Een zinderende short-read van Daniëlle Bakhuis Op de laatste dag van de zomervakantie wordt het levenloze lichaam van Josephine Donkers aangetroffen onder aan een Spaanse klif. Is ze gevallen? Gesprongen? Geduwd? Wat is er in haar laatste uren gebeurd? Lucy en Isolde, twee vriendinnen van Josephine, worden enkele uren nadat het lichaam is gevonden verhoord door de politie. Maar wie van hen spreekt de waarheid? Brave meisjes zwijgen over de foute dingen die ze doen…
In deze razendspannende short-read worden de laatste uren van Josephine Donkers gereconstrueerd. Kan alleen Josephine de waarheid achter haar dood aan het licht brengen? Als doden toch eens konden praten…
3,5. Eigenlijk is dit best wel een goed verhaal als het gaat om de beschrijvingen van de laatste uren van Josephine Donkers. De rest vond ik nu niet meteen echt spannend om te lezen. Het is sowieso wel een goed boek voor mensen die niet graag lezen, maar toch een verhaal die spannende elementen heeft graag wil lezen. Het jammere aan korte verhalen is dat ik precies altijd wat op mijn honger zit zonder dat ik er een vinger kan opleggen. Toch is dit zeker een van de betere die ik al las!
Op zich een prima boek als het gaat om beschrijvingen. Persoonlijk vond ik het niet echt een spannend boek en kon ik al heel snel vertellen wat er ging gebeuren. Ik miste diepgang in het verhaal. Mijn leerlingen vonden het wel een leuk verhaal, dus voor de doelgroep 14/15 jaar is dit zeker geschikt.
Deze was tof! Heerlijke Pretty Little Liars/13 minuten-vibes, goeie suspense in de schrijfstijl en de stukjes met het politieverhoor vond ik tof. De tijdlijn is af en toe wat verwarrend, maar het verhaal vond ik goed, zeker doordat er een heel subtiel geschreven diepere laag in zit die op het eind mooi naar voren komt. Breve meisjes kunnen vuile spelletjes spelen, maar uiteindelijk willen ze ook maar gewoon een gelukkig einde.
“BREAKING – Lichaam meisje (17) gevonden aan Spaanse kust”
Het verhaal wordt verteld aan de hand van fragmenten uit het verleden en politieverhoren. Lucy en Isolde worden ondervraagd over de verdwijning en dood van hun vriendin Josephine, met wie ze op vakantie waren.
Bij elk hoofdstuk staat duidelijk aangegeven wanneer dit fragment zich afspeelt, hoeveel uur voor of na de dood van Josephine. Ook de perspectieven wisselen. Doordat het verhaal niet chronologisch is verteld, word je nieuwsgierig gemaakt.
Lucy, Isolde en Josephine gedragen zich als normale tienermeisjes, dat heeft Daniëlle Bakhuis weer goed geschreven. De personages voelde echt aan, alsof het een waargebeurd verhaal is. Het hele verhaal lang wordt niet duidelijk wie de waarheid spreekt en wie er liegt…
Dit boek was een snelle, mysterieuze read en zal echte young adults aanspreken. Zelf was ik een beetje teleurgesteld in het einde, ik had er meer van verwacht, maar de opbouw naar het einde toe vond ik wel goed. Door de personages en de setting, dat die zo geloofwaardig waren.
