Het had nog best wat kunnen worden, het verhaal kent interessante verbindingen – ook kruisverbanden – tussen de hoofdpersonen. Maar het wordt tamelijk smakeloos opgediend. Wat een vreugdeloze toestand, ook wat de spanning betreft. Die heb ik in genen dele gevoeld. De ervaring ‘een boek gelezen hebben van René Appel’ kan ik nu aanvinken. Als ik nog eens verpoosd wil worden zonder te hoeven nadenken, dan kan het zelfs zijn dat ik mij nog eens bezondig aan een roman van René Appel, 'De derde persoon' en/of 'Handicap' bijvoorbeeld. Gelukkig weet ik vrij zeker dat de aardige jongedame die mij dit boek in handen speelde, ontspannen zal grinniken om dit schrijfsel over dit boek, dit weinig dorstlessende stukje Fruit. JM