What do you think?
Rate this book
Meer dan ik denk: Niet langer verdwaald in het leven na mijn late diagnose autisme
In deze autobiografie beschrijft Emma haar hobbelige leven vanaf twaalfjarige leeftijd. Ze heeft altijd wel het gevoel gehad dat er iets met haar aan de hand was, maar wat? Emma heeft vele mentale worstelingen gekend die haar leven niet makkelijk hebben gemaakt. Dit heeft haar gevormd tot wie zij nu is. Als jong meisje was zij al op zoek naar coping mechanismen om met het leven te kunnen omgaan omdat zij niet goed kon meekomen in het reguliere leven. Je zou kunnen zeggen dat Emma verdwaald was in dit leven, op zoek naar haarzelf en verbinding met andere mensen. In dit boek beschrijft zij haar leven en de weg naar haar autisme-diagnose.
178 pages, Paperback
Published June 1, 2021
32 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 4 of 4 reviews
October 27, 2022
De ervaringen van Emma en haar persoonlijkheid zijn heel herkenbaar voor mij, en voelen soms bijna vertrouwd. Ik vind het mooi dat ze zo open en eerlijk vertelt en ik heb veel bewondering voor haar wilskracht.
Toch heb ik moeite met dit boek. De schrijfstijl is staccato, haast kinderlijk. Er ontbreken kopjes en van structuur is ook geen sprake. Het lijkt chronologisch te zijn, maar gaat van de eerste klas naar de tweede klas en weer terug naar de eerste, van 23 jaar en op date gaan naar 18 jaar en rijlessen volgen; heel verwarrend. Ook zie ik veel onbelangrijke details, onnodige herhalingen en onhandige tegenstrijdigheden. Daarnaast heb ik helemaal niet het idee dat dit boek voor mij - een vrouw met autisme - is geschreven, maar voelt het alsof ik een verslag van het leven van Emma lees.
‘Meer dan ik denk’ kan het een waardevol boek zijn voor introverte meiden en vrouwen die ook verdwaald zijn in het leven. Voor de ervaren lezer zal het tekortschieten.
Toch heb ik moeite met dit boek. De schrijfstijl is staccato, haast kinderlijk. Er ontbreken kopjes en van structuur is ook geen sprake. Het lijkt chronologisch te zijn, maar gaat van de eerste klas naar de tweede klas en weer terug naar de eerste, van 23 jaar en op date gaan naar 18 jaar en rijlessen volgen; heel verwarrend. Ook zie ik veel onbelangrijke details, onnodige herhalingen en onhandige tegenstrijdigheden. Daarnaast heb ik helemaal niet het idee dat dit boek voor mij - een vrouw met autisme - is geschreven, maar voelt het alsof ik een verslag van het leven van Emma lees.
‘Meer dan ik denk’ kan het een waardevol boek zijn voor introverte meiden en vrouwen die ook verdwaald zijn in het leven. Voor de ervaren lezer zal het tekortschieten.
January 30, 2022
Ik volg Emma al enige tijd via Instagram. Inmiddels weet ik dat ze de nodige uitdagingen in het leven voor haar kiezen heeft gekregen. Ik bewonder Emma om haar moed, kracht en doorzettingsvermogen. Dus ik kijk er enorm naar uit om nu haar hele verhaal te lezen.
In deze autobiografie beschrijft Emma haar hobbelige leven vanaf twaalfjarige leeftijd. Ze heeft altijd wel het gevoel gehad dat er iets met haar aan de hand was, maar wat? Emma heeft vele mentale worstelingen gekend die haar leven niet makkelijk hebben gemaakt. Dit heeft haar gevormd tot wie zij nu is. Als jong meisje was zij al op zoek naar coping mechanismen om met het leven te kunnen omgaan omdat zij niet goed kon meekomen in het reguliere leven. Je zou kunnen zeggen dat Emma verdwaald was in dit leven, op zoek naar haarzelf en verbinding met andere mensen. In dit boek beschrijft zij haar leven en de weg naar haar autisme-diagnose.
Emma durft zich enorm open en kwetsbaar op te stellen. Haar open houding en eerlijkheid weten me ook te verrassen. Ze heeft namelijk echt een hoop voor haar kiezen gekregen en heeft meerdere diepe dalen gekend, dat ze dit alles durft te verwoorden in haar verhaal roept bewondering in me op.
Ze schrijft vlot en krachtig en weet enorm goed te verwoorden wat er allemaal in haar om gaat. Emma weet veel gevoel en emotie in haar verhaal te leggen, vaak is dat zelfs bijna tastbaar. Er zijn een paar gebeurtenissen die zo heftig zijn dat Emma wat meer afstand neemt van haar gevoel en emoties. Hierdoor neem je als lezer ook wat meer afstand van de gebeurtenissen. Ik begrijp heel goed dat Emma dit doet, het is dan ook niet niks wat er is gebeurt.
Het verhaal heeft een chronologische volgorde. We volgen Emma vanaf haar 12e levensjaar tot aan nu. Zo reizen we met Emma mee in haar weg met vele hobbels en diagnoses. Het duurde bij Emma lang voordat de diagnose van het autismespectrum aan het licht kwam. Pas toen kreeg Emma het gevoel dat ze echt geholpen kon worden.
Ze weet enorm goed te verwoorden en te beschrijven wat de diagnose voor haar betekende en welke krachten ze hieruit heeft weten te halen. Dit vind ik bijzonder inspirerend en motiverend.
