Επιστροφή στο Λίκνο

by Ιωσήφ Μανίκης

2060 μ.Χ.

Ενώ η Αργώ ετοιµάζεται για την προσεδάφισή της, οι τέσσερες σύγχρονοι αργοναύτες στέκουν αµίλητοι κάνοντας παρέα στα άστρα. Η σκέψη τους ταξιδεύει σε ό,τι άφησαν πίσω στη Γη και η αγωνία τους σε ό,τι θα βρουν µπροστά τους, εβδοµήντα χρόνια µετά την αφετηρία του χωροχρονικού τους ταξιδιού στον Γαλαξία. Πρωτοπόροι του ανθρωπίνου είδους, µε το παρελθόν τους χαµένο ανεπιστρεπτί αλλά προσβλέποντας σε ένα καλύτερο µέλλον, µεγαλύτεροι µόνο κατά δέκα χρόνια, χάρη στη βοήθεια της σχετικότητας και της βαθιάς νάρκωσης, επιστρέφουν στον πλανήτη τους. Έναν πλανήτη για τον οποίον γνωρίζουν ελάχιστα πράγµατα, πλέον.

Ένα ταξίδι από το άγνωστο, στο άγνωστο. Μια ανακάλυψη ενός θαυµαστού νέου κόσµου, µε την υποψία της επιβίωσης του παλαιού. Μια περιπέτεια επιστηµονικής φαντασίας µε έντονους πολιτικούς και φιλοσοφικούς προβληµατισµούς, που µας καθιστά συνταξιδιώτες τεσσάρων ανθρώπων, στην αγωνιώδη προσπάθεια τους να επιβιώσουν στο ίδιο το αφιλόξενο και βίαιο Λίκνο τους.

Genres: Science Fiction

374 pages, Paperback

Published August 26, 2022

Reviews

[Γρηγόρης Δημακόπουλος · Rating 5 out of 5]

Ένα αξιόλογο ντεμπούτο μυθιστορήματος επιστημονικής φαντασίας που αποτίνει φόρο τιμής στους κλασικούς συγγραφείς του είδους, διατηρώντας παράλληλα μοντέρνο ύφος.

Διαβάστε την κριτική στη Λέσχη Φανταστικής Λογοτεχνίας Καρδίτσας:

https://www.lefalok.gr/epistrofi-sto-...

[Booklivion · Rating 3 out of 5]

Ο Μανίκης χρησιμοποιεί το διαγαλαξιακό ταξίδι όχι τόσο για το ίδιο το ταξίδι αλλά για τις συνέπειες που θα επιφέρει σε όλους αυτούς που έμειναν πίσω στην γη! Είχε εξαιρετικό ενδιαφέρον η όλη πλοκή και η "ευτοπία" την οποία σκαρφίστηκε ο συγγραφέας. Το βιβλίο ξεπερνά τα όρια της επιστημονικής φαντασίας και γίνεται περισσότερο πολιτικό θέτοντας το ερώτημα αν μία κοινωνία θα μπορούσε να έχει την δυνατότητα να είναι ιδανική για όλους ή αν η ανθρώπινη φύση θα επιζητούσε μία πρότερη κατάσταση όπου επικρατεί ο δυνατότερος. Είναι, οπότε, ο άνθρωπος ανώτερο ον ή ακολουθεί τους νόμους της φύσης όπου το μεγάλο ψάρι τρώει το μικρό; Μου άρεσε, επίσης, ιδιαίτερα το σημείο όπου οι πρωταγωνιστές κάνουν το διαγαλαξιακό ταξίδι και αναρωτιούνται ποια είναι η πραγματική τους ηλικία. Η γενεθλιακή τους ηλικία, αυτή που λέει το σώμα τους ή αυτή που λέει το μυαλό τους; Όσο ταξίδευαν στην γη πέρασαν 70 χρόνια, το ταξίδι διήρκησε 25, το σώμα τους γέρασε 10 αλλά επειδή ήταν σε ύπνο τους φάνηκαν σαν να πέρασαν λεπτά. Πολλά τα φιλοσοφικά ερωτήματα που μπορούν να προκύψουν...