De Best of YA XS collectie zou in elke schoolbibliotheek/mediatheek moeten staan. De andere titels in deze collectie zijn:
Girl 6 – Mirjam Mous Voor Yasmin – Esther Walraven Mijn nacht met Vedder – Buddy Tegenbosch
Goed en makkelijk lezend verhaal over Lucy, Josephine en Isolde. Vriendinnen met ruzies/meningsverschillen/jaloezie/geen ruzies/weer wel ruzies. Dat er iets niet goed gaat met Josephine is vanaf bladzijde 1 al duidelijk. Voor mij een leermoment dat ik mijn boek niet moet laten vallen en al helemaal niet op de laatste bladzijde, het had ergens ook wel iets om dus op bladzijde 1 al te weten wat er met Josephine was. Anders had ik er later wel snel achter gekomen ;-)
Aan de hand van verhoorfragmenten bij politie en de niet-chronologische vertelstijl van wisselende perspectieven weet je niet direct wat er is gebeurd in de laatste uren/minuten van Josephine. Wat is de waarheid? Of is ieders eigen waarheid ook genoeg? Het leest vlot, is mysterieus en ook in dit boek bouwt Bakhuis weer een plottwist in waar ik nog niet helemaal over nagedacht had. Kort verhaal, maar voldoende te lezen over deze geloofwaardige personages. Persoonlijk had ik een iets spectaculairder einde verwacht, maar dat komt waarschijnlijk omdat ik meer gelezen heb/meer vergelijkingsmateriaal heb.
Dit boek uit de XS-serie van Best of YA is dus echt prima te lezen! Ik hoop dat veel jongeren dit boek met een toffe cover met plezier lezen.
Op de laatste dag van de zomervakantie wordt Josephine dood aangetroffen onder aan een klif. Wat is er gebeurd? Vriendinnen Lucy en Isolde worden door de politie verhoord. Maar wie spreekt de waarheid?
Het is meer een psychologische thriller dan een gewone. Dus extreem spannend was het niet. Maar je wil wel weten hoe de vork nu precies in de steel zit!
Het boek is kort, maar het klopte precies. Het verhaal kon goed gedetailleerd verteld worden, zonder te ver te rekken.
Het las lekker weg en de personages waren interessant. En ook de verhaallijnen.
Ik was enthousiast en wil zeker in de toekomst (nog) meer gaan lezen van Daniëlle!
Wat ik geleerd heb uit dit boek is dat ik mijn visie over kortverhalen minder moet veralgemenen. Dit boek zat best goed ineen in deze klein aantal pagina’s. Het verhaal wordt gelezen vanuit verschillende perspectieven. Op zich goed gedaan maar de tijdlijn maakte het erg verwarrend, zeker omdat alles zeer kort op elkaar volgde. Het verhaal wordt ook niet chronologisch verteld, wat er voor zorgt dat je echt wel je hoofd er moet bijhouden. Ik luisterde het audioboek en dat is misschien niet aan te raden door de vele tijdssprongen. Het einde van het boek heeft mij wat teleurgesteld, ondanks dat ik de opbouw er naar toe wel heel goed vond. Al bij al een mysterieuze en interessante read, zonder meer. Ideaal voor startende lezers die eens willen kennismaken met het thrillergenre. Dit boek maakt deel uit van de Best of YA XS-reeks en bevat dus een kleine 100 pagina’s, wat ideaal is voor startende lezers.
