کتاب سرزمین جاوید ترجمه منصوری، یک رمان تاریخی همه پسند نوشته ماریژان موله، هرتزفلد و گیرشمن است که توسط ذبیح الله منصوری به فارسی ترجمه و منتشر شده است. ما ایرانیان در سرزمین خود غریب هستیم برای اینکه آنرا نمی شناسیم و اطلاعات ما راجع به وطنمان از حدود چند تاریخ کلاسیک که همه ناقص و گنگ است تجاوز نمی کند. فی المثل به جای دوره سلطنت پادشاهان اشکانی که چند قرن طول کشیده، یک مغاک عظیم به وجود آمده که چیزی در آن دیده نمی شود.
ذبیحالله منصوری (۱۲۷۴–۱۳۶۵) روزنامهنگار و مترجم ایرانی بود.
آثار ترجمهٔ وی به دلیل اقتباس از منابع دیگر و تغییر و افزایش متن اثر (در قیاس با متن زبان اصلی) مشهور است.
او با نام اصلی «ذبیح الله حکیم الهی دشتی» در سال ۱۲۷۴ش دیده به جهان گشود.
ذبیح الله منصوری دارای تحصیلات قدیمه بود و خدمت مطبوعاتی خود را از سال ۱۲۹۲ آغاز نمود. منصوری طی ۷۰ سال روزنامه نویسی خویش بامجلات و مطبوعات بسیاری همکاری نمود از جمله: کوشش ، اطلاعات ، ایران ما، داد، ترقی، تهران مصور، روشنفکر و سپید و سیاه. عمده کارهای او در مجله هفتگی خواندنیها منتشر میشد.
وی در طول عمر خود به کشورهایی نظیر هند، شوروی و چندین کشور اروپایی سفر نمود.
در ترجمهٔ آثار به جای وفادار ماندن به متن کتاب به زبان اصلی، تغییرات و اضافات بسیاری را در متن اصلی اعمال کردهاست. بعضی منتقدان کتابهای ادبی و تاریخی این صفت وی را نکوهیده و خلاف نظریهٔ «وفاداری به متن در ترجمه» میشمارند [۱:] در حالی که استقبال خوانندگان عام از آثار او چشمگیر بودهاست و این آثار به احتمال، پرخوانندهترین رمانهای تاریخی به زبان فارسی هستند. وی آثار بسیاری را ترجمه کرده (حدود ۱۴۰۰ اثر) که حتی ذکر نام آنها هم کاری دشوار است.
ذبیح الله منصوری متاهل و صاحب دو فرزند بود. او در ۱۹ خرداد ماه ۱۳۶۵ش در بیمارستان شریعتی درگذشت
کوروش خطاب به زعمای هندی گفت: حساب طبیعت مثل حساب داد و ستد بازرگانی نیست که در آن تفاوت و اختلاف به وجود نیاید. یک کشاورز که گندم در زمین میکارد انتظار دارد که از هر تخم، فیالمثل پنجاه تخم برداشت کند و هرگاه پنجاه سنگ (سنگ هخامنشی که واحد قیاس وزن بود با مقیاس امروزی دو کیلو و نیم سنگینی داشت) گندم بکارد منتظر است که دو هزار و پانصد سنگ گندم بردارد. ...نخستین دودمان فرمانروا در تاریخ اساطیرى و حماسى ایران زمین «پیشدادیان» بودند. پیشداد به معنى «اولین کسى که قانون آورده است». در شاهنامه فردوسى نخستین پادشاه پیشدادى «گیومرث» (کیومرث) (کیومرس) بود که در متون اوستایى و باستانى نخستین انسان آریایى و اولین فرمانروا بوده و مطابق متون اساطیرى بعد از اسلام نخستین مرد کیومرث و نخستین زن «مردیانه» بود. بعد از او به ترتیب هوشنگ و جمشید به جهاندارى مى رسند. ضحاک تازى بعد از آنکه جمشید را شکست مى دهد، مدتى بر ایران حکومت مى کند و فرزندان جمشید را اسیر مى نماید. اما دچار قیام کاوه آهنگر و فریدون مى شود. بعد از زندانى شدن ضحاک در دماوندکوه، فریدون، منوچهر، نوذر، زاب و گرشاسب به فرمانروایى و سردارى مى رسند. بعد از زوال پیشدادیان یکى از نوادگان منوچهر به نام کیقباد به کمک رستم قهرمان داستان هاى حماسى ایران، فرمانروایى خاندان کیان را پایه ریزى مى کند. کتاب از تاریخ قبل از پادشاهی مادها یعنی دوره حکومت ایران بانان زن بر ایرانویج شروع می شود و تا اواخر دوره حکومت ساسانیان بر ایران ادامه می یابد و بیشتر حالت رمان تاریخی را دارد.
