Orthodoxy and the West: Hellenic Self-Identity in the Modern Age

by Christos Yannaras

Σπουδάζουμε την ιστορία του "νεώτερου" Ελληνισμού με αφετηρία, συνήθως, την πτώση της Κωνσταντινούπολης (1453). Ήταν η τελική πράξη στην κατάρρευση του "βυζαντινού" -όπως λέμε σήμερα- ελληνισμού, το τέλος των "μέσων" και η αρχή των "νεώτερων" χρόνων της ελληνικής ιστορίας. Από τη σκοπία, ωστόσο, της εξέλιξης του πολιτισμού των Ελλήνων, ορόσημο η αφετηρία των "νεώτερων" χρόνων δεν είναι το 1453. Είναι μάλλον το 1354: η χρονιά που ο Δημήτριος Κυδώνης, με προτροπή και του αυτοκράτορα Ιωάννη Κατακουζηνού, μεταφράζει στα ελληνικά τη "Summa Theologiae" του Θωμά Ακινάτη. Εκστασιαμένος ο Κυδώνης από το καινούργιο "φως" που έρχεται "εξ Εσπερίας", αναλαμβάνει να το μεταδώσει στους συμπατριώτες του Έλληνες. Το γεγονός οριοθετεί μια καινούργια εποχή για τον Ελληνισμό, μια νέα ιστορική περίοδο. Περίοδο όπου το ενδιαφέρον των Ελλήνων , μετατίθεται προοδευτικά από τη δικής τους παράδοση και τον δικό τους πολιτισμό σε κάποιο άλλο πρότυπο και όραμα βίου. [...]

Genres: Religion, Theology, Philosophy, History, Christianity

391 pages, Paperback

First published February 27, 2007

About the author

Christos Yannaras (Greek: Χρήστος Γιανναράς) was a Greek philosopher, Eastern Orthodox theologian and author of more than 50 books which have been translated into many languages. He was a professor emeritus of philosophy at the Panteion University of Social and Political Sciences, Athens.

Reviews

[Φειδίας Μπουρλάς · Rating 5 out of 5]

Βιβλίο αναφοράς για την εθνική μας αυτογνωσία, για την γνωριμία μας με την γνήσια Ελληνική Ορθοδοξία, όπως αυτή πραγματικά βιώνεται στην παράδοση του γένους μας και όχι όπως παραμορφωμένη μάθαμε να την βλέπουμε μέσα από το δυτικό πρίσμα της αλλοτριωμένης φραγκοραγιάδικης ψευδοδιανοήσεως, καταντώντας να περιφρονούμε τον ίδιο μας τον εαυτό αλλά και την πολυτιμότερη παρακαταθήκη του παγκοσμίου πολιτισμού. Αποκατάσταση της συκοφαντημένης Ορθοδόξου παραδόσεως, αλλά και ανάδειξη της ιστορικής και πολιτιστικής συνέχειας του Ελληνισμού από την αρχαιότητα έως σήμερα. Ο Ελληνικός Ορθόδοξος εκκλησιαστικός ευχαριστιακός τρόπος υπάρξεως απέναντι στον δυτική στυγνή ατομική νοησιαρχική θρησκευτικότητα και δικανική ηθική. Αμείλικτη κριτική και ξεσκέπασμα της δυτικίζουσας αλλοτρίωσης σε όλους τους τομείς της ζωής και της ιστορίας μας. Απαραίτητο για την επανεύρεση της αυτογνωσίας, περηφάνειας και αυτοπεποιθήσεως του Έλληνα.

[Christian Proano · Rating 3 out of 5]

The book surveys historical thought development in the modern hellenistic world. Particularly that from Greece.

The book traces people that influenced Westernization in Greece, consequences, and counter reactions, starting from the fall of Constantinople to the early 1960s. So it becomes an anthology of people who played a rolled or contributed toward the development.

The scope of the book is limited to a geographical region, so though it may filled a gap about historical events. This is not the book for people looking to get an exposition on Orthodox teaching.

[évan · Rating 2 out of 5]

Ναι, εξαιρετικό βιβλίο, αλλά θα προτιμούσα ο συγγραφέας να προσεγγίσει το θέμα πιο αποστασιοποιημένος από την προσωπική του τοποθέτηση για τη σχέση Ελληνισμού-Δύσης.

edit 1: κωμικά εμμονικός και μικρονοϊκός. κρίμα. το πόνημα εξακολουθεί να έχει σημαντική γνωσιακή αξία, συμπεριλαμβανομένων ζητημάτων προσδιορισμού εθνικής ταυτότητας.

[Socrate · Rating 4 out of 5]

...aș dori foarte mult sa va cer sa discutam in continuare despre noblelea culturii pe care noi o purtam. Am impresia ca in acest moment, in Europa - chiar și acum, dupe atatea secole - continua confruntarea dintre cele doua culturi, cultura numita occidentals și cultura numita bizantina. Cultura occidentală reprezinta ceea ce noi numim, intr-un limbaj modern, paradigma culturala a epocii noastre, paradigma ce iși atinge plenitudinea o data cu filozofia Luminilor, și care a dat realitatea lumii in care traim noi astăzi.t Se aud aproape peste tot voci care anunță sfarșitul acestei paradigme culturale, căci impasurile ei sunt foarte clare; le putem chiar pipai, pentru ca trăim in aceste impasuri. Noi speram in schimbarea acestei paradigme, dar uitam ca există totuși, in același timp, o alternativa - alternativa culturii bizantine. Aceasta e ideea pe care am avut-o in minte in ultimele trei sferturi de oră, in acest muzeu. Cand se vorbește de cultura bizantina nu se vorbeste de cultura unei natiuni sau a unei rase, ci se vorbeste de cultura unei credințe.

[Charlie · Rating 2 out of 5]

Yannaras' book is not quite a screed, but is a singularly misguided enterprise. A basic problem underlying this work, common to many Orthodox works in this vein, is a binary approach to Christianity. Everything outside the (Eastern, Hellenic, Hesychast) Orthodox Churches gets lumped into a single Other that is dispatched with generalizations. The discussions of St. Augustine are dreadful, and the generalizations about static, essentialist, sub-personal Western Trinitarian doctrine are overblown (cf. David Bentley Hart, The Beauty of the Infinite, for a more sympathetic and informed reading). Yannaras' own ideas of proper Christian community, true Hellenism, are inspiring but tarnished by the sloppy polemic.

[Allyne · Rating 5 out of 5]

A tour de force!