Rock Wagram

by William Saroyan

All his life a man fights death, and then at last loses the fight, always having known he would. Loneliness is every man's portion, and failure. The man who seeks to escape from loneliness is a lunatic. The man who does not know that all is failure is a fool. The man who does not laugh at these things is a bore.

Arak Vagramian, a handsome son of Armenian immigrants, contended with his small-town bar-tending job in Fresno, is one day spotted by a Hollywood filmmaker. Although at first he refuses to leave his hometown, job, family and friends, soon the splendour of Hollywood lifestyle lures him. Shortly after he becomes Rock Wagram � a Hollywood heart-throb and celebrity. But at the peak of his career he decides to enter the army and serve his country during the war. When in 1950 he attempts to resume his acting career he battles with the many challenges which the fast changing industry throws at him.

Rock Wagram, first published in 1951, is an inspiring tale about one's search for the true identity in the unstable world of commercial success, where family ties and loyalties often have to be compromised.

Genres: Fiction

301 pages, Hardcover

First published January 1, 1951

About the author

William Saroyan was an Armenian-American writer, renowned for his novels, plays, and short stories. He gained widespread recognition for his unique literary style, often characterized by a deep appreciation for everyday life and human resilience. His works frequently explored themes of Armenian-American immigrant experiences, particularly in his native California, and were infused with optimism, humor, and sentimentality.
Saroyan's breakthrough came with The Daring Young Man on the Flying Trapeze (1934), a short story that established him as a major literary voice during the Great Depression. He went on to win the Pulitzer Prize for Drama in 1940 for The Time of Your Life, though he declined the award, and in 1943, he won an Academy Award for Best Story for The Human Comedy. His novel My Name Is Aram (1940), based on his childhood, became an international bestseller.
Though celebrated for his literary achievements, Saroyan had a tumultuous career, often struggling with financial instability due to his gambling habits and an unwillingness to compromise with Hollywood. His later works were less commercially successful, but he remained a prolific writer, publishing essays, memoirs, and plays throughout his life.
Saroyan's legacy endures through his influence on American literature, his contributions to Armenian cultural identity, and the honors bestowed upon him, including a posthumous induction into the American Theater Hall of Fame. His remains are divided between Fresno, California, and Armenia, reflecting his deep connection to both his birthplace and ancestral homeland.

Reviews

[Andrés Cabrera · Rating 4 out of 5]

Encuentro a Saroyan en el centro de Bogotá, entre calles octava y novena, bajo la luz amarilla de las farolas de Árbol de tinta, la librería que hace años supo recibirme y propiciar esta alegría que es la literatura. El título de esta novela me seduce, y la portada del viejo Círculo de Lectores me convoca: sé que hay algo en medio de estas páginas que me dice algo, una idea que roe mis pensamientos y que Saroyan ha querido escribir. Leo la primera página, luego la segunda: no cabe duda, aquí está la vida en su sinceridad y sencillez... ese tal Rock Wagram quiere decirme algo.

Aquí yace un hombre en busca de sentido; porque, en últimas, ¿no es acaso un ser humano un ser bueno en medio de un mundo malo? Eso repite Saroyan, lo dice al menos unas tres veces. Y, en últimas, el sentido de cada persona está dado por la familia: por el hecho de saberse atado a un pasado que nos constituye, que nos entrega un mundo para que depositemos nuestros pasos sin el temor de caer en el abismo. El problema es que, cuando un hombre pierde su familia, pierde su mundo y el horizonte de posibilidades que lo constituye. Perder a su esposa, para Wagram, es la condena al sinsentido de la vida: no vale la pena habitar este mundo si no es para criar niños y amar una mujer; al tiempo que se honran las creencias fundamentales, la tierra primera, Bitlis-Armenia. La existencia y su sentido es el trajinar del alma, su lucha fundamental: en ese periplo, se ama y se hace una familia para ampliar el rango de los afectos y germinar en los hijos el cariño por el pasado cultural de sus abuelos. Eso es un hombre, al menos para Saroyan. Sin esto, no hay sentido; ni señal en la carretera que oriente el alma de aquel que yace perdido.

