ปราการแสงจันทร์

On the other side #1

by ภัสรสา

นิชฌานเปรียบเหมือนต้นไม้ใต้เงาจันทร์ ไม่เคยต้องแสงอาทิตย์ ไม่เคยสัมผัสแสงสว่าง ไม่เคยรู้ว่าโลกในยามกลางวันเป็นอย่างไร

จิลลาดุจว่าวตัวน้อยที่เรียนรู้การลอยตัวท่ามกลางแรงลมทุกรูปแบบ ไม่หวั่นไหวกับแสงอาทิตย์ที่แผดเผา ไม่ยี่หระต่อความหนาวเหน็บยามค่ำคืน

เมื่อมีเหตุให้ทั้งคู่ต้องใช้ชีวิตร่วมกันภายใต้ความแตกต่าง อบอวลด้วยความเกลียดชัง ทว่าลึกลงไปกลับมีความเข้าใจซึ่งเริ่มก่อตัวและสานต่อเป็นความผูกพัน

ทว่าภายใต้ปราการแห่งแสงจันทร์ สายใยบางเบานั้นจะถักทอแน่นหนาเพียงพอให้นิชฌานและจิลลาอยู่ด้วยกันไปได้ตลอดชีวิตจริงหรือ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง…

นิชฌานเป็นคน ‘ฆ่า’ จิลลาด้วยมือตัวเอง

Genres: Romance

543 pages, ebook

First published April 1, 2021

Reviews

[หลังอ่านของน้ำฝน · Rating 5 out of 5]

เรื่องนี้ดีจนไม่รู้จะดียังไงแล้ว อยากจะให้ทุกคนมาอ่านมาก ประเด็นในสังคมหลายๆ เรื่องที่แทรกอยู่ในนิยายเรื่องนี้เป็นอะไรที่สื่อได้ตรงจุด ครบเกือบทุกมุม และสื่อในแบบที่เข้าใจ ตรงจุด ไม่เลื่อนลอย แต่ซึมลึกในความรู้สึก

เรื่องนี้ทำให้น้ำตาซึม และมีจุกที่ไหลออกมา ทั้งๆ ที่รู้แล้วว่าจะเป็นแบบนี้ พอถึงจุดที่คลายปมก็อดที่จะซับน้ำตาให้กับทุกสิ่งทุกอย่างที่เกิดขึ้นในเรื่องไม่ได้

ตั้งแต่อ่านนิยายของภัสรสามา เรื่องนี้เป็นเรื่องที่เราบอกได้เลยว่า เราชอบ ไม่ซิ รักเรื่องนี้มาก ถึงเรื่องจะหนัก ใช่.. เรื่องนี้ค่อนข้างหนักในแง่ของจิตใจ แต่การนำประเด็นที่หลายๆ คนอาจจะมองข้ามมาเขียนเป็นนิยาย ด้วยภาพปกที่ดำเข้มนี้ จะทำให้ตระหนักรู้ในหลายๆ อย่างได้

บ้าบอ อยากจะเข้าไปกอดพระเอกของเรื่องนี้จริงๆ ฮฮฮฮฮฮฮฮ

และภาพปกสื่อถึงเนื้อเรื่องในนิยาย และเป็นภาพปกที่สวยและเหมาะสมแล้วจริงๆ อยากจะให้ทุกคนได้อ่านจัง อยากจะแนะนำทุกคนให้อ่านเรื่องนี้จริงๆ

หลังอ่านเพิ่มเติม : https://wp.me/p6yYEv-MF

[Clairdenoon · Rating 4 out of 5]

#ปราการแสงจันทร์🌕
#ภัสรสา
#ข้อความต่อไปนี้พยายามที่จะไม่สปอยล์แบบสุดๆแล้ว!! พยายามแล้ววว

