What do you think?
Rate this book
Odpowiedzialna moda. Guilt-free przewodnik po slow fashion
To nie jest książka o modzie, to zaproszenie do podróży śladami naszych ubrań, a także do wnętrza siebie. Na końcu tej wyprawy zrozumiesz, jak ubierać się bardziej świadomie i być fair względem siebie, innych i planety.
To uwalniający przewodnik po slow fashion, który zmieni twoje myślenie o modzie i własnej szafie.
Przemysł modowy jest jedną z najbardziej zanieczyszczających środowisko gałęzi gospodarki. Co sekundę na wysypisko trafia śmieciarka wypełniona ubraniami. Nikogo już nie dziwią chińskie rzeki w najmodniejszych kolorach sezonu, wysuszone jeziora, góry odzieżowych śmieci i słońce widoczne jedynie na telebimie. Szkodzi to zarówno przyrodzie, jak i milionom prawdziwych fashion victims – rolnikom, szwaczkom, dzieciom.
Fast fashion dewastuje nie tylko naturę, ale i całe społeczeństwa. Cierpią nasze poczucie wartości i budżet, wypacza się relacja z ciałem i ubraniami. Możemy to jednak zmienić i nie trzeba tego robić w pokutnym worze ze zgrzebnego lnu. Modą można się cieszyć i bawić, łącząc to z misją ekologiczną i społeczną!
Katarzyna Zajączkowska bacznie przygląda się przemysłowi modowemu i rozprawia z mitami na temat stylu, kanonów urody i presji social mediów. Dzięki jej prostym radom dowiesz się:
– jak wykonać pierwszy krok w kierunku slow fashion i wreszcie odgruzować szafę,
– jak korzystać z mody i robić zakupy odpowiedzialnie, nie dając się nabrać na greenwashing,
– jak zbudować stylową i autentyczną garderobę bez pogoni za sezonowymi trendami.
Nie musimy zaprzeczać, że ubrania są dla nas ważne, że chcemy wyglądać i czuć się dobrze, ale odważmy się na fashion revolution w naszych głowach i szafach!
To uwalniający przewodnik po slow fashion, który zmieni twoje myślenie o modzie i własnej szafie.
Przemysł modowy jest jedną z najbardziej zanieczyszczających środowisko gałęzi gospodarki. Co sekundę na wysypisko trafia śmieciarka wypełniona ubraniami. Nikogo już nie dziwią chińskie rzeki w najmodniejszych kolorach sezonu, wysuszone jeziora, góry odzieżowych śmieci i słońce widoczne jedynie na telebimie. Szkodzi to zarówno przyrodzie, jak i milionom prawdziwych fashion victims – rolnikom, szwaczkom, dzieciom.
Fast fashion dewastuje nie tylko naturę, ale i całe społeczeństwa. Cierpią nasze poczucie wartości i budżet, wypacza się relacja z ciałem i ubraniami. Możemy to jednak zmienić i nie trzeba tego robić w pokutnym worze ze zgrzebnego lnu. Modą można się cieszyć i bawić, łącząc to z misją ekologiczną i społeczną!
Katarzyna Zajączkowska bacznie przygląda się przemysłowi modowemu i rozprawia z mitami na temat stylu, kanonów urody i presji social mediów. Dzięki jej prostym radom dowiesz się:
– jak wykonać pierwszy krok w kierunku slow fashion i wreszcie odgruzować szafę,
– jak korzystać z mody i robić zakupy odpowiedzialnie, nie dając się nabrać na greenwashing,
– jak zbudować stylową i autentyczną garderobę bez pogoni za sezonowymi trendami.
Nie musimy zaprzeczać, że ubrania są dla nas ważne, że chcemy wyglądać i czuć się dobrze, ale odważmy się na fashion revolution w naszych głowach i szafach!
- GenresNonfiction
336 pages, Paperback
First published April 11, 2022
6 people are currently reading
150 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 6 of 6 reviews
June 10, 2022
„Kup, użyj, wyrzuć” to chyba czołowa dywizja kapitalizmu. Reklamy ciągle powtarzają nam, że istnieją ideały, do których powinnismy dążyć, że jesteśmy tego warte, powinnismy nieustannie wybielać, przycinać, malować i farbować, wyszczuplić, podkreślić, ukryć, pokazać, wyglądać w taki sposób, żeby nas postrzegali tak i tak. Wyrazić siebie, łamać zasady, wyjść przed szereg, być wyjątkowa.
Chcemy czuć się spełnione, doceniane i szczęśliwe. I na to tylko czekają wielkie koncerny, bo tam, gdzie jest potrzeba, tam znajdzie się i produkt. A jeśli potrzeby nie ma, to co za problem ją stworzyć?
Z nową torebką na pewno zawojujemy świat, nowa para szpilek sprawi, że dostaniesz lepszą pracę i w końcu będziesz szczęśliwa. Przecież nie wypada być w tej samej sukience na dwóch różnych imprezach! Smutno ci? Kup sobie nową bluzkę z jakimś fajnym hasłem, na pewno poczujesz się w niej zjawiskowo, a przez to lepiej. Ciężko pracujesz, zasługujesz (!) na tą luksusowa sukienkę z poliestru! Nie lubisz swoich nóg? Mamy na to sposób! Odpowiednie spodnie sprawią, że kompleksy magicznie znikną, a ty będziesz królową świata!
