Ring van Eeuwigheid is boeiende sciencefiction waarin verbeelding nooit volledig losgemaakt wordt van een maatschappelijke context. Een man komt tot bewustzijn, naakt en liggend op een gigantische ijsvlakte. Hij weet niet meer wie noch waar hij is. Hij wordt opgepikt door de bemanning van een grote ijszeiler. Ze zijn op de vlucht voor een grote ring van vuur die de hele wereld omspant. In het Europees centrum voor nucleair onderzoek verdwijnt tijdens een experiment een van de onderzoekers en er ontstaat een raadselachtige bol die alleen maar absolute leegte lijkt te bevatten. Spilfiguur in dit alles is de verdwenen onderzoeker, Regis Lewmar, die na een schokkend avontuur op een parallelle aarde, samen met de krijgsvrouw Singoerni weer naar huis komt. En dan begint pas de echte strijd om met de hulp van een Japans wonderkind de tijd en de geschiedenis weer in de pas te doen lopen. Waarbij ze zullen ontdekken dat de toekomst van de mens in zijn verleden ligt. En omgekeerd... In Ring van Eeuwigheid krijgen een aantal mysteries van de mensheid een verrassende en aannemelijke verklaring.
Lekker dik boek. Een van de beste boeken die ik heb gelezen. Voor mij valt dit onder science fantasy. De deeltjesversneller van de Cern in Genève komt erin voor. Via een soort portaal komt de hoofdpersoon in een andere dimensie terecht. Dit is het fantasydeel van het verhaal. Het boek zit vol met weetjes over technische (natuurkundige) zaken en levensvragen. Nergens wordt het echter belerend of zwaar filosofisch. En de combinatie van alles hierboven maakt dat dit een fantastisch boek is. Kan dit boek aan iedereeen aanraden om te lezen.
John Vermeulen is begonnen als jeugdauteur en voor de kost heeft hij vooral voor tijdschriften over varen gewerkt. Die twee eigenschappen vind je dan ook meteen terug bij het begin van dit kolossale boek. Letterlijk dan want inhoudelijk zal het deze jeugdboekenstijl vlug moeten overstijgen wil ik mijn lectuur volhouden. En effectief, alhoewel er heel even een blote borst opduikt, blijf ik het op de fameuze pagina 64 (lang geleden dat ik deze regel nog eens heb gehanteerd!) een jongensboek vinden en daarom heb ik het maar opgegeven. Echt slecht is het niet, maar het boek is zo dik (644 bladzijden) dat ik deze "ondraaglijke lichtheid van de lectuur" niet langer aankan.
Sublieme 'fantasy-esque'/science-fiction roman. Originele verhaallijn, diepgaande karakters. Vooral het eerste deel sleept je meedogenloos mee; het was moeilijk het boek weg te leggen [gebeurd niet vaak dat een verhaal me zo opslorpt].