Ενδοχώρα

by Andreas Embirikos, Ανδρέας Εμπειρίκος

Poetry, Surrealism

"Οι λογισμοί της ηδονής είναι πουλιά
Που νύχτα-μέρα διασχίζουν τον αέρα".

Η συλλογή συγκεντρώνει ποιήματα που γράφτηκαν από το 1934 ώς το 1937 και τυπώθηκε το 1945 σε 470 αριθμημένα αντίτυπα από τις εκδόσεις του περ. Τετράδιο, στο τυπογραφείο Ταρουσόπουλου.
Το ποίημα "Την ώρα του δείκτου", με δύο σχέδια του Γιώργου Γουναρόπουλου, είχε πρωτοδημοσιευτεί το 1935 στο καλλιτεχνικό περιοδικό 20ός αιώνας του γλύπτη Ν. Τόμπρου. Ποιήματα της Ενδοχώρας είχαν επίσης δημοσιευτεί το 1940 και το 1944 στο περιοδικό Νέα Γράμματα.
Η συλλογή αυτή έμμετρων ποιημάτων και σύντομων ποιητικών πεζών που κάποτε είναι μόνο λιγοστές φράσεις (όπως στον Πλόκαμο της Αλταμίρας) περιέχει τα πιο γνωστά ίσως ποιήματα του Εμπειρίκου. (Από την παρουσίαση της έκδοσης)

Genres: Poetry

128 pages, Paperback

First published January 1, 1945

About the author

Andreas Embirikos was a Greek surrealist poet and the first Greek psychoanalyst.

Embirikos came from a wealthy family as his father was an important ship-owner. He was born in Brăila, Romania, but his family soon moved to Ermoupolis in Syros, Greece. When Embirikos was only seven years old they moved to Athens. While he was still a teenager his parents divorced; he started studying at the Faculty of Philosophy of the National and Capodistrian University of Athens, but he decided to move to Lausanne to stay with his mother.

The following years Embirikos studied a variety of subjects both in France and in the United Kingdom where he studies at King's College London.

However it was in Paris where he decided to study psychanalysis together with René Laforgue.

His poetry can be defined by two major tendencies. On the one hand, he was one of the major representatives of surrealism in Greece. His first poetic collection, "Ipsikaminos", was a heretic book, characterized by the lack of the punctuation and the peculiarity of the language. As the poet himself admitted it was precisely the originality and extravagance of his work that contributed to his relative commercial success.

On the other hand, together with Yorgos Seferis, Embirikos was the most important representative of the generation of the 1930s. He contributed greatly to the introduction of modernism in Greek letters and he helped change once and for all the poetic atmosphere of Greece.

Arguably, the most significant and influential work by Embirikos is "Megas Anatolikos". The poet dedicated many years of work to this particularly long novel, that consists of more than one hundred chapters. In this work, Embirikos narrates the first trip of the ocean liner Great Eastern (Μέγας Ἀνατολικός) from England to America. Embirikos describes the Great Eastern as a hedonic vessel, where the multitude of the passengers enjoy love without and beyond limits. During the ten-day trip (an allusion to the Decameron) they discover a new form of happiness and innocence. For this work, Odysseas Elytis called Embirikos "a visionary and a prophet".

Embirikos also wrote articles of literary criticism; at least two of them are worth-mentioning. The first is "The hidden necrophilia in the works of Edgar Allan Poe"; the second, "Nikos Engonopoulos or the miracle of Elbassan and Bosphorus".

Reviews

[Ant · Rating 5 out of 5]

Το σπίτι βρίθει από χαρά
Καθώς λαγήνι πλήρες γάλακτος στον ήλιο
Ένα κορίτσι στο παράθυρο κρυφά
Δίνει τα στήθη της στα περιστέρια
Γιομάτα σφύζουν τα βυζιά
Και στέκουν όρθιες οι ρώγες
Τα πιπιλίζουν τα πουλιά
Κι αίφνης τα γάλα ξεχειλίζει

[Ο σιδεράς]

...
Γιατί το σκότος διερράγη
Και το ξημέρωμα στο κέντρον του νησιού
Θυμίζει τους ανέμους που σηκώνουν
Τους πέπλους μιας νύφης σε χώρα τροπική
Απαλά σαν κουνουπιέρες θερινού καταυλισμού
Απαλά σαν χείλη που υποθρώσκουν επί λευκής σαρκός
Απαλά σαν δάχτυλα που εμβαπτίζονται σε γάλα
...
 

[Zizeloni · Rating 4 out of 5]

readathon17 book 31: a poetry book

I am really not a poetry person. I don't think poetry is for reading a whole book in a day, you should take it slow, read one poem at a time. But that is not my style at all. Depends I guess on the poems, because my first try was Bukowski and I absolutely loved it.
Anyway, I will say objectively the book deserves 4 stars even if I had to struggle.
And also:
ειναι τα ματια μου διαφανες αυλαίες
οταν τανοιγω βλεπω εμπρος μου ο,τι κι αν τυχει
οταν τα κλεινω βλέπω εμπρος μου ο,τι ποθω

I recognized this verse immediately, probably I remember it since high school, so definitely the book worths many stars.
I remember I liked Embirikos then, because we did analysis on the poems.
I should really search for poetry books that also include analysis, that way I would enjoy more.

[Konstantinos · Rating 5 out of 5]

Κάθε κριτική που θα μπορούσε να ασκηθεί, θα ήταν λιγοστή και ανεπαρκής!

