What do you think?
Rate this book
Un elefante na sala de estar
A morte por suicidio de Rosa acontece unha mañá de outono, mentres o seu home está no traballo e os seus fillos adolescentes acoden ao instituto como un día calquera. Na súa ausencia, as voces das persoas que a querían contan quen era. O papel que cada unha delas xoga na vida de Rosa, as contradicións íntimas e os diferentes xeitos de afrontar a dor, a culpa e o estigma social durante o proceso de loito, son os círculos arredor dos que xira unha novela que fala, por riba de todo, da supervivencia. Cun estilo limpo e delicado, de lectura doada e emotiva, Un elefante na sala de estar pon sobre a mesa a problemática do suicidio, que é xa a primeira causa de morte non natural entre a poboación adulta e moza, para combater os mitos e o silenciamento. Para non calar máis.
140 pages, Paperback
First published March 10, 2022
6 people are currently reading
279 people want to read
About the author
Berta Dávila
26 books117 followersA escritora Berta Dávila (Santiago 1987), que moi nova sorprendeu gañando o Premio
Biblos-Pazos de Galicia para menores de 21 anos e culminando da man de Agustín
Fernández Paz a súa notable primeira novela Bailarei sobre a túa tumba (2008), é hoxe unha recoñecida poeta e narradora con poemarios como Corpo baleiro (2007) e Raíz da fenda (2013, premios Johán Carballeira, da Crítica española e da AELG) e obras narrativas como libro de relatos A arte do fracaso (2010), traducido para o castelán e o xaponés, ou a novela O derradeiro libro de Emma Olsen, premio de narrativa breve Repsol en 2013, co que obtivo tamén o premio Ánxel Casal ao mellor libro de ficción 2013. Tamén foi nomeada pola AGE autora do ano en 2014.
Biblos-Pazos de Galicia para menores de 21 anos e culminando da man de Agustín
Fernández Paz a súa notable primeira novela Bailarei sobre a túa tumba (2008), é hoxe unha recoñecida poeta e narradora con poemarios como Corpo baleiro (2007) e Raíz da fenda (2013, premios Johán Carballeira, da Crítica española e da AELG) e obras narrativas como libro de relatos A arte do fracaso (2010), traducido para o castelán e o xaponés, ou a novela O derradeiro libro de Emma Olsen, premio de narrativa breve Repsol en 2013, co que obtivo tamén o premio Ánxel Casal ao mellor libro de ficción 2013. Tamén foi nomeada pola AGE autora do ano en 2014.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 43 reviews
April 3, 2022
Novela breve, para tódolos públicos, que narra de forma sinxela e moi acertadamente, o peso da ausencia como un elefante na sala de estar.
Sinopse:
A morte por suicidio de Rosa acontece unha mañá de outono, mentres o seu home está no traballo e os seus fillos adolescentes acoden ao instituto como un día calquera. Na súa ausencia, as voces das persoas que a querían contan quen era. O papel que cada unha delas xoga na vida de Rosa, as contradicións íntimas e os diferentes xeitos de afrontar a dor, a culpa e o estigma social durante o proceso de loito, son os círculos arredor dos que xira unha novela que fala, por riba de todo, da supervivencia. Cun estilo limpo e delicado, de lectura doada e emotiva, Un elefante na sala de estar pon sobre a mesa a problemática do suicidio, que é xa a primeira causa de morte non natural entre a poboación adulta e moza, para combater os mitos e o silenciamento. Para non calar máis.
June 9, 2022
“Todo o que sabiamos soamente ela e eu desapareceu xa. Esas cousas estaban sostidas sobre unha ponte de dous piares, ela e mais eu. Ao faltar un dos dous, a ponte cae, e caen tamén as cousas que había enriba, e lévaas o mar para sempre, para non devolvelas máis.”
Hay un tema tabú en la sociedad, y ese es la muerte. Y cuando ya entra el factor del suicidio, parece que esté casi prohibido hablar de el con naturalidad y normalidad. Pero, ¿por qué?
A través de los testimonios de su familia y entorno, Berta Dávila relata cómo impacta el suicidio de Rosa, una protagonista a la que solo conocemos a través de lo que nos cuentan sus allegados.
Es un relato tratado con tanto respeto, tanta normalidad, tanta sensibilidad… Que ojalá yo hubiera leído un libro así cuando era adolescente.
Es un libro enfocado al público juvenil, y sin embargo, yo desearía que más adultos se adentrasen en sus páginas.
Porque aunque estamos en el camino, queda todavía mucho trabajo que hacer para normalizar la salud mental. Porque el suicidio es, desgraciadamente, una de las consecuencias de que tu salud mental no esté bien. Es el punto final. El final más triste y trágico.
