Dat leraren helden zijn, wisten we al, maar sinds het thuisonderwijs zijn het goden. Conrad Berghoef uit Friesland werd hét symbool van de zoomende leraar. In dit boek vertelt hij over het vak dat hij al 25 jaar uitoefent, over lesgeven tijdens corona en over zijn leerlingen die opgeleid worden om in de zorg te werken en als beginnende stagiairs aan de frontlinie staan tijdens de coronacrisis.
Conrad fietst in deze tijd de hele provincie door om boeken te bezorgen bij zijn leerlingen. Hij ziet hoe leerlingen staande blijven of geraakt worden door deze tijd. Het voelt, ondanks al zijn ervaring, alsof hij voor het eerst voor de klas staat.
Een boek vol herkenbare, ontroerende en grappige anekdotes voor wie voor de klas staat, heeft gestaan of in de klas heeft gezeten. Met andere woorden, voor iedereen.
Conrad Berghoef (1970) staat sinds 1996 voor de klas als leraar burgerschap en Nederlands. In 2017 werd hij gekozen tot mbo-docent van het jaar. Hij schrijft over onderwijs in columns en blogs, waarbij hij zo veel mogelijk uit zijn eigen onderwijspraktijk put. Eind 2020 ontroerde zijn klas Verpleegkunde van roc Friese Poort in Drachten heel Nederland door Conrad tijdens de online les te bedanken.
In de tijd van mijn Game Art opleiding heb ik het geluk gehad om een jaartje les te hebben gekregen van mr. Berghoef, zijn lessen waren mijn afleiding van de verschrikkelijke Game Art docenten en toen ik hem in december 2020 op het nieuws zag met de ontzettend leuke video van zijn leerlingen dacht ik gelijk 'Als iemand het verdient, is hij het.' Dus als 1 van je oude docenten een boek schrijft is dat toch gewoon een instant-buy?
Het boek leest heerlijk weg, de verhalen zijn kort maar krachtig en zelfs voor mensen zoals mij die bijna alleen maar Engels lezen is het boek prima te doen. (misschien moet ik toch maar wat vaker een Nederlands boek oppakken, maar laten we niet te snel gaan.. 🙈)
Binnen een dag een boek uitlezen, nou dan moet hij wel heeeeeel goed zijn. En dat was die ook. Ik denk dat ik soms vergeet waarom ik docent wil worden.. maar de dankbare mometjes en de hilarische gesprekken in dit boek heeft me dit toch weer laten herrineren. Ik raad het uiteraard elke docent aan om dit boek te lezen. En wat grappig dat de schrijver eerst geschiedenis heeft gestuurd en nu Nederlands docent is. En ik nou net een opleiding voor Geschiedenis en Nederlands docent studeer.
Wat een heerlijk boek! Dit is precies wie Conrad is.
Een aantal jaar mocht ik Conrad zelf mijn docent noemen. Een fijne docent en ik ben blij dat ik hem na al die jaren nog niet uit het oog verloren. En hoe tof is het om dan een boek in handen te hebben dat hij heeft geschreven. Echt heel gaaf!
Het afgelopen jaar zag ik al wat posts op Facebook voorbij komen. Op de fiets boeken brengen naar zijn leraren, een fantastisch idee. Het toont zijn betrokkenheid bij zijn studenten en het laat de leerlingen zien hoe belangrijk dat lezen toch is. Nog leuker is het natuurlijk dat zijn toekomstige leerlingen misschien dit boek thuisgebracht gaan krijgen. Door Conrad.
Het is in ieder geval een boek met heerlijke verhalen. Herkenbare verhalen voor oud-leerlingen. Zijn soms wat korte lontje, zijn liefde voor het vak. Het leest heerlijk weg. Een echte aanrader!
Ja, normaal zou ik dit boek lekker links hebben laten liggen wat ieww Corona. Maar ik kon hem ook niet laten liggen toen ik hem bij de bieb zag. Ik hou nou eenmaal van boeken over leraren en werken op scholen. En al was het op punten moeilijk te lezen want, hallo we zitten nog steeds mid-Corona, was het ook interessant om te zien wat deze leraar allemaal deed voor zijn studenten/leerlingen. Van fietsrondjes om testen te brengen of boeken tot proberen leuke lessen te maken online en contactmomentjes met leerlingen/studenten tot nog veel meer. Ook kwamen er genoeg stukjes langs van voor Corona, die vond ik echt leuk om te lezen (even geen Corona, haha). Blij ook dat hij, ondanks een paar opmerkingen over literatuur, ook heel veel andere boeken toelaat. Kunnen ze op scholen nog wat eens meedoen. Ik weet nog hoe ik de Nederlandse les niks vond door de verplichte boeken en hoe er zo werd gefocust op literatuur. Waardoor ik mijn liefde voor lezen bijna verloor. Maar sorry, bijzondere tijden? Niet echt. Ik zie bijzonder als een (voornamelijk) positief woord en er is niks voor mij positief aan de afgelopen bijna 2 jaar. :|
Wat een fijn geschreven boek. De verhalen waren kort, maar krachtig. Voor iemand die de pandemie meegemaakt heeft zowel als student en als leraar in opleiding, was het heel herkenbaar en leerzaam.
Wat een prachtige herkenbare verhalen. Verplichte kost voor elke docent. En voor leerlingen kan ik alleen maar herhalen wat meester Berghoef zegt: lees!