Novela íntima y de tintes autobiográficos, en la que el protagonista desnuda su razón al lector mientras el mundo exterior hace de él alguna cosa que él tampoco entiende. Esto logra verse sobre todo en el contrapunto entre las vivencias del personaje y su diálogo interior en procura de encontrarse a sí mismo en el sinsentido: por ser humano... por no ser, al menos para Wagram, un hombre. Porque sólo así todo el dolor que trae consigo el vivir en este mundo se justifica. Se vive por la alegría de amar, por el hecho de ver que el amor engendra vida y se sobrepone a la muerte y la tristeza. Esta es la única responsabilidad que se tiene: amar para no morir desesperanzado.

[Amir Sahbaee · Rating 3 out of 5]

از سری کتاب‌هایی که برای پرت شدن حواسم از نبودنت خوندم.
--
این کتاب رو خیلی اتفاقی خوندم. یه نقل‌قول ازش خوندم که به نظرم جالب بود، اسم کتاب رو سرچ کردم و بخاطر طرح جلدش تصمیم گرفتم بخرمش. نقاشی ادوارد هاپر، کسی که نقاشی‌هاش رو دوس داری و یکی از نقاشی‌هاش -احتمالا- روی دیوار خونه‌ته.
این نقاشی البته در چاپ اصلی روی کتاب نیست و انتشارات نگاه انتخابش کرده. و خب منم بخاطر همین انتخابش کردم.
--
اولین اثری بود که از سارویان خوندم. شکل کلی روایت رو دوست داشتم. شخصیت اصلی مردیه که توسط یک شخصیت بزرگ هالیوود برای بازیگری انتخاب می‌شه درحالی که شغل خودش سرو نوشیدنی در باره. این شخصیت البته ارمنیه و روابط خانوادگیش اندکی پیچیده‌تر از روابط خانوادگی مردم آمریکاست.
داستان زندگی راک خیلی فراز و نشیب نداره. روند داستانی نیست که کتاب رو معروف کرده بلکه مفاهیم کتابه که بهش شخصیت داده. نویسنده مدام از داستان پرش می‌زنه به گزارش‌ها یا مقالات چندخطی که درباره‌ی جهان نوشته شدند.
این گزارش‌ها متناسب با سیر داستان و بیانگر فلسفه‌ی نویسنده هستن.
--
من تلاش کردم متن انگلیسی کتابو پیدا کنم تا بفهمم پیچیدگی بخش‌هایی از کتاب حاصل ترجمه‌ست یا متن اصلی هم همینطوره. ولی متاسفانه موفق نشدم حتی چند صفحه از کتاب رو پیدا کنم. چندتا ریویوی انگلیسی هم از پیچیدگی نوشته بودن اما نمی‌دونم دقیقا چیزیه که ما تجربه کردیم یا نه.
یه جاهایی حس خوبی به ترجمه نداشتم. زیرنویس‌ها و توضیحات خیلی کم بودن. درواقع اصلا نبودن.
--
شخصیت‌پردازی‌ها نقطه قوت کتاب بود. هرچند دیر تکمیل می‌شن اما خوب و باورپذیرن. بجز اَن که یکم درکش برام سخت بود و نویسنده هم انگار خیلی تمایل نداشت بشناسیمش.
--
معمولا وقتی ریویو رو پست می‌کنم بعیده برگردم و چندتا قسمت از متن رو بنویسم. ولی تلاش می‌کنم اینکارو بکنم.
وگرنه هم فعلا کتابو تو دید می‌ذارم که نقاشی رو ببینم و یادت باشم.