หมายเหตุ:เนื่องจากเราได้มอบ"ปราการแสงจันทร์ ของ ภัสรสา"เป็นของขวัญวันเกิดให้my bff.🎁~ซึ่งมีวันคล้ายวันเกิดในเดือนเมษายนนี้ 🎂และเพื่อให้เพื่อนสบายใจว่านิยายปกดำๆถมึงทึงเรื่องนี้อ่านได้จริงๆ คนที่อ่านจบแล้วยังมีชีวิตอยู่และมันไม่น่ากลัวอย่างที่คิดเล๊ย(เสียงสูง🤣) ทางเราจึงลัดทุกคิวมาอ่านและขอมอบรีวิวนี้เป็นขวัญและกำลังใจในการอ่านให้คุณแจนค่ะ🎀💙
>>Happy B i r t h d a y To Youuuนะคะ<<<🎉🎉🎉🎁🎀

เรื่องย่อๆ:ล่อให้อ่าน😝
"จิลลา" เป็นนักเขียนบทความอิสระ ที่มารับจ็อบสัมภาษณ์"คุณแคลร์-แขดรุณ"นักธุรกิจสาวสวยสุดเพอร์เฟค ทายาทรุ่นที่3ของจีทีแอล เรียลเอสเตท งานนี้ทำให้"จิลลา"ได้พบกับ "นิชฌาน"  สามีสุดที่รักของแขดรุณ  ที่ขึ้นชื่อว่ารักเมียหลงเมียมาก แขดรุณได้มอบหมายงานลับสุดยอดงานหนึ่งให้จิลลาช่วยทำโดยไม่บอกใครแม้แต่สามี  ~ข้อมูลที่จิลลาได้รับ ทุกอย่างดูดี สวยงาม เพื่อนๆ พนง.ในบริษัทต่างก็รักใคร่ในตัวแขดรุณ ~จนเมื่อจิลลาและแขดรุณต้องนั่งเฮลิคอปเตอร์ไปเยี่ยมชมโครงการ...ก็เกิดเหตุไม่คาดฝัน..เฮลิคอปเตอร์ตก!!🛬
หลังจากนั้นผ่านไปจนจะครบเดือน...จิลลาที่รอดตายราวปาฏิหารย์ก็ฟื้นขึ้นมาในร.พ....แต่..ทำไมใครๆถึงเรียกเธอว่า"แคลร์"!



เจอกับอะไรบ้างใน"ปราการแสงจันทร์ " ...

1.พล็อตซ้ำในพล็อตไม่ซ้ำ
ดูเหมือนชื่อเพลงGetsunova 😆แต่มันคือที่เรารู้สึกค่ะ
--ซ้ำ คือ ~เคยอ่านนิยาย ที่พระเอกคู่กับนางเอก เพื่อนพระเอกคู่กับเพื่อนนางเอก ไหมคะ....นั่นแหละ
--แปลกใหม่ คือ~  เดาทางของเรื่องไม่ถูกเลยว่าจะมาไม้ไหน🤔 โทนเรื่องอึมๆครึมๆมีเงื่อนมีงำจะพาเราไปเจอกับคำตอบของอะไร? ฆาตกรรม?🤔 สลับร่างสลับวิญญาณ? 🤔ขัดแย้งผลประโยชน์?🤔 พิษรักแรงหึง? แก้แค้น? ซึมเศร้า?  สืบสวน? แกะรอยคนบงการ? ชิงไหวชิงพริบ? จิตๆ?  ดาร์กๆ นิยายวาย? ฯลฯ คนอ่านจะค่อยๆรู้ไปทีละนิดทีละหน่อยพร้อมๆกับตัวละครหลัก อ่านไปก็ได้แต่คิดแล้วก็สงสัย ว่าพระเอกนางเอกจะลงเอยกันได้ยังไง ยากแท้ 🤔ถึงพอจะเดาได้ว่ามี2คู่ ก็ยังอยากรู้อยู่ดีว่าไรท์จะหาทางลงให้พวกเขาแบบไหน เลยต้องอ่านต่อไป ต่อไป จนจบ😎


2.จบดี!!มีหวาน!!
จบแบบคุณฌานดูลัลล้าฉ่ำน้ำสดใสเบิกบานแตกต่างจากคุณฌานโรบอท🤖เฉาๆตอนต้นเรื่องมาก ดีใจที่ทั้งคู่ข้ามผ่านมันไปได้
ที่เหนือความคาดหมายคือ...เค้าได้กันแล้วด้วยค่ะ!!!! แม้จะดูได้กันแบบทิพย์ๆบรรยายแบบไม่เน้นรายละเอียด แต่สายหื่นรับประกันว่าได้กันจริงค่ะ สบายใจได้😆