این کتاب اینقدر مطالب جالب داره که تو یه پاراگراف نمیشه نوشت.و مطالبشم از حیث اهمیت و زیبایی همه به یک درجه هستند که بازم نمیشه بهترین نکاتش و نوشت. فقط پیشنهاد میکنم بخونیدش اگه مذهبی نیستید .
سرزمین جاوید اثر رومن گیرشمن، ارنست هرتسفلد، ماریژان موله در چهار جلد تقریبا ۶۴۳ صفحهای نوشته شدهاست (هر جلد ۶۴۳ صفحه بر روی همدیگر کلا ۲۵۲۲ صفحه). از تاریخ قبل از پادشاهی مادها یعنی دورهٔ حکومت ایرانبانان زن بر ایرانویج تا اواخر دورهٔ حکومت ساسانیان بر ایران نوشته شده و بیشتر حالت رمان تاریخی را دارد. این اثر توسط ذبیحالله منصوری به فارسی برگردان و تکمیل شده است.
در اعصار بسیار دور و کهن ایران زنانی بر مردم حکومت می کردند که آن ها را ایران بان می خواندند ایران بانان چند هزار سال بر مردم فرمانروایی کردند ....
کتاب فوق العاده ای بود یعنی به معنای کلمه 《شاهکار》 بود!!! روح آقای دکتر منصوری برای نبشتن این کتاب فوق العاده شاد باد. با وجود اینکه بسیاری از مردم این شایعه را هر روز اعلام میکنند که آقای منصوری افسانه پردازی میکند و این دروغی خیالی بیش نیست. من با خواندن بسیاری از منابع مختلف درباره اعلیحضرت کورش دوم بسیار اطلاعات دارم و وقتی این منابع را با این کتاب مورد قیاس قرار دادم کاملا متوجه شدم که آقای منصوری علاوه بر ذکر حقیقت حتی مواردی را ذکر کرد که بسیار به فهم تاریخی کمک به سزایی نمود و ایشان بارها در کتاب ذکر کردند که من هیچ وقت افسانه پردازی نمیکنم و این تاریخ باشکوه خود ایران آریایی است! متاسفانه مردم ما به قدری از فرهنگ و تمدن ۷ هزار ساله شان به قدری فاصله گرفتند که تاریخ خود را فکر میکنند افسانه است و براشون عظمت فرهنگی و تمدنی ایران هخامنشی برایشان غیر قابل هضم است! بسیار واضح است. چرا؟ چون مردم ایران اکنون به جای مطالعه فقط خودشان را مشغول مشکلات روزمره و شبکه های مجازی کردند و این شبکه های اجتماعی چیزی جز تحریف تاریخ به خرد آنان نمیدهند! و دوم اینکه مردم ما مطالعه نمیکنند! افسوس !!!!! در کمال آخر باید اقرار کنم که لعنت خداوند بر اسکندر مقدونی و سپاهیان عرب که بسیاری از اسناد،کتابخانه ها،کتیبه های ایران عزیزمان را سوزاندند و این کار را از روی رشک و حسادت کردند. و لعنت اورمزد بر تاریخ نگارانی چون هرودوت که فقط تنها کار آنها تخریب و تحریف تمدن آریانی ایران زمین بوده . خواندن این کتاب غرور هر ایرانی آریانی رو بر می انگیزد و باعث افتخار بر خاک مقدس سرزمین خدایان می شود قول بدهیم که تاریخ بخوانیم و اشتباهات مردمان گذشته را موجب نشویم جاوید اعليحضرت کورش دوم و داریوش هخامنشی 🤚🏻 پیشنهاد میکنم بخونیدش اگه مذهبی نیستید تاریخ خوانش 2021/5/5 ۱۴۰۰/۲/۱۵
تلاش نویسنده رو برای نوشتن همچین کتابی تحسین میکنم،ولی به نظرم سبک این نوشتار خیلی مناسب من و مناسب زمانهی ما نیست. و یکی از افسوس های همیشهم اینه چرا نویسندهی توانایی نداریم که قلم تاریخی دلنشین و به روزی داشته باشه و همونطوری که بقیهی کشورا اسطوره ها و تاریخشون رو با نوشتههاشون و فیلم ها معروف میکنن،ما هم بتونیم این کار رو حالا با سینما نه چون میدونیم در حال حاضر نمیشه ولی حداقل با نوشته ها انجام بدیم 🙂 . اوایل کتاب تا قسمت هخامنشیان واقعا چندین بار قصد داشتم کتاب رو کنار بذارم، ولی فقط به لطف هحامنشیان تا آخر این جلد خوندم و یه مقدار علاقهمند شدم به ادامه و جلد دوم که آغاز حکومت داریوشه . در مورد درست بودن روایاتش نظری ندارم ولی بیشتر کتاب(مخصوصا اوایلش) وایب این پیجای بی سر و ته اینستا رو میداد که از اون پستای الکی میذاشتن و یه عده هم نژاد پرست افراطی( که فکر میکنن نژاد برترن و شاید اگه دنیا رو دستشون میدادن فکر میکردن کوروشکبیرن ولی در نهایت دست کمی از هیتلر نداشتن) میومدن زیرش کامنت میذاشتن.