Hay que hablar de la muerte. Hay que normalizarla, hay que entenderla, hay que naturalizarla. Convivimos con ella. Es el final de un ciclo, a todos nos llegará.
Y hay que trabajar y hablar de la salud mental. Hay que seguir educando emocionalmente a la sociedad. Es necesario que la gente le dé tanta (o más) importancia a la salud mental como a la física. Porque si tu cabeza no está bien, ¿cómo vas a estar bien tú?
Si buscáis en Google las estadísticas de suicidio a del año 2021 os asustaréis. Porque dan terror. Da pánico pensar en toda la gente que, pro no tener acceso a ayuda profesional, decidió escoger el suicidio.
Y es que aunque parezca manido decirlo: no estás solo. Todo tiene solución. Y siempre hay alguien que puede ayudarte. Y siempre habrá gente que te dará la mano, te acompañará, y te apoyará.
☎️ Teléfono para la prevención del suicidio en España: 024 (gratuito)
Hay un tema tabú en la sociedad, y ese es la muerte. Y cuando ya entra el factor del suicidio, parece que esté casi prohibido hablar de el con naturalidad y normalidad. Pero, ¿por qué?
A través de los testimonios de su familia y entorno, Berta Dávila relata cómo impacta el suicidio de Rosa, una protagonista a la que solo conocemos a través de lo que nos cuentan sus allegados.
Es un relato tratado con tanto respeto, tanta normalidad, tanta sensibilidad… Que ojalá yo hubiera leído un libro así cuando era adolescente.
Es un libro enfocado al público juvenil, y sin embargo, yo desearía que más adultos se adentrasen en sus páginas.
Porque aunque estamos en el camino, queda todavía mucho trabajo que hacer para normalizar la salud mental. Porque el suicidio es, desgraciadamente, una de las consecuencias de que tu salud mental no esté bien. Es el punto final. El final más triste y trágico.
Hay que hablar de la muerte. Hay que normalizarla, hay que entenderla, hay que naturalizarla. Convivimos con ella. Es el final de un ciclo, a todos nos llegará.
Y hay que trabajar y hablar de la salud mental. Hay que seguir educando emocionalmente a la sociedad. Es necesario que la gente le dé tanta (o más) importancia a la salud mental como a la física. Porque si tu cabeza no está bien, ¿cómo vas a estar bien tú?
Si buscáis en Google las estadísticas de suicidio a del año 2021 os asustaréis. Porque dan terror. Da pánico pensar en toda la gente que, pro no tener acceso a ayuda profesional, decidió escoger el suicidio.
Y es que aunque parezca manido decirlo: no estás solo. Todo tiene solución. Y siempre hay alguien que puede ayudarte. Y siempre habrá gente que te dará la mano, te acompañará, y te apoyará.
☎️ Teléfono para la prevención del suicidio en España: 024 (gratuito)
April 28, 2024
Ha sido una lectura súper sencilla pero con grandes enseñanzas. Me gusta ver los diferentes puntos de vista y como cada uno tiene el recuerdo de Rosa (no siempre visto desde el dolor).
December 15, 2025
Estic molt sorprès amb aquesta petita lectura. Originalment escrita en gallec, llegeixo la traducció catalana. El relat és tan breu i alhora tan potent que no m’atreveixo a dir-ne res, per no fer-vos spoilers. L’adequació de l’autora a les veus està resolta d’una manera deliciosa. El plantejament en forma de documental… em fascina. L’única pega que hi trobo és, precisament, que se m’ha fet curta. En voldria més.
April 11, 2024
Gustoume moito, como todos os que levo da autora. É o primeiro dos seus libros xuvenís que leo, porque o poño como opción de lectura. Trata temas complexos con moita sensibilidade.
March 25, 2024
“A pena non é algo que as cousas de fóra che provoquen a ti, é máis ben o contrario. A pena é a forma que tes ti de miralo todo, é a forma que ten o de dentro de cubrir todo o de fóra, sexa o que sexa”.
❤️🩹
❤️🩹
July 10, 2025
Con Berta Dávila aconteceume algo que pasa ás veces e me fastidia bastante: que cada obra que lin me gustou menos que a anterior. Desde Carrusel, que me encantou, con Os seres queridos e Illa decepción o interese, todavía alto, foi baixando, ata que este non me terminou de encaixar.
Penso que ten que ver tamén co feito de que o collín sen decatarme de que era novela xuvenil, e agardaba outra cousa. Deume a impresión de que, no intento de facer unha lectura máis accesible para a xente nova, a autora prescindiu da súa escrita poética característica e que eu moito apreciaba. Respecto iso. Pero o principal problema é que en ningún momento da lectura puiden abstraerme desa sensación, que me asalta demasiadas veces coa literatura infantil e xuvenil, dunha intención didáctica demasiado explícita, como se eses libros tivesen a obriga de transmitir sempre unha lección clarísima sobre un tema moi acotado, con personaxes moralmente situadas de antemano.
