Letters from Ludwig Wittgenstein with a Memoir

by Paul Engelmann, Ludwig Wittgenstein, L. Furtmuller (Translator)

Paul Engelmann was a friend and disciple of Wittgenstein's at just the time when Wittgenstein was composing his Tractatus Logico-Philosophicus. He first gives a picture of the attractive and earnest personality of the young Wittgenstein. Then come two chapters dealing with religious questions and Wittgenstein's literary and musical tastes. In chapter 4 Engelmann deals with the Tractatus, arguing that attention has been paid too exclusively to the logical part of the work, at the expense of Wittgenstein's anything but nihilistic belief in the inexpressibility of "the higher". There is some valuable new light cast on his reactions to Russell's Preface and his later association with Moritz Schlick. The Last chapters give some account of Wittgenstein's family and compare him with two of the leading spirits of Vienna, Karl Kraus and Adolf Loos. There are about 50 letters by Wittgenstein; and a brief account of Engelmann by a friend, and his own account of his reasons for publication, serve as Preface. Some footnotes and an additional appendix are supplied by B.F. McGuinness.

Genres: Philosophy, Biography

168 pages, Paperback

First published January 1, 1967

Reviews

[Zoheir M]

"در حال حاضر سمت کار کردن نمی روم، اما سمت تلف شدن شاید"

------------------------------------------------

"این دوره گذشته برایم بسیار تأسف بار سپری شده. طبیعی است که فقط در پی پستی و رذالت شخصی خودم هستم. دائم در این اندیشه سپری می کنم که زندگی را از خود دریغ کنم و حالا هم این فکر در ذهنم باقیست. من از هر حیث سقوط کرده ام. امیدوارم که شما هیچ گاه چنین روزگاری را سپری نکنید."

------------------------------------------------

"می دانم که خودکشی همیشه یک کثافت کاری است. چون آدم نمی تواند خواهان انهدام خودش باشد و هرکس یک بار هم جریان خودکشی را پیش خود مجسم کرده باشد، می داند که خودکشی همیشه یک هجوم غافلگیرانه به خویشتن است. و هیچ چیز هم ناراحت کننده تر از این نیست که آدم مجبور شود خودش را غافلگیر کند."

------------------------------------------------

" من بیش از یک سال است که تمام عیار از لحاظ اخلاقی مُرده ام. رسالتی داشته ام که به آن عمل نکرده ام و اکنون به موجب آن از بین می روم. بایستی زندگیم به سمت خوبی می رفت و یک ستاره می شدم. من اما بر زمین نشسته ام و بلند نمی شوم و به مرور هم فرو می روم. زندگیم در واقع بی معنا شده؛ به این دلیل که تنها از واقعه های جنبی زائد تشکیل شده است."

------------------------------------------------
------------------------------------------------

این کتاب مجموعه نامه های لودویگ ویتگنشتاین، فیلسوف اتریشی، به پاول انگلمان، معمار و طراح اتریشی است که عمدتاً در سال های دهه 1920 و 1930 میلادی نگاشته شده است.
موضوعات اکثر نامه ها حول ابراز احساسات و دغدغه های روزمره، مشکلات مربوط به نشر کتاب و قرارهای ملاقات است که بیش تر بعنوان منبعی برای زندگینامه نویسی قابل استفاده است.

[John Hansler]

My only real gripe was that the book was not nearly as philosophically valuable as I was expecting; though that was important for me.

[Erik Graff]

This book is more a resource for a biography of Wittgenstein than it is of any philosophical import. Engelmann, architect and author, was a friend and his associate in designing a home for Hermine, Ludwig's oldest sister, a home which, perhaps like Wittgenstein's own life, proved unliveable.