A selection of Sa'dī's Ghazals

by Saadi

Sadi's Ghazals with Persian introduction by Dr. H. Elahi Ghomshei.

Genres: Poetry

184 pages

First published January 1, 1999

About the author

Abū-Muhammad Muslih al-Dīn bin Abdallāh Shīrāzī, Saadi Shirazi (Persian: ابومحمد مصلح الدین بن عبدالله شیرازی‎, Arabic: سعدي الشيرازي) better known by his pen-name as Saʿdī (Persian: سعدی) or simply Saadi, was one of the major Persian poets of the medieval period. He is not only famous in Persian-speaking countries, but has also been quoted in western sources. He is recognized for the quality of his writings and for the depth of his social and moral thoughts. Saadi is widely recognized as one of the greatest masters of the classical literary tradition.

His best known works are Bostan (The Orchard) completed in 1257 and Gulistan (The Rose Garden) in 1258. Bostan is entirely in verse (epic metre) and consists of stories aptly illustrating the standard virtues recommended to Muslims (justice, liberality, modesty, contentment) as well as of reflections on the behaviour of dervishes and their ecstatic practices. Gulistan is mainly in prose and contains stories and personal anecdotes. The text is interspersed with a variety of short poems, containing aphorisms, advice, and humorous reflections. Saadi demonstrates a profound awareness of the absurdity of human existence. The fate of those who depend on the changeable moods of kings is contrasted with the freedom of the dervishes.

Reviews

[negin · Rating 5 out of 5]

Sadi's words taste honey...

[Gueidr]

aaa

[hadi · Rating 5 out of 5]

شب عاشقان بی‌دل چه شبی دراز باشد
تو بیا کز اول شب در صبح باز باشد
عجبست اگر توانم که سفر کنم ز دستت
به کجا رود کبوتر که اسیر باز باشد
به کرشمه عنایت نگهی به سوی ما کن
که دعای دردمندان ز سر نیاز باشد
سخنی که نیست طاقت که ز خویشتن بپوشم
به کدام دوست گویم که محل راز باشد
دگرش چو بازبینی غم دل مگوی سعدی
که شب وصال کوتاه و سخن دراز باشد

...
..
.

سعدی استاد غزل است و غزلش چشمه ایست از آب خوشگوار که در صفایی بسان خاطر روشن ضمیران و در عُذوبت و گوارایی مانند خندهء شیرین دهنان بوده نجوایی است تمام نشدنی.
در این غزل ها، گل های از عشق و معرفت همراه با پند و اندرز در چمن رخسار باغ فطرتش به اوج شگوفایی و طراوت میرسند. کلام سعدی به تمامی زوایای فطرت و روان اسرارآمیز آدمی تماس گرفته، با نیروی لایتناهی زنگ اوهام و اندوه را از دل آدمی می زداید. سعدی به کمک موسیقی و خلاقیت جادویی در زبان خویش، ناب ترین غزل های عاشقانه و عارفانه را می سراید.

غزلیات سعدی را می توان به سه دسته تقسیم کرد:

1 ـ غزلیات عارفانه

2 ـ غزلیات عاشقانه

3 ـ غزلیات غنایی و پند آموز