Neste caso, ese tema é o suicidio (e outro, tamén espiñento, que non vou mencionar para non facer spoiler), ese elefante na sala de estar que está levando moitísimas vidas pero do que non se fala nos medios de comunicación nin, moitas veces, na propia contorna da persoa que o acomete, que queda devastada pola tristeza, culpa e vergoña.
A autora fai un retrato caleidoscópico (como a portada, e que ademais se materializa nun dos capítulos) dunha muller que se dá morte, a través dos testimonios dos fillos, o marido, a nai, a médica, o irmán e a amiga que deixa atrás e que exploran así as lembranzas e os sentimentos que desencadea a perda.
O libro é áxil, lixeiro, cun bó desenvolvemento das personaxes e un enfoque axeitado (sensible, honesto, sen atribución de culpas), tranquilo pero cun inesperado xiro cara ao final, e as reseñas falan auténticas marabillas; mais eu non fui quen de fluir con el por mor desa impresión de estar lendo un panfleto de axuda para adolescentes.
Penso que ten que ver tamén co feito de que o collín sen decatarme de que era novela xuvenil, e agardaba outra cousa. Deume a impresión de que, no intento de facer unha lectura máis accesible para a xente nova, a autora prescindiu da súa escrita poética característica e que eu moito apreciaba. Respecto iso. Pero o principal problema é que en ningún momento da lectura puiden abstraerme desa sensación, que me asalta demasiadas veces coa literatura infantil e xuvenil, dunha intención didáctica demasiado explícita, como se eses libros tivesen a obriga de transmitir sempre unha lección clarísima sobre un tema moi acotado, con personaxes moralmente situadas de antemano.
Neste caso, ese tema é o suicidio (e outro, tamén espiñento, que non vou mencionar para non facer spoiler), ese elefante na sala de estar que está levando moitísimas vidas pero do que non se fala nos medios de comunicación nin, moitas veces, na propia contorna da persoa que o acomete, que queda devastada pola tristeza, culpa e vergoña.
A autora fai un retrato caleidoscópico (como a portada, e que ademais se materializa nun dos capítulos) dunha muller que se dá morte, a través dos testimonios dos fillos, o marido, a nai, a médica, o irmán e a amiga que deixa atrás e que exploran así as lembranzas e os sentimentos que desencadea a perda.
O libro é áxil, lixeiro, cun bó desenvolvemento das personaxes e un enfoque axeitado (sensible, honesto, sen atribución de culpas), tranquilo pero cun inesperado xiro cara ao final, e as reseñas falan auténticas marabillas; mais eu non fui quen de fluir con el por mor desa impresión de estar lendo un panfleto de axuda para adolescentes.
March 9, 2025
Esta novela xuvenil trata de forma moi interesante o tema do suicidio dun familiar.
Rosa morre e o resto da familia intenta superar a morte no medio de sentimentos de culpabilidade, de crer que habería que ter feito máis, especialmente entre o home, Quique, e os fillos, Alicia e Roi.
A filla detesta ser tratada de forma especial, con interese morboso pero agradece o acompañamento tranquilo e non inquisitivo, o fillo vive a experiencia desde unha perspectiva de menor idade pero coas súas preocupacións lóxicas.
Os amigos e o resto da familia non acaban de comprender o alcance e o home queda coa sensación de non ter coñecido completamente á súa muller, algo que intuímos ao longo da novela e que se desvelará só ao final.
Como se di na novela, unha decisión así é froito de moitos factores: traumas anteriores, depresión, falta de comunicación, as secuelas do cáncer, o avellentamento e morte dos pais, a falta de medicación... pero os que quedan teñen que ir atopando o seu lugar, a alegría que permita seguir vivindo e recompoñendo a vida.
Moi ben escrita e ideal para tratar un tema tan complexo e ás veces pouco comprendido.
Rosa morre e o resto da familia intenta superar a morte no medio de sentimentos de culpabilidade, de crer que habería que ter feito máis, especialmente entre o home, Quique, e os fillos, Alicia e Roi.
A filla detesta ser tratada de forma especial, con interese morboso pero agradece o acompañamento tranquilo e non inquisitivo, o fillo vive a experiencia desde unha perspectiva de menor idade pero coas súas preocupacións lóxicas.
Os amigos e o resto da familia non acaban de comprender o alcance e o home queda coa sensación de non ter coñecido completamente á súa muller, algo que intuímos ao longo da novela e que se desvelará só ao final.
