Jay Bennett (born in New York City, December 24, 1912, died June 27, 2009 in Cherry Hill, NJ) was an American author and two-time winner of the Edgar Award from the Mystery Writers of America. Bennett won the Edgar for Best Juvenile novel in 1974 and 1975, for The Long Black Coat (Delacorte Press) and The Dangling Witness (Delacorte Press), respectively. He was the first author to win an Edgar in consecutive years. A third book, The Skeleton Man (Franklin Watts), was nominated in 1987. Bennett is best known among English teachers and young adults for these and other juvenile mysteries, like Deathman, Do Not Follow Me (Scholastic).
Αστυνομικό μυθιστόρημα που έχει πάρει και ένα βραβείο Edgar το 1974, για το καλύτερο αστυνομικό μυθιστόρημα που απευθύνεται σε νέους.
Πως έχει η ιστορία: Ο Φιλ Μπραντ ακόμα κλαίει τον χαμό του μεγαλύτερου αδελφού του, Βίνι, ο οποίος σκοτώθηκε στο Βιετνάμ. Και ξαφνικά μπαίνουν στην ζωή του δυο ξένοι και μυστηριώδης άντρες, που ισχυρίζονται ότι είναι φίλοι του Βίνι από τον στρατό, και ζητούν ένα πακέτο που υποτίθεται ότι έστειλε ο Βίνι στον αδερφό του ή στην κοπέλα του. Οι δυο αυτοί τύποι είναι σκληροί και θα κάνουν τα πάντα για να αποκτήσουν το πακέτο αυτό, για το οποίο δεν έχει ιδέα ο Φιλ ή η κοπέλα του Βίνι, Έντνα. Το κλειδί της υπόθεσης βρίσκεται σε ένα μαύρο παλτό που έστειλε από το Βιετνάμ ο Βίνι, πριν πεθάνει.
Καλούτσικο μυθιστόρημα, που ρίχνει μεγάλη προσοχή στο κοινωνικό κομμάτι, αλλά υπάρχουν και κάποιες καλές και δυνατές σκηνές. Επίσης οι ανατροπές προς το τέλος είναι αρκετές και σχετικά συνταρακτικές. Τίποτα το ιδιαίτερο, όμως σίγουρα ψυχαγωγικό.
Στα ελληνικά από τις εκδόσεις ΒΙΠΕΡ, με τον τίτλο "Το μαύρο παλτό".
A wonderful, short and swift tale of suspense, it involves Phil Brant who reveres his older brother who died in "Nam. But visits from two 'friends' of Vinnie suggests that he was not the perfect role model Phil saw him as. Written in short to medium-length chapters full of pathetic fallacy and often ending in foreshadowing to maximize the thrill, it is gripping on every page. Published in 1973, it was a worthy winner of the Edgar Award in 1974.