[Magda Komotoglou · Rating 5 out of 5]

Μια όμορφη περιπέτεια, σε ένα μέλλον ουτοπικό που όλοι θα κλείναμε το μάτι.
Ένα ταξίδι σε άλλο πλανήτη για να σωθεί η ανθρωπότητα. Ένα ταξίδι στο μέλλον. Μπορεί άραγε το μέλλον να αλλάξει τον άνθρωπο;
Το βιβλίο σου δημιουργεί απίστευτες εικόνες ακριβώς σαν να παρακολουθείς μια ταινία επιστημονικής φαντασίας. Και όσο άπειρο είναι το σύμπαν άλλο τόσο άπειρη είναι και η φαντασία του συγγραφέα στην πλοκή αυτού του βιβλίου.
Δεν ξέρω αν είναι ιδέα μου αλλά στο φινάλε "διάβασα" συνέχεια... που προσωπικά θα περιμένω να διαβασω.
Τριλογία ίσως;

[Effie (she-her) · Rating 3 out of 5]

Ξεκίνησε εξαιρετικά με πάρα πολύ ωραίες ιδέες. Το πρώτο κομμάτι που οι αστροναύτες εξερευνούν το νέο πλανήτη είναι μια πολύ δυνατή αρχή. Από την επιστροφή τους και μετά υπάρχουν αρκετά προβλήματα, τα οποία όμως οφείλονται μάλλον σε απειρία με τη συγγραφή και καμιά σχέση δεν έχουν με έλλειψη ιδεών.

Μου άρεσε το γεγονός ότι οι αστροναύτες επιστρέφουν σε μια ευτοπία. Πόσο σπάνια βλέπουμε κάτι τέτοιο. Έχουμε πήξει στις δυστοπίες. Κατά τη γνώμη μου, αυτή η ιστορία θα είχε αποδοθεί καλύτερα αν είχε χωριστεί σε δύο βιβλία, ώστε ο συγγραφέας να έχει το χώρο να αναλύσει τις σκέψεις και να εμβαθύνει την κοσμοθεωρία του. Είναι ξεκάθαρο ότι είχε μερικές ενδιαφέρουσες ιδέες για την εξέλιξη της ανθρωπότητας, αλλά είναι πολύ δύσκολο να χωρέσει κανείς ικανοποιητικά 70 χρόνια ιστορίας και αλλαγών σε τόσες λίγες σελίδες ενώ προσπαθεί ταυτόχρονα να κινήσει την πλοκή.

Ένα μεγάλο εμπόδιο θεωρώ ότι ήταν οι χαρακτήρες που αφηγούνταν ιστορικά γεγονότα αντί να υπάρξει αφηγηματική αναδρομή. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να δούμε πολύ επιγραμματικά ιστορικά γεγονότα τα οποία υποτίθεται ότι άλλαξαν σε μεγάλο βαθμό την κοσμοθεωρία ολόκληρης της ανθρωπότητας, πράγμα που δε βοήθησε το συγγραφέα να αναπτύξει τα επιχειρήματά του για το πως συνέβησαν όλες αυτές οι αλλαγές, τι πραγματικά έκανε τους ανθρώπους να δρουν διαφορετικά απ'ότι βλέπουμε να δρουν σήμερα.

Ένα ακόμα πρόβλημα του βιβλίου είναι οι ξύλινοι διάλογοι. Όσο προχωράει η ιστορία και έχουμε διαλόγους που θα έπρεπε να είναι πιο συναισθηματικά φορτισμένοι, μοιάζουν ψεύτικοι, σα να έχουν βγει από ελληνική σαπουνόπερα του '90.

Σίγουρα λοιπόν ο συγγραφέας έχει πολλές ενδιαφέρουσες ιδέες τις οποίες πιστεύω ότι θα μπορέσει να αποτυπώσει καλύτερα όσο θα εξελίσσει τις συγγραφικές του ικανότητες. Η δουλειά που έχει κάνει για αυτό το βιβλίο είναι προφανής και εύχομαι να δούμε πολλά ακόμα τα επόμενα χρόνια.

[Tonia Skjaldmær · Rating 3 out of 5]

3,5/5

Ένα καλογραμμένο μυθιστόρημα επιστημονικής φαντασίας με κοινωνικοπολιτικες προεκτάσεις και φιλοσοφικές αναφορές.
Παρόλο που δεν είναι το αγαπημένο μου είδος, ο συγγραφέας κατάφερε με το βιβλίο αυτό να με κάνει να αναζήτησω κι άλλα έργα επιστημονικής φαντασίας στο μελλον.
Οι χαρακτήρες και η ψυχογραφια τους μου άρεσε πολύ..Οι περιγραφές ενός ευτοπικου κόσμου μου κέντρισαν το ενδιαφέρον και με ταξίδεψαν.
Απόλαυσα το σασπενς, τις περιπέτειες των πρωταγωνιστών, τις ανατροπές, τη ροή που είχαν τα γεγονότα ειδικότερα μετά το μισό του βιβλίου.
Από το τέλος του κατάλαβα οτι θα πρέπει να περιμένουμε και 2ο μέρος και μπορω να πω ότι ανυπομονώ να το διαβάσω και να παρακολουθήσω τη συγγραφική πορεία του συγγραφέα!
Το προτείνω, ειδικότερα στους λάτρεις του είδους!!