بعضی از قسمت های این کتاب مثل افسانه هست مثلا قارون دوهزارتا همسر داشته که هرسال هم عوضشون میکرده!!! یا عبور سیاره ایکاروس هر نوزده سال به دور خورشید !
کتابی است افسانهای نوشتهی ذییحالله منصوری که آنرا به گاهشناسان بنامی چون ماریژان موله، ارنست هرتسفلد و رون گریشمن بربسته است. این کتاب را در دورهی دبیرستان خواندم و برایم گیرا بود. منتها بیشتر مطالب کتاب ساختگی و افسانهای و بدور از واقعیت تاریخی است. البته این موضوع در همهی داستانهای ذبیحالله منصوری دیده میشود. خواندن کتاب برای وقت گذرانی خوب است، ولی اگر کسی بخواهد از تاریخ واقعی ایران باستان آگاهی یابد، این کتاب بیراهه و گمراه کننده است.
Har irani ke mikhad tarikh keshvaresho bedoone va be azamat va bozorgi va be tamodone irane bastan pey bebare ve bedoone ke in iran be che sorat va tavasote che mardane bozogi be ma reside hatman bayad in seri 4 jeldi ro bekhone ta be hovite vaghesh pey bebare ,matnesh besyar salis va dastangone asr va man ono be hame pishnahad mikonam
کتابی درباره تاریخ سرزمین ایران ❤️ کسانی که اهل تاریخ و رمان هستند، از همچین رمانهای تاریخی لذت خواهند برد. مخصوصا با ترجمه ذبیح الله منصوری درسته حرف و حدیث در مورد ترجمه ایشون زیاده، اما این مساله چیزی از زیبایی ترجمه ایشون و زیبایی کتاب کم نمیکنه.
«سرزمین جاوید» نویسندگان: ماریژان موله، ارنست هرتسفلد، رومن گیرشمن ترجمه و اقتباس: ذبیح الله منصوری
سرزمین جاوید مجموعهای چهارجلدی در باب تاریخ ایران است و برخلاف آنچه در این سایت در توضیحات کتاب ذکر شده است، صرفاً تاریخ ایران از آغاز تا میانهی سلسلهی ساسانیان را دربرمیگیرد و نه تا قاجاریه. جلد اوّل کتاب، تاریخ ایران را از عهد پیشاتاریخی (تمدّن سیلک، عصر آهن) تا کشته شدن بردیای دروغین و تاجگذاری داریوش هخامنشی در تاریخ 522 یا 520 پیش از میلاد، دربرمیگیرد. در نقاطی از تاریخ نظیر عهد پیشاتاریخی که داستان سرراستی از آن در دست نیست، جناب ذبیح الله منصوری با استعانت از شواهد و مدارک تاریخی و برخی فرضیات موجود داستانی را خلق کرده است تا این کتاب صرفاً یک تاریخ خشک و کسلکننده نباشد. نکتهی جالب دیگری که در این کتاب به چشم میخورد، سعی مترجم یا نویسندگان برای منطبق کردن شخصیّتهای اساطیری ایران نظیر آنانی که در شاهنامهی فردوسی دیده میشوند بر شخصیّتهای تاریخی است و در این باب فرضیاتی چند نیز ارائه کردهاند که در خور تأمّل است. نکتهی جالب دیگر کتاب آن است که تا حدّ امکان در نبردهای مهم تاریخی نحوهی آرایش نظامی قوای طرفین و تاکتیکهای استفادهشده به اختصار بیان شده است و این مهم برای علاقهمندان میتواند مفید واقع شود. در کلّ به نظرم مطالعهی این کتاب و آگاهی از دستاوردهای صنعتی، فرهنگی و هنری ایران گذشته میتواند برونرفتی از جهانبینی اروپامحوری (Eurocentrism) باشد؛ هرچند نباید صرفاً بر کوس گذشته و افتخاراتش کوبید و باید عملگرایی و نگاه به آینده را نیز توأمان مدّ نظر قرار داد. در کل به نظر میرسد که شمار ناچیزی از نکات تاریخی مذکور در کتاب شاید مغایر با واقعیّت باشند، که البته به عقیدهی من نه از روی عمد، که سهواً این چنین بیان شدهاند؛ برای مثال مهاجرنشینان ایرانی شمال مدیترانه در هزاران سال پیش، که نمیتوان با قطعیّت گفت صحیح است یا نیست، امّا برای اثبات آن نیازمند شواهدی قویتر نسبت به شباهت فرهنگی امروز دو قوم و دریانوردی ایرانیان در قدیم داریم. با این حال، چنین مواردی از ارزش تلاش جناب منصوری ذرّهای نمیکاهند و این دفعه که برای بار دوم این کتاب را مطالعه کردم، ارزش کار ایشان بیش از پیش در نظرم آشکار شد.