Den 18 oktober 1945 anländer Wim till Nyköpings station. Han är elva år och kommer från Tiel i Holland. Han har skickats till Sverige för att det inte längre finns någon mat i hans hemland. Hungervintern, den sista krigsvintern, var fruktansvärd i Holland, till slut var sockerbetor det enda som fanns att äta. Det fanns ingen värme och ingen mat, städer brann, folket hade det oerhört svårt och många dog. Hos familjen utanför Nyköping får Wim det bra, men allting är så annorlunda. Det finns mat, och värme, och ingen har varit med om kriget.
Christina Wahldén är född 1965 och har skrivit ett trettiotal böcker, de flesta barn- och ungdomsböcker men även tre deckare och en faktabok. 2010 fick hon Teskedsordens litteraturpris för I gryningen tror jag att mamma ska väcka mig och 2013 fick hon Fadimepriset för sitt långvariga arbete för unga som utsätts för hedersrelaterat förtryck.
Hon har studerat dramaturgi i Australien ett år och har seglat i the Whitsundays, i samma farvatten som Cooks skepp Endeavour. Under arbetet med Den som jag trodde skulle göra mig lycklig besökte hon Cooktown i norra Australien, den plats där fartyget med besättning var strandade i nära två månader för reparationer efter att ha grundstött på Stora barriärrevet.
Hon är bosatt i Uppsala, där hon ofta besökt Linnéträdgården och Linnés Hammarby, under arbetet med den senaste boken.
Een paar dingen valt de elfjarige Nederlandse Wim meteen op aan Zweden. Kinderen spelen, er is genoeg eten en hij krijgt nieuwe kleren. En wat vooral opvalt, is dat hier geen spoortje van de oorlog te bekennen is.
Eindelijk kan Wim echt weer een kind zijn, en soms zit dat in de kleinste dingetjes. Lekker eten, spelen met de kinderen in het gezin waar hij terecht is gekomen. Hij kijkt zelfs weer uit om dingen te leren op school.
Toch is de oorlog er wel, die heeft hij meegenomen. In alles wat hij doet. En hoewel het stil is in Zweden, hoort Wim nog altijd de bommen vallen...
De Tulpenjongen is een indringend, maar toegankelijk verhaal over wat een oorlog met een kind doet, maar ook een verhaal waar warmte en vriendschap een prachtige hoofdrol spelen. Vanwege de toegankelijke benadering een hartelijke tip voor schoolbibliotheken en de geïnteresseerde lezers. Laten we dit stukje van de oorlog ook bewaren en doorgeven.
De tulpenjongen is een verhaal gebaseerd op het verhaal van Willem, 1 van de zovele kinderen die na de oorlog gingen aansterken in Zweden. Wim vertrekt naar een gastgezin in Zweden, waar hij zal wonen en aansterken. Zijn gastgezin bestaat uit twee jongens, drie meisjes en de ouders van het gezin, maar daarnaast ook een hond en een kat. De oorlog is voorbij, maar toch blijven de herinneringen Wim vooral ‘s nachts achtervolgen. In het liefdevolle gastgezin komt Wim uiteindelijk tot rust en sterkt hij aan. Het is een mooi en interessant verhaal over een stukje geschiedenis dat niet zo heel bekend is. Ik wist er in ieder geval vrij weinig vanaf. Het verhaal wordt vanuit Wim en Britta, de oudste zus uit het gastgezin, beschreven. Vele historische feiten worden toegankelijk beschreven en ik heb er veel van geleerd. En toch lukte het mij niet om een connectie te krijgen met het verhaal, misschien juist door de manier waarop het verhaal wordt verteld. Ik kan mijn vinger er nog niet precies op leggen. Het dankwoord heeft me dan wel weer ontroerd. Maar al met al is het zeker het lezen waard!
Den här boken tyckte jag var en jättebra bok om man vill prata om andra världskriget i skolan för mellanstadieåldern (10-13). Jag kan lätt sätta mig in i hur det måste ha känts för någon att komma till ett helt främmande land, känna sig hemma och sen åka tillbaka igen. Att längta och ändå känna saknad. Det känns som om författaren har gjort ett ordentligt resercharbete, som om det vore en faktabok. Det är också invävt en del händelser som skedde på riktigt. Jag fick höra om när de holländska barnen sjöng för sina holländska gäster av min farmor när jag var liten. Mina farföräldrar hade nämligen en holländsk flicka boende hos sig under kriget och hon kom tillbaka igen när det var så svårt att leva där efter krigsslutet. Hon lämnade över en liten bukett med blåsippor till Juliana som hon hade plockat på tomten.