[Κωστής Ανετάκης · Rating 5 out of 5]

Είχα χρόνια να διαβάσω ένα βιβλίο Ε.Φ. που να μου πει κάτι, που να με κάνει να σκεφτώ και να προβληματιστώ. Μέχρι που ήρθε στα χέρια μου η Επιστροφή στο Λίκνο, του Ιωσήφ Μανίκη. Καθώς έκανα την επιμέλειά του, μέσα μου συγκρούονταν ο αναγνώστης με τον επιμελητή. Ο πρώτος ήθελε να τρέξει ελεύθερος στα λιβάδια της φαντασίας, να μάθει τι θα γίνει παρακάτω, ενώ ο δεύτερος πατούσε φρένο, για να καταφέρει να κάνει τη δουλειά του. Στο τέλος, είπα στον Ιωσήφ ότι το έργο του μου θύμισε τους κλασικούς του είδους, τον Άρθουρ Κλαρκ και τον Ισαάκ Ασίμοφ, όχι επειδή τους αντέγραψε, αλλά επειδή έφτασε στο επίπεδό τους. Ένα εξαιρετικό βιβλίο Ε.Φ., που διαθέτει τόσο λογοτεχνικές όσο και πολιτικές αρετές και αξίζει να διαβαστεί απ' όλους...

[Γιώργος Μελιόπουλος · Rating 5 out of 5]

Μόλις τελείωσα το μυθιστόρημα. Εξαιρετικό worldbuilding και πλοκή σε μεγάλη κλίμακα, που υπερβαίνει τα όρια του συμβατικού χώρου/χρόνου. Με αβίαστη αφήγηση, τα ηθικά και πολιτικά διλήμματα τίθενται υπό το πρίσμα της επιστημονικής φαντασίας, κατά τρόπο που οι αναγνώστες της Ursula le Guin και του Philip Dick θα βρουν οικείο. Όλο το μυθιστόρημα διατρέχεται από την ιδέα πως το «παλιό» εμπεριέχει πάντοτε έναν σπόρο αλλαγής μέσα του, ενώ στο «καινούριο» θα υπάρχουν πάντοτε υπολείμματα του «παλιού». Ένα πολιτικό γιν γιανγκ σε φουτουριστικό φόντο. Το προτείνω ανεπιφύλακτα.

[Σωτήρης Κατσιμίχας · Rating 5 out of 5]

Ένα μυθιστόρημα επιστημονικής φαντασίας, τουλάχιστον όπως προδιαγράφηκε από τους πατέρες του είδους Όργουελ και Χάξλεϋ, στοχεύει στην σκέψη μας πρώτα για την ανθρωπότητα και μετά για τον άνθρωπο, τον ήρωα.
Ο Ιωσήφ ακολουθεί αυτά τα χνάρια, παρουσιάζοντας, όμως, ένα λιγότερο ζοφερό και δυστοπικό μέλλον από ό,τι έχουμε συνηθίσει σε τέτοια έργα. Δεν διακατέχεται από την ανάγκη να ανατρέψει όλα όσα ξέρουμε για την ανθρωπότητα, ούτε να παρουσιάσει έναν τελείως ανελεύθερο κόσμο.
Τον πρώτο του στόχο, δηλαδή να μας κάνει να σκεφτούμε το κοινό μας μέλλον και να αναλογιστούμε αν οδεύουμε σε έναν καλύτερο κόσμο ή όχι, τον πετυχαίνει πανηγυρικά ο συγγραφέας. Μας εισάγει το ζήτημα της παγκόσμιας κυβέρνησης, το ζήτημα των όπλων και των ενόπλων δυνάμεων, της διανομής του πλούτου, του εποικισμού άλλων πλανητών, της αντιμετώπισης εξωγήινων μορφών ζωής και άλλα πολλά σοβαρά ζητήματα του μέλλοντος για την ανθρωπότητα.
Το αν συμφωνούμε με τις εκτιμήσεις και προφητείες του συγγραφέα είναι δευτερεύουσας σημασίας, αφού ο σκοπός είναι να τα αναλογιστούμε. Η συμφωνία μας, εξάλλου, δεν θα μας προσέφερε πολλά, ενώ η διαφωνία αποτελεί καλύτερο εφαλτήριο αναστοχασμού.
Στο ανθρώπινο - ατομικό – επίπ��δο, το μυθιστόρημα μας προσφέρει επίσης πολλή τροφή για σκέψη. Ποια είναι η ψυχοσύνθεση ενός ανθρώπου που έχει δοκιμάσει το ελιξίριο της σχετικότητας; Ποιες οι επιπτώσεις της μακροχρόνιας απομόνωσης; Μπορεί το πολιτικό και κοινωνικό περιβάλλον να μας κάνει λιγότερο άπληστους;
Ως πλοκή, το μυθιστόρημα του Ιωσήφ μας προσφέρει μια πολύ ενδιαφέρουσα ιστορία, με ανατροπές και συγκινήσεις. Είναι αδύνατον να μη δεθεί κανείς με τους τέσσερις Αργοναύτες, αλλά και με άλλους ενδιαφέροντες χαρακτήρες.
Προτείνω το «Επιστροφή στο Λίκνο» σε όποιον νοιάζεται για το μέλλον της ανθρωπότητας και θέλει να αναλογιστεί που οδεύουμε ως μονάδες και ως σύνολο.

