A mãe de Carlo, aos que lhe perguntam como resumiria a curta vida do filho, que morreu aos 15 anos, responde: "Eu diria que toda a sua vida foi sobre o encontro diário com Deus. Eu a definiria contra a maré em um tempo como o presente. Carlo viveu sua curta vida ao máximo. Ele tinha o melhor: pleno, belo e em harmonia com Deus, e deixou um testemunho esplêndido. Meu filho tinha essa consciência de que a vida não deveria ser desperdiçada por trás de quimeras bobas". O livro é dividido em três partes: a primeira traça a vida de Carlo; a segunda aprofunda sua rica espiritualidade centrada na Eucaristia; a terceira ilustra as exposições de que foi idealizador, hoje visíveis na internet.
Mi calificación para este libro estaría entre el tres y el cuatro. Por un lado, todo lo que cuenta la madre de Carlos Acutis sobre su extraordinario hijo es interesantísimo, y asombra la madurez de este joven en sus escritos y en su comportamiento. La forma tan sencilla en la que es capaz de vivir el Evangelio en una sociedad que le es totalmente contraria, su pasión por la Eucaristía, su profunda religiosidad combinada con su cercanía a los demás, tanto a sus compañeros de instituto como a los más pobres y desfavorecidos, y la manera de acoger la enfermedad y la muerte nos convencen sin lugar a dudas de la santidad de su vida, incluso obviando los fenómenos sobrenaturales (que también los hubo). Carlo Acutis se convierte, pues, en ejemplo para los jóvenes y para cualquier cristiano. Por otro lado, las digresiones que se van haciendo a lo largo del libro sobre distintos temas, se hacen capítulo a capítulo más extensas, provocando una caída de tensión narrativa y alejándonos de la figura de Carlo. En determinados momentos, estos excursos son algo repetitivos, y aunque pueden ser útiles a quienes no conozcan la doctrina cristiana, las vidas de los Santos, el significado de la Eucaristía, etc., la sensación en ocasiones es que el libro tiene más páginas de las necesarias, y que en muchos casos hubiera bastado con reproducir las reflexiones sobre estos y otros muchos temas que dejó el beato Carlo Acutis en sus apuntes, sin necesidad de los largos comentarios a los mismos. En cualquier caso, lo recomiendo, todo lo que se recoge en el libro sobre el personaje es realmente valioso y merece la pena ser conocido.
Dosłownie inspirujące bardzo dużo się dowiedziałam o Carlo i kurczę on naprawdę był taki niezwykły poprzez bycie najzwyklejszym, chcę być jak on
Top 3 rzeczy łączące mnie i Carla Acutisa(!!): 3. Miał 15 lat, gdy umarł (żeby nie było, raczej nie planuję się uśmiercać, ale mam teraz 15 lat i ten łączący nas wiek jest super cool) 2. Miał 7 lat, gdy przyjmował Pierwszą Komunię Świętą, a to przecież nie jest popularne w tym wieku 1. BYŁ NA HUMANIE
“Los apóstoles, los discípulos, la gente de aquellos tiempos podían encontrarse con Él, tocarlo, hablarle, pero estaban limitados por el espacio y el tiempo. Muchos tenían que andar kilómetros para encontrarlo, pero no siempre era posible acercarse a Él, porque siempre estaba rodeado de multitudes. Pensemos en Zaqueo, que se subió a un árbol para verlo. A nosotros, en cambio, nos basta con ir a la iglesia más cercana, y ya tenemos Jerusalén al lado de nuestra casa”
Vaikas-paauglys ne iš šio laikmečio. Galimai ir ne iš praėjusio. Visa savo širdim ir siela Karolis Acutis galėjo būti prieš 2000 metų ir eiti paskui Jėzų ir jo mokymą. Nepaprastas motinos, netekusios sūnaus, pasakojimas - apie gilius, žmogiškus ir tvirtus dalykus, kuriuos savo gairėmis laikė Karolis savo kasdienybėje. Skaitant nardžiau, šiurpuliukais ėjau ir sustodavau. Daug Šv. Rašto citatų, išaiškintų kitokioj - paprastesnėj ir dėl to aiškesnėj - šviesoj.
"Karoliui "atsivertimas" - tai žvelgti į dalykus iš dangaus perspektyvos, kitaip rizikuojame, jog matysime tikrovę tartum pro siaurą durų plyšelį, kliudantį susidaryti visuminį vaizdą".
"Pasak Karolio, tam, kad žmogus suvoktų, kiek daug jame yra nuolankumo bei vidinės laisvės, jis vis turėtų atlikti daug gera atnešantį dvasinį pratimą - atkreipti dėmesį, kaip nuolankiai jis sugeba priimti jo atžvilgiu skiriamą tiek teisingą, tiek neteisingą kritiką. Šiuo požiūriu, kuo labiau žmoguje viskas "užverda", tuo daugiau jame glūdi netvarkingos savimeilės ir tuo ilgesnis jo laukia brendimas, gyjant iš šio didelio dvasios trūkumo, kuris, neskiriant jam pakankamai dėmesio, labai kliudo eiti šventumo keliu".
Carlo Acutis po riječima njegove majke. Ova knjiga je toliko prekrasno napisana i toliko divnih trenutaka, osjećaja i blagoslova koja je Carlova majka Antonia proživjela i osjecala za njegova života, a i poslije zemaljske smrti.
