Las þessa bók af mikilli athygli, hún rekur sögu landnámsins öðruvísi en hefur verið gert áður. Ég hef lesið bækur Bergsveins Birgissonar um Svarta víkinginn og fæ nú ekki séð að Ásgeir hafi stolið neitt áberandi frá honum þó þeir séu stundum á svipuðum skóðum þar kemur Vilborg Daviðsdóttir að svipuðum slóðum t.d á Írlandi. Ég ætla nú ekki að hætta mér út í neinar fræðilega dóma, en niðurstaða mín er sú að allir sem haf áhuga á landnáminu og sögunni ættu að lesa þessa bók.
208 bls., 81 tilvísun, nafnaskrá og fimm ættartölur. Töluvert af stafavillum, illa prófarkalesið eða unnið hratt. Lítið eða ekkert um tilvísanir í umfjöllun höfundarins um veiðistöðina Ísland og skáldsaga Bergsveins Birgissonar um Svarta víkinginn vissulega ekki nefnd á nafn. En þá er reyndar ekki heldur vitnað í Helga Þorláksson, Orra Vésteinsson né aðra sagnfræðinga sem um málið hafa fjallað á undan Bergsveini. Að sama skapi er ekki heldur vitnað í skáldsögur Vilborgar Davíðsdóttur um Auði djúpúðgu sem þó á stóran sess í sögu Ásgeirs, rétt eins og rostungar og þrælar. Höfundur leggur út frá frumheimildum og virðist trúa þeim í þaula, eitthvað sem ekki hefur verið tíska í sögukennslu á síðustu áratugum. Hann er stoltur Breiðfirðingur eins og Ari fróði og vill efla rannsóknir á landnáminu og sköpunarsögu þjóðarinnar. Hugmyndarík hagsaga, þjóðin fær eflaust áhuga á efninu þó ekki sé það kannski af þeim orsökum sem höfundur ætlaðist til.
Mjög áhugaverð lesning og opnar nýja sýn fyrir leikmann eins og mig í sagnfræði á landnámi Íslands. Höfundur leiðir lesandann áfram á mjög skemmtilegan hátt. Kannski ansi mikið af nöfnum og tengingum milli manna svo maður má hafa sig allan við til að tapa ekki þræðinum. Ásgeiri tekst hins vegar yfirleitt að koma manni aftur á beinu brautina út úr þessu. Það er líka mjög áhugavert að sjá hversu víða hann leitar heimilda, gamalla og nýrra, og getur þeirra mjög skilmerkilega, oft upp á blaðsíðu. Vinnubrögð hagfræðinnar greinileg hér. Líka athyglisvert og setur umræðu síðustu vikna um hugsanlegan ritstuld í mjög annarlegt ljós.
Mæli eindregið með þessari bók. Smá nöldur í lokin. Það hefði verið ómaksins vert að yfirfara textann betur til að hreinsa út stafa- og málfarsvillur. Þær voru full margar fyrir minn smekk.
Einstaklega góð bók fyrir fólk sem tók út fyrir að lesa Íslendingasögurnar á skólagöngunni. Lærði meira á henni en þau 8 ár eða svo sem fóru í upprunalegu ritin, og bara ansi skemmtilega skrifuð í ofanálag.
3-3.5 stjörnur. Margt áhugavert í þessari bók en hún er á köflum ruglingslega skipulögð og töluvert um endurtekningar. Hefði kannski þurft sterkari hönd við yfirlestur og ritstjórn.
Það er fagnaðarefni að svona bækur komi út þar sem fólk veltir fyrir sér því sem lesa má úr gömlum bókum okkar Íslendinga. Heilt yfir þá þykir mér sem við séum alltof löt við að vinna úr þeim stórkostlega arfi, ýmsir eru miklu flinkari við þar s. s. Norðmenn sem á undaförnum árum hafa skrifað margar fínar bækur upp úr fornbókmenntum, bæði alþýðlegar fræðibækur og skáldsögur sem eru hin besta skemmtan (og skárri og uppbyggilegri en þessar endalausu glæpasögur....). Í þessari bók má finna ýmsan fróðleik og lestur hennar eflir áhuga manns á fornbókmenntunum. Mjög gott framtak hjá höfundi, ég las hana sem bókasafnsbók en ég ætla að fara og kaupa hana því þessa vil ég eiga í mínu safni. Getur ekki einhver svo sett hér inn kápumyndina sem er falleg? Leiðinlegt að sjá að hún er ekki við titilinn hér á goodreads.