Klara ólst upp við frjálslyndi hippaforeldra og átti skrautlega æsku, en er nú í sambúð með ungum manni á uppleið. Ákveðin atvik verða til þess að hún gerir upp við hugsjónir foreldranna, jafnframt því sem hún tekst á við gildismat sinnar kynslóðar. Um leið uppgötvar hún nýjar hliðar á sjálfri sér og eigin lífi. Fólkið í kjallaranum er kraftmikil skáldsaga sem brýtur til mergjar ýmsar venjubundnar hugmyndir um lífið og tilveruna og knýr lesanda til afstöðu. Auður Jónsdóttir hefur vakið mikla athygli fyrir bækur sínar og var fyrsta skáldsaga hennar, Stjórnlaus lukka, tilnefnd til Íslensku bókmenntaverðlaunanna.
Auður Jónsdóttir was born on March 30, 1973. She is a writer and freelance journalist and has published articles, essays and interviews in various journals and newspapers.
Her first published work of fiction is the short story "Gifting" (Marriage), published in the literary magazine Andblær in 1997. Other short stories have appeared in magazines and collections since then. Auður's first novel, Stjórnlaus lukka (Uncontrollable Luck, 1998), was nominated for the Icelandic Literary Prize in the same year. Since then, she has published other novels as well as books for children and teenagers, among them a book about her grandfather, Halldór Laxness. Her novel Fólkið í kjallaranum (The People in the Basement), received the Icelandic Literature Prize in 2004 and the novel, Tryggðarpantur (Deposit), was nominated to the same award in 2006. Auður's latest novel is Vetrarsól (Winter-Sun) from 2008. She is now working on a play, as she was chosen Reykjavík City Theatre's Playwrite-in-Residence for 2009.
Æj þessi var bara ekki alveg fyrir mig. Íslensk bók á sama hátt og Mávahlátur er íslensk bíómynd. Allt rosa grátt, allir með drykkjuvanda og ómeðhöndlaða geðsjúkdóma. Generational trauma rakið í nokkra kynslóðir. Tíðarandinn fyrir hverja kynslóð var fangaður vel en að öðru leyti var fátt sem heillaði mig. Mikið af pælingum um lífið sem áttu að vera rosa djúpar en misstu flestar marks, í raun ekkert sem hreyfði við mér þó ég hefði á tilfinningunni á það væri markmiðið.
Einstaklega falleg frásögn um fjölskyldugildi, hlutverk og tilviljanir lífsins alls.
Sagan segir frá Klöru, ungri konu sem stendur á eins konar tilfinningalegum tímamótum í lífinu. Í endurliti rifjar hún upp atburði æskunnar úr Mosfellssveitinni og hvernig líf hennar og fjölskyldunnar hefur breyst frá því hún var barn.
Auður hefur einstaklega mikið mannvit og í hugleiðingum sýnum sýnir hún skilning sinn á fólki, hégóma mannsins og tilfinningagreind. Ég hafði einstaklega gaman af því að lesa þessa bók.
Fjölskyldudramasaga sögð þar sem kynslóðagildum er stillt upp andspænis hvorum öðrum. Óvænt flétta er í blálokin sem kemur þó ekki svo mikið á óvart. Flakkað er á milli í tíma í lífi Klöru, aðalsöguhetjunnar. Frágsagnarstíllinn er flæðandi og góður. Ég las bókina í næstum einum rykk á innan við viku. Þegar ég lagði bókina frá mér var samt ekki laust við að mér fyndist ég hafa verið svikinn.
Sagan Fólkið í kjallaranum eftir Auði Jónsdóttur er ákaflega eftirminnileg. Hún segir frá konu sem skoðar ástarsamband sitt og lífsmunstur krítískum augum um leið og hún rifjar upp brotna æsku sem barn drykkjusjúkra foreldra. Smám saman uppgötvar lesandin hvað hefur valdið endurmati söguhetjunnar á lífi sínu og lok sögunnar eru óvænt og magnþrungin. Eiginlega verður að lesa söguna tvisvar sinnum því endirinn er sláandi og maður verður eiginlega að lesa söguna aftur til að raða saman upplýsingunum sem þar koma fram upp á nýtt með tilliti til sögulokanna. Sjálfur bjó ég að því að hafa séð samnefnt leikrit á fjölum Borgarleikhússins ásamt Spúsunni og við nutum þess í botn. Virkilega gaman að sjá það og ekki síður að upplifa það aftur í gegnum bókina.
I had to read this book for school and I was hoping for something good but I did not get what I wanted. I skimmed through most of it and was just looking forward for it to end.