Review: De laatste uren van Josephine Donkers van Daniëlle Bakhuis
de laatste uren van Josephine Donkers is zo’n kort verhaal, en de manier waarop Daniëlle Bakhuis dit verhaal heeft vertelt is een pluim voor nodig! Allereerst vond ik het verhaal super spannend. Vanaf het eerste moment werd ik meegebracht in het verhaal en wilde ik het boek gewoon niet weg leggen omdat ik zo mee was in het verhaal. Het verhaal pakte me meteen en ik verloor geen moment de focus. Wanneer ik begon te lezen, wow ik gewoon het antwoord op deze vraag: Wat is er met Josephine Donkers gebeurd? Het is zo mooi hoe Daniëlle Bakhuis de spanning blijft houden in het boek, maar toch is het voor mij een vraag die de hele tijd door mijn hoofd spookt. En wordt ik elke keer opnieuw misleid. Opeens nam het verhaal een andere weg op en wist ik niet meer wat er precies gebeurde met Josephine. Het houdt het verhaal ontzettend spannend en leuk om verder te lezen. Ook omdat ik niet weet wie de waarheid spreekt. is het Isolde of Lucy? Of spreken ze misschien allebei de waarheid of geen van beide? Omdat je altijd één stukje van de verhaal krijgt, maar toch past de verhaal nog steeds niet, en daardoor wil je het zo graag blijven lezen. De auteur houd het verhaal tot het einde heel spannend en dat is heel knap,en dat is echt de reden waarom ik echt verder wow lezen! Pas op de laatste paar pagina's komen alle verhaaltjes bij elkaar en leesde ik hoe het verhaal in elkaar zat. Het is echt mooi om te zien hoe de auteur in zo een weinig pagina’s toch zo een mooi verhaal heeft neergezet. Het einde kan wat raar overkomen, maar toch begrijp je het in grootte lijnen. Ook is het super knap hoe de auteur de drie hoofdpersonen zo op een mooie manier heeft laten zien. Ze hebben alle drie echt hun eigen persoonlijkheid, en omdat je over zowel Isolde als Lucy het verhaal leest, leer je beide karakters goed kennen. De Laatste Uren van Josefine Donkers is een aanrader voor jong en oud. Dit leuke en spannende verhaal zal jongeren aanspreken die misschien niet van lezen houden. En omdat het boek zo een weinig pagina’s heeft gaan ze het zeker en vast veel meer willen lezen. Maar het verhaal zit ook erg goed in elkaar. Dit maakt het boek ook leuk voor oudere lezers! De Laatste Uren van Josephine Donkers is een echte aanrader voor jongvolwassenen. Het boek kan je heel snel uitlezen want het is maar 100 pagina’s. De laatste uren van Josephine Donkers krijgt van mij 4 hartjes. Omdat ik eigenlijk geen grootte fan ben van boeken, maar deze boek heeft me toch wel heel goed laten nadenken over misschien wel meer van dit soort boeken.
Van dit boek had ik persoonlijk meer verwacht omdat Daniëlle Bakhuis altijd goed is in het neerzetten van een verhaal met body en fijne personages. Deze novelle voelde meer als een gesprek tussen frenemies dat je hoort in de trein. Isolde en Lucy doen er alles aan om te bewijzen aan de politie dat zij de betere vriendin van Josephine zijn. Waarom?! Josephine zelf krijgt pas helemaal aan het einde van het verhaal een beetje body. Haar keus voelt erg onlogisch aan. Voor wat zij wilde was er absoluut een eenvoudigere manier geweest, maar ja dan was er geen lichaam onderaan de klif geweest.
Lucy en Isolde gaan met hun vriendin Josephine op vakantie. Maar geen van hen wist in wat voor drama het zou eindigen. Op de laatste dag wordt namelijk het levenloze lichaam van Josephine aangetroffen onder aan een klif. Haar vriendinnen worden verhoord door de politie en leggen beiden een eigen verklaring af. Maar wie van hen spreekt de waarheid? Want zij hebben geleerd dat brave meisjes zwijgen over de foute dingen die ze doen…
Vanaf de eerste bladzijde is duidelijk dat dit verhaal een andere vertelvorm heeft dan gebruikelijk. Er zitten enkele verrassende elementen in, te beginnen met de verhoren van Lucy en Isolde. Alles wat zij zeggen is letterlijk overgenomen, zonder te beschrijven wat er precies aan hen gevraagd wordt. Alleen hun vragen en opmerkingen zijn genoteerd. Dit werkt al vrij bijzonder waardoor je als lezer geïnteresseerd raakt naar deze twee personages.
Vervolgens worden de hoofdstukken afwisselend verteld door de twee vriendinnen, met tussendoor weer korte stukjes uit het verhoor. Een tip hierbij is om niet té snel te lezen. Het verhoor en de hoofdstukken wisselen elkaar in hoog tempo af en om gefocust te blijven op wat welk personage zegt, moet je als lezer alert blijven. Het werkt niet altijd even overzichtelijk of duidelijk, maar de lengte van het verhaal daagt continu uit om het in één ruk uit te lezen.