Den var fantastiskt! Denna bok varvar krigets påverkan med kärleken hos den familjen som tar hand om en pojke. Kapitlen är varanat perspektiv. Vi har Wim, den holländska pojken och Britta från den svenska familjen. Att den är baserat på riktiga människor och händelser, gör det bättre. Att man får se krigets påverkan på barnen, som inte existerar i böcker från andra världskriget. Detta skulle vara en bra bok att ha i undervisningen i historielektionerna i skolan om kriget.
Stop writing books that make me cry, for serious!!! Kiddo got down right worried about me.
Anyway, this book was just really really good! I know finnish kids was sent to Sweden during the second world war, but I didn't know dutch kids were sent here too!
And this is the story of one of them dutch kids, who almost starved to death the last winter of the war in 1945. And got to spend 9 months in Sweden living in a family on the safe and quiet Swedish country-side. It's not a scary story per say, unless you count the boy Wim's memories when they show up. It's more a story of melting into a family, becoming one of them. And then being torn apart again. (That's when I started crying, dammit...)
And the most remarkable thing is that this story, this wonderful story, is based on a TRUE story! Wim did exist. It might not have happened 100% exactly like in the book, but near enough as the writer says in the ending. Both me and kiddo found this to be incredible facts about the story, and made the story even more impactful.
Beautifully written. Not all stories from WWII have to be action-packed, or nightmarish. There are so many different stories, so many life stories from WWII. And they're well worth listening to. I loved this.
En pärla. Helt fantastisk! Jag önskar alla lärare som ska prata om andra världskriget med sina elever inkluderar den här i undervisningen. Skönlitteratur kan ge så mycket mer än bara fakta. Och den här boken kommer nära utan att vara rakt igenom hemsk. Det fruktansvärda med krigets påverkan på människor varvas med värmen och kärleken hos den svenska familj som tar emot en holländsk pojke över vintern 1945 som en del av rädda barnens projekt. Greppet med att varannat kapitel är pojkens och varannat ett av barnen i den svenska familjen ger också en vacker och häftig kontrast som tydliggör hur mycket våra erfarenheter spelar in när vi läser av en situation men visar också hur lika människor och barn är oavsett bakgrund. Perfekt läsning i tider som denna.
Een stukje geschiedenis waar nog niet veel over geschreven is. De tulpenjongen is gebaseerd op een waargebeurd verhaal. Na de tweede wereldoorlog werden zo'n 10.000 kinderen tussen 8 en 12 jaar naar Zweden gestuurd. Dit verhaal gaat over de Nederlandse Wim en Zweedse Britta waar Wim ruim een jaar logeert om aan te sterken.
Wim heeft de Tweede Wereld overleefd als jonge jongen, maar na de hongerwinter is er in Nederland te weinig eten beschikbaar. Daarom gaan kinderen naar gezinnen in Scandinavië. Wim komt in een warm gezin in Zweden waar hij zich vlug thuisvoelt. Kunnen ook 2 plaatsen thuis als thuis voelen? Prachtig beschreven vanuit Wim, de tulpenjongen en Britta, het meisje uit Zweden.
Het verhaal kabelt zich een beetje voort en er gebeurd eigenlijk niet veel. Maar dat is nou precies de bedoeling want Wim moet aansterken na 5 verschrikkelijke oorlogsjaren. Hij wordt een jaar lang opgenomen in een gezin in Zweden. De heimwee die hij in het begint heeft verdwijnt langzaam als hij zich meer thuis gaat voelen en de taal leert te spreken. Ik heb nooit geweten dat er zo veel Nederlandse kinderen na WOII naar Zweden werden gestuurd om aan te sterken. Fascinerend boek!
Jeugdboek waarin Wim samen met nog een aantal kinderen naar Zweden gaat om aan te sterken nadat de tweede wereldoorlog is afgelopen. Ontroerend hoe liefdevol hij wordt opgevangen door het Zweedse gezin en hoe hij er een nieuwe familie bij krijgt. Jammer dat het mij niet duidelijk is of hij nadien nog vaak contact heeft gehad met het gezin. Voor zover ik begreep is het namelijk wel gebaseerd op een waargebeurd verhaal. 3,5 ⭐️
Fijn oorlogsverhaal over de periode ná de WO 2 waarin kinderen uit de hongergebieden van Nederland mochten aansterken in onder andere Zweden. Goede aanvulling bij het thema en geschikt voor kinderen vanaf 10 jaar.