--

از متن کتاب:
--------------------

سهم هیچ مردی خوب نیست. هیچ مرد بدون زخمی وجود ندارد. برخی از زخم‌ها به آرامی جوش می‌خورند، اما برخی از آن‌ها هرگز رنگ التیام را به خود نمی‌بینند.
--
هرکسی که بود انگار کل زندگیم می‌شناختمش، عمیقا دوستش داشتم، به شکل دردناکی دلتنگشم و دیگه هم هرگز نمی‌بینمش.
--
هیچ شکی نیست که مرد نمی‌داند. هیچ‌چیزی نمی‌داند. هیچ شکی نیست که زندگی نمی‌کند، تنها زنده است و آن‌هم نه به سادگی. او به صورتی کاملا مضحکانه زندگی را سر می‌کند، آن‌هم در سردرگمی و ابهامی همیشگی.
--
من دارم زمان را از دست می‌دهم، دارم فراموش می‌شوم، تنهایم، ترسیده‌ام. خوابم به عذابی تبدیل شده. خلقم به‌هم ریخته و پریشانم. پوستم خشک شده. موهایم درحال ریختن‌اند. چشم‌هایم مات و بی‌حال شده‌اند. ناخن‌های دست و پایم سخت و شکننده‌اند. دارم پیر می‌شوم. همه‌چیز دارد برایم مزه‌اش را از دست می‌دهد. از چیزهای خوب به اندازه‌ی چیزهای کسالت‌آور خسته و ملول می‌شوم. دارم تمام می‌شوم. دارم می‌میرم....
--

[Il Pech · Rating 4 out of 5]

Il romanzo racconta la storia di Rock Wagram, ma dai, pazzesco eh?
Proprio così.
E ogni due-tre pagine salta fuori un inserto in corsivo.
.
.
Le parti in corsivo sono un bel mix di realismo cinico esistenzialista e uscite liriche tipo l'Alchimista senza quella cazzo di boria new age. Sembra che stia parlando uno di quei tizi che se sei stupido ti sembrano matti. Sai, Saint-germain, Eckhart Tolle, Krishnammurti. Potrebbe sembrare anche Coelho, volendo, se Coelho non fosse un pallone gonfiato e uno scrittore di una banalità disarmante. A me l'Alchimista è piaciuto, comunque. Così, per spiazzarti.
.
.
Il resto del libro è costituito perlopiù da dialoghi secchi e semplici. Ti fa pensare che Bukowski abbia letto molto Saroyan. Anche Vonnegut ha letto molto Saroyan. La butto lì, cento dollari sul 17 nero.
.
.
Tutte 'ste frasi:
"Piene di arroganza e tuttavia gentili, così personali da essere impersonali. Impregnate di una specie di odio che dà conforto"
.
.
È colloquiale e semplice.
Ed è biblico e antico.
Non è facile scrivere così senza sembrare un esaltato.
E Saroyan riesce addirittura a darmi l'idea di essere un tipo calmo e giudizioso.
.
.
.
.
.
Dopo la Commedia Umana, siamo a due su due. Molto strambo, bello bello. Chicchetta.
.
.

"Per tutta la vita l'uomo lotta contro la morte, e alla fine rimane sconfitto, come già sapeva da tutta la vita.
La solitudine è il destino di ogni uomo. L'uomo che cerca di sfuggirvi è un pazzo.
L'uomo che non sa che tutto è sconfitta è uno stolto. L'uomo che non ride di tutto ciò è un pedante.
Ma l'uomo ha un significato. La vita che ogni uomo vive ha un significato. È un significato segreto, e triste se non fosse per le menzogne dell'arte, alle quali l'uomo deve la sua gratitudine. Le menzogne gli dicono di attendere. Gli dicono di tenere duro, e l'uomo tira avanti, svolgendo il suo compito."