3.คำถามในใจ
...นี่ฉันกำลังอ่านอะไรอยู่ว้าเนี่ย?นี่คือนิยายซีไรต์รึป่าว?
...วดฟ!?!นี่มันอะไรกันเนี่ย!!! ทำไมจุดจุดจุดถึงทำแบบนั้น?
...ถ้าตอนอ่านเกิดคำถามในใจประมาณนี้ บิงโก!🤝🤝จับมือๆๆ แสดงว่าคุณมาถูกทางแล้ว!!✔ทางเดียวกัน 👏🏼👏🏼👏🏼 อ่านต่อไปปป!!👊


4.พระเอก-นางเอกที่เหมือนสลับบทบาท😇😈

"สงสาร  อยากกอดปลอบโยน  ตบคอบ่าไหล่ให้ผ่อนคลายหายเศร้า อยากช่วยซับน้ำตา  อยากเยียวยาหัวใจที่บอบช้ำ เอ่ยคำว่าโถ ววว พ่อคุณซ้ำๆ"---นิชฌาน-หนุ่มหล่อลูกครึ่งไทย-อังกฤษ😇 ให้ฟีลแบบนั้นค่ะ

"คนอึดตายยาก/ทำไมใจร้ายกับนิชฌาน? อย่าว่านิชฌานนะ!! 😤/ทำไมช่างประชดประชันค่อนขอด? /นี่นางเอก?!? #กวนเก่ง  เอตทัคคะด้านการกวนโมโหปั่นประสาท แต่อ่านไปๆก็ปฏิเสธไม่ได้เลยว่านางเจ๋ง นางแกร่ง นางพูดอีกก็ถูกอีก😅มีสกิลความอยากรู้อยากเห็นสูง สมเป็นนักข่าว เป็นคนที่เข้าใจอะไรได้ง่าย"--แจ้ว-จิลลา😈ทำให้เราคิดแบบนั้น

5.ตัวละครลับ
อยู่ๆก็โผล่มา มีอำนาจเหนือทุกคนในเรื่อง ชอบชวนคนไปสวรรค์ แต่การกระทำคือพาไปนรกชัดๆ เคลื่อนไหวไร้ร่องรอย อยากจะโทรหาใครก็ได้เหมือนเป็นเจ้าของเครือข่าย อ่านจบก็ยังสงสัย...เขาเป็นใคร กันแน่🤔


6.ปู่ทิวา
คุณทิวาเป็นปู่ที่ดี  มีศีลธรรม มีใจอารี เป็นอภิชาติปู่ เป็นสาเหตุที่ทำให้...🙊🙊

7.ความเรียล
เรื่องราวสะท้อนทัศนคติที่มีต่อสังคม หลายเรื่องที่ถูกเก็บไว้ใต้พรม เพราะความต่างของเพศสภาพ แต่ไรท์เตอร์หยิบยกนำมาตีแผ่ ทั้งเรื่องการใช้ความรุนแรง,การคุกคามทางเพศ ไปจนถึงเรื่องเรียกTaxiแล้วต้องบอกทางถามความสมัครใจไปส่งของคนขับก่อนขึ้นฯลฯ บอกเล่า มุมมองของตัวละครที่มีต่อปัญหา และวิธีรับมือกับปัญหาที่ต่างกันไปตามสไตล์ ปัจจัย ประสบการณ์ บริบท

