Dooi

by Rascha Peper

nan

Genres: Dutch Literature, Fiction, Roman, Novels

158 pages, Hardcover

First published January 1, 1999

About the author

Rascha Peper (pseudoniem van Jenneke Strijland) studeerde Nederlandse taal- en letterkunde in Amsterdam. Na haar studie werkte ze enige tijd als lerares. Ze verhuisde in 1983 vanwege het werk van haar partner naar Wenen. Daar begon ze met schrijven. In 1990 debuteerde ze met de verhalenbundel De waterdame. Haar eerste roman, Oesters, verscheen in 1991. De roman Rico's vleugels werd in 1994 genomineerd voor de AKO Literatuurprijs. In 1996 won ze de Multatuliprijs voor Russisch blauw. In het najaar van 1999 verhuisde ze naar New York. Haar roman Vingers van marsepein (2008) gaat over Frederik Ruysch (1638-1731). Ze schreef regelmatig columns in het NRC Handelsblad.

In 2010 stapte ze over van uitgeverij Nieuw Amsterdam naar Querido.
Enkele van haar boeken zijn in het Duits vertaald. De vertaling van Russisch blauw verscheen in 1997 onder de titel Russisch Blau. Van Oesters verscheen in 2002 een vertaling onder de titel Das Mädchen, das vom Himmel fiel; van Wie scheep gaat verscheen in 2006 een vertaling onder de titel Visions of Hanna.

In oktober 2012 gaf ze in een interview in het NRC aan een ongeneeslijke vorm van alvleesklierkanker te lijden. Ze overwoog een collega schrijver te vragen de tweedelige roman, waar al jaren werk in zat, te voltooien. Uiteindelijk heeft ze het eerste deel nog zelf kunnen omwerken tot zelfstandig te lezen roman en van het tweede deel maakte ze een synopsis gereed.

Reviews

[Ineke · Rating 5 out of 5]

Dooi van Rascha Peper.

Ruben Saarloos, ligt met zijn klipper "Harnasman" ingevroren bij een eilandje in het IJsselmeer. Al vier weken, dagelijks loopt hij zijn rondjes en telt de konijnen. Zijn vrouw Ina is al een paar weken naar huis, omdat zij moet werken. Ruben voelt zich erg eenzaam, geisoleerd en wordt steeds somberder en heeft last van concentratieproblemen. Hij is vertaler en bezig met een vissenboek, wat maar niet opschiet. Het vissenboek roept veel herinneringen op aan zijn vader. Waardoor hij teruggaat naar zijn jeugd. Vervalt regelmatig in overpeinzingen, ziet dingen die er niet zijn maar wel beleeft. Op een dag krijgt hij bezoek van een mysterieuze roodharige vrouw die een schaatstocht maakt. Ruben bloeit helemaal op is blij dat hij met iemand kan praten. Wordt verliefd op haar en ze praten veel, vooral Ruben. Die is niet meer te stoppen. Vooral over de zoektocht van zijn vader. Dit alles wordt op een hele mooie manier door Rascha Peper beschreven en staat vol met symboliek. Het boek blijft nog lang in je gedachten.

Rascha Peper is overleden op 19 maart 2013.

[Gijs Zandbergen · Rating 3 out of 5]

Aanbevolen door vriend W.v.S. Las dit boek al eens in 2003 en was toen kennelijk gevoeliger voor de boodschap in het verhaal, want gaf het destijds een 8, al vergat ik wel de clou. De symbolen en voortekenen had ik dus nu eerder kunnen opmerken. Benieuwd of ik die over twintig jaar opnieuw ben vergeten. Ik denk het niet.

[Sofie P · Rating 3 out of 5]

Best mooi maar gekke plottwist op de laatste 2 bladzijden

[Mara · Rating 4 out of 5]

Ik zou ook ooit op de IJsselmeer willen bevriezen...

[Jeanine · Rating 4 out of 5]

https://watleestjeanine.wordpress.com...

[Anton Segers · Rating 4 out of 5]

Voor wie nog een onsje romantiek in zijn hart over heeft: DOOI, een novelle over de passie van een oudere man voor een jonge vrouw, is even simpel als treffend, raakt je.
Mooie symboliek en sfeer van ijs versus dooi, de kou van de ouderdom versus de warmte van de jeugd.
De veel te vroeg gestorven Rascha Peper blijft zwaar onderschat.

