Sluiproute Brussel van Lise Witteman vertelt hoe de beruchte Rutte-doctrine ook op Europees niveau doorwerkt. Wat gebeurt er achter gesloten deuren als onze bewindslieden naar Brussel afreizen? Zijn ze wel eerlijk naar ons over de belangen die ze behartigen en de akkoorden die ze sluiten wanneer ze met hun Europese collega’s onderhandelen? Of houden ze er een verborgen agenda op na, één die ze liever verhullen omdat er anders gedoe van komt? In haar onthullende boek laat Follow the Money-correspondent Lise Witteman haar licht schijnen op de verborgen Europese koers van de kabinetten Rutte I, II en III (2010-2021). Aan de hand van duizelingwekkende lobbyverhalen neemt zij de lezer mee naar het échte Brussel achter de abstracte beleidsnota’s en lege vergezichten. Van de herintroductie van omstreden beleggingsproducten tot het jongleren met privacyvraagstukken, van het handjeklap met platformbedrijven tot de ondermijning van productveiligheidsregels, van halve waarheden over dierenwelzijnstandaarden tot belangenverstrengeling rond wapensubsidies en achterkamertjespolitiek met fossiele grootmachten. Sluiproute Brussel is een meeslepende en geruchtmakend reconstructie over de doorwerking van de Rutte-doctrine in Europa. Geschreven door aanstormende politiek talent Lise Witteman.
Zeer begrijpelijk geschreven boek over invloed op Brusselse (complexe) processen en daarmee op zich een mooi inkijkje voor de leek
De analyse is alleen vaak zeer versimpeld en geeft vaak het idee (ook in taalgebruik) dat de schrijver de conclusie over de gevolgen en implicaties van beïnvloeding van "Brussel" al klaar heeft liggen voor de casus volledig is doorgrond.
Daarbij komt dat bij sommige cassussen de lezer blijft zweven over wat nu daadwerkelijk de conclusie of het punt dat de schrijver wilde maken was. Het nawoord geeft hier enige houvast en voorziet het boek van de conclusie en analyse die ik eigenlijk door het gehele boek had willen terugzien. Nu riep het boek geregeld ergernis bij mij op vanwege kort-door-de-bocht redenaties in de beknopte behandeling van de lobby-casussen.
Lise beschrijft goed hoe er achter gesloten deuren afspraken worden gemaakt door onze politieke leiders in Brussel. Helaas laten veel politici zich beïnvloeden door lobbyisten, wat eerder nog niet zo duidelijk in kaart is gebracht. Lise brengt hier een terecht punt op, er moet meer aandacht voor Brussel komen in het nieuws. Boekje leest vlot weg, niet te moeilijk en soms begin je het vertrouwen lichtelijk te verliezen in de politiek. Al met al kijk ik al uit naar haar volgende boek!
Always follow the money. It's clear that EU structures make that pretty difficult, and that's all the better for the Dutch masters of the dark art of neoliberal shadow politics...
Lise Witteman laat met een aantal concrete casussen zien hoe niet alleen bedrijven, maar ook Nederlandse ambtenaren en politici succesvol de belangen van grote bedrijven behartigen in Brussel. Ook beschrijft ze hoe de Tweede Kamer buitenspel wordt gezet bij belangrijke Europese dossiers, en waarom Europa veel meer aandacht zou moeten krijgen van het Nederlandse journaille. Kortom: lezen (of luisteren) dit boek!
Wat mij zo beviel aan de vorige twee boeken die ik van Follow the Money las, was dat ze degelijk journalistiek onderzoek combineerden met een breder verhaal: de luchtvaartindustrie door de jaren heen (De blauwe fabel van Ties Joosten) of de Sywertsaga (Sywerts miljoenen). Dat ontbreekt hier een beetje: lijkt eerder een samenraapsel van eerdere onderzoeksverhalen zonder een echte poging om de Nederlandse lobby in de EU te duiden, op het nawoord na.
Het boek laat zien hoe lobbywerk werkt in Brussel (en Nederland). Het lijkt echter alsof de auteur al haar mening over lobbywerk klaar heeft staan voordat ze er daadwerkelijk onderzoek naar heeft gedaan: maar dit kan ook voortkomen uit "voorkeur invalshoek" van Follow the Money. De casuïstiek is soms niet geheel uitgewerkt en de kritische lezer kan zich ook de vraag stellen: kunnen we hier geen andere conclusies uit trekken dan de auteur doet.
Er worden interessante onderwerpen aangesneden in dit boek. Het geeft een (ietwat beperkte) inkijk in de lobbywereld in Brussel en Straatsburg. De hoofdstukken voelen wel aan als een long read artikel van tientallen pagina's lang. Dat is leuk voor een of twee keer, daarna wordt het vooral langdradig en onoverzichtelijk.
Leest lekker weg. Biedt inzicht in de lobby-praktijken in Den Haag en Brussel. Bevat geen grote openbaringen, maar is zonder twijfel een waardevol boek voor wie de Haagse/Brusselse processen beter wil begrijpen. Jammer dat er niet nog iets meer aandacht is besteed aan het uitwerken van evt. oplossingen. Desalniettemin - en ook daarom - benieuwd naar het vervolg: 'Wie let er op Brussel?'.
Hoe EU-beleid in grote mate bepaald wordt door het bedrijfsleven. De journalistiek heeft er te weinig oog voor. Lise Witteman laat zien hoe dit in zijn werk gaat.