In deze uitgave zijn alle gedichten van Herman de Coninck (1944-1997) opgenomen die tijdens zijn leven zijn gepubliceerd of door hem voor publicatie waren bestemd, aangevuld met een beperkte selectie uit het nagelaten werk. Allereerst zijn daar de gedichten - van De lenige liefde tot en met Vingerafdrukken - die in reguliere dichtbundels zijn verschenen. Deze worden gevolgd door een keuze uit het nagelaten werk, alle verspreid gepubliceerde gedichten (in tijdschriften, bibliofiele uitgaven enzovoort) en de verspreide vertalingen. Naast dat alles is er een nawoord met tekstverantwoording en een register op titels en eerste regels. Met deze uitgave, bezorgd door Hugo Brems, worden de gedichten van Herman de Coninck, een van de geliefdste en belangrijkste Nederlandstalige dichters van zijn tijd, van een passende vorm voorzien.
Wat een gedichten! Ik kan misschien zelfs wel zeggen dat het de mooiste bundel is die ik heb. Herman schrijft zo fijngevoelig en ik ben vaak tot tranen toe geroerd. Ik pak het er vaak bij als ik even wat labiel ben (ja, best vaak dus). Waar vind je die dichters nog? Heb je 'm nog niet? Meteen naar de boekhandel. Hobbelen! Hieronder een van m'n lievelings.
Ik ben moe, ik heb vandaag je borst tien keer niet aangeraakt, lieve woorden niet gezegd, gedacht aan je nagels in mijn rug die een eeuwigheid achter mij ligt en waaruit ik vanmorgen ben opgestaan als uit een bed.
Ik geloof niet dat ik het kan: niet van je houden. Drinken en je niet kunnen vergeten, dat kan ik. En iedere dag een beetje sterven, zodat het tenslotte slechts een koud kunstje wordt.
Nogal gemengd oordeel; zijn vroege werk doet erg studentikoos aan, daarna komt er meer diepgang en technische verfijning. Toch ben ik niet echt wild van zijn werk. (2.5 stars)
De canonieke werken zijn zeker de volle vijf sterren waard, het verzamelde werk in z'n geheel geef ik een vier omdat er in de losse, verspreide gedichten ook wat flauwere versjes te vinden zijn. Ik heb zelf nog maar heel weinig poëzie gelezen (ben meer een prozaman) maar wil daar stilaan wel verandering in brengen, en het toegankelijke, sobere maar ontroerende werk van De Coninck is een uitstekend instappunt.
één van mijn allerfavoriete gedichten ter wereld is van hem, en elke keer opnieuw als ik sneeuw zie, komen die dichtlijnen weer in mij op.
En toch is ook de nacht niet uitzichtloos, zolang er sneeuw ligt is het nooit volledig duister, nee, er is de klaarte van een soort geloof dat het nooit helemaal donker wordt. Zolang er sneeuw is, is er hoop.
in deze verzamelde gedichten-bundel, kan je dit wondermooie gedicht (het volledige) terugvinden. en nog veel meer uiteraard.
Ik heb deze verzameling al erg lang en blijf er met volle teugen van genieten. Het mag dan wel hip zijn in bepaalde milieus om zijn werk af te doen als niet zo bijzonder, in mijn ogen was de man een taalkundig genie.