Ook wordt er gebruik gemaakt van tijdsprongen. Lucy en Isolde vertellen niet precies in chronologische volgorde wat er die avond allemaal is gebeurd. Dus elk hoofdstuk telt als het ware af. Dan is het 13 uur voordat Josephine overlijdt, dan 2 en een half uur, etc. Hierdoor heeft de auteur een originele en interessante manier gebruikt om de aandacht van de lezer bij het verhaal te houden en je tegelijkertijd benieuwd raakt naar wat er precies is voorgevallen.
In de afwisselende hoofdstukken merk je dat de drie vriendinnen al het een en ander samen hebben meegemaakt, maar de precieze details daarover blijven tot het eind een beetje onduidelijk. Ook hun onderlinge relatie verschuift regelmatig. Het ene moment zijn ze toegewijd en vriendschappelijk terwijl ze elkaar het volgende moment beledigen. In het begin is dat vrij verwarrend, maar daarna wordt steeds duidelijk hoe dat komt. Door de toenemende stukjes over wat wat de meiden in het verleden met elkaar hebben meegemaakt en wat er op de momenten voor Josephines overlijden is gebeurd.
Met een verrassend einde weet de auteur een krachtig statement neer te zetten. Iets wat de lezer aan het denken zet en je de ogen opent. Ook de manier waarop je het verhaal met heel andere ogen zult lezen als je het opnieuw leest, is opzienbarend. Er zitten allemaal kleine dingetjes door het verhaal heen verwerkt die je in eerste instantie niet per se waren opgevallen. Hiervan geeft de auteur in de eindnote nog een goed voorbeeld.
De laatste uren van Josephine Donkers is een bijzonder, aangrijpend en ook spannend verhaal waarin de waarheid tussen drie vriendinnen langzamerhand naar bovenkomt en een verbijsterende onthulling de aandacht van de lezer zal trekken.
Wat heeft zich in de uren voor haar dood afgespeeld?
Josephine is samen met haar vriendinnen Lucy en Isolde op vakantie in Spanje als, vlak voor hun vertrek terug naar huis, haar levenloze lichaam onderaan een klif wordt gevonden.
Kort na die vondst start het politieonderzoek, en worden Lucy en Isolde verhoord. Terwijl ze los van elkaar hun verhaal vertellen, komt er steeds een beetje meer informatie beschikbaar en moet de politie zien te achterhalen wat de waarheid is.
“Moet dit echt? Ik bedoel, ik snap dat het moet, maar kan het niet straks? Jullie vertellen me net … Ik kan het niet hardop zeggen. Josephine? Ik word gek. Ik denk echt dat ik gek word.” Daniëlle Bakhuis
Weet iemand wat er die noodlottige nacht is gebeurd? Of wordt de ware toedracht van haar dood samen met Josephine begraven?
De laatste uren van Josephine Donkers van Daniëlle Bakhuis is een spannend kort verhaal uit het Best of YA XS aanbod. Deze XS verhalen of short-reads zijn klein van formaat, maar hebben wel een volwaardige inhoud.
Persoonlijk kan ik inmiddels erg genieten van een short-read. Je gaat misschien iets minder de diepte in, maar je krijgt wel een verhaal dat direct begint, en ook nog eens een opeenstapeling van gebeurtenissen en feiten bevat. Het verteltempo ligt hoog in dit XS boek, omdat er veel verhaal in minder bladzijden is verwerkt. Tijdens het lezen van deze short-read lijkt de tijd daarom ook extra snel voorbij te vliegen.
In De laatste uren van Josephine Donkers wordt je meegenomen naar een aantal momenten in de periode voordat het lichaam van Josephine wordt gevonden. Haar twee vriendinnen vertellen ieder hun eigen versie van wat er in die uren is voorgevallen. Dit gebeurt zowel in verhaalvorm als in de vorm van een politieverhoor.