[Paolo del ventoso Est · Rating 4 out of 5]

Il mio primo libro di Saroyan. Folgorante.
Arak Vagramian, americanizzato in Rock Wagram, è deliziosamente troppo armeno. Già, troppo armeno, proprio come questo straordinario scrittore, un getto continuo di riflessioni comiche e amarissime sulla vita e sulla morte. Un legame indissolubile con le proprie origini, amate e odiate. Una condanna ad essere armeni bevendo scotch americano e frequentando ragazze americane, guidando Cadillac americane, recitando la propria parte nel simulacro americano per eccellenza; Hollywood.
Spavaldamente americano, semplice e introspettivo come un vero armeno. Sradicato ma non troppo. Un giovane Holden cresciuto.
Rock vi piacerà. Vi farà ridere e imbestialire. Vorrete scrollarlo da quell'apatia nichilista e cinica, vorrete togliergli il bicchiere dalla mano e portarlo di peso dall'amico produttore. Starete a sentire la sua filosofia scarna ed esistenzialista, e sbadiglierete anche parecchio, ma qualche freccia appuntita, di tanto in tanto, vi lacererà l'anima e vi toglierà il fiato.
Saroyan sta agli armeni (americani) come Philip Roth sta agli ebrei (americani). Letteratura di classe, imperdonabilmente dimenticata dalle case editrici italiane.
Una penna imbizzarrita ma asciutta; una potenza essenziale nei dialoghi che olia la lettura, un fondo di amarezza bruciante, che lascia cicatrici.

[LauraT · Rating 3 out of 5]

I loved The Human Comedy so much I can't possibly say I didn't like this one; still it's definitely too confused to be fully appreciated.

[James · Rating 5 out of 5]

One of the greatest works of fiction ever produced by an American.

[Grigor Grigoryan · Rating 5 out of 5]

Ինչպես սպասվում էր` հրաշք էր։

[April · Rating 3 out of 5]

My guy friend lent this book to me after reading it himself and saying what a great book it is. It is a first edition--I'm not sure where he got it from--so it's old and musty smelling. I accidentally packed it with my stuff when I moved to NYC from SF almost three years ago, so I thought I'd finally read it and bring it back to my friend when I go home for the holidays. It's definitely a guys' book. It talks about being a man. In the 1920's-1950's. I like that the character is Armenian American and the story and some of the characters are interesting. Maybe I'd like it much more if I were a man.

Book: borrowed from Matt H.

[Leonard Makin · Rating 4 out of 5]

Saroyan is not a Scott Fitzgerald but I have always enjoyed his writing - for the most part it's light reading. Nothing wrong with that.

[Liena Gül · Rating 4 out of 5]

bir puanı sadece fazla "erkek be" bir kitap oluşundan kırdım. hatta bana göre fazla erkek bir kitaptı ama o kadar sevdim ve o kadar çok şey hissettim ki sayesinde, bunu göz ardı edebiliyorum.
bu kadar uzun sürmesi üzücü çünkü pandemi beni baya yıprattı ve defalarca uzun aralar verdim çeviriye, ama nihayet tamamlandı. umarım bu eserin hakkını verebilmişimdir. eğer çevirimi okuyanlar benim aslını okurken hissettiklerimi hissedebilirse kendimle hiç duymadığım kadar gurur duyacağım bir kitap bu.
seni seviyorum bıyık adam.
çok güzel yazmışsın ama keşke bu kadar güzel yazmasaymışsın, bir gün birilerinin bunu çevireceği aklına gelmemiş çünkü belli ki. yıprattın ya.

[Burak Uzun · Rating 4 out of 5]

Otobiyografik öğeleri avucunda sıkıp suyunu çıkaran çok yazar vardır. Ama birçoğu Saroyan kadar "mesele"ye sahip değildir. Göçmenlik, Ermenilik, Anadoluluk, baba-oğul ilişkisi, diğer aile ilişkileri, Hollywood, gelenekler, yenilikler ve bunlarla bezeli okumaktan keyif veren diyaloglar.

Rock Wagram, bir barmenken Hollywood'ta adının başındaki A harfini, soyadının sonundaki -yan ekini kaybederek yer edinen Arak Vağramyan'dan başkası değil. Bu onun hikâyesi.

