Le Roi au-delà de la mer

by Jean Raspail

Sans doute ces causes perdues sont-elles les plus belles et les plus chères au cœur de Jean Raspail. En témoigne cet inclassable ouvrage, qui a la violence d'un pamphlet, l'irréalité d'une utopie, la poésie d'un roman d'aventures. Animé par un souffle étonnant, une authentique émotion, Le Roi au-delà de la mer ressuscite le Prince qui était le héros de son roman Sire. C'est à ce souverain fictif, roi désormais successeur à la fois de Clovis, Henri IV et Louis XVIII, que Jean Raspail adresse ce message. Un message hanté par l'ombre du dernier des Stuart, exilé en France et à qui ses partisans rendaient discrètement hommage en levant leurs verres au " roi au-delà de la mer "...

Genres: Historical Fiction

192 pages, Paperback

First published January 1, 2000

About the author

Jean Raspail was a French author, traveler and explorer. He was best known for his controversial 1973 novel, The Camp of the Saints, which is about mass third world immigration to Europe.

Reviews

[Breaking_Bad]

Jest to pewnego rodzaju kontynuacja "Sire" - wcześniejszej książki Raspaila. Tym razem autor przyjmuje formę bezpośredniego zwrócenia się do ewentualnego następcy tronu: "stworzyłem sobie własnego Burbona, Burbona hipotetycznego, do którego mam zaszczyt się zwracać. Albowiem to, co mam do powiedzenia mojemu księciu, co leży mi na sercu od tak dawna, łatwiej mi będzie powiedzieć w taki właśnie sposób". Raspail kontynuuje swoje rozważania na temat monarchii i możliwości choćby symbolicznego nawet nie wskrzeszenia, ale zaznaczenia, że jej zwolennicy ciągle jeszcze we Francji istnieją. Rozważa różne scenariusze, szukając analogii historycznych.
Niestety, moim zdaniem wypada to słabo. Mogę zrozumieć ogromny sentyment żywiony przez autora do francuskiej monarchii oraz wielki żal do obecnej republiki, która odcina się od tamtych tradycji. Nie przedstawia jednak w zasadzie argumentów przemawiających za tym, żeby ten idealistyczny sentyment upowszechniać. Bajania o tym, żeby jego hipotetyczny król Faramond udał się najpierw na emigrację do Szkocji, a potem stamtąd, zza morza podjął próbę przypomnienia o sobie Francuzom brzmią anachronicznie i infantylnie.

[Michał]

Interesujące wstawki dot. historii Szkocji Anglii i Francji, ale narracyjnie i fabularnie to jednak kiepski tytuł.

[Oleczka]

Trochę nudna jak dla mnie, być może ja tak dobrze nie rozumiem towarzyszącej tej książce idei, ale piękna ☺️