Daniëlle Bakhuis geeft de belangrijkste informatie gedoseerd prijs. Op cruciale momenten wordt net van personage gewisseld, waardoor je als lezer nog even in het ongewisse wordt gehouden en dat houdt de spanning in stand. Ook de ontwikkelingen binnen de vriendschap tussen de drie jonge vrouwen dragen bij aan de suspense en laten je regelmatig jouw mening herzien over deze personages.
De laatste uren van Josephine Donkers van Daniëlle Bakhuis is een erg fijne whodunit voor als je even wat minder tijd hebt om te lezen, of voor als je gewoon zin hebt in een kort en boeiend young adult verhaal. Ik geef dit XS boek 4 sterren.
Deze recensie schreef ik voor, en is terug te vinden op, de blog In de Boekenkast: https://indeboekenkast.com.
De spanning van “De laatste uren van Josephine Donkers” van Daniëlle Bakhuis zit erin vanaf de voorkant van het boek. Onderaan een klif ligt een vermoedelijk vrouwelijk slachtoffer gadegeslagen door twee vrouwelijke figuren bovenaan een klif. Ook de tekst op de voorkant “Gevallen, gesprongen of misschien toch geduwd…” en de titel roepen al de nodige vragen en spanning op.
Op de eerste bladzijden wordt duidelijk dat Josephine het slachtoffer is en levenloos wordt aangetroffen onderaan de klif bij de jongerencamping in Spanje, waar ze samen met haar vriendinnen Lucy en Isolde haar vakantie doorbracht. De lezer wordt meteen aan het denken gezet wie hiervoor verantwoordelijk is. Lucy en Isolde, door wiens ogen je vrijwel het hele verhaal beleeft, worden afzonderlijk verhoord door de Spaanse politie en flink aan de tand gevoeld.
Het verhaal is enigszins verwarrend, doordat het niet in chronologische volgorde wordt verteld. De schrijfster lost dat prima op door boven ieder hoofdstuk een tijdstip te vermelden en daar bovendien aan toe te voegen hoeveel uren Josephine nog heeft voordat een tragische gebeurtenis haar noodlottig wordt. De hoofdstukken, waarbij Lucy en Isolde door de Spaanse politie worden verhoord verlopen wel in de juiste tijdsvolgorde en zijn mede door een afwijkende kleur en een ander lettertype makkelijk te volgen.
Daniëlle Bakhuis verstaat de kunst om de spanning prima op te bouwen door slechts in kleine stapjes meer informatie over wat er is gebeurd, los te laten. Door het geringe aantal bladzijden (100) zijn er weinig personages en is het verhaal goed te begrijpen. Lucy en Isolde worden middels soms pittige conversaties (o.a. met Josephine) duidelijk neergezet. De schrijfster laat je daardoor voortdurend meedenken welke rol zij bij de dood van Josephine hebben gespeeld. Uiteraard kan een verrassende wending niet uitblijven en iets minder verrassend is het dat alle puzzelstukjes op de laatste bladzijden in elkaar vallen en dat duidelijk wordt ‘whodunit’.
De laatste uren van Josephine Donkers is een prima geslaagde derde titel in de rij Best of YA XS. Door het toch redelijk heftige verhaal lijkt het me geschikt vanaf de tweede klas in het VO.
Deze recensie is eerder verschenen op Koukleum.nl.