Osobno, ja sam fascinirana životom Carla Acutisa koji je umro sa svega 15 godina, toliko je kratko bio na ovoj zemlji, a toliki utjecaj je ostavio na kršćanski svijet, pa i možda ne samo kršćanski… Carlo je po riječima njegove majke svoje posljednje ljeto proveo u Santa Margheriti, gdje sam i ja jedne godine bila, te u Rapallu, na brdu Montallegro, svetištu posvećenom Gospi. Ta me spoznaja toliko čini sretnom da sam hodala gdje i Carlo i to ne tako davno. 🤍
Bila sam i u Portofinu i sjećam se koliko god sam bila oduševljena tim gradićem koji se nalazi izravno na moru, a nešto mi je davalo dojam neke praznine.
A u knjizi čitam rijeci Carlove majke koje joj je uputio poslije posjete Portofinu: “Rekao mi je kako je po izlasku iz restorana čuo neki unutarnji glas. Smatra da je bio Isusov. Rekao mi je dvije obične rijeci: Žedan sam. Da, iste rijeci koje je malo prije smrti Isus izgovorio na križu. Iznio mi je svoje tumačenje. Smatrao je da mu Gospodin time želi pokazati kako se osjećao u svemu onome sjaju, bogatstvu i obilju u Portofinu. Nije to bila osuda, nego Isusova žeđ za spasenjem svih, pogotovo osoba koje su se tamo nalazile.”
Ja znam da u ovome životu ništa nije slučajno. Znam da sve ima svoje razloge. Tako i ova knjiga nije slučajno došla u moje ruke. Ali ne mogu, a da ne kažem da sam ostala frapirana, iznenađena, oduševljena, ne samo ovim detaljem u njoj, nego u još puno toga što me fasciniralo u vezi Carla i koliko toga sam saznala kao da mi direktno priča i želi nešto reći. Ne znam što, ali previše je nekih detalja da budu kao “slučajni”.
Samo 15 godina na zemlji, ali vječni i sveti na nebu 🤍
Il libro è parecchio ripetitivo nei contenuti, i capitoli sono intrecciati, mi dà l'impressione che non ci sia stata una revisione prima di mandarlo in stampa. Poche le parole dirette di Carlo stesso, tante le citazioni (sicuramente interessanti ma che a mio avviso portano fuori tema) di altri santi e religiosi. Credo che l'unica cosa da ritenersi di importante su Carlo è il suo amore per l'Eucaristia e la straordinaria - per un bambino - partecipazione alla messa e adorazione eucaristica quotidiana. Tutto il resto mostra un normale bimbo della sua età, raccontato da una mamma orgogliosa e adorante ("com'è bello e bravo e perfetto il figlio mio!").
Ho acquistato questo libro dopo essere andata ad Assisi per visitare la tomba del beato Carlo Acutis. Mi sono appassionata alla sua storia e volevo saperne di più su questo giovane ragazzo che presto diventerà santo. Il libro mi ha però deluso perché mi aspettavo che raccontasse di più su Carlo, la sua vita, il quotidiano. È invece più un saggio, incentrato sulla fede e su cosa bisogna fare per vivere in maniera cristiana. Vengo o spiegate varie questioni legate alla fede, anche abbastanza complicate da comprendere, e si fa' spesso riferimento a citazioni e versi del vangelo.
Muy lindo conocer a Carlo Acutis de una manera más familiar, desde la perspectiva de su madre. Lleno amor por Jesús Eucaristía desde muyy pequeño❤️🔥
Recomendado, el libro es muy fácil de leer, quizás se extiende un poco por los comentarios de la madre, pero eso le pone más detalle a cada momento que describe en la vida de Carlo.
“Pero no hizo cosas extraordinarias, solo cosas ordinarias pero con un gran corazón” - Antonio Salzano (Madre de Carlo Acutis)
Ci voleva beato Carlo Acutis per farmi riscoprire la potenza e l'importanza del Santo Rosario di Maria Vergine. Libro consigliato assolutamente a tutti, per riaccendere la speranza e la Fede in Lui. Grazie Carlo, lo prendo come un dono per me e per tutti quelli che hanno ancora un cuore nel limbo in questa epoca di anticattolicesimo. 🙏🏻
Increíble e inspiradora historia del próximo Santo Carlo Acutis (primer santo milenial) su gran devoción, actuar en la fe y profundidad espiritual y teológica. Me gusto mucho ya que fue escrito por su madre en forma clara y sincera. Católicos o no este libro es sin dudas espiritualmente interesante.
Un libro que no podía parar de leer! Quién mejor que su mamá contar todas las cosas que hacía y vivía. Realmente debe ser proclamado un Santo dentro de poco. Un libro fascinante, tantas coincidencias, le gustaba la Sagrada Familia, Antonio Gaudí, los perros si van al cielo, el Principito su libro favorito, su amor Eucarístico, los primeros viernes y sábados de mes, todos los lugares Santos que visito, ahora entiendo porque no le gustaba ir a Tierra Santa, cuando realmente El está en el tabernáculo y tanto para decir... uno de mis libros favoritos Viva Jesús Eucaristía