την ψήφο τους." Ο Φέλιξ Ντε Αθούα είναι ο πιο πνευματώδης "στριφνός" της λογοτεχνίας. Οι σκέψεις του εκτίθενται με εκφράσεις τόσο χυμώδεις στις δομές της γλώσσας του, μια γλώσσα υπερχειλίζουσα σε νοήματα και απροσμέτρητα βάθη και πλάτη, που ο λόγος του καταλήγει σε μια χειμαρρώδη παράσυρση του αναγνώστη στον προσωπικό ωκεανό της αφήγησης του δημιουργού. Είναι τόσο δηκτικά ειρωνικός, που η αίσθηση ακόμα και των πιο τραγικών συμβάντων μπορεί να προκαλέσει ξεσπάσματα υγιούς γέλιου γιατί ο "καταγγελτικος"- της ανθρώπινης τρέλας- τρόπος του γίνεται εξωραϊστικός, ανακουφιστικός εμπρός στα δεινά της ανθρωπότητας, που είναι αδιαμφισβήτητα πολυάριθμα και ο άνθρωπος υπερβολικά απασχολημένος με την ανοησία του για να τα διερευνήσει και να αποδεσμευτεί από αυτά. Νιώθεις ανακούφιση γιατί επιτέλους κάποιος λέει τα πράγματα με το ακριβές τους όνομα, όχι καλλωπισμένο, βουτηγμένο σε χρυσόσκονες και στολισμένο με κορδέλες μιας καθησυχασμένης συνείδησης. Ο Αθούα δεν καθησυχάζει αλλά ανακουφίζει με την ακρίβεια της αντιληπτικής του ικανότητας, τη διορατικότητα του πνεύματος του, την εξονυχιστική ματιά του πάνω στην πραγματικότητα, που έχουμε χτίσει. Ο πολιτικός σχολιασμός του απολαυστικός. Μπορεί να σατιρίζει, να σαρκάζει χωρίς ίχνος χοντροκοπιάς αλλά με την έμφυτη ικανότητα ενός δημιουργού με κριτήριο και ευαίσθητη αισθητική χωρίς να γίνεται εστέτ ή μη μου άπτου. Είναι ενα ιδιόμορφο κράμα πολύ προσωπικής ιδιοσύστασης, που τον κάνει να ξεχωρίζει, καθώς ο λόγος του είναι έμμετρα δοκιμιακός με ποιητική εκφορά και ατόφια φιλοσοφική διάθεση, που επιβάλλεται με τη γοητεία του.
Profile Image for Bryce Digdug.
3 reviews2 followers
Read
July 31, 2007
Talk about downers. But this book is incredibly written.
Profile Image for Steven Felicelli.
Author 3 books62 followers
January 13, 2015
the brilliant, embittered, loquacious loner used to be my go-to author - married with child, books like these have begun to bore me (or I bore them now)
Profile Image for Nubia.
85 reviews
March 13, 2008
Riduculously crazy!!


Loquisimo!! ridiculo!!
Displaying 1 - 10 of 10 reviews

Can't find what you're looking for?

Get help and learn more about the design.