What do you think?
Reification, or the Anxiety of Late Capitalism
Of all the concepts which have emerged to describe the effects of capitalism on the human world, none is more graphic or easily grasped than “reification”—the process by which men and women are turned into objects, things. Arising out of Marx’s account of commodity fetishism, the concept of reification offers an unrivalled tool with which to explain the real consequences of the power of capital on consciousness itself.
Symptoms of reification are proliferating around us—from the branding of goods and services to racial and sexual stereotypes, all forms of religious faith, the growth of nationalism, and recent concepts like “spin” and “globalization.” At such a time, the term ought to enjoy greater critical currency than ever. Recent thinkers, however, have expressed deep reservations about the concept, and the term has become marginalized in the humanities and social societies.
Eschewing this trend, Timothy Bewes opens up a new formulation of the concept, claiming that, in the highly reflective age of “late capitalism,” reification is best understood as a form of social and cultural anxiety: further, that such an understanding returns the concept to its origins in the work of Georg Lukács. Drawing upon writers including Kierkegaard, Herman Melville, Proust and Flannery O’Connor, he outlines a theory of reification which promises to unite politics with truth, art with experience, and philosophy with real life.
Symptoms of reification are proliferating around us—from the branding of goods and services to racial and sexual stereotypes, all forms of religious faith, the growth of nationalism, and recent concepts like “spin” and “globalization.” At such a time, the term ought to enjoy greater critical currency than ever. Recent thinkers, however, have expressed deep reservations about the concept, and the term has become marginalized in the humanities and social societies.
Eschewing this trend, Timothy Bewes opens up a new formulation of the concept, claiming that, in the highly reflective age of “late capitalism,” reification is best understood as a form of social and cultural anxiety: further, that such an understanding returns the concept to its origins in the work of Georg Lukács. Drawing upon writers including Kierkegaard, Herman Melville, Proust and Flannery O’Connor, he outlines a theory of reification which promises to unite politics with truth, art with experience, and philosophy with real life.
334 pages, Paperback
First published December 1, 2002
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 3 of 3 reviews
March 2, 2022
Şeyleşmiş bir toplum, anlamın yok olduğu bir toplumdur.
Şeyleşme, bir sürecin ya da ilişkinin genelleme yoluyla bir soyutlamaya dönüştürüldüğü ve böylece bir "şey/nesne" haline getirildiği anı imler. Şeyleşme kavramı, yabancılaşma, nesneleşme ve meta fetişizmi gibi "insanların kendi aralarındaki belli toplumsal ilişkilerin şeyler arasındaki bir ilişki gibi fantastik bir biçime (büründüğü)" süreçlere sıkı sıkıya bağlı bir kavramdır. Radikal bir dünyevileştirme sürecidir.
Şeyleşme kavramının önkabülü, tüm kültürlerin tek bir kültür içinde asimile edildiği ve bunun sonucu olarak bu kültürlerin dünyanın şafağına yerleştirilmiş saf bir masumiyetten dünyanın alacakaranlık çağına yerleştirilmiş bir çöküşe uzanan çizgi üzerinde belli bir konum aldıklarıdır.
Şeyleşmiş bir toplumda din, felsefe ve sanat insan mutluluğu için zorunludur. Bunlar evrensele ulaşmanın bir yolunu sunar. Diğer taraftan, "mutlak" için uygun gösterenler bulma zorluğu modernliğin ve şeyleşmeye yönelik endişenin belirgin bir özelliğidir.
Tanrının ölümü tamamlanmış bir olaydır. İnancın kendisi zorunlu olarak, yapısal olarak yanlıştır. Herşeyin şeyleştiği, yeniden şeyleştiği bir durumda, Tanrı'dan geriye bir tarih aşırı anlam yapısından başka bir şey kalmamıştır. Şeyleşmiş, düşkünleşmiş bir dünyada hakikati dile getirmek için yalandan medet ummak durumundayız ve günah da hakikate ulaşmanın neredeyse tek yolu olarak kalmıştır.