[Lilit Muradyan · Rating 5 out of 5]

Սարոյան կարդալը վայելք է, միշտ։ Այս մեկն էլ բացառություն չէր։

[Jaroslav · Rating 5 out of 5]

Román Kterak si stvořit ženu, jehož originální název zní Rock Wagram (jméno hlavní postavy), vznikl počátkem 50. let. Saroyana tehdy popadl měsíční záchvat psavosti, v jehož průběh vyplodil také známého Tracyho Tygra.

Ač se to na první pohled nezdá, mezi těmito dvěma knihami je jistá spojitost.

Příběh začíná u obyčejného barmana arménského původu (jak jinak) jménem Arak Vagramjan. Osloví jej filmový agent a Arak tak může rozjet hereckou kariéru pod drsným uměleckým jménem. Nehodlám vás okrást o detaily, takže dál nic z děje prozrazovat nebudu.

Mohu jen říct, že Tracyho tygr je příběh o mladíkovi, který nalezl impulz do života v podobě onoho tygra. Mladík je plný sebevědomí a elánu.

Rock Wagram je pravým opakem. Elán ztratil už dávno, krize středního věku už nečíhá jen za dveřmi, ale hezky se uvelebila v jeho obýváku, a Rock, pohledný charismatický muž v nejlepších letech tak válčí sám se sebou, ne a ne tygra najít.

Poprvé jsem knihu četl asi před pěti lety v českém vydání. Byl jsem nadšen, protože děj je v ní poutavě prokládán kratičkými kontemplacemi nad smyslem života, nad tím, co to vlastně ten život je, a proč by měl vůbec nějaký smysl mít. Zde je malá ukázka:

,,Každý muž je dobrý muž ve špatném světě. Svět žádný muž nezmění. To muž sám se mění: po celý život se stává z dobrého špatným či ze špatného dobrý, tak a zase naopak, a potom umře. Lhostejno jak nebo proč nebo kdy se proměňuje; stále zůstává dobrým mužem ve špatném světě, jak sám dobře ví. Po celý život zápasí se smrtí a nakonec ten boj prohrává, přičemž si bez ustání uvědomuje, že takhle dopadnout to zkrátka musí. Údělem každého muže je osamělost – a také nezdar. Kdo hledá únik ze samoty, je blázen. Kdo neví, že tohle celé je skrz naskrz nezdar, je hlupák. Kdo se tomu všemu nesměje, je suchar. Jenomže ten blázen je dobrý muž a stejně tak ten hlupák a suchar nejinak, jak každý z nich dobře ví. Každý muž je nevinný a nakonec osamělý blázen, osamělý hlupák či osamělý suchar.“

Dnes jsem po pěti letech knihu přečetl znovu. Tentokrát v originále. No… alespoň jsem si připomněl, proč se tak pevně a bez přemáhání držím zásady každou knihu přečíst jen jednou. Přestože jsem kdysi dílo řadil ke svým oblíbeným, z dnešního pohledu je to podle mě Saroyanův průměr.

I když se v těch krátkých úvahách dá najít mnoho zajímavých zamyšlení… i když je Rock Wagram charismatickou a cool postavou, příběh samotný je příliž jednoduchý, až nudný. Dialogy jsou často uměle protažené.

Asi proto jsem si celých pět let pamatoval jen ty úvahy, a z děje vlastně prd.

Je dost možné, že právě tím monotónním, lenivým, rezignovaným stylem chtěl Saroyan jakoby podtrhnout Rockovo rozpoložení, ale asi zašel moc daleko.

Kniha přitom není dlouhá (něco přes 200 stran), a určitě to není taková hrůza, jak se podle článku může zdát.Mé zklamání je hlavně způsobeno tím druhým přečtením po letech.

Názory a nálady se mění. Kdysi jsem tu knihu mijoval (ha, see what I did there? To není překlep, to je pro čtenáře). Nenechte se tedy odradit mým fňukáním z nenaplněného očekávání.

Pořád je to Saroyan.

[aaaaaaaaaaa · Rating 5 out of 5]

post-industrial masculinity..?
story about being a man and an image of one, and an expectation of manhood and dignity.