[Suzanne Docter · Rating 3 out of 5]

Too bad that she passed away earlier this year. Rascha Peper was/is my most favorite Dutch writers. Unfortunately Dooi is full of short stories. And I don't like short stories because they're finished to soon...........but all her books are worth reading and full of original characters and twists....

[Marianne · Rating 4 out of 5]

Gave novelle. Heb hem gelezen omdat mijn oudste zoon het z’n lijst had staan, zodat we het voor zijn mondeling voor kunnen bereiden. Hij had het gekozen omdat het zo’n dun boek is. Racha Peper noch haar boeken stonden op mijn netvlies. Dit boek heeft me getroffen door de hechte compositie, de sfeer en de mooie verhaallijnen.

[Marieke · Rating 2 out of 5]

Ik werd een beetje ongemakkelijk van dit boek. De hoofdpersoon gaat eigenlijk gewoon vreemd (met een veel jongere vrouw). Hier is eigenlijk vrij weinig aanleiding toe (hij is gewoon gelukkig met zijn vrouw, hij weet vrij zeker dat hij weg kan van het eiland). Alhoewel het leeftijdsverschil in principe kan en mag, maakte vooral het vreemdgaan-aspect mij ongemakkelijk.

[Mijntje · Rating 2 out of 5]

Ik vond het grootste deel van het verhaal saai. Alleen toen Bente langskwam was het een beetje interessant. Het einde was verwarrend en niet goed genoeg uitgelegd, eigenlijk helemaal niet uitgelegd. De age gap zorgde voor gevoelens van ongemakkelijkheid.

[Mirthe · Rating 4 out of 5]

Mooi

[Ennie · Rating 5 out of 5]

'k Heb weer genoten van Rascha Peper's manier van schrijven. Geen spectaculair verhaal dit keer, maar weer alleszins de moeite waard. In één adem uitgelezen.

[Ank1408 · Rating 5 out of 5]

Mooi boek. Om snel uit te lezen. Makkelijk leesbaar en boeiend.

[Emy · Rating 4 out of 5]

I love Rascha Peper's writing and her nature themes and her impossible, but not necessarily improbable loves. Dooi is one of my favorites. It's quiet and beautiful.

[André · Rating 4 out of 5]

Ruben Saarloos is een nuchtere Nederlander die non –fiction uit het Engels vertaalt. Ooit heeft heeft hij nog Nabokov en Naipaul vertaald, maar vermits literaire recensenten toch maar hun neus ophalen voor vertalers is hij resoluut overgestapt op semi –wetenschappelijk werk. Verrast door de plotselinge vorst zit hij van eind december tot eind januari vast op zijn woonboot voor de kust van een onbewoond eiland. Aanvankelijk houdt zijn vrouw hem gezelschap maar na de feestdagen moet die terug aan het werk en zit hij alleen. Aanvankelijk treurt hij daar niet om omdat hij juist een moeilijk vertaalklus heeft namelijk een wetenschappelijk boek over vissen. Maar er komt een moment dat de stilte op hem begint te drukken. Net aan het begin van de dooi wordt de eentonigheid van zijn bestaan doorbroken door een mysterieuze schaatster met vlammend rood haar. Hij raakt met haar in gesprek en zij belooft om de volgende dag een doos van zijn lievelingssigaren mee te brengen. Hij begrijpt zichzelf niet meer omdat hij op het moment dat de schaatster wegrijdt reeds naar haar terugkeer verlangt. Hij krijgt zelfs een erectie als hij aan haar denkt. Hij wijt het aan de afzondering want normaal gezien zou het nooit in hem als achtenvijftigejarige Ruben Saarloos opkomen een jonge meid van ergens in de twintig te begeren. Het vissenboek dat hij aan het vertalen is roept bittere jeugdherinneringen op aan zijn vader, die vrouw en gezin in de steek liet om een zeldzame vis de Coelacanth op te zoeken. Door dat avontuur van zijn vader raakte het gezin verpauperd en dat heeft Ruben zijn roekeloze vader nooit vergeven.
De mysterieuze schaatster blijft terug komen ook al beweert iedereen dat het bij deze snelle dooi onmogelijk is om te schaatsen. Ruben Saarloos vertelt tegen haar dingen die hij nooit met iemand anders kon bespreken, zoals bijvoorbeeld over het jeugdtrauma dat zijn vader door zijn verdwijning veroorzaakte. Net voor de grote dooi hem uit zijn isolement komt verlossen kent hij een hartstochtelijk samenzijn met de jonge schaatster. Heel gepassioneerd bedrijft hij twee maal na mekaar met haar de liefde, terwijl hij normaal gezien op seksueel gebied altijd het initiatief aan zijn vrouw overlaat. De vrouw vertrekt met de belofte om 's anderendaags heel vroeg te komen. Die dag wordt hij echter op aandringen van zijn vrouw door de reddingsdienst van het onbewoond eiland bevrijd. Hij laat een bericht na voor zijn kersverse geliefde en ze beschikt ook over zijn telefoonnummer.
Maar de jongedame hult zich een ijzig stilzwijgen. Als hij zelf met de schaarse gegevens die hij over haar heeft op zoektocht gaat ontdekt hij heel vreemde dingen.
Dooi is een heel mooi haast breekbaar verhaal waarin liefde, dood en het bovennatuurlijke aardig hun duit in het zakje doen. De passie van oudere mannen voor jongere vrouwen of mannen is een vaak terugkerend gegeven in het werk van Rascha Peper (1949). In Rico's vleugels (1994) werd deze passie voor alle betrokkenen haast een drama. In Dooi is dat helemaal anders. Ruben Saarloos wordt niet door de jeugd van de vrouw op zich gecharmeerd. Dat rode vlammend haar doet het hem op een moment dat hij heel weerloos is. Alhoewel hij uit zijn lood geslagen is door deze passie blijft er toch nog ruimte genoeg om rationeel te denken.
Rascha Peper heeft een vrij banaal thema tot een zeer interessant gegeven weten te verwerken door haar vernuftige verhaalstructuur en haar sterk geschetste personages. Andermaal een groots werk van een schrijfster die in Vlaanderen te weinig aandacht krijgt.