Modern dünyanın kavramsal şiddeti ve bayağılığı yüzünden, soyutlamaya, sanata, "dekadans"a, dine ya da taşraya kaçmak, bireyin sağlığına iyi gelmek bir yana geniş çaplı bir etkisi olmayan patolojik bir kaçıştır.
Şeyleşme, bir sürecin ya da ilişkinin genelleme yoluyla bir soyutlamaya dönüştürüldüğü ve böylece bir "şey/nesne" haline getirildiği anı imler. Şeyleşme kavramı, yabancılaşma, nesneleşme ve meta fetişizmi gibi "insanların kendi aralarındaki belli toplumsal ilişkilerin şeyler arasındaki bir ilişki gibi fantastik bir biçime (büründüğü)" süreçlere sıkı sıkıya bağlı bir kavramdır. Radikal bir dünyevileştirme sürecidir.
Şeyleşme kavramının önkabülü, tüm kültürlerin tek bir kültür içinde asimile edildiği ve bunun sonucu olarak bu kültürlerin dünyanın şafağına yerleştirilmiş saf bir masumiyetten dünyanın alacakaranlık çağına yerleştirilmiş bir çöküşe uzanan çizgi üzerinde belli bir konum aldıklarıdır.
Şeyleşmiş bir toplumda din, felsefe ve sanat insan mutluluğu için zorunludur. Bunlar evrensele ulaşmanın bir yolunu sunar. Diğer taraftan, "mutlak" için uygun gösterenler bulma zorluğu modernliğin ve şeyleşmeye yönelik endişenin belirgin bir özelliğidir.
Tanrının ölümü tamamlanmış bir olaydır. İnancın kendisi zorunlu olarak, yapısal olarak yanlıştır. Herşeyin şeyleştiği, yeniden şeyleştiği bir durumda, Tanrı'dan geriye bir tarih aşırı anlam yapısından başka bir şey kalmamıştır. Şeyleşmiş, düşkünleşmiş bir dünyada hakikati dile getirmek için yalandan medet ummak durumundayız ve günah da hakikate ulaşmanın neredeyse tek yolu olarak kalmıştır.
Modern dünyanın kavramsal şiddeti ve bayağılığı yüzünden, soyutlamaya, sanata, "dekadans"a, dine ya da taşraya kaçmak, bireyin sağlığına iyi gelmek bir yana geniş çaplı bir etkisi olmayan patolojik bir kaçıştır.
June 14, 2020
A detailed reassessment of the concept of reification, how relations between people come to be treated as physical things - the classic examples being Marx's discussion of commodity fetishism (although he doesn't use the term reification); and Lukacs' more detailed development of the concept in History and Class Consciousness.
Bewes takes this much further and develops a more comprehensive assessment of reification using a wide range of thinkers including Lukacs but also Adorno, Kierkegaard, and others. The key point Bewes seeks to make is that while reification is an important part of analysing the modern world, it is itself a reified concept. In fact the anxiety about reification is itself a marker of a reified world.
Towards the end of the book, in the sections on how to address reification and that sense our experience of the world is just not quite authentic, it feels to me that Bewes drifts off into idealism, especially in his discussion of the potential for similarities between Christian and Marxist utopias. Still, this is an interesting if complex book useful if you've read Lukacs in particular for a more detailed assessment of a key part of his thought.
Bewes takes this much further and develops a more comprehensive assessment of reification using a wide range of thinkers including Lukacs but also Adorno, Kierkegaard, and others. The key point Bewes seeks to make is that while reification is an important part of analysing the modern world, it is itself a reified concept. In fact the anxiety about reification is itself a marker of a reified world.
Towards the end of the book, in the sections on how to address reification and that sense our experience of the world is just not quite authentic, it feels to me that Bewes drifts off into idealism, especially in his discussion of the potential for similarities between Christian and Marxist utopias. Still, this is an interesting if complex book useful if you've read Lukacs in particular for a more detailed assessment of a key part of his thought.
December 1, 2021
Bu kitabı okumak daha doğrusu okuyabilmek için sosyoloji alanında olmanız gerekiyor. Kavram çok elastik ve anlamlandırmak gerçekten yorucu.
Displaying 1 - 3 of 3 reviews