Como se di na novela, unha decisión así é froito de moitos factores: traumas anteriores, depresión, falta de comunicación, as secuelas do cáncer, o avellentamento e morte dos pais, a falta de medicación... pero os que quedan teñen que ir atopando o seu lugar, a alegría que permita seguir vivindo e recompoñendo a vida.
Moi ben escrita e ideal para tratar un tema tan complexo e ás veces pouco comprendido.
October 18, 2025
(Biblio) Galego.
Llibre curt, estructurat per capítols de 2 pàgines narrats per diferents personatges: el marit, els fills, la millor amiga, el germà, la metgessa... D'aquesta manera es fa molt amé i s'acaba la lectura en no res (trobo que té una llargada perfecte pel que és).
Gràcies a aquesta dinàmica d'alternar personatges, d'una banda tens la història del que va succeïr i com ho van viure moltes persones, cosa que et permet anar encaixant peces, i d'altra banda veure com el dol és personal i cada persona ho viu i ho externalitza d'una forma completament diferent.
És un llibre trist, òbviament, perquè el suïcidi està present en totes les pàgines i crec que és fàcil comprendre el que sent cada un dels personatges perquè està escrit d'una manera tan senzilla i propera que facilita que empatitzis amb ells.
Llibre curt, estructurat per capítols de 2 pàgines narrats per diferents personatges: el marit, els fills, la millor amiga, el germà, la metgessa... D'aquesta manera es fa molt amé i s'acaba la lectura en no res (trobo que té una llargada perfecte pel que és).
Gràcies a aquesta dinàmica d'alternar personatges, d'una banda tens la història del que va succeïr i com ho van viure moltes persones, cosa que et permet anar encaixant peces, i d'altra banda veure com el dol és personal i cada persona ho viu i ho externalitza d'una forma completament diferent.
És un llibre trist, òbviament, perquè el suïcidi està present en totes les pàgines i crec que és fàcil comprendre el que sent cada un dels personatges perquè està escrit d'una manera tan senzilla i propera que facilita que empatitzis amb ells.
November 14, 2025
La mort per suïcidi de la Rosa impacta brutalment sobre la vida dels que l'envolten. És la suma d'aquests testimonis el que compon aquesta novel·la, breu i senzilla. M'ha agradat la delicadesa, però també claredat amb la que tracta el tema.
És un llibre molt assequible, per vocabulari i quantitat de pàgines, i alhora tracta un tema que, com diu el llibre, sovint és un elefant en una sala d'estar: tothom el veu i ningú el vol mencionar.
És un llibre molt assequible, per vocabulari i quantitat de pàgines, i alhora tracta un tema que, com diu el llibre, sovint és un elefant en una sala d'estar: tothom el veu i ningú el vol mencionar.
Read
October 11, 2023El dol i el dolor que queda al voltant d'una persona que ha decidit suïcidar-se. Crec que pot ser una lectura interessant per joves i clubs de lectura
November 23, 2024
De cara al final pasan cosas que me parecen innecesarias, siento que manchan un poco el propósito del libro. Pero sería deshonesto no darle 5 estrellas, lloré en el 80% de los capítulos. Hacía mucho que algo me hacía sentir tanto.
November 19, 2024
Unha lectura moi interesante con temas sensibles dende a perspectiva de quen se queda cando esa persoa decide marchar.
January 8, 2024
oh wow.
adoro a forma na que este libro está estruturado. os capítulos son curtos pero efectivos en amosar o que sinten e están vivindo os personaxes. aínda que non supere as 150 páxinas, é unha novela moi completa. excepto algún abuso dun "non sei" nos pensamentos dos narradores, non hai nada que sobre ou falte. podes coñecer cunha profundidade maior da esperada pola brevidade da obra a case todos os personaxes. creo que ser capaz de amosar a personalidade dalguén con apenas unhas oracións é unha capacidade admirable.
o suicidio de Rosa e os meses posteriores á morte son expostos dende moitas perspectivas. esa gran cantidade de narradores axuda a amosar a situación completa como un mosaico. cada un ten a súa propia forma de entender da situación, algunhas incluso contrarias (como que Alicia non pode permitir que todo volva a normalidade despois da morte da súa nai, mentres que Roi non pode desexar nada máis que iso). tamén serve para plasmar unha das mensaxes indirectas do libro: que as persoas son complexas e nunca seremos capaces de saber ou entender o 100% da súa psique.
si que creo necesario avisar que, ademais de trigger warning por suicidio (creo que isto é obvio pola sinopse), hai mencións de abuso sexual infantil.
por último, non creo que poida engadir moito máis que desexo que máis xente lea este libro. creo que trata un tema moi importante con moito tacto (que ademais houbo lectores beta e de sensibilidade, figuras necesarias neste tipo de obras).
