Thucydides, Book III

by Edited by Charles Forster Smith

This is a pre-1923 historical reproduction that was curated for quality. Quality assurance was conducted on each of these books in an attempt to remove books with imperfections introduced by the digitization process. Though we have made best efforts - the books may have occasional errors that do not impede the reading experience. We believe this work is culturally important and have elected to bring the book back into print as part of our continuing commitment to the preservation of printed works worldwide. This text refers to the Bibliobazaar edition.

Genres: History, Greece

336 pages, Paperback

First published December 1, 1992

Reviews

[Antonio Papadourakis · Rating 5 out of 5]

Η μεγαλειώδης εξιστόρηση συνεχίζεται με την αποστασία και την τιμωρία της Μυτιλήνης, την παράδοση των Πλαταιών στους Σπαρτιάτες, και τη στάση τω Κερκυραίων και τον εμφύλιο τους πόλεμο.
"Οι άνθρωποι αυτοί υπακούν σε σας όχι για κάποιες ευεργεσίες που θα κάνετε σ' αυτούς ενδεχομένως με δική σας ζημία, αλλά εξαιτίας της υπεροχής σας που προέρχεται πιο πολύ από τη δική σας δύναμη παρά από την καλή τους διάθεση... ισχυρότερο είναι ένα κράτος που έχει κακούς νόμους και τους εφαρμόζει παρά καλούς και άκυρους, ότι η αμάθεια συνδυασμένη με την αυτοκυριαρχία είναι πιο ωφέλιμη από όσο η σοφία συνδυασμένη με την αστάθεια."
"Κανένας μέχρι σήμερα δεν έχει καταπιαστεί με μια επικίνδυνη επιχείρηση πιστεύοντας ότι το σχέδιο του ήταν καταδικασμένο σε αποτυχία.... Όλοι οι άνθρωποι είναι επιρρεπείς στην παρανομία... Αλλά πότε η φτώχεια, που αναγκαστικά σε κάνει τολμηρό, πότε ο πλούτος που από αυθάδεια και περηφάνια σε κάνει πλεονέκτη, πότε πάλι άλλα περιστατικά που ανάβουν πάθη σε διάφορες περιπτώσεις της ζωής, όπως κυριαρχούνται σε καθένα χωριστά από κάποια ακαταμάχητη δυναμική παρόρμηση, δελεάζουν τους ανθρώπους και τους ωθούν σε επικίνδυνες επιχειρήσεις."
"... σε περίοδο ειρήνης και ευημερίας τόσο οι πόλεις όσο και οι πολίτες ως άτομα εμφορούνται από υγιέστερα αισθήματα, επειδή δεν αντιμετωπίζουν αναπότρεπτες ανάγκες. Αντίθετα ο πόλεμος, αφαιρώντας σταδιακά την ευμάρεια της καθημερινής ζωής, γίνεται δάσκαλος της βίας και προσαρμόζει τις διαθέσεις του πλήθους... πράγματι η θρασύτητα θεωρήθηκε παλικαριά και αφοσίωση στο κόμμα, η προνοητική επιφυλακτικότητα δειλία υπό ωραίο πρόσχημα, η σωφροσύνη πρόφαση της ανανδρίας, και η σύνεση σε καθετί ως αδράνεια για καθετί... γενικά άξιος επαίνου ήταν όποιος προλάβαινε να κάνει κακό σε εκείνον που ετοιμαζόταν να του κάνει, και εκείνος που παρότρυνε στο κακό αυτόν που δεν το είχε κατά νουν..."

[Spyros Stavroulakis · Rating 5 out of 5]

Η αποστασία της Λέσβου και η κατάληξη αυτής, πολιορκία των Πλαταιών και κατάληξη της, ο εμφύλιος πόλεμος της Κέρκυρας και γενικά περί εμφυλίων πολέμων (ο Θουκυδίδης θεωρεί εμφυλίους τις εσωτερικές διαμάχες εντός μιας πόλης μεταξύ διαφορετικών παρατάξεων), πρώτα γεγονότα στη Σικελία, εξορμήσεις στην Αιτωλοακαρνανία