โดยส่วนตัวใช้เวลากับเรื่องนี้ราวๆ3คืน4วัน แม้จะมีบางจุดที่เข้าไม่ถึงอินเนอร์ของตัวละคร (ทำไมเราไม่ร้องไห้เลย เราเฉยมาก...🤔)~แต่ความอยากรู้บทสรุปเป็นแรงผลักดันที่ดีในการมุ่งมั่นอ่านให้จบ อยากแนะนำสำหรับคนที่เบื่อความCliché อยากอ่านอะไรแปลกใหม่ ให้แง่คิด หรือคนที่ปกติชอบนิยายฟินๆหวานๆแต่ช่วงนี้เบื้อเบื่อนิยาย อ่านอะไรก็เบื่อ มีหนังสือดองเต็มตู้แต่ไม่รู้จะอ่านอะไร-- ลองมาอ่านเล่มนี้ให้จบดู คุณจะรู้สึกรอดพ้นแล้วกลับไปอ่านสไตล์ที่ชอบที่ชอบได้อย่างมีอรรถรสมากขึ้น...จริงๆนะ😄

[Miki · Rating 5 out of 5]

เพิ่งเคยเจอนิยายที่หยิบเรื่องนี้ขึ้นมาเป็นพ้อยท์ ซึ่งทำให้ได้รับรู้มุมมองด้านนี้บ้างค่ะ และสื่อออกมาได้ดี ไม่เคยผิดหวังเลยจริงๆค่ะที่หยิบนิยายของนักเขียนคนนี้ขึ้นมาอ่าน อ่านแล้วติดหนึบไม่หลับไม่นอนเลยทีเดียวเชียว

[Wanyiwa · Rating 5 out of 5]

นางเอกได้รับเชิญให้ไปสัมภาษณ์ทายาทสาวรุ่นที่สามแห่งธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ที่มีดีทั้งหน้าตา ฐานะ การศึกษา รวมถึงคนรัก และเป็นการสัมภาษณ์แบบเจาะลึกที่ต้องใช้เวลาถึงสามวันเพราะเป็นบทสัมภาษณ์ที่จะใช้ในวาระครบรอบหกสิบปีของบริษัทเรียลเอสเตทนี้ด้วย แต่เธอกลับได้รับการร้องขอแบบลับ ๆ จากนักธุรกิจสาวคนเก่งให้ทำภารกิจอีกอย่างที่เธอไม่ต้องการให้บอกใคร โดยการให้ข้อมูลชีวิตในส่วนที่เธอไม่เคยบอกใคร เก็บไว้ในตู้เซฟฝากไว้กับคอลัมนิสต์สาวซึ่งจะได้กุญแจเปิดตู้เซฟในวันที่นักธุรกิจสาวเสียชีวิตลง แล้วให้คอลัมนิสต์สาวนำข้อมูลเหล่านี้ไปเขียนในหนังสืองานศพของเธอ แม้จะยังสับสน แต่เพราะรายได้ที่จะได้รับนั้นมีมูลค่าสูงพอที่จะทำให้เธอสามารถนำไปใช้รักษาป้าที่ป่วยเป็นอัลไซเมอร์ของเธอได้ เธอจึงรับงานมาแบบงง ๆ แต่ในวันที่สามของการสัมภาษณ์ ซึ่งเธอต้องขึ้นเฮลิคอปเตอร์ไปกับนักธุรกิจสาวเพื่อดูโครงการใหม่ของบริษัทจากมุมสูง กลับเกิดอุบัติเหตุร้ายแรงที่ทำให้เฮลิคอปเตอร์ตก เธอรู้สึกตัวในโรงพยาบาลพร้อมร่างกายที่บาดเจ็บสาหัส แต่ไม่ได้ฟื้นในร่างของตัวเองแต่กลับเป็นในร่างของนักธุรกิจสาวคนที่เธอต้องสัมภาษณ์ และรับรู้ต่อมาว่าร่างจริง ๆ ของเธอและนักบินที่อยู่ในเฮลิคอปเตอร์นั้นแหลกเละ ณ ที่เกิดเหตุทั้งคู่