[Wendy Kroy · Rating 4 out of 5]

Rascha Peper heeft een naam om verliefd op te worden. Of had, want ze overleed in 2013. Dooi is de perfecte tussendoor novelle. Een dun boekje dat garant staat voor enkele uren pretentieloos leesplezier. Peper schrijft vlot en beeldend en weet voortreffelijk de sfeer en de omgeving te schetsen van een schip dat tijdens een koude winter ingevroren is geraakt in het IJsselmeer. Aan boord een man van 58. Hij is vertaler en is bezig met de vertaling van een ichtyologisch werk waarin ook de Coelacanth aan bod komt, de prehistorische vis waar zijn vader obsessief jacht op maakte. Zijn vrouw Ida houdt geregeld poolshoogte, maar wat ze niet weet is dat Ruben Saarloos ook bezoek krijgt van een jonge schaatster.

[Rodin Vis · Rating 3 out of 5]

Een boeiend verhaal over een man, Ruben Saarloos, die met zijn boot ingevroren ligt op het IJsselmeer. Hij hunkert naar de dooi, zodat hij zijn hebben en houden weer naar het vasteland kan brengen.

Echter komt er na een paar weken een schaatster langs bij steeds dichterbij komt en later ook hem aanspreekt. De opgekropte gevoelens van een man alleen spelen hoog op. Hij vergeet zijn vrouw en heeft enkel nog behoefte aan de jongedame op het ijs. Hij hoopt door haar dat de dooi nog langer uitblijft, er ontstaat een interessante tweestrijd.

Ook nadat de dooi uiteindelijk gevallen is en de boot teruggekeerd is blijft het verhaal spannend, wanneer Ruben zijn verhouding met de schaatster betekenis probeert te geven.

[Manon · Rating 4 out of 5]

Een winters boek terwijl het juist heel mooi weer is: what was I thinking? Mede daardoor moest ik er even inkomen, maar toen het ijs eenmaal gebroken was (HA), ging ik er in sneltreinvaart doorheen; ik heb hem net in vermoedelijk het laatste echte zomerzonnetje uitgelezen.
Je komt nog best veel te weten over het leven van Ruben Saarloos in het beperkte aantal bladzijdes. Er gebeurt weinig maar daarin zit de kracht en de schoonheid van het verhaal. En Rascha Peper schrijft soms wonderschone zinnen, zoals deze: 'De realiteit van alledag was als ongewenste derde onder de deken geschoven.'

