Dowcipna książka obrazkowa o potędze wyobraźni, dzięki której nawet w najzwyklejszej rzeczy można dostrzec magię.
Dwaj przyjaciele, Żużel i Pyrek, przechadzają się po pustyni. A na pustyni, jak to na pustyni – nie ma zupełnie nic. Ale zaraz, chwileczkę! Tam w oddali widać jakąś niebieską kropkę. Czyżby to było… krzesło? Tak! Niebieskie krzesło. Co za szczęście! Dlaczego? Jak to, nie wiecie? Chyba nie jesteście jednymi z tych nudziarzy, którzy myślą, że krzesło służy do siedzenia?
Przeczytajcie tę książkę, by przekonać się, że wyobraźnia to siła, dzięki której nawet na pustyni nie ma miejsca na nudę.
A parte i nomi da ottavo e nono nano dei due protagonisti (Botolo e Bruscolo ) è davvero molto carino questo libro Più che da leggere è tutto da sperimentare ! (PS. Togliersi le scarpe !! Onde evitare numeri di equilibrismo ! Poi non ci sono regole e ...alla larga i dromedari 😉 )
un libro per far capire che le persone senza immaginazione e senza personalità sono delle palle assurde e bisogna lasciarle cuocere nel loro brodo (recensione meme)
Meine Kinder hatten Damas vor über 20 Jahren zunächst die deutsche Übersetzung dieses Buches vorgelesen bekommen. Nachdem wir die originale französische Ausgabe gefunden hatten, haben wir uns mit der Übersetzung beschäftigt und dabei besonders nach Synonymen für die zentralen Begriffe gesucht. Ein Beispiel: „C'est désertique“, grogna Chaboudo, der Präzision liebte. „Irgendwie wüstenmäßig“, knurrte Herr Klops, der es immer sehr genau nahm. Welche anderen Wörter könnten „précision“, „grogna“ oder „wüstenmäßig“ ersetzen? Beim Rätseln über diese französischen Nuancen kam es immer wieder zu kleinen Diskussionen, die für meine Kinder wie ein Mini-Dialog à la Chaboudo waren – lehrreich, unterhaltsam und ein bisschen französisch kontemplativ zugleich. Darum geht es eigentlich in dem Buch: Ein scheinbar einfacher Stuhl wird zum Ausgangspunkt für ein Abenteuer, das die Figuren und ihre Umgebung auf überraschende Weise verändert. Schon beim Lesen der deutschen Übersetzung fiel meinen Kindern auf, wie viel Humor, Fantasie und Logik in der Geschichte steckt. Farbe, Form und Platzierung des Stuhls beeinflussen den Alltag der Figuren, und dabei erkennen die Kinder, dass selbst ein alltäglicher Gegenstand in einer Geschichte zum Abenteuer werden kann. Und so lernten meine Kinder nicht nur französische Wörter, sondern auch: Selbst ein unscheinbarer Stuhl kann die Fantasie auf den Kopf stellen – ganz ohne IKEA-Anleitung.
J'aime particulièrement cet album de Boujon. Dans un cadre complètement atypique, deux amis, Escarbille et Chaboudo, au physique aussi opposés que leur caractère se baladent et font la rencontre improbable d'une chaise qui va devenir l'accessoire de leurs fantaisies. Jusqu'à ce qu'un chameau...
Un duo comique tendre que ces deux là plein de bons mots et d'idées originales qui m'on rappelé certaines situations de mon enfance. La même déconvenue que bien des enfants devant cette fin où on ressort râleur de cet album devant ce rabat-joie de chameau. Je dirais même plus : bien trop terre à terre ce dromadaire ! Une belle ode à l'imagination
Un livre particulièrement efficace pour stimuler l'imagination et démontrer les possibilités infinies de celle-ci... quoiqu'en disent les autres! Avec son concept simple et ses illustrations épurées, ce livre entraîne inévitablement une discussion constructive autour de la place qu'on accorde à l'imaginaire dans la vie.