อย่าเพิ่งคิดว่านี่คือพล็อตสลับวิญญาณอีกแล้ว เพราะเนื้อเรื่องมันซับซ้อนและซ่อนเงื่อนกว่านั้น ซึ่งนักเขียนทำได้ดีมาก ไม่ว่าจะเป็นการวางพล็อตหรือการออกแบบคาแร็คเตอร์ตัวละคร มีการเจาะลึกไปถึงประเด็นความดำมืดในจิตใจของมนุษย์ เหยื่อจากการถูกทำร้ายไม่ว่าจะทางร่างกายหรือจิตใจ ที่ไม่ได้จำกัดที่จะต้องเป็นเพศหญิงเท่านั้น รวมถึงมุมมองในเรื่องความกตัญญู ซึ่งแม้จะดูเป็นเรื่องหนัก แต่เพราะตัวละครหลักในเรื่องมีเสน่ห์และสีสันที่น่าติดตามมาก ก็เลยทำให้ความเครียดของเรื่องถูกกระจายไปที่ความช่างกวนประสาทและชวนต่อยตีของนางเอก ความอ่อนโยนและกวนเล็ก ๆ ของพระเอก ความสดใสมีชีวิตชีวาของเพื่อนรักนางเอก ความเป็นผู้ใหญ่ใจดีและมีเมตตาของคุณปู่ รวมถึงตัวละครที่เราชอบมากอย่างกิ๊ก เอ๊ย บอดี้การ์ดของพระเอกที่เป็นคนอารมณ์ดี มีความเป็นผู้ใหญ่ และมีพลังปกป้องสูงมาก ยังไม่นับตัวลาสต์บอสที่มีฉากอยู่ไม่กี่ฉาก แต่ขโมยซีนได้สุดมาก มาเพื่อร้าย มาเพื่อล่อลวง มาแบบวูบไปวูบมาเหมือนเป็นแค่สัญลักษณ์ แค่เป็นตัวแทนแห่งความชั่วร้ายที่แฝงอยู่ในเงามืดและพร้อมจะโผล่ออกมาในเวลาที่ใจเราดำดิ่ง

เสียดายนิด ๆ ที่คำนำทำให้เรารู้สึกถูกสปอยล์เบา ๆ เกี่ยวกับคนที่เป็นเหยื่อในเรื่อง ทำให้ถึงแม้นักเขียนจะใช้วิธีเล่าแบบค่อย ๆ เปิดให้เห็นความดำมืดที่ซุกซ่อนอยู่ แต่เราก็พอจะจับทางได้จากคำนำที่เกริ่นทิ้งไว้ ความลุ้นในจุดนี้ก็เลยลดลงนิดนึง แต่ใด ๆ แล้วนี่คือเรื่องที่เราชอบมาก ๆ อีกเรื่องหนึ่งเลย ส่งสารที่ต้องการจะสื่อได้ชัดเจนผ่านพล็อตและตัวละครที่ซับซ้อน เข้มข้น และมีมิติ อ่านสนุกและน่าติดตามมากค่ะ

[Misspharaoh · Rating 4 out of 5]

ชอบโมเมนต์ตอนพระนางเข้าใจกันแล้ว น่ารัก ยิ้มแก้มฉีก สไตล์ภัสรสามากๆ☺️☺️

ส่วนดรามาสามารถทำให้หดหู่สงสารน้ำตาซึมๆอยุ่บ้าง

[Kanthida Ann · Rating 5 out of 5]

พระเอก นิชฌาน
นางเอก จิลลา แจ้ว

รีวิวหลังจากอ่านจบแล้ว 7 วัน อาจมีลืมไปบ้าง
แจ้วเป็นนักเขียน อยู่กับยายที่เป็นอัลไซเมอร์ ตั้งแต่ยายเริ่มเป็นโรคนี้ชีวิตของแจ้วก็ขาดอิสระ เหลือเพียงทำงานและดูแลยาย ยังดีที่มีเพื่อนสนิทที่พึ่งพาได้ คือ วันใหม่ เป็นลูกเจ้าของสื่อ แจ้วก็ทำงานกับวันใหม่ด้วย

ตอนนี้แจ้วได้รับงานให้เขียนประวัติของ แขดรุณ (ชอบชือจัง แต่ถ้าเป็นฌาน แค่ได้ยินชื่อคงปวดใจแล้วเนอะ) ทำให้ต้องติดตามแขดรุณ 3 วัน เริ่มวันแรกไปเจอกันที่บ้านของแขดรุณ