Emma heeft een toegankelijk boek weten te schrijven, wat zeker een breed publiek zal aanspreken. Emma laat met dit boek zien dat ondanks de vele hobbels en diepe dalen die ze in haar weg en leven heeft gekend, ze is weten uit te groeien tot een krachtige vrouw die zich open en kwetsbaar op durft te stellen.
In deze autobiografie beschrijft Emma haar hobbelige leven vanaf twaalfjarige leeftijd. Ze heeft altijd wel het gevoel gehad dat er iets met haar aan de hand was, maar wat? Emma heeft vele mentale worstelingen gekend die haar leven niet makkelijk hebben gemaakt. Dit heeft haar gevormd tot wie zij nu is. Als jong meisje was zij al op zoek naar coping mechanismen om met het leven te kunnen omgaan omdat zij niet goed kon meekomen in het reguliere leven. Je zou kunnen zeggen dat Emma verdwaald was in dit leven, op zoek naar haarzelf en verbinding met andere mensen. In dit boek beschrijft zij haar leven en de weg naar haar autisme-diagnose.
Emma durft zich enorm open en kwetsbaar op te stellen. Haar open houding en eerlijkheid weten me ook te verrassen. Ze heeft namelijk echt een hoop voor haar kiezen gekregen en heeft meerdere diepe dalen gekend, dat ze dit alles durft te verwoorden in haar verhaal roept bewondering in me op.
Ze schrijft vlot en krachtig en weet enorm goed te verwoorden wat er allemaal in haar om gaat. Emma weet veel gevoel en emotie in haar verhaal te leggen, vaak is dat zelfs bijna tastbaar. Er zijn een paar gebeurtenissen die zo heftig zijn dat Emma wat meer afstand neemt van haar gevoel en emoties. Hierdoor neem je als lezer ook wat meer afstand van de gebeurtenissen. Ik begrijp heel goed dat Emma dit doet, het is dan ook niet niks wat er is gebeurt.
Het verhaal heeft een chronologische volgorde. We volgen Emma vanaf haar 12e levensjaar tot aan nu. Zo reizen we met Emma mee in haar weg met vele hobbels en diagnoses. Het duurde bij Emma lang voordat de diagnose van het autismespectrum aan het licht kwam. Pas toen kreeg Emma het gevoel dat ze echt geholpen kon worden.
Ze weet enorm goed te verwoorden en te beschrijven wat de diagnose voor haar betekende en welke krachten ze hieruit heeft weten te halen. Dit vind ik bijzonder inspirerend en motiverend.
Emma heeft een toegankelijk boek weten te schrijven, wat zeker een breed publiek zal aanspreken. Emma laat met dit boek zien dat ondanks de vele hobbels en diepe dalen die ze in haar weg en leven heeft gekend, ze is weten uit te groeien tot een krachtige vrouw die zich open en kwetsbaar op durft te stellen.
August 16, 2022
Heel open rauw boek, ben erg blij dat ik het gelezen heb, zo veel herkenning en hoop dat het beter zal gaan worden
May 2, 2023
Een boek wat al langer op mijn verlanglijst stond (ik lees graag memoires etc van andere autistische vrouwen) en wat ik nu eindelijk heb kunnen lezen.
Wat me meteen opviel is het leuke lettertype en prettige vormgeving. Bonuspunten, zeker als je bedenkt dat dit in eigen beheer is uitgegeven.
Emma is heel open en eerlijk in deze autobiografie. Ze is wel een heel ander soort autist dan ik, dus veel herkenning had ik niet, maar dat is op zich niet zo erg; wel leerzaam, juist.
Wat ik wel herkende was de opluchting na de diagnose, en hoe alles zo veel duidelijker werd toen. Dit vond ik tof om te lezen, en ook heel belangrijk. Wel jammer dat het ondanks de titel "niet langer verdwaald in het leven na mijn late diagnose autisme" opvallend weinig gaat over die periode ná de diagnose - pas in de laatste 30 blz.
Wat ik ook minder fijn vond was dat de tijdlijn vaak een beetje van de hak op de tak gaat, en het soms nogal herhalend is.
Al met al niet helemaal wat ik er van verwacht had, maar zeker een goede aanvulling op mijn collectie. Ik zou het ook aan anderen aanraden.
Bedankt voor je openheid Emma, ik wens je nog veel groei op je persoonlijke ontdekkingstocht!
Mocht er nog eens een vervolg komen, dan ga ik dat ook lezen.
Wat me meteen opviel is het leuke lettertype en prettige vormgeving. Bonuspunten, zeker als je bedenkt dat dit in eigen beheer is uitgegeven.
Emma is heel open en eerlijk in deze autobiografie. Ze is wel een heel ander soort autist dan ik, dus veel herkenning had ik niet, maar dat is op zich niet zo erg; wel leerzaam, juist.
Wat ik wel herkende was de opluchting na de diagnose, en hoe alles zo veel duidelijker werd toen. Dit vond ik tof om te lezen, en ook heel belangrijk. Wel jammer dat het ondanks de titel "niet langer verdwaald in het leven na mijn late diagnose autisme" opvallend weinig gaat over die periode ná de diagnose - pas in de laatste 30 blz.
Wat ik ook minder fijn vond was dat de tijdlijn vaak een beetje van de hak op de tak gaat, en het soms nogal herhalend is.
Al met al niet helemaal wat ik er van verwacht had, maar zeker een goede aanvulling op mijn collectie. Ik zou het ook aan anderen aanraden.
Bedankt voor je openheid Emma, ik wens je nog veel groei op je persoonlijke ontdekkingstocht!
Mocht er nog eens een vervolg komen, dan ga ik dat ook lezen.
Displaying 1 - 4 of 4 reviews