Kiedy byłam mała bardzo często nosiłam ubrania po starszej kuzynce, które ta dostała po swojej starszej siostrze. Zdarzało się, że koleżanki z pracy mojej mamy miały dzieci w podobnym wieku i wtedy dostawałam ciuchy spoza naszej bańki. Ubrania, które na mnie nie pasowały wędrowały dalej: do kuzynki w sąsiedniej miejscowości, do koleżanek.
W którymś momencie uznaliśmy, że nowe oznacza lepsze, a stare/używane = gorsze. Ktoś nam wmówił, że nie opłaca się naprawiać. Że dobrze jest wymieniać i wyrzucać. I ktoś bardzo nas okłamał.
Branża mody ma nadzieję, że nie zadamy niewygodnych pytań w stylu: a kto uszył moje spodnie? Czy pracuje w godnych warunkach za godną pracę czy może to współczesny niewolnik, który praktycznie mieszka w fabryce, żeby utrzymać rodzinę? Ile wody trzeba na wyprodukowanie pary jeansów i dlaczego fabryka odprowadza ścieki wprost do pobliskiej rzeki, która jest jedynym źródłem pitnej wody w okolicy? Dlaczego ludzie postarzający sztucznie moje modne spodnie chorują na raka płuc i umierają przedwcześnie? A ta bluzka z bawełny? Czy to nie jest efekt niewolniczej pracy Ujgurów? Ten sweterek z akrylu? Dlaczego nikt nie wspomina, że to właściwie plastik? Jeśli to ubranie jest tak tanie, to kto właściwie za nie płaci?
A może słyszeliście o pustyni Atacama i olbrzymim wysypisku niechcianych ubrań, jakie tam jest? Wpiszcie to hasło w Google.
Świat tonie w ubraniach i branża mody ma nadzieję, że odwrócimy oczy od tych brzydkich widoków, a skierujemy nasze spojrzenie na witryny „luksusowych butików” i domów mody. Że nie będziemy się interesować zapleczem.
Moda sama w sobie nie jest zła. Lubienie ciuchów też nie. Ale to JAK tę modę robią firmy tworzące nasze ubrania jest. Czym głosujemy na l konkretne działania tych firm, jeśli nie pieniędzmi? Wiedza jest naszą bronią i naszą tarczą.
W świecie konsumpcji idea Reduce, Reuse, Recycle jest swego rodzaju formą buntu. Kapitalizm nas nie lubi, kiedy nie wydajemy naszych pieniędzy na głupoty. Nie lubi, kiedy zastanawiamy się „czy jest mi to potrzebne?”. Kiedy wiemy, że „mieć” nie oznacza „być”. Kiedy lubimy siebie, znamy nasze wartości, kiedy nie zapełniamy pustki i tęsknoty za czymś więcej kolejnymi rzeczami. Kiedy przerabiamy, naprawiamy zamiast wyrzucić, pożyczamy, wymieniamy się i nie poddajemy się bezmyślnej konsumpcji. Wtedy jesteśmy wrogami systemu.
Chcemy czuć się spełnione, doceniane i szczęśliwe. I na to tylko czekają wielkie koncerny, bo tam, gdzie jest potrzeba, tam znajdzie się i produkt. A jeśli potrzeby nie ma, to co za problem ją stworzyć?
Z nową torebką na pewno zawojujemy świat, nowa para szpilek sprawi, że dostaniesz lepszą pracę i w końcu będziesz szczęśliwa. Przecież nie wypada być w tej samej sukience na dwóch różnych imprezach! Smutno ci? Kup sobie nową bluzkę z jakimś fajnym hasłem, na pewno poczujesz się w niej zjawiskowo, a przez to lepiej. Ciężko pracujesz, zasługujesz (!) na tą luksusowa sukienkę z poliestru! Nie lubisz swoich nóg? Mamy na to sposób! Odpowiednie spodnie sprawią, że kompleksy magicznie znikną, a ty będziesz królową świata!
Kiedy byłam mała bardzo często nosiłam ubrania po starszej kuzynce, które ta dostała po swojej starszej siostrze. Zdarzało się, że koleżanki z pracy mojej mamy miały dzieci w podobnym wieku i wtedy dostawałam ciuchy spoza naszej bańki. Ubrania, które na mnie nie pasowały wędrowały dalej: do kuzynki w sąsiedniej miejscowości, do koleżanek.
W którymś momencie uznaliśmy, że nowe oznacza lepsze, a stare/używane = gorsze. Ktoś nam wmówił, że nie opłaca się naprawiać. Że dobrze jest wymieniać i wyrzucać. I ktoś bardzo nas okłamał.