แขดรุณ นักธุรกิจสาวผู้เพียบพร้อมไปด้วยหน้าตา ความสามารถ มีคนรักและบริวารล้อมรอบ หลานรักของปู่ทิวา ผู้นำของครอบครัว
สามีของแขดรุณคือ นิชฌาน ผู้รักและตามใจแขดรุณทุกอย่างเหมือนหุ่นยนต์ที่ถูกตั้งโปรแกรมไว้

การสัมภาษณ์วันแรกผ่านไปด้วยดี แขดรุณนัดเพื่อนๆมาที่บ้าน แจ้วคิดว่าแขดรุณนี่ช่างเพียบพร้อมเสียจริง ประสบความสำเร็จไปทุกๆด้านเลย วันที่ 2 ไปดูที่ทำงาน ทำให้เจอคนขับรถ? กวนโอ๊ยเล็กน้อย ชื่อ...อะไรขอติดไว้ก่อนนึกไม่ออก 555 พนักงานรักใครแขดรุณดี แขดรุณขอให้จิลลาพักที่บ้านเพราะวันต่อไปจะต้องออกเดินทางแต่เช้า ทำให้จิลลาได้พบความจริงว่างานที่แขดรุณต้องการให้เธอทำแท้จริงแล้วคืองานอะไร

วันที่ 3 ของการทำงานคือวันที่เปลี่ยนชีวิตของจิลลาและแขดรุณไปตลอดกาล เกิดอุบัติเหตุขึ้นทำให้จิลลาตื่นมาพบว่าตัวเองกลายเป็นแขดรุณไปแล้ว ใช้เวลาตั้งสติพอสมควรกว่าจะรู้ความจริงว่าไม่ใช่เรื่องสลับวิญญาณ มีเรื่องให้จิลลาแปลกใจเยอะแยะเกี่ยวกับชีวิตที่แท้จริงของแขดรุณ ความสัมพันธ์ของตัวเธอและคนรอบตัว ไม่เหมือนที่คิดไว้เลยนี่นาค่อนข้างจะห่างไกลด้วย

กราบแทบเท้าพี่อ้น(ภัสรสา)จริงๆ พลอตนี้พี่อ้นคิดได้ไง พี่อ้นดันบาร์ความชอบนิยายพี่อ้นของเราทุกครั้งที่เราได้อ่านเรื่องใหม่ (ขอยกเว้นชุดนิทานเทวา เพราะเราอ่านแล้วไม่รอด ไม่อินเลย) เราสามารถผูกผันกับตัวละครของพี่อ้นได้ทุกๆเรื่อง ขนาดว่าอ่านจบไปแล้วเรายังจดจำความรู้สึกต่างๆของตัวละครได้ดี สำหรับเรื่องนี้ชีวิตของ นิชฌาน น่าสงสารมากๆ จุดที่สะเทือนอารมณ์ของเราคือ รอยสักรูปสามเหลี่ยมแทนจำนวนครั้งที่นิชฌานอยากฆ่าตัวตาย นิชฌานมีชีวิตมาแบบไหนกันถึงอยากฆ่าตัวตายมากถึงขนาดนี้ เพราะเรื่องนี้พี่อ้นเกริ่นมาแล้วว่าผู้ชายก็ถูกทำร้ายและบังคับข่มขืนได้เหมือนกัน ทำให้พอเดาได้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับนิชฌานมาบ้าง แต่พอได้รู้ความจริงก็สงสาร สะเทือนใจ และเห็นใจนิชฌานมากอยู่ดี

ชีวิตของนิชฌานที่ผ่านมา เหมือนไม่ใช่ชีวิตของตัวเอง ต้องทำเพื่อให้ใครสักคนพอใจอยู่เสมอ ถึงตัวเองจะมีอิสระในตอนนี้ก็ยังรู้สึกว่าถูกขังอยู่ในกรงอยู่ดี
ยังดีที่มีคนที่รักนิชฌานอยู่จริงๆ ชอบความมองตาก็รู้ใจมากๆ ในความเครียดก็ยังมีเลิฟไลน์ของสองคนนี้ทำให้ขำได้ 5555

