بندگان را جز تو مولایی مباد برتر از تو هیچ بالایی مباد
مرحوم (محمدرضا آقاسی) را بدون شک میتوان یکی از موفقترین شاعران شعر آیینی در قرن معاصر به حساب آورد. شاعری که دوران حیات شعریاش کوتاه ولی تقریبا پر بار بود. مرحوم (آقاسی) جزو شاعران پس از انقلاب و وابسته به انقلاب به شمار میرود که یا از روی اعتقاد و یا به مصلحت زمانه، شعرهایی نیز در مدح و ثنای زمان خود گفته است ولی همانند اکثر همسالان خود در پایان عمر خسته و زخمی به گونهای دیگر میسراید
ای که هر دم، دم ز حیدر میزنید بر یتیمان علی، سر میزنید؟ بر یتیمان علی پرداختن بهتر از هفتاد مسجد ساختن
اوج بیان حسی شاعر را میتوان در اشعار آیینی وی مشاهده کرد. اشعاری که در پشت آنان ارادت و همچنین تفکری عمیق نمایانگر است. مرحوم (آقاسی) برای بیان اندیشهها و حسهای خود قالبهای متفاوت شعر فارسی را امتحان کرد ولی در هیچ یک از آنان به جز قالب (مثنوی) نتوانست خوش بدرخشد
ولی ِ ظاهر و باطن کجایی؟ نقاب از چهره خود، کی میگشایی؟ بیا موعود، هنگام قیام است جهان مجروح یک جو التیام است زمان لبریز شوق و انتظار است زمین بر رجعتت، امیدوار است
باری، مرحوم (آقاسی) از جمله شاعران یا نویسندگانی بود که اجل مجالش نداد تا خود دست به کار تدوین، ویرایش و صیقل دادن به اشعارش بشود. اشعاری که به شدت نیاز به ویرایش دارند و اگر اینگونه میشد نسخهی به مراتب تمیزتری از دیوان شعرهایش برای آیندگان باقی میگذاشت، اما این باز نیز بسیار زود، دیر شد. روانش شاد و یادش گرامی باد
بسمه تعالی یکی از بهترین و خوش ذوق ترین شاعران می باشد. هرچند ایشون نتونستن تحصیلات مدرسه ای و دانشگاهی خوبی داشته باشند اما ذئق و عشقشون به اهل بیت باعث شد تا اوج شعر و ادب و ادبیات برود. اشعار ایشان خوش وزن و خوش مفهوم و منقلب کننده می باشد.