adoro a forma na que este libro está estruturado. os capítulos son curtos pero efectivos en amosar o que sinten e están vivindo os personaxes. aínda que non supere as 150 páxinas, é unha novela moi completa. excepto algún abuso dun "non sei" nos pensamentos dos narradores, non hai nada que sobre ou falte. podes coñecer cunha profundidade maior da esperada pola brevidade da obra a case todos os personaxes. creo que ser capaz de amosar a personalidade dalguén con apenas unhas oracións é unha capacidade admirable.
o suicidio de Rosa e os meses posteriores á morte son expostos dende moitas perspectivas. esa gran cantidade de narradores axuda a amosar a situación completa como un mosaico. cada un ten a súa propia forma de entender da situación, algunhas incluso contrarias (como que Alicia non pode permitir que todo volva a normalidade despois da morte da súa nai, mentres que Roi non pode desexar nada máis que iso). tamén serve para plasmar unha das mensaxes indirectas do libro: que as persoas son complexas e nunca seremos capaces de saber ou entender o 100% da súa psique.
si que creo necesario avisar que, ademais de trigger warning por suicidio (creo que isto é obvio pola sinopse), hai mencións de abuso sexual infantil.
por último, non creo que poida engadir moito máis que desexo que máis xente lea este libro. creo que trata un tema moi importante con moito tacto (que ademais houbo lectores beta e de sensibilidade, figuras necesarias neste tipo de obras).
December 3, 2022
Maxistral e conmovedor. A prosa de Berta sempre remexe e fai pensar, as súas historias séntense como confesións íntimas das súas personaxes, impresionistas e reais, con voces claras e humanas.
O valor máis importante neste libro, para min, son a delicadeza e o realismo cos que se narra a complexidade do que deixa tras de si unha perda por suicidio. As dúbidas, as inquedanzas e as pontes que aínda quedan en pé.
O valor máis importante neste libro, para min, son a delicadeza e o realismo cos que se narra a complexidade do que deixa tras de si unha perda por suicidio. As dúbidas, as inquedanzas e as pontes que aínda quedan en pé.
March 20, 2024
A novela trata da morte por suicidio de Rosa, a protagonista que en ningún momento fala.
Cada capítulo é a narración da vivencia de cada unha das persoas cercanas a Rosa (os seus fillos, marido, irmá, psicóloga, amiga...).
É moi interesante ver como levan o duelo cada unha delas e como, aparentemente, o tempo vai poñendo as cousas no seu sitio.
Lectura moi recomendable, áxil e doada de ler.
Cada capítulo é a narración da vivencia de cada unha das persoas cercanas a Rosa (os seus fillos, marido, irmá, psicóloga, amiga...).
É moi interesante ver como levan o duelo cada unha delas e como, aparentemente, o tempo vai poñendo as cousas no seu sitio.
Lectura moi recomendable, áxil e doada de ler.
October 1, 2023
Un elefant al menjador o a la sala és aquell problema gros del qual tothom n'és conscient, però fa veure que no, o no s'atreveix a assenyalar-lo. Aquest llibre, original en llengua gallega, ens parla d'un d'aquests elefants: el suïcidi.
La Rosa era una dona amb bona salut, tot i haver passat un càncer. Amb família, amics i una vida relativament resolta. Però per algun motiu es va suïcidar i ara els que queden han de gestionar el forat que deixa. Són ells qui ens relaten els seus sentiments, el seu procés de dol i de comprensió del que ha passat i com afronten una vida sense la seva mare, esposa, amiga. Una història coral i molt reveladora que es desenvolupa a capítols molt curts que salten d'una veu a una altra, com si fossin testimonis d'un documental.
El suïcidi continua sent un estigma a la nostra societat i el llibre aporta diferents visions al respecte. Per exemple, ens ensenya diferències generacionals en la manera d'entendre'l i de reaccionar. Cada personatge explica la seva experiència, així que tenim diverses perspectives i això és interessant. Però trobo que les veus estan massa poc diferenciades en la manera d'expressar-se, com si sentíssim tota l'estona la mateixa persona, però explicant coses diferents.
Tret d'això darrer, el llibre aborda el tema amb valentia i respecte, i també amb delicadesa. És important tenir novel·les que ens parlin de salut mental no com una cosa abstracta i etèria, sinó com un problema real que existeix i que ens afecta a totes. N'analitza les conseqüències, però també va a l'arrel i a les causes. Llibre molt breu, però complet i amb un plantejament polièdric que trobo que afavoreix a la permeabilitat del missatge.
