De legendarische Vlaamse schrijver Stijn Streuvels maakte vanaf zijn zeventigste verjaardag de balans op met een autobiografische trilogie. De titels verwijzen naar de plattelandsdorpen waar hij gewoond heeft: Heule, het geboortedorp waar hij zijn jeugd doorbracht, Avelgem, het dorp van zijn adolescentiejaren en pril schrijverschap, en Ingooigem, waar hij in 1905 zijn eigen woning ‘Het Lijsternest’ bouwde en tot aan zijn dood woonde. Deze uitgave bevat de volledige tekst van Ingooigem. Streuvels memoreert een aantal sleutelmomenten in zijn volwassen leven en doet uitgebreid verslag van zijn Palestinareis Bij zijn overlijden in 1969 liet Streuvels een cahier met aantekeningen en citaten na, dat als een slotstuk van Ingooigem kan worden beschouwd. Naar aanleiding van Streuvels’ 150e geboortedag wordt dit cahier hier voor het eerst gepubliceerd. Deze uitgebreide editie van Ingooigem werd samengesteld en van een toelichting voorzien door Jeroen Cornilly (Streuvelsarchief) en Streuvels’ kleindochter Leentje Vandemeulebroecke. Het boek is geïllustreerd met foto’s die Streuvels zelf maakte.
Stijn Streuvels, pseudoniem voor Franciscus (Frank) Petrus Maria Lateur was een Vlaamse schrijver. Streuvels werk gaat meestal over het landelijke leven van de arme boeren in Vlaanderen.
Stijn Streuvels, pseudonym for Franciscus (Frank) Petrus Maria Lateur was a Flemish writer. Streuvels work usually deals with the rural life of poor farmers in Flanders.
Ik ga eerst een bekentenis doen. Ik heb nog nooit in mijn leven een roman van Stijn Streuvels gelezen. In mijn tienerjaren meed ik zijn boeken op de obligate leeslijsten op school. Ouderwets en achterhaald, dacht ik. Echter, de voorbije tweeënhalve week werd ik vele avonden gezogen naar ‘Ingooigem. Herinneringen uit het Lijsternest’. In dit kleinood maakt Streuvels vanaf zijn zeventigste verjaardag de balans op met een autobiografische trilogie. De titels verwijzen naar de plattelandsdorpen waar hij gewoond had: Heule, het geboortedorp waar hij zijn jeugd doorbracht; Avelgem, het dorp van zijn adolescentiejaren en pril schrijverschap; en Ingooigem, het dorp waar hij in 1905 zijn eigen woning ‘Het Lijsternest’ bouwde en tot aan zijn dood woonde. Het is een tekst vol herinneringen, anekdotes en reflectie op wat er in zijn leven werkelijk toe deed. Wat mij raakte is dat het een persoonlijke, alternatieve geschiedenis van een groot deel van de 20ste eeuw is geworden. Een met twee wereldoorlogen. Met een platteland dat ophoudt ‘den buiten’ te zijn. Een ontkerstend Vlaanderen waar kerk en priester niet langer centraal staan. Waarin de kunst en literatuur van het weergeven van de realiteit verworden tot een abstractie ervan. Streuvels mijmert hierover en nog veel meer in de terugblik op zijn eigen leven. Kortom, een van de mooiste boeken die ik de laatste jaren heb gelezen.
Boeiende hernieuwde kennismaking met dit monument van de Vlaamse literatuur en ook een interessant tijdsbeeld. Treffende beschouwingen ook over leven en dood, over zijn gemis aan culturele en intellectuele achtergrond en de karaktertrek van de familie: terughoudendheid.
Streuvels' autobiografische notities vanaf zijn 70ste verjaardag tot aan zijn dood, zijn onmisbaar voor wie belang stelt in zijn werk en de Nederlandse literatuur in het algemeen. Boeiend en aangrijpend. Rijkelijk geïllustreerd met foto's.
Ooit, lang geleden, las ik 'De oogst' van Stijn Streuvels voor mijn leeslijst op de HBS. Ik weet er niets meer van. Maar zijn naam is blijven hangen. Daarom maar eens naar 'Ingooigem' gegrepen. Ik heb er geen spijt van. Ik las het in één adem uit. Al in zijn jonge jaren bouwde Streuvels een huis - Het Lijsternest noemde hij het - dat hij nooit meer zou verlaten. Hij beschrijft zijn leven in die periode. Het is verdeeld in drie delen. De eerste twee delen eindigen met het begin van een oorlog (1914 en 1940). Het derde deel beschrijft zijn ouderdom. Dit deel vond ik het meest interessant, omdat hij daarin als man op leeftijd terugkijkt, reflecteert en min of meer de balans opmaakt van zijn leven. Is hij niet te eenzelvig geweest? Zou dat de reden zijn dat het nooit tot echte vrienschappen is gekomen? En hoe zou zijn leven gelopen zijn als hij had kunnen studeren? Wat blijft er over van zijn geloof? Een bescheiden man die zich een grote naam verwierf zonder dat hij sterallures kreeg. Een prachtig boek! Toch 'De oogst' (of een ander boek) nog maar eens lezen.
Liever dan ettelijke bladzijden over pastoor Hugo Verriest en 'God' had ik gelezen wat Streuvels' vrouw en kinderen voor hem betekenden. Wat mij betreft is dit helaas een van de mindere uitgaven in de reeks privé-domein.