Het lijkt een redelijk gelukkig huwelijk. Maar als de jongste dochter van Lenie en Michael vermoord wordt aangetroffen in een hotel, lukt het hen niet om dit drama samen te verwerken. Hun relatie komt op scherp te staan en gebeurtenissen van jaren geleden eisen hun tol. Er sluipt een onbehaaglijke onzekerheid hun leven binnen.
Lenie probeert als eerste de situatie weer te normaliseren. Maar dan wordt de bodem opnieuw onder hun voeten weggeslagen en komt Michael erachter dat hij zijn verantwoordelijkheid voor een misstap in het verleden te licht heeft ingeschat.
Loes den Hollander schrijft al vanaf het moment dat ze kon lezen. Aanvankelijk poëzie, later columns, daarna verhalen en ten slotte haar eerste boek. Toch kwam het nooit in haar op om van schrijven haar beroep te maken, omdat ze zich helemaal richtte op haar carrière in de gezondheidszorg. Dat veranderde toen ze in 2001 een verhalenwedstrijd won. Vanaf dat moment ging er voor haar gevoel een luik in haar hoofd open waar een onstuitbare lading teksten achter zit die zich allemaal verdringen om te worden opgeschreven. Toen ze in 2006 haar carrière als directeur van een gezondheidszorginstelling beëindigde, vond ze vrijwel tegelijk een uitgever voor Vrijdag, haar eerste literaire thriller. Daarna volgde al snel het zinderende Zwanenzang en sindsdien is schrijven haar voornaamste bezigheid.
Loes den Hollander schreef al eerder columns voor bekende vrouwenbladen. Zij was van 2002 tot 2009 hoofdredacteur van Denkbeeld, een vakblad voor de gezondheidszorg en is nu nog als gastredacteur aan het blad verbonden.
Lenie en Michael zijn allebei heel naar. Gedroegen zich meer als opstandige pubers dan normaal functionerende volwassenen. Maar goed, het las verder wel lekker weg.
Dit is het eerste boek dat ik lees van deze schrijfster. Leest erg vlot, af en toe kwamen er toch wel momenten dat ik begon te twijfelen aan de geloofwaardigheid. Maar algemeen vond ik het boek zodanig spannend en verslavend dat ik gewoon niet meer wist wie de dader zou kunnen zijn. Alleen daarom voel ik mij al verplicht om dit boek 4 sterren te geven. Ik ga zeker meer lezen van deze schrijfster. :-)
Ik vond dit een vermakelijk boek, maar daar blijft het bij. Ik had weinig met de hoofdpersonen, op meerdere momenten vond ik zowel Lenie als Michael gewoon vervelend en ergerde ik me aan ze. Ik kon me, vanwege hun karakters, niet echt inleven in het verhaal. Het verhaal was grotendeels voorspelbaar, en werd vanwege de voorspelbaarheid enkel op het eind iets spannender. Wel leest het boek vlot weg, mede dankzij de korte hoofdstukken en vlotte schrijfstijl. Ik ken betere boeken van Loes den Hollander.
De titel snap ik al niet zo goed met het verhaal. Ontzettend veel spelfouten. Het is langdradig en uiteindelijk wel uitgelezen om te weten hoe het zou aflopen. Maar ik was blij dat ik het uitgelezen heb 😉
Was een leuk boek. Ik heb er echt van genoten het boek is zeker de moeite waard. Ik wist al wel vrij snel wie de moordenaar was of nou ja het vermoede had ik. Maar dat maakte het niet minder leuk. 10/10 would recommend
Het verhaal komt langzaam op gang en is in het begin wat saai, maar later neemt de spanning duidelijk toe. Een bijzonder verhaal met complexe relaties, al vond ik de hoofdpersonages maar vreemde types.
Zoals met alle boeken van Den Hollander is het verhaal op zich wel spannend maar zo truttig geschreven. Alsof alle personen allemaal domme truttelige kleinburgerlijke onderontwikkelde mensen zijn. De namen zijn ook ouderwets gekozen. Ik eindig altijd met lichte irritatie. Niet meer lezen dus 😉
Wanneer je als lezer te alwetend bent, wordt het moeilijk om de spanning op te voeren. Er ontstaat eerder een soort irritatie over de ‘domme’ hoofdpersonen. Wel een lekker herkenbaar Nederlands sfeertje, van bedrijfsarts tot marktbezoek. Vreemde nabrander aan het einde van het boek.
Wat een heerlijk boek. Het duurde een tijd voor ik de titel snapte, maar die viel uiteindelijk op z'n plaats. Het enige jammere vind ik dat ik al veel te vroeg in het verhaal door had hoe de vork in de steel zat, waardoor de grote onthulling tegen het einde bepaald niet als een verrassing kwam. Maar desalniettemin van genoten. Wat ik uitermate sterk vond is de psychologie van de hoofdpersonen. Vooral de gedachtegang van Michael, zijn rechtvaaridging voor zijn gedrag vermengd met zelfhaat, vind ik ontzettend sterk geschreven.
Dit was voor mij geen boek zoals ik ze van Loes gewend ben. Loes kan bij mij eigenlijk nooit stuk maar dit boek kon me niet echt boeien. Het was inderdaad nogal langdradig en de spanning was ook ver te zoeken, ik wilde wel graag het plot weten en dat is ook eigenlijk de enige reden dat ik het boek heb uitgelezen. Toch drie stemmen voor het boek maar wel op het randje...
Wat een goed en aangrijpend boek is dit zeg. Het boek duurt wel enigzins lang, waardoor het de situaties soms langdradig worden, maar het is gewoon zo spannend dat je blijft lezen, het plot is ook wat voorspelbaar, maar ondanks dat blijft het een mooi verhaal.
Leest heel vlot. Het verhaal is niet gebaseerd op het politiewerk maar op de het effect welke de moord heeft binnen het gezin. Er worde in het begin geen verdachten vernoemd. Dit blijft tot het einde geheim.
Al eens eerder gelezen maar kon me er iets meer van herinneren. Nu opnieuw gelezen. Vond het toch wel een goed boek. Niet heel spannend maar het leest lekker weg en het verhaal zit wel goed in elkaar.