(SERGI)
La Rosa era una dona amb bona salut, tot i haver passat un càncer. Amb família, amics i una vida relativament resolta. Però per algun motiu es va suïcidar i ara els que queden han de gestionar el forat que deixa. Són ells qui ens relaten els seus sentiments, el seu procés de dol i de comprensió del que ha passat i com afronten una vida sense la seva mare, esposa, amiga. Una història coral i molt reveladora que es desenvolupa a capítols molt curts que salten d'una veu a una altra, com si fossin testimonis d'un documental.
El suïcidi continua sent un estigma a la nostra societat i el llibre aporta diferents visions al respecte. Per exemple, ens ensenya diferències generacionals en la manera d'entendre'l i de reaccionar. Cada personatge explica la seva experiència, així que tenim diverses perspectives i això és interessant. Però trobo que les veus estan massa poc diferenciades en la manera d'expressar-se, com si sentíssim tota l'estona la mateixa persona, però explicant coses diferents.
Tret d'això darrer, el llibre aborda el tema amb valentia i respecte, i també amb delicadesa. És important tenir novel·les que ens parlin de salut mental no com una cosa abstracta i etèria, sinó com un problema real que existeix i que ens afecta a totes. N'analitza les conseqüències, però també va a l'arrel i a les causes. Llibre molt breu, però complet i amb un plantejament polièdric que trobo que afavoreix a la permeabilitat del missatge.
(SERGI)
January 17, 2025
Hai uns meses lin que a dó pola morte dalguén querido non son unhas fases que se superan e alá xa estás lista de por vida. En calquera momento por calquera razón podes volver a unha fase que xa tiñas ou crías superada. Neste libro empregan unha metáfora bélica para describir isto: as bombas clúster que os americanos tiraron sobre Vietnam.
Gustoume moito este libro. Con moitas voces narradoras que deciden falar dos elefantes que hai na sala de estar: a morte por suicidio, a dó, os abusos sexuais a menores, o feminismo, os coidados, a educación, a familia, etc.
Ben construido. Ben narrado. Gustoume.
“A pena non é algo que as cousas de fóra che provoquen a ti, é máis ben o contrario. A pena é a forma que tes ti de miralo todo, é a forma que ten o de dentro de cubrir todo o de fóra, sexa o que sexa.”
“Xa non me doen os recordos, creo que me fan ben. Paréceme que son lugares felices onde podo pasar un pouco de tempo cada vez que preciso sentirme tranquila.”
Di o sector editorial que é un libro xuvenil.
Gustoume moito este libro. Con moitas voces narradoras que deciden falar dos elefantes que hai na sala de estar: a morte por suicidio, a dó, os abusos sexuais a menores, o feminismo, os coidados, a educación, a familia, etc.
Ben construido. Ben narrado. Gustoume.
“A pena non é algo que as cousas de fóra che provoquen a ti, é máis ben o contrario. A pena é a forma que tes ti de miralo todo, é a forma que ten o de dentro de cubrir todo o de fóra, sexa o que sexa.”
“Xa non me doen os recordos, creo que me fan ben. Paréceme que son lugares felices onde podo pasar un pouco de tempo cada vez que preciso sentirme tranquila.”
Di o sector editorial que é un libro xuvenil.
September 16, 2025
As vantaxes de traballar nunha biblioteca son moitas, entre elas que , a medida que colocas os libros tamén vas botando unha ollada o que hai...e acabas levando una cantos para casa. Eso foi o que me pasou con este.
O pasado día conmemorouse o Día Mundial da prevención do suicido, establecido pola OMS en 2013. E esta é unha lectura que recomendei ese día.
Rosa está casada, ten dous fillos adolescentes e traballa nunha librería. Unha mañá decide por fin á súa vida. E a xente que a rodea intenta entender e afrontar o acontecido.
O libro está construido en base á narración de diversas personaxes: o marido, os fillos, o irmán , a mellor amiga, entre outros. Eles falan de sentimientos , recordan a Rosa, afrontan a dormir cómo poden e conforman todo un mosaico para mostrar o que pasa cos que quedan aqui.
A narración é sinxela, amena e fuxe do morbo para contalo con delicadeza e sensibilidade. Hai moitos tabús e prexuízos todavía o redor do tema da saúde mental e a autora busca acercar esta realidade á xuventude dunha forma que me parece moi acertada ( de feito foi Premio Jules Verne de literatura xuvenil en 2021).
Debo recoñecer que chorei en moitos momentos do libro. Está claro que é unha lectura dura pero totalmente necesaria .
"Cadaquén ten unha febra de distinta cor, que se vai combinando para facer un debuxo deste tempo ".
O pasado día conmemorouse o Día Mundial da prevención do suicido, establecido pola OMS en 2013. E esta é unha lectura que recomendei ese día.
