'Annie, wat heb je toch met katten?' vroeg de schrijfster zichzelf in een voorwoord bij Ibbeltje, waarin net als in Minoes een vrouw rondloopt die vroeger poes was. Véél had Annie met katten. Ze vond ze lief, slim, grappig, eigenwijs en schreef er met liefde over. Niet alleen in haar kinderboeken, ook in de hier gebundelde verhalen, columns, gedichten en liedjes voor volwassenen. De kat van ome Willem, poes Minetje, de Ribbeltjes- en de ze zijn allemaal even levendig en origineel als de schrijfster zelf – die soms ook ‘liever kat dan dame’ was.
Although she wrote a variety of poems, songs, books, plays, musicals, and radio- en television drama, she is known best for her children's literature, for which she received the Hans Christian Andersen Award in 1988. She committed suicide a day after her 84th birthday and was buried in Amsterdam.
‘Poes poes poes’ is een vrolijk en luchtig boekje met als rode draad Annie’s liefde voor katten. De prozateksten over katten vond ik erg leuk om te lezen. Wat betreft de versjes kan ik me voorstellen dat dit boek een beetje overbodig voelt als je ‘Ziezo’ ook al in de kast hebt staan.
Gezellig boekje van Annie, met gedichtjes, verhaaltjes en liedjes over poezen. Altijd leuk, een aantal bekende, een aantal onbekende. En de luisterboekversie, voorgelezen door Jenny Arean, dus dus ook de liedjes daadwerkelijk zingt, leuk! Wel raar dat bij Annie alle vrouwelijke poezen gewoon maar aan fokken, slecht voorbeeld! Was vroeger waarschijnlijk anders, maar als moderne dierenarts was dat mijn grootste ergernis aan het boekje!
Snoezige verhaaltjes en versjes voor het slapen gaan. De katten en hun baasjes hebben heel fijne problemen, de één is liever kat dan dame en de ander heeft zes kleine poesjes gekregen.