Aland im Herbst. Sturmzeit. Die Stimmung von Kjerstin, Lehrerin am örtlichen Gymnasium, ist auf dem Tiefpunkt angelangt. Einer ihrer Schüler tyrannisiert sie, ihr Rektor schikaniert sie, und die meisten ihrer Kollegen sind einfach nur missgünstig. Kaum zu glauben, dass es noch schlimmer geht. Aber das tut es: Denn ihr Mann hat offensichtlich eine Affäre. Kjerstin weiß nur eins: Sie muss sich endlich wehren. Einer muss sterben. Nur wer? Kjerstin meldet sich bei einem Kurs zur Stärkung des Selbstvertrauens an, acht Frauen treffen sich jeden Donnerstag, um zu lernen, wie sie besser mit ihrem Leben zurechtkommen. Der Kursleiter - ein mysteriöser Mensch, der nur wenig von sich preisgibt - erklärt ihnen, dass sie ein Ziel brauchen und dann den Weg dorthin suchen müssen. Kjerstin braucht nicht lange, um das ihre zu finden: sich selbst will sie nicht mehr umbringen, seit sie den Kurs besucht. Auch Jorgen, ihr Mann, soll leben. Sie wählt die Rivalin. Aber wer ist die Frau? Und was hat ihr Kursleiter zu verbergen? Könnte es sein, dass alles ganz anders ist, als sie denkt?
Afgezien van het feit dat ik me dood irriteerde aan de hoofdpersonage, vond ik het een goed geschreven verhaal. Er waren soms wel wat hoofdstukken die echt nergens over gingen en voor mij overbodig waren. Vooral van dat zweverige gepraat wat ik amper kon volgen. Bij een literaire thriller vind ik dat niet passen.
Om met de deur in huis te vallen: Steen voor steen maakt het predikaat 'literaire thriller' helemaal waar. Liselott Willén zet geen personages neer maar mensen. Soms heeft ze daar maar enkele woorden voor nodig, zoals voor John, haar kwelgeest. Soms is daar meer voor nodig, maar ook niet veel meer.
Hoofdpersoon in dit intrigerende en subtiel opgebouwde verhaal is Kjerstin, onderwijzeres, van bijna middelbare leeftijd en getrouwd met Jörgen, die arts is. Jörgen heeft een verhouding, alleen weet Kjerstin nog niet met wie. Zelf heeft ze het vreselijk moeilijk op de school waar ze lesgeeft, want ze heeft totaal geen overwicht op de leerlingen. Eentje maakt haar het leven voortdurend zuur, maar die wordt de hand boven het hoofd gehouden door de directeur. Kjerstin voelt zich aan alle kanten opgesloten en gemanipuleerd. Daarom besluit ze een cursus 'zelfkennis' te gaan volgen. Elke donderdagavond verzamelen acht vrouwen zich in een somber zaaltje, alwaar ze door ene O weer gemanipuleerd worden - al merken ze dat in eerste instantie niet. Kjerstin moet zich een doel stellen en omdat ze zich niets vreselijkers voor kan stellen neemt ze als doel 'het plegen van een moord'. Daar gaat echter heel wat aan vooraf.
Wat heerlijk om eens een subtiel en spannend boek te lezen waar de diverse gebeurtenissen met elkaar verweven worden op een manier waardoor je langzamerhand het gevoel bekruipt dat je de hoofdpersoon wel even zou willen waarschuwen... Het is ook heerlijk om weer eens een verhaal te lezen dat zich in een wereld afspeelt die wij toch niet zo goed kennen. Kjerstin geeft bijvoorbeeld Zweedse les en blijkbaar is het broodnodig dat ze dat doet omdat de kinderen anders ‘dreigen’ Fins te gaan spreken. Mmm, toch eens nazoeken hoe dat zit, denk ik dan. Dus even met Google gespeeld. Nu jullie nog!
Habe das Buch über Bookcrossing erhalten und gelesen. Obwohl die Rezensenten vor mir alle einigermßane voll des Lobes über dieses "ungewöhnliche" Buch waren, konnte ich damit leider nur sehr wenig anfangen. Der Schreibstil hat mir überhaupt nicht gefallen, und die Geschichte nicht sehr gefesselt, so dass ich dann nach ca. 50 Seiten aufgehört habe zu lesen statt mich weiter zu quälen.
Een who-dunit maar dan toch wat anders. Er is iemand dood, dat kom je al op de derde pagina te weten. Maar wie dat is het grote raadsel van het boek. Spannend, soms wat te literair geformuleerd.