Het verhaal begint met een kort nieuwsbericht over een gevonden lichaam van een zeventienjarig meisje aan de Spaanse kust. Hierna volgen afwisselend de verhoren van Lucy en Isolde. Daartussen lezen we vanuit Isolde en Lucy hoe zij de tijd voorafgaande aan de dood van Josephine ervaren hebben. Doordat je de verhoren en het perspectief van Lucy en Isolde voorafgaande aan de dood van Josephine leest, verwacht je dat het verhaal heel voorspelbaar zal zijn, maar niks is minder waar. Zoals Bakhuis zelf ook al in haar nawoord zegt, een whodunit is niet meer leuk als de clou bekend is. Dit kon volgens haar anders, en dat is haar, naar mijn idee gelukt. Ze heeft interessante personages neergezet en deze voldoende uitgewerkt. En zoals ze zelf ook aangeeft, dit boek kun je meerdere keren lezen en iedere keer zul je nieuwe dingen ontdekken. Hierdoor ga je ook iedere keer weer aan de personages en hun intenties twijfelen. Want ook al denk je, dat je deze personages na één keer lezen kent. Je merkt door het te herlezen, dat je de vorige keer dingen gemist hebt, waardoor je het verhaal weer heel anders beleefd. Dit heeft Bakhuis erg goed gedaan en dit maakt het boek ook interessant om meerdere keren te lezen. En doordat het onder de Best of YA XS-serie valt, weet je dat het een verhaal is van zo'n 100 pagina's en hierdoor wordt het ook interessant voor de minder fervente lezers. Het is een boeiend verhaal, en het houd je nieuwsgierig naar de ontknoping. Je wilt weten hoe het nu in elkaar zit en wat er nu precies gebeurd is. En ik had deze ontknoping echt niet aan zien komen. Het zat toch heel anders in elkaar dan ik verwacht had.
Dit is inderdaad een boek waarvan ik denk dat je bij het herlezen nog een hoop nieuwe informatie krijgt, die je tijdens het eerste keer lezen gemist hebt, want onder het schrijven van de recensie blader ik ook nog altijd even door het boek en lees ik wat stukjes en ik merk dat ik dingen las die ik voorheen over het hoofd gezien had.
Op de laatste dag van de zomervakantie wordt het levenloze lichaam van Josephine Donkers aangetroffen onder aan een Spaanse klif. Wat is er met haar gebeurd? Is ze gevallen, gesprongen of misschien door iemand geduwd?
Lucy en Isolde, twee vriendinnen van Josephine, worden enkele uren later verhoord door de politie. Weten zij misschien meer over de laatste uren van Josephine? En spreken ze de waarheid?
Het verhaal begint met een artikel over het lichaam dat gevonden is onder aan de klif in Spanje. Vervolgens wordt er vanuit de personages Lucy en Isolde geschreven. Telkens zie je hoeveel uur Josephine nog leeft, of hoelang ze al dood is. Deze tijdsblokken willen nogal eens verspringen, dus je moet als lezer heel erg goed opletten bij elk nieuw hoofdstuk.
Het draait voornamelijk om Lucy en Isolde. Bijna op het einde lees je wat meer over Josephine. De nadruk ligt dus eigenlijk niet op de hoofdpersoon van dit verhaal. Ik weet niet of het daardoor wat voor mij tegenviel, of omdat het verhaal echt heel erg kort is. Daardoor zijn misschien bepaalde onderwerpen niet heel goed uitgewerkt.
Het einde viel mij eerlijk gezegd ook een beetje tegen. Toen ik het boek dichtsloeg dacht ik: Was dit het nou? Ik had er dus veel meer van verwacht. Zeker na het lezen van Clownsnacht, keek ik heel erg uit naar een nieuw verhaal van deze auteur. Wel moet ik zeggen dat Daniëlle een hele prettige schrijfstijl heeft. De hoofdstukken zijn kort dus je hebt dit boek in een mum van tijd uit. De cover trok ook mijn aandacht. Je ziet een donkere, mysterieuze klif.
Helaas was dit dus toch een kleine tegenvaller voor mij. Maar als er weer een nieuw boek van Daniëlle uitkomt ga ik deze zeker lezen!
