Thuiskomen. Vijftien jaar na haar vertrek wil Norah de Klerk niets liever. In het idyllische Stokerdam runt haar familie sinds jaar en dag een succesvol hotel in de volkswijk Lefshaven. In haar geboortestad lijkt de tijd stil te staan. Je kunt er nog werkelijk onbereikbaar zijn, en de burgers leven met elkaar in harmonie. Maar van het Stokerdam uit Norahs herinneringen is weinig over. De harmonie wordt in stand gehouden door het Bureau Corrigerende Dienstverlening, dat moreel gedrag afdwingt met het Samenlevingscontract. Lefshaven en het hotel zijn in verval en een sluimerende onrust verscheurt de stad. Norahs neef Gabriel, raadslid in de stad, drukt haar op het hart op te passen voor de charlatans van Lefshaven. Maar als haar voortvluchtige neef Lorenzo haar inleidt in de geheime cultuur van de illusionisten en zwendelaars in de wijk, ziet ze dat dat zo simpel nog niet is. Ze wordt gedwongen te kiezen tussen orde en chaos, aanpassen en ontsnappen, de maatschappij en het individu, tussen de regel en de uitzondering. Charlatans gaat over morele dilemma’s van burgerschap en stelt de vraag wat een thuis je waard mag zijn. Een avonturenroman met bonte personages die altijd nog wel een overlevingstruc achter de hand hebben.
Ik begrijp enerzijds wel, anderzijds niet waarom ik dit boek zo lang ten onterechte op de plank heb laten liggen.
---
Het begin van Charlatans doet mij denken aan voor sommigen het magnum opus van Mary Shelley: Frankenstein.
Door de gelijkenis waarin Norah en de anderen - op het eetste oog - op de boot terechtkwamen, had ik de voorspelling dat het verhaal zou eindigen zoals dat ook bij Frankenstein gedaan had; de zoektocht was uitgelopen op een misère.
Uiteindelijk bleek deze ontmoeting een deel van het complot, en de uitkomst anders dan verwacht.
---
De schrijfstijl van deze auteur is er een waar ik altijd even in moet komen - en dat leidde er helaas toe dat deze te lang op de plank is blijven liggen.
Twee thema's wil ik uitlichten:
- Zwichten voor de druk van de maatschappij of opkomen voor je eigen keuzes
- De zoektocht naar wat men precies een thuis mag noemen.
Meermaals hebben personages moeten kiezen tussen de maatschappij braaf volgen of tegen de autoriteit aantrappen om wellicht een betere toekomst te bereiken, wat ik erg mooi vond.
Met Norah's heimwee - maar tegelijkertijd afschuw (omdat haar herinneringen de werkelijkheid bedriegen) - naar Stokerdam is een mooi spel gespeeld dat aanzet tot denken - soms hebben wij als mensen een beeld in ons hoofd dat helaas mooier is dan de werkelijkheid.
De karakters van de gebroeders Madoz en Norah - die zeer dynamisch zijn - vind ik in het bijzonder fascinerend.
Daarbij maakt de keus voor een illusionist als mysterieuze 'redder' het verhaal luchtiger.
---
Een mooi boek voor een lezer die geïnteresseerd is in persoonlijke morele dilemma's en dilemma's die we als samenleving dragen, in een luchtig verhalende jas.
This entire review has been hidden because of spoilers.
quick and fun read, interesting introduction on civic participation for the ones that are not familiar with this topic. Hower do not expect a lot of depth.
Een goed opgebouwd verhaal dat verschillende politieke discussies en stromingen op de hak neemt. Charlatans is over het algemeen een goed opgebouwd verhaal. In het begin is het wellicht wat traag en sterk gericht op de achtergrond van Stokerdam en Norahs familie. Toch voelt het op geen enkel moment of je je door een geschiedenisles worstelt. Maar wanneer Norahs neven, Gabriel en Lorenzo, een grotere rol in het verhaal gaan spelen neemt het tempo toe en wil je blijven lezen. De personages zijn zeer vermakelijk en herkenbaar. Opnieuw gaan Gabriel en Lorenzo er met de aandacht vandoor, Norah zelf is een beetje een grijze muis.
Ten slotte is de politieke satire een belangrijk onderdeel van het boek, maar het is lastig om de vinger er op te leggen wat het boek precies persifleert. Persoonlijk denk ik dat deze verschillende politieke discussies en fenomenen allemaal een rol speelden in Stokerdam. Wellicht realistisch maar daardoor blijft een punt dat het boek zou kunnen maken voor mij uit.
Interessante toekomstroman van een jonge Nederlandse schrijver, die een andere invalshoek kiest dan de meeste schrijvers in dit genre. Want, is dit een dystopie, een utopie of iets ertussenin? Het gaat hier niet om de klimaatcrisis of wrede dictaturen. Maar om een subtieler verhaal.
Een klein staatje bestaand uit een stad, Stokerdam (dat erg op Rotterdam lijkt), kiest voor sociaal beleid. Beleid met de beste bedoelingen dat een aantrekkingskracht heeft voor de hele wereld. Maar dat ook te ver door kan schieten. Dat vraagt om je geheel sociaal wenselijk te gedragen en als dat niet lukt, je letterlijk een spiegel voor houdt. Het draait om politiek en illusie, vluchteling en toerist, excellente burger en buitenbeentje.
Het begin vond ik een beetje moeizaam. Er is ook wel wat op de stijl aan te merken. Maar toen het verhaal vorderde, greep het me en vielen steeds meer dingen op zijn plek. Het heeft spanning, is slim opgebouwd en heeft een mooie balans tussen dingen die vertrouwd en vreemd zijn. Door dat laatste raak je niet de draad kwijt, maar blijft het verrassen. De keuze voor Norah als hoofdpersoon, iemand die als kind Stokerdam heeft verlaten en nu terugkeert, werkt daarbij goed.
Mysterieus boek over een geisoleerd totalitair staatje waar een protest wordt opgezet met goochelarij. Leuke roman voor mensen die houden van politiek (burgerparticipatie) en/of truccage.
Het is een pakkend verhaal, van een utopie (een samenleving waarin iedereen elkaar gedag zegt) die een dystopie (waarin iedereen elkaar in de gaten houdt en verlinkt) wordt Dat kun je grimmig vertellen, maar ook vrolijk, zoals Daphne Huisden. Het is ook niet moeilijk om favorieten te vinden in de stoet personages die voorbijkomt. Die van mij is sowieso oma Mime, een oprechte en directe dame die altijd in bed ligt, haar straalkachel op standje uitdrijving heeft staan en een schaal vol spritsen in haar nachtkastje bewaart.