Dit boek laat goed zien hoe het begrip “burn-out” zijn waarde is verloren in Nederland. Aan de hand van onderzoek laten de schrijvers zien dat er geen burn-out epidemie is. Ja, mensen ervaren meer stress maar het ervaren van stress of werkdruk staat NIET gelijk aan het hebben van een burn-out.
Daarnaast laten de schrijvers ook duidelijk zien hoe mensen met een ‘echte’ burn-out tussen het wal en schip kunnen vallen door het ontbreken van een officiële diagnose. (Wat best wel grappig is, want in het begin van het boek waren ze aan het klagen over het feit dat er in zo’n 50 jaar het aantal verschillende mentale/geestelijke aandoeningen verdubbeld is, waardoor bijna de helft van de bevolking iets zou mankeren.)
Al met al een duidelijk geschreven boek, wat duidelijkheid schept in een onderwerp waar ondanks de populariteit nog veel onwetendheid over is.