Rosa está casada, ten dous fillos adolescentes e traballa nunha librería. Unha mañá decide por fin á súa vida. E a xente que a rodea intenta entender e afrontar o acontecido.
O libro está construido en base á narración de diversas personaxes: o marido, os fillos, o irmán , a mellor amiga, entre outros. Eles falan de sentimientos , recordan a Rosa, afrontan a dormir cómo poden e conforman todo un mosaico para mostrar o que pasa cos que quedan aqui.
A narración é sinxela, amena e fuxe do morbo para contalo con delicadeza e sensibilidade. Hai moitos tabús e prexuízos todavía o redor do tema da saúde mental e a autora busca acercar esta realidade á xuventude dunha forma que me parece moi acertada ( de feito foi Premio Jules Verne de literatura xuvenil en 2021).
Debo recoñecer que chorei en moitos momentos do libro. Está claro que é unha lectura dura pero totalmente necesaria .
"Cadaquén ten unha febra de distinta cor, que se vai combinando para facer un debuxo deste tempo ".
December 16, 2022
o'Un elefante na sala de estar' ofrécenos o privilexio de adentrarnos nos pensamentos das persoas que sofren a perda de Rosa "por suicidio". O mellor da novela é como está construída e o realismo das reflexións e das dúbidas dos protagonistas. Pero facendo unha lectura máis crítica (e sen quitar á autora o mérito de escribir unha obra así e facelo tan ben) diría que o que menos me gustou foi que, xirando toda a historia sobre unha vítima da violencia machista, a alusión ao agresor parece que se emprega máis como mero golpe de efecto literario que como denuncia do grave problema social que segue atravesando á nosa sociedade. O recoñecemento de dita violencia como problema estrutural queda diluído así nunha apoloxía ao psicoloxismo máis individualista: aprende (ti) a "xestinar" as túas emocións (autoaxuda) ou (acode ti a) que un experto che ensine a evitar unha "morte por suicidio" (freudismo). Deberiamos poder reivindicar o dereito á terapia e poñer ao mesmo tempo o foco dos nosos relatos, non na nosa mente, senón en como se moldean as mentes de quen nos agrede e viola.
This entire review has been hidden because of spoilers.
February 28, 2023
Un aloumiño da persona que máis te quere do mundo non pode facer que a túa vida se encha de novo de esperanza. Un agarimo doce tampouco fai que te esquezas de que o significado da existencia non ten sentido.
Un elefante na sala de estar é un relato coral onde unha familia relata a pérdida por un suicidio. A partires de capítulos cortos e cheos de signos chegan ao lector para comunicarlles como se pode pasar o dó ao perder a unha persona que pensabas que ía seguir respirando ao teu carón.
Non é sinxelo entender porqué alguén decide irse, e máis se ten unha familia que o rodea ou unha vida que aparentemente está ben. Visto dende fóra todo parece máis bonito sempre. No libro atopamos un relato que che encolle o corazón e que fai imposible non poñerse na pel de cada un dos personaxes, a persona que xa non está é debuxada con faciliadade polas anéctodas que os que a rodearon teñen, iso fai que sexa máis real e tanxible o sentimento que os acompaña. Porque todos temos un algúen que xa non está, por unhas circunstancias ou outras.
Ler a Berta Dávila pra min sempre significa un exercicio de profundidade, de navegan en min mesma para saber o que esas páxinas poden denotar no meu interior. É unha autora que fai que te abras ao mundo que agochamos todos dentro.
Unha persona é o que representa, pero tamén todos esos recordos que teñen dela cando xa non está, polo tanto, sempre queda viva.
Un elefante na sala de estar é un relato coral onde unha familia relata a pérdida por un suicidio. A partires de capítulos cortos e cheos de signos chegan ao lector para comunicarlles como se pode pasar o dó ao perder a unha persona que pensabas que ía seguir respirando ao teu carón.
Non é sinxelo entender porqué alguén decide irse, e máis se ten unha familia que o rodea ou unha vida que aparentemente está ben. Visto dende fóra todo parece máis bonito sempre. No libro atopamos un relato que che encolle o corazón e que fai imposible non poñerse na pel de cada un dos personaxes, a persona que xa non está é debuxada con faciliadade polas anéctodas que os que a rodearon teñen, iso fai que sexa máis real e tanxible o sentimento que os acompaña. Porque todos temos un algúen que xa non está, por unhas circunstancias ou outras.
Ler a Berta Dávila pra min sempre significa un exercicio de profundidade, de navegan en min mesma para saber o que esas páxinas poden denotar no meu interior. É unha autora que fai que te abras ao mundo que agochamos todos dentro.
