Toen liefde leven werd. Die titel. Oef. Ik werd en word er nog steeds gelijk door gegrepen. Het debuut van de Vlaamse Lisanne de Gendt. En jongens, wat een ongelooflijk knap debuut is dit. Ik ben gegrepen door dit mooi, eerlijk, puur en echt verhaal.
Lisanne de Gendt heeft een schrijfstijl die me doet denken aan Lize Spit maar dan zonder de overbodige woorden. Zoals het hoort te zijn dus wanneer je een verhaal zoals toen liefde leven werd brengt. Literair, duidelijk, scherp, verzachtend, eerlijk, durf.
Je leest het boek door Laura haar voelen en denken. Laura, eeuwige twijfelaar, verliest zichzelf ik haar relatie met Thomas. Ze lijkt compleet afhankelijk van zijn doen, laten, willen en kunnen. Tot een bepaalde gebeurtenis. Laura kiest, ondanks al wat ze dreigt te verliezen, voor wat zij wil en voelt wat juist is voor haar.
Een sterk, eerlijk verhaal. Echte personages, sommige blijven wat vlak en dat is eigenlijk helemaal oké, dit gaat over Laura. In elk hoofdstuk word je meegesleept doorheen Laura’s verhaal. Boeiend van de eerste tot de laatste pagina.
Toen liefde leven werd is een applaus waard. Omdat dit een sterk debuut is. Maar ook voor de manier waarop de auteur je het verhaal brengt en het onderwerp dat ze aankaart. Voor Laura die doet wat juist is voor haar. Toen liefde leven werd, dit boek, dit verhaal, ook dit is het echte leven.