Een boek lezen van Daniëlle Bakhuis stond al een tijdje op mijn lijstje, maar het was er nog niet van gekomen. Nadat ik een paar kortere novella's van Blossom Books gelezen had, kreeg ik de smaak eigenlijk wel te passen en daarom wilde ik ook graag dit boek een kans geven. Het boek lag gisteren voor me klaar in de boekwinkel, dus vanochtend ben ik gelijk gaan lezen.
Ik had eerlijk gezegd van dit verhaal wel wat meer verwacht. Ik kan niet zeggen dat het verhaal slecht was, integendeel, maar er miste iets. Het is lastig om precies te benoemen wat er dan mist en waarom het niet werkte, maar de ultieme klik, die ik bij dit soort thrillers wel verwacht, kwam eigenlijk niet. Het voelt alsof de elementen van het verhaal niet echt mooi samenkomen.
Dat komt denk ik met name omdat de twee verhalen van de vriendinnen weliswaar leiden tot het volledige verhaal, maar eigenlijk niet tot een soort van bevredigend einde voor deze twee meisjes. Het idee van de twee verhoren is superleuk gedaan, maar uiteindelijk voelt het een beetje alsof dit deel van het verhaal niet de afsluiter krijgt die ze verdienen.
Ik twijfel er niet aan dat Bakhuis wel een aantal hele toffe dingen in haar verhaal gestopt heeft. Kleine hints die je bij de eerste keer lezen niet ziet, maar bij het herlezen wel. Ik vond alleen persoonlijk het verhaal niet pakkend genoeg om te gaan herlezen. Ik ga zeker een van haar dikkere boeken nog een kans geven, maar dit boek was het net niet.
Een short-read van 100 pagina's over de mysterieuze dood van Jospehine Donkers, waarin je je constant afvraagt wat er met haar is gebeurd. Je leest over haar laatste uren vanuit het perspectief van haar vriendinnen, afgewisseld met de politieverhoren. Danielle Bakhuis geeft je voortdurend puzzelstukjes, die het plaatje langzaamaan compleet maken, terwijl je telkens aan het denken word gezet. Ze slingert je heen en weer tussen allerlei verklaringen en omdat Jospehine en haar vriendinnen soms flinke ruzie hebben, vraag je je af of één van hen een motief zou kunnen hebben om Josephine iets aan te doen. Lucy en Isolde zijn niet de meest perfecte personages en je wilt ze af en toe door elkaar schudden. Ik moest even wennen aan hun gedachtes en aan hun uitspraken, maar aan de andere kant had ik ook het besef dat het nog jonge meiden zijn die leven in een wereld die nog om henzelf draait. Ik bleef constant nieuwsgierig naar de aanleiding van Josephine's dood, het verhaal is makkelijk om te lezen door de korte hoofdstukken en het toegankelijke lettertype en ik ging er als een speer doorheen. Ik denk dat dit voor young adults een fijn boek is om hen aan te sporen om meer te lezen. Dit boek is daarvoor een goed begin en smaakt absoluut naar meer.
Dit is niet mijn eerste boek van deze schrijfster. Ik vind dat deze een fijne schrijfstijl heeft die er meteen voor zorgt dat ik me in het verhaal vast bijt. We lezen in deze korte young adult over de laatste uren van Josephine Donkers. Zij is samen met twee vriendinnen op vakantie. Het lichaam van Josephine wordt aangetroffen onder een Spaanse klif. De vriendinnen weten niet hoe ze daar gekomen is. Is ze gesprongen? Geduwd? Wat heeft ze in de laatste uren van haar leven nog gedaan? Lucy en Isolde, de vriendinnen waarmee Josephine op vakantie is worden door de politie verhoord, echter beide meiden vertellen een ander verhaal. Wie vertelt er de waarheid? Brave meisjes zwijgen over de foute dingen die ze doen…
Een verhaal waar je je in vastbijt. Je wilt als lezer ook weten wat Josephine de laatste uren van haar leven nog gedaan heeft. Hoe is ze onder aan die klif belandt? Wat ging er allemaal om in haar hoofd? Doordat je de verhoringen van zowel Isolde als Lucy leest wordt je zelf ook van het ene naar het andere getrokken, welke van de twee meiden verteld de waarheid? Ik denk zelfs dat je dit boek makkelijk een tweede en derde keer kunt lezen en dat je iedere keer weer iets nieuws ontdekt.