[Nelleke · Rating 4 out of 5]

Weer een prachtig verhaal van Rascha Peper. Lang ben je in de ban van de stilte van het ijs en de eenzaamheid van het vastgevroren schip. Prachtig hoe raadselachtig Bente steeds plotseling verschijnt en verdwijnt. Het laat veel aan de verbeelding over. Alleen het eind is raar en voelt niet helemaal kloppend...

[Mili · Rating 3 out of 5]

Read for School literature project. Wasn't too bad. Just confusing at times. I was a bjt pissed at the ending.

[Chrissieleest · Rating 3 out of 5]

Een leuk verhaal. Over eenzaamheid. Afzondering. Liefde. En wat is waar. En wat is fantasie.

[Rita · Rating 3 out of 5]

Peper's books read so very comfortably. Just a pleasure to read them.
Not a memorable book [for me], I won't want to read it again.
But nice to read, just the same.
An interesting plot with an odd twist.

A little more about the coelacanth "fossil" fish than I wanted to know, but that's OK.
c 1999

Feb 2014
Here I am reading the book for a second time less than a year later! That's because we're reading it for our book club now. I DID enjoy reading it again. Helps that it is short [the reviewers usually call it a novella].

This time around, I made note of the first time the guy's father is mentioned, since his memories of his father play a big role in the book. He comes to terms with his sadness at growing up without his father and comes to appreciate his father's passion [in his search for the coelacanth, causing him to abandon his family]. Some reviewers see a parallel between his father's passion, and his own, for the skater, but I find that a bit far-fetched, and unnecessary.

I remain puzzled by all the dialogs with and references to death. Apparently the crows are one of these. His interactions with the crows are indeed interesting.

This time around I noticed how carefully and well the author built up the main character's aloneness in the first quarter of the book. I found her technique very effective, of listening to the guy talk to himself about himself -- as a way for the reader to get acquainted with him and what his temporary isolation does to his mind and emotions.

It made it seem quite plausible later on that the guy hallucinates, and that he feels afraid of sounds or sights that wouldn't ordinarily bother him.

The previous book we read ["Specht en zoon', Otten] had a wife character so similar to this one -- a cheerful, capable, sociable, understanding person with great empathy, as well as practical skills. I guess it does seem there are a LOT of Dutch wives who fit this kind of personality, so maybe it is not peculiar that it seems to be a stereotype often incorporated by Dutch authors [of both sexes].

I have a long list of quotations from reviewers in a WORD file.

[Maria Van Der Heyden · Rating 5 out of 5]

Mooi klein verhaaltje.
Lekker Nederlands ook.

[Petra · Rating 2 out of 5]

Peper heeft een boeiende en vlotte schrijfstijl, zo ken ik haar van de kinderboeken. In Dooi kiest ze een volwassen verhaal over hoe een man de liefde vind terwijl hij vastgevroren verwijderd van zijn vrouw zit. Ruben Saarloos is vertaler van beroep en dat is waar het verhaal om draait voor hij de liefde vind. Deze uitzettingen over het vertalen, of zijn vader, zijn verhaallijnen die voor mij de snelheid van het boek opbreken. Hoe hij de liefde vind is mooi beschreven en ook de voortzetting van de liefde is interessant. Desondanks is het een verhaal wat me niet bij zal blijven. Een dun boekje wat voelt als een lang verhaal...

[Isis van Vliet · Rating 2 out of 5]

beetje saai, maar wel goed verteld. de schipperman ziet een vrouw met rood haar en krijgt vanalles van haar, als hij op land komt blijkt deze vrouw al enkele jaren dood te zijn. in het boek merk je niet dat het in zijn verbeelding is geschreven, het lijkt echt

[Stafhorst · Rating 3 out of 5]

Lekker verhaal om te lezen, ik twijfel een beetje of het eind wel zo sterk is.

[Carolien · Rating 3 out of 5]

Het was een mooi boek, maar ik vond dat er aan het einde net iets te veel losse eindjes over bleven.

[Moreno Hogervorst · Rating 2 out of 5]

Mijn interesse in het boek dooide snel.

[Jolijn · Rating 4 out of 5]

Je leest er snel doorheen en het verhaal was erg pakkend. Leuk om eens te lezen. Dit is niet een boek die ik nog eens zal gaan lezen.