اینکه بلایی از چین آغاز شود و سپس دنیا را تا استانه نابودی ببرد تازگی ندارد،۲۲۰۰ سال قبل پادشاهان چین در برابر هجوم قوم بربر هون ها..که جنگجویانی قدرتمند و سوارکارانی موحش بودند،برای محافظت از مرز خود دیوار بزرگ چین را ساختند..دیواری با ۷.۵ متر ارتفاع و ۳.۵ متر ضخامت،از دریای زرد تا بیابان های مرکز آسیا...عظمت این دیوار خود وحشت افرینی هون را می نمایند..قومی جنگاور که بعد ها اروپا را غارت کرد..ساخت دیوار چین در یک طرف جهان،غارت بزرگ امپراطوری روم در سمت دیگر را به همراهآورد...هون ها که برای دیوار بزرگ پاسخی نداشتند و تغییرات اب و هوا،خشکی و سرما را بر مراتع شان حاکم کرد،ناگزیر برای یافتن زمین ها و چراگاه های جدید به غرب تاختند. سال ها بعد اتفاقاتی بسیار جزئی گاه تاریخ را رقم می زنند..آیا اگر رومی ها اتیلا را با پایتختشان راونا به گروگانی نمیبردند این همه این چنین رخ میداد؟ انسان هرگز آنچه را که حس نکرده،ندیده و نمی شناسد را آرزو نمی کند..همچنان که هون ها از ثروت و رفاه روم خبری نداشتند و در دنیای خود در میان دام ها اسب ها دشت ها و علفزارهایشان با بلند پروازی های کوچک می زیستند..یکنفر،آتیلا بود که بلند پروازی فراتر از گذشته و تصویری از شکوه و ثروت به آنان داد متحدشان ساخت و ماشین جنگی مرگباری را به سوی اروپا فرستاد. مانند چنگیز که البته 800 سال پس از اتیلا، قوم مغول را متحد کرد و سپس جهان را تسخیر کرد..
در اینمیان اثر ققنوس وار تاریخ نیز شگفت انگیز است،همزمان با تصرف ایتالیا و ویرانی و غارت شهر های بزرگش،عده ای از اهالی پادوا به محلی دور افتاده و نا شناخته فرار کردند..و بعد ها انجا ونیز نام گرفت..دولتشهری که هزار سال بعد از پیشگامان رنسانس و تجارت جهان شد. در این واژه ها...متحد..بلندپروازی..ثروت..جنگ و تسخیر...چه بسیار زندگی های تلف شده و عمر های برباد رفته و نام های فراموش شده مستتر اند...افرادی مثل ما زمانی که این متن را می خوانیم که دیگر نیستند..اخرین صحنه های پیش چشمانشان مرگ دردناک خود و انانی بوده که دوستشان داشته اند..
و در نهایتمرگ آتیلا را در ردای سیاهش می پوشاند.پادشاه بزرگ هون ها نه در میدان نبرد که در شب عروسی اش..در اثر پارگی شریانی..در دریای خون خود غرق شد...