Quand j'étais photographe

by Félix Nadar, Léon Daudet (Présentation), Martine Reid (Édition)

The first complete English translation of Nadar's intelligent and witty memoir, a series of vignettes that capture his experiences in the early days of photography.Celebrated nineteenth-century photographer--and writer, actor, caricaturist, inventor, and balloonist--F�lix Nadar published this memoir of his photographic life in 1900 at the age of eighty. Composed as a series of vignettes (we might view them as a series of "written photographs"), this intelligent and witty book offers stories of Nadar's experiences in the early years of photography, memorable character sketches, and meditations on history. It is a classic work, cited by writers from Walter Benjamin to Rosalind Krauss. This is its first and only complete English translation.

In When I Was a Photographer (Quand j'�tais photographe), Nadar tells us about his descent into the sewers and catacombs of Paris, where he experimented with the use of artificial lighting, and his ascent into the skies over Paris in a hot air balloon, from which he took the first aerial photographs. He recounts his "postal photography" during the 1870-1871 Siege of Paris--an amazing scheme involving micrographic images and carrier pigeons. He describes technical innovations and important figures in photography, and offers a thoughtful consideration of society and culture; but he also writes entertainingly about such matters as Balzac's terror of being photographed, the impact of a photograph on a celebrated murder case, and the difference between male and female clients. Nadar's memoir captures, as surely as his photographs, traces of a vanished era.

Genres: Biography, Photography, France

141 pages, Paperback

First published January 1, 1900

About the author

Félix Tournachon, dit Nadar (1820-1910) est un caricaturiste, écrivain, aéronaute et photographe français. Il publie à partir de 1854 une série de portraits photographiques de personnalités contemporaines.
Trop souvent réduit à son rôle de photographe, il était, originellement, un caricaturiste, et également un écrivain prolifique dans des genres aussi variés que le roman, la nouvelle, le poème en prose, la brève de comptoir, le témoignage, la plaidoirie ou (sa spécialité) le portrait littéraire.

Reviews

[Geoff]

http://www.theguardian.com/books/2015...

[Vítor Leal · Rating 3 out of 5]

*3.5

[Christina]

In the intro the translators note that this memoir is difficult to read because sometimes...oftentimes, it is not important what the text is saying but rather what it is doing. Frankly I don't know what it's doing. Couple this idea with the fact that it's translated from it's original 1900 French and you are left with a memoir that has told me next to nothing about Nadar after almost 50 pages. Perhaps it's something I need to get back to later on but at this point in time I'm just going to have to say adieu.

[Hans Moerland · Rating 3 out of 5]

“Toen ik fotograaf was” bevat veertien hoofdstukken waarin Félix Nadar (1820-1910) op circa tachtigjarige leeftijd terugblikt op zijn professionele leven(s) en, minstens zozeer, de ontwikkeling van de daarvoor relevante wetenschap en techniek. De brede interesse en oriëntatie van Nadar –behalve als fotograaf was hij, gelijk een bescheiden reïncarnatie van Leonardo da Vinci, ook actief als onder meer karikaturist, romanschrijver en ballonvaarder– leiden ertoe dat wetenswaardigheden uit tal van vakgebieden de revue passeren. Helaas mondt een en ander soms uit in een enigszins saaie geschiedenisles, waarbij een encyclopedische kennis van zaken wordt tentoongespreid in de vorm van een ellenlange opsomming van namen en feitjes. Desondanks laat het boek zich eveneens lezen als een interessante schets van het maatschappelijke, sociaaleconomische en politieke leven in het negentiende-eeuwse Parijs. Af en toe duiken de namen op van toonaangevende schrijvers en kunstenaars –al is het maar vanwege het feit dat Nadar ze heeft vastgelegd op de gevoelige plaat–, maar wie als lezer over hen roddels zou verwachten à la De Goncourt komt bedrogen uit. Dit doet evenwel niet af aan mijn waardering voor de diverse, onderhoudende en bij tijd en wijle verrassende anekdotiek waarvoor de schrijver in enkele hoofdstukken van de onderhavige privé-domeinuitgave een royale plaats heeft ingeruimd.
Een strakke lijn of opbouw valt in “Toen ik fotograaf was” bepaald niet te ontdekken, maar dat bezwaar wordt tot op zekere hoogte ondervangen door het gedegen, eigenlijk onmisbare nawoord van vertaalster Mechtild Claessens – dat dan ook bij voorkeur als voorwoord worde gelezen.

[Dylan Kiewel · Rating 3 out of 5]

a bit underwhelming. first and foremost you would think a book about an early intrepid photographer, taking some of the first photos taken from the air (in a balloon!) and some of the first taken in the catacombs, would include some photos...but NOOOO! a lot of the memoir also comes across as unexpectedly pedantic whereas i was fully hoping for adventure and intrigue (the cover photo promises so much!), something like the ballooning hijinks of pynchon's against the day with a phineas fogg type character, the reality is , nadar is for the most part downplaying or at least not elaborating on his own exploits (and his own expertise) and instead tries at being a man of letters describing other characters and events some of which can get awfully boring.

i came to this from its frequent mention in the arcades project, which also kinda made it sound more intriguing than it is. oh well!

[André · Rating 4 out of 5]

Je préfère l'édition par Caroline Larroche, aux éditions A propos, qui est plus détaillée dans les notes.

https://www.goodreads.com/book/show/5...

[Andrea Samorini]

___________________________________
FROM BOOK: Nadar. Il tempo della fotografia (Giovanni Chiaramonte, Angela Madesani)

[Lance Grabmiller · Rating 3 out of 5]

Not a typical autobiography. More like amazing little conversational vignettes or slices of life from Paris of the 1800s.

[Arjuna · Rating 5 out of 5]

for being random notes about stuff they are enjoyable, some more than other

[MeneerJanssen · Rating 3 out of 5]

Gelezen in het Nederlands, in Prive-domein uitgave.
Leuk, aardig, leuke man, op zijn best als hij echt anecdotes vertelt, bv het verschil tussen mannen en vrouwen als ze hun portretten komen ophalen.
En wat is er in de 19e eeuw veel uitgevonden; zoals het visitekaartje bijvoorbeeld, nooit bedacht dat iemand dat voor het eerst bedacht heeft. Maar de naam ben ik al weer vergeten.

[Staś · Rating 5 out of 5]

I would give it 3 stars but man... last chapter (1830 and Thereabouts), 5 stars, no doubt.