[Φιλομήλα Μουγογιάννη · Rating 5 out of 5]

Δεν θα μπορούσε κανείς να εισαχθεί με καλύτερο βιβλίο στην ανάγνωση έργων επιστημονικής φαντασίας. Ο Μανίκης γράφει το δίχως άλλο επιστημονική φαντασία και το κάνει θελημένα με ευκρινές πολιτικό πρόσημο. Ανιχνεύει τις αρχέγονα συναισθήματα και ένστικτα και τις αιώνιες αξίες και παράλληλα αναζητά εναγωνίως απάντηση στα ερωτήματα «Τι θα γίνει με τον πολιτισμό μας; Πού θα καταλήξει; Σε ομορφιά ή σε δυστοπία;».
Η κινητοποίηση της ανθρωπότητας σ’ έναν κοινό σκοπό είναι η μεγαλύτερη αλλά και η πιο δημιουργική ουτοπία, που αντιμάχεται τη μανία των ανθρώπων να τα ελέγξουν και να τα εκμεταλλευτούν όλα. Ο Μανίκης θέλει να μας δείξει με την ευφυέστατη εναλλαγή των επεισοδίων του βιβλίου, την ευφάνταστη πλοκή, την αβίαστη γλώσσα με την οποία περιγράφει τα γήινα και τα υπερκόσμια, με το πέρασμα από τη φυσική στη μεταφυσική και τη φιλοσοφία, ότι η ευτοπία είναι εφικτή. Μια τέτοια ματιά άλλωστε αναζητάμε όλοι από τους συγγραφείς και τους διανοητές του μέλλοντος.
Η «Επιστροφή στο Λίκνο» είναι ένα βιβλίο που αξίζει να διαβαστεί και περιμένουμε –ευχής έργον!- και τη συνέχειά του σε ένα δεύτερο πόνημα γεμάτο ουτοπικά όνειρα. Ο Ιωσήφ Μανίκης ήρθε για να μείνει!

[Γιάννης Μαντούσης · Rating 5 out of 5]

Το "Επιστροφή στο Λίκνο" πιστεύω πως στην πραγματικότητα δεν είναι ένα μυθιστόρημα. Είναι ένα πολιτικό-κοινωνικό μανιφέστο το οποίο μεταμφιέζεται με μαεστρία σε μυθιστόρημα έτσι ώστε να μπορέσει να περάσει τα πολύ θετικά και υγιή -κατά τη γνώμη μου- μηνύματα, έτσι ώστε οι αναγνώστες του να έρθουν σε μία πρώτη επαφή με έναν κόσμο πολύ καλύτερο από τον σημερινό.

Ο συγγραφέας καταφέρνει να δημιουργήσει ένα φουτουριστικό περιβάλλον το οποίο δεν θα κρύψω πως ειδικά στις συνειδητά σκοτεινές πρώτες σελίδες μου έφερε στο μυαλό εικόνες και στην αισθητική του Blade Runner και στο οποίο περιβάλλον, αναπτύσει χαρακτήρες και πλοκές πολύπλευρες, αντικατοπτρίζοντας πλήρως τη μέχρι τώρα Ιστορία της ανθρωπότητας και των προσωπικοτήτων που την καθόρισαν αλλά με εφαρμογή στο μέλλον, βοηθώντας τον αναγνώστη να διαπιστώσει τις διαχρονικές παθογένειες του ανθρώπινου είδους.

Και επειδή ο καλύτερος τρόπος για να λυθεί ένα πρόβλημα, είναι να το αναγνωρίσουμε πρώτα, στο βιβλίο υπάρχει μία συνεχής αλληλουχία προβλημάτων και λύσεων, οι οποίες προφανώς δεν επαρκούν στην πραγματική ζωή και κοινωνία (κάτι τέτοιο είναι αδύνατο να συμβεί σε ένα βιβλίο) κατορθώνει όμως να στοιχειοθετήσει τις νοοτροπίες με τις οποίες θα πρέπει να προσεγγιστούν οι τωρινές και μελλοντικές προκλήσεις της ανθρωπότητας.

Αυτός ακριβώς είναι ο σκοπός των μανιφέστων και το "Επιστροφή στο Λίκνο" το επιτυγχάνει στο ακέραιο.