[Nektaria · Rating 4 out of 5]

Μετά από τον Εγγονόπουλο και τώρα και τον Εμπειρίκο νομίζω ότι μπορώ να καταλήξω με ασφάλεια στο συμπέρασμα ότι ο υπερρεαλισμός στην ποίηση δεν είναι και το καλύτερό μου. Αυτό βέβαια δεν με κάνει να μην μπορώ να αναγνωρίσω ότι είναι εκπληκτικός για το είδος του και κάποιοι στίχοι ήταν πραγματικά υπέροχοι.

Και η ημέρα πηδά στην άμμο
Όλοι την παρακολουθούν
Όλοι την ικετεύουν
Όλοι την ονομάζουν Σήμερα

[Anastasia]

δεν ηταν η ωρα να διαβασω σουρρεαλισμο αλλα οι λεξεις ειναι παντα λεξεις (και το εχω δανειστει εδω και εναμιση χρονο, καιρος του ηταν)

οπως και να χει,

«Πάρε τη λέξι μου. Δώσε μου το χέρι σου»

[Yórgos St. · Rating 5 out of 5]

Ώσις

'Εστω κι αν η γαλήνη απλώνεται στα χόρτα
Ουδέποτε τ' ανασαλέματα δεν παύουν
Αυτά μας ζουν και ζούμε εμείς εντός τους
Τα πρώτα ανασαλέματα τα πρώτα αρχέτυπα
Της ίδιας άλικης ορμής που προωθεί τις ώσεις
Σπαθάτα χελιδόνια μέσ' στον ήλιο
Και πουπουλένια νυχτοπούλια μέσ' στο σκότος
Θαρθούν τ' ανασαλέματα θαρθούν τα ρίγη
Κι' όταν ακόμα ακινητούν τ' αστέρια
Στους βελουδένιους των βυθούς.

[dímítrís]

Είναι τα βλέφαρά μου διάφανες αυλαίες
Όταν τανοίγω βλέπω εμπρός μου ό,τι κι’αν τύχει
Όταν τα κλείνω βλέπω εμπρός μου ό,τι ποθώ.

[Leonidas Vergos]

Η δεύτερη ποιητική συλλογή του πατέρα του ελληνικού υπερρεαλισμού περιέχει ποιήματα με σαφώς λιγότερο "αλλόκοτο" χαρακτήρα.

Ο Εμπειρίκος κάνει συνειδητές υποχωρήσεις σε ό,τι αφορά το εγγενές στον υπερρεαλισμό αυτό στοιχείο, για να αναμίξει την –απολύτως υπαρκτή και εδώ– υπερρεαλιστική εικονοποιία με στίχους και εικόνες που μπορούν να ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα– παρουσιάζοντας και μια θεματολογία πιο ερωτική σε σχέση με την Υψικάμινο και εισάγοντας έτσι τη θεματική που θα καθόριζε εν πολλοίς τις πιο χαρακτηριστικές στιγμές του μελλοντικού του έργου, ποιητικού ή πεζού.

[Apostolis Tourtouris · Rating 2 out of 5]

Αισθάνομαι ότι όσο το ξαναδιαβάζεις τόσο γίνεται καλύτερο.
Επίσης καλύτερη, βέβαια, γίνεται η φράση 《φλιπ φλοπ φλατς》 αν την επαναλάβεις πάνω από 100 φορές, ιδιαίτερα μπροστά σε φίλους.
Υπερβολική αφοσίωση σε έναν μεχ ερωτισμό, από έναν τριανταπεντάρη χωρίς οικογένεια, μερικά χρόνια μετά την κρίση του 30, δύο χρόνια πριν την ολοκληρωτική άνοδο του Χίτλερ. Τόσα ξέρω τόσα λέω, αλλά αυτό θα μπορούσε να γραφτεί από έναν εξωγήινο που μάθαινε ελληνικά, ακροβατώντας ανάμεσα στη δημοτική και σε άλλες αρχαΐζουσες ιδιολέκτους. Ή από κάποιον πλούσιο αποκομμένο από τον κόσμο ίσως. Όχι;
Καλά ίσως το ξαναδιαβάσω όταν βρω πάλι το κουράγιο. Όλα ακούγονται καλύτερα όταν τα ξαναεπισκέπτεσαι.

[Lila_Sta · Rating 5 out of 5]

"Η ποίησις είναι ανάπτυξη στίλβοντος ποδηλάτου. Μέσα της όλοι μεγαλώνουμε. Οι δρόμοι είναι λευκοί. Τ' άνθη μιλούν. Από τα πέταλα τους αναδύονται συχνά μικρούτσικες παιδίσκες. Η εκδρομή αυτή δεν έχει τέλος."

Όλο το βιβλιαράκι αυτό διαπνέεται από μία τρυφερότητα, θα σταθώ όμως στην τελευταία ενότητα ποιημάτων. Νομίζω πως ο πλοκαμος της αλταμιρας είναι από τα πιο όμορφα λόγια που έχω διαβάσει.

[Katerina · Rating 1 out of 5]

With poetry it's a hit or miss for me. This collection just wasn't for me.

[Οδυσσέας Σταυράκης · Rating 3 out of 5]

Η Υψικάμινος του , καλύτερη

[Νίκος Δροσάκης · Rating 5 out of 5]

σημαντικός, αναγκαίο να διαβαστεί

[Eva Papachristou]

έαρ σαν πάντα