Branża mody ma nadzieję, że nie zadamy niewygodnych pytań w stylu: a kto uszył moje spodnie? Czy pracuje w godnych warunkach za godną pracę czy może to współczesny niewolnik, który praktycznie mieszka w fabryce, żeby utrzymać rodzinę? Ile wody trzeba na wyprodukowanie pary jeansów i dlaczego fabryka odprowadza ścieki wprost do pobliskiej rzeki, która jest jedynym źródłem pitnej wody w okolicy? Dlaczego ludzie postarzający sztucznie moje modne spodnie chorują na raka płuc i umierają przedwcześnie? A ta bluzka z bawełny? Czy to nie jest efekt niewolniczej pracy Ujgurów? Ten sweterek z akrylu? Dlaczego nikt nie wspomina, że to właściwie plastik? Jeśli to ubranie jest tak tanie, to kto właściwie za nie płaci?
A może słyszeliście o pustyni Atacama i olbrzymim wysypisku niechcianych ubrań, jakie tam jest? Wpiszcie to hasło w Google.
Świat tonie w ubraniach i branża mody ma nadzieję, że odwrócimy oczy od tych brzydkich widoków, a skierujemy nasze spojrzenie na witryny „luksusowych butików” i domów mody. Że nie będziemy się interesować zapleczem.
Moda sama w sobie nie jest zła. Lubienie ciuchów też nie. Ale to JAK tę modę robią firmy tworzące nasze ubrania jest. Czym głosujemy na l konkretne działania tych firm, jeśli nie pieniędzmi? Wiedza jest naszą bronią i naszą tarczą.
W świecie konsumpcji idea Reduce, Reuse, Recycle jest swego rodzaju formą buntu. Kapitalizm nas nie lubi, kiedy nie wydajemy naszych pieniędzy na głupoty. Nie lubi, kiedy zastanawiamy się „czy jest mi to potrzebne?”. Kiedy wiemy, że „mieć” nie oznacza „być”. Kiedy lubimy siebie, znamy nasze wartości, kiedy nie zapełniamy pustki i tęsknoty za czymś więcej kolejnymi rzeczami. Kiedy przerabiamy, naprawiamy zamiast wyrzucić, pożyczamy, wymieniamy się i nie poddajemy się bezmyślnej konsumpcji. Wtedy jesteśmy wrogami systemu.
May 19, 2023
Bardzo przyjemna lektura. Po tytule i okładce spodziewałam się reportażu o przemyśle modowym, a dostałam znacznie więcej. Autorka opowiada nie tylko o całej gałęzi fast fashion, ale również o wszystkim co go otacza - o marketingu, jak społeczeństwo wpływa na kobiety w kwestii zakupu nowych rzeczy, z czego wynikają te mechanizmy itd. Do tego wszystko w tonie właśnie "guilt-free". Autorka na żadnym kroku nie ocenia czytelniczek ani nie stara się wprawić je w poczucie winy.
February 14, 2024
Bardzo pozytywne wrażenia. Autorka dzieli się wiedzą i przemyśleniami, podaje źródła i pisze po polsku z rzadką dziś starannością. Plusem są też ciekawe wywiady i to jak moda ukazana jest w kontekście różnych zjawisk i doświadczeń, jak splatają się w niej przeróżne wątki: nasze tożsamości, kultura, ekonomia etc. I rzeczywiście jest guilt-free. Nie ma traktowania z góry i pouczania, że daleko Ci do eko-szafy. Brawo dla autorki i wydawnictwa.
August 7, 2022
Jeżeli miałabym komuś polecić jedną kompleksową książkę, o odpowiedzialnej modzie i wszystkich tematach wokół tego zagadnienia, to to by była ta pozycja.
Czytałam już nie jędrna książkę o tej tematyce, a mimo tego zaznaczałem co ciekawsze fragmenty, chwilami sama do siebie mówiłam: o! O tym nie słyszałam. Z przyjemnością będę pożyczać!
Bez dwóch zdań nie jest to książka zamykająca temat- nie wiem czy taka na ten moment powstała, jednak otwierająca oczy i pokazująca, że nasze wybory jako konsumentów mają znaczenie.
Czuje trochę niedosyt, ale ja zawsze w temacie ograniczania/ przyszłości planety/ mody czuje niedosyt.
Polecam!
Czytałam już nie jędrna książkę o tej tematyce, a mimo tego zaznaczałem co ciekawsze fragmenty, chwilami sama do siebie mówiłam: o! O tym nie słyszałam. Z przyjemnością będę pożyczać!
Bez dwóch zdań nie jest to książka zamykająca temat- nie wiem czy taka na ten moment powstała, jednak otwierająca oczy i pokazująca, że nasze wybory jako konsumentów mają znaczenie.
Czuje trochę niedosyt, ale ja zawsze w temacie ograniczania/ przyszłości planety/ mody czuje niedosyt.
Polecam!
July 25, 2025
jedna z najlepszych książek jakie przeczytałam w ostatnim czasie. na pewno za jakiś czas wrócę
December 22, 2025
FENOMENALNA!!!
Displaying 1 - 6 of 6 reviews