Unha persona é o que representa, pero tamén todos esos recordos que teñen dela cando xa non está, polo tanto, sempre queda viva.
August 21, 2024
4,5 ⭐️
Me ha gustado muchísimo. Es el segundo libro que leo de la autora y me encanta como escribe.
Es una historia triste, con numerosos puntos de vista, donde cada personaje reflexiona sobre sus sentimientos ante el suicidio de Rosa (sus hijxs, marido, madre, hermano, médicos…).
Aunque hay un gran trabajo de investigación sobre el suicidio y el duelo que conlleva, no se siente para nada una historia forzada. La prosa fluye muchísimo, con monólogos interiores muy bien construidos. Si has perdido a alguien cercano te ves reflejada en muchos sentimientos aquí planteados.
Es cortito, pero muy hermoso. Está clasificado como juvenil pero se lee en clave muy universal.
La autora se está convirtiendo en una de mis imprescindibles.
Me ha gustado muchísimo. Es el segundo libro que leo de la autora y me encanta como escribe.
Es una historia triste, con numerosos puntos de vista, donde cada personaje reflexiona sobre sus sentimientos ante el suicidio de Rosa (sus hijxs, marido, madre, hermano, médicos…).
Aunque hay un gran trabajo de investigación sobre el suicidio y el duelo que conlleva, no se siente para nada una historia forzada. La prosa fluye muchísimo, con monólogos interiores muy bien construidos. Si has perdido a alguien cercano te ves reflejada en muchos sentimientos aquí planteados.
Es cortito, pero muy hermoso. Está clasificado como juvenil pero se lee en clave muy universal.
La autora se está convirtiendo en una de mis imprescindibles.
December 15, 2024
Rosa se ha suicidado y su familia tiene que superar la perdida de este pilar familiar. Desde los puntos de vista de su esposo, sus hijos, su mejor amiga, la madre y el hermano; iremos conociendo a Rosa y el motivo por el que pudo tomar esa fatal decisión. Pero además, descubriremos los sentimientos de cada uno de los personajes y su forma de lidiar con la pérdida y superar el duelo.
Es una novela corta, muy rápida y entretenida, con varios narradores y capítulos cortos pero con mucha profundidad.
Tiene un buen ritmo y es un libro con el que sentir empatía con cualquiera de los personajes de la novela, como siempre, con unos más que con otros.
Es una novela corta, muy rápida y entretenida, con varios narradores y capítulos cortos pero con mucha profundidad.
Tiene un buen ritmo y es un libro con el que sentir empatía con cualquiera de los personajes de la novela, como siempre, con unos más que con otros.
February 11, 2025
É o segundo libro que leo da autora. Está dirixido para o público xuvenil, pero vale perfectamente para o público adulto. Paréceme espectacular como trata temas como o suicidio ou a depresión, temás tabú aínda hoxe en día.
A maneira de narralo, no que en cada capítulo fala unha persoa do entorno da persoa que morreu, sáese do habitual e eso gustoume moito. Seguro que non será o último libro que lea de Berta Dávila!
A maneira de narralo, no que en cada capítulo fala unha persoa do entorno da persoa que morreu, sáese do habitual e eso gustoume moito. Seguro que non será o último libro que lea de Berta Dávila!
June 8, 2025
Preciós, íntim, desgarrador i ple d’esperança 🌟 Com a persona que ha viscut una mort per suïcidi propera, no podia parar d’identificar-me amb molts dels pensaments dels familiars de la Rosa. Un llibre molt ben escrit sobre com es viu el dol des de la part dels que ens quedem ací, dels supervivents ❤️🩹
This entire review has been hidden because of spoilers.
June 26, 2025
Trata un tema muy complicado para la sociedad:el suicidio. Y el sentimiento de vacío y responsabilidad de amigos y familiares ante un hecho que en la mayoría de los casos es difícil de entender y explicar.
Este recurso no deberíamos utilizarlo,siempre hay una Salida y más, si como en el caso de la protagonista dejas hijos que te necesitan y van a quedar con un trauma de por vida
Este recurso no deberíamos utilizarlo,siempre hay una Salida y más, si como en el caso de la protagonista dejas hijos que te necesitan y van a quedar con un trauma de por vida
April 29, 2024
Lo guardo en la estantería con la intención de volver a leerlo. Me ha encantado como la autora ha tratado esta temática desde diferentes puntos de vista. Es un libro que recomendaría leer a todo el mundo.
April 9, 2023
4'5/5⭐ Me ha gustado mucho, es súper fácil de leer ya que tiene caps muy cortos.
La historia es muy bonita y la manera en la que está escrita le da mucha más vida.
La historia es muy bonita y la manera en la que está escrita le da mucha más vida.
Displaying 1 - 30 of 43 reviews