"BREAKING - Lichaam meisje (17) gevonden aan Spaanse kust
Onder aan de klif vlak bij de Spaanse jongerencamping Acantilado is in de nacht van zaterdag op zondag het levenloze lichaam van een Nederlands meisje aangespoeld.
De toedracht is nog onduidelijk.
Dit artikel wordt aangevuld."
Zo begint het boek 'De laatste uren van Josephine Donkers' van schrijfster Daniëlle Bakhuis.
Vanaf de eerste bladzijde zit je meteen in het verhaal. De schrijfstijl is fijn en het boek leest lekker snel weg. Het verhaal wordt verteld door Josephines beste vriendinnen, Lucy en Isolde. Slechts één hoofdstuk wordt door Josephine zelf verteld: het laatste.
Je leest steeds stukken over hun herinneringen én stukken waarin de Spaanse politie hen ondervraagt. Daardoor blijf je nieuwsgierig. Het blijft spannend tot het einde, want wat is er gebeurd met Josephine? Is ze gevallen, gesprongen of misschien toch geduwd?
Het is knap dat het verhaal in maar 100 bladzijden zo compleet voelt. Alles klopt en het blijft boeiend. Dit was het eerste boek dat ik van deze schrijfster las, maar zeker niet het laatste.
Een aanrader voor iedereen die van spannende boeken houdt! Vijf sterren!
Josephine is samen met haar twee vriendinnen Lucy en Isolde naar Spanje op vakantie. Op de laatste dag van de vakantie wordt het lichaam van Josephine dood aangetroffen. Wat is er gebeurd? Zullen haar vriendinnen de waarheid vertellen?
Ik heb al verschillende boeken gelezen van de XS serie en ook van deze heb ik weer genoten. Je leest het boek vanuit Lucy en Isolde, in korte hoofdstukken. Je leest hoe de laatste uren van Josephine zijn gegaan in Spanje. Tussen de hoofdstukken staan ook stukken van de verhoren van de politie van Lucy en Isolde waar ook dingen duidelijk worden. Er zijn veel geheimen bij de vriendinnen. Het boek heeft een verrassend einde. Wat ik ook leuk vind aan de boeken van de XS serie, is dat aan de achterkant in het kort staat wat de thema’s van de boeken zijn en uit hoeveel procent het dan bestaat en vanaf welke leeftijd het boek is. Zoals bij deze is het 15+, 40% spanning, 40% vriendschap en 20% vakantie. Dit is lekker duidelijk voor de doelgroep als ze een boek zoeken.
Isolde, Lucy en Josephine gaan samen op vakantie naar Spanje. Bij het lezen van het boek val je meteen in een politieverhoor, waarbij Isolde en Lucy los van elkaar hun verslag doen van de vakantie. Aanleiding is het levenloze lichaam van Josephine dat onder aan de klif is gevonden. Door de ogen van haar vriendinnen beleef je haar laatste dagen en ook haar laatste uren. Grote vraag is natuurlijk, wat is er gebeurd? Is ze van de klif gesprongen, heeft iemand haar geduwd of is er iets heel anders aan de hand?
Een spannend verhaal waar je meteen middenin valt. Het boek is een XS-uitgave en slechts 100 blz. dik. Dit maakt het erg toegankelijk voor jongeren die niet snel een boek pakken. Knap hoe de schrijfster er in is geslaagd om in zo'n minimaal aantal bladzijdes zo'n spannend verhaal, met voldoende uitgediepte personages neer te zetten.