นิยายเรื่องนี้ยาวมากทำให้เราสามารถผูกพันและเห็นความรักที่ค่อยๆก่อตัวของจิลลาและนิชฌานได้ เราเชื่อมั่นว่าหนังสือนิยายเล่มนี้จะคุ้มค่าเงินทุกบาทที่เราเสียไปแน่นอน ร่วมสนับสนุนผลงานดีของนักเขียนคุณภาพให้อยู่สร้างสรรค์ผลงานต่อไปกันเถอะ

ปล.clair de noon=แขดรุณ=แสงจันทร์

[Dew · Rating 4 out of 5]

อีกเรื่องของภัสรสาที่อ่านแล้ววางไม่ลง ต้องอ่านรวดเดียวจบทั้งๆ ที่เล่มก็ไม่��างเลย ก่อนเริ่มอ่านได้เห็นรีวิวจากคนอื่นผ่านตาแต่ไม่ตั้งใจอ่านเพราะไม่อยากวางกรอบความคิดตัวเอง

พออ่านจบแล้วเกิดความเห็นใจนิชฌานในความเป็นผู้ถูกกระทำแต่ไปร้องแรกแหกกระเชออะไรกับใครไม่ได้ ต้องทนยอมหน้าชื่นอกตรมเพื่อให้ปู่ที่เลี้ยงดูจนเติบใหญ่แต่ไม่มีความเกี่ยวพันทางสายเลือดมีความสุข

นอกจากนิชฌาน/ชาร์ลแล้ว ก็อดเห็นใจแขดรุณ/แคลร์ไม่ได้ เพราะเดิมทีแคลร์เป็นเด็กมองโลกในแง่ดีจนกระทั่งถูกหักหลังจากคนรักและกลุ่มเพื่อนสนิทที่แคลร์รักมาก ไม่ได้เห็นด้วยกับวิธีเอาคืนคนเหล่านั้นที่แคลร์ภาคดาร์คทำ แต่อดสมน้ำหน้าคนเหล่านั้นไม่ได้ ยิ่งคนสุดท้ายอย่างพอหทัยที่ผิดแล้วไม่ยอมรับผิด ไม่ยอมจบ ยังจะดันทุรังก่อเรื่องเพิ่มนี่ เท่าที่โดนไปเรียกว่ายังไม่สะใจสำหรับเรา จิลลาที่ใครๆ บอกว่าร้ายๆ ก็เหอะ เราว่าเราใจร้ายได้กว่าอีก

สงสารชาร์ล เห็นใจแคลร์ แล้วก็อดไม่ได้ที่จะเข้าใจจิลลา เราไม่รำคาญความปากร้าย กัดไม่ปล่อย มีโอกาสเป็นต้องขยี้ซ้ำของนาง เพราะถ้าใครอยู่ในสถานการณ์ที่ตื่นมาแล้วกลายเป็นคนอื่นอย่างแจ้ว ไม่เหวี่ยงสิแปลก อีกอย่างด้วยอาชีพของนาง ถ้าไม่ช่างสงสัย ช่างขุดคุ้ย มันจะได้งานไหมล่ะ

ที่ต้องนับถือเห็นจะเป็นตุลธร คนนี้เย็นเป็นน้ำแต่ไม่ได้เย็นชา แถมยอมอดทนกับคำดูถูกเหยียดหยามเพื่อคอยอยู่ดูแลทั้งชาร์ลและแคลร์ ถ้ายัยวันใหม่ไม่ชิงจีบไปซะก่อน เรานี่แหละจะจีบพี่ตุลเอง!

[Uminaka16 · Rating 4 out of 5]

นักเขียนเปิดเรื่องด้วยการแนะนำตัวละครหลักๆ พร้อมกับหย่อนปมบางอย่างให้เราเกิดความสงสัยตั้งแต่หน้าแรกๆ

แล้วในขณะที่เรากำลังสงสัยพร้อมกับพลิกหน้าถัดไปเพียงไม่กี่หน้า นักเขียนก็โยนระเบิดตูมลงมาจนทำเราอึ้งไปเลย

ช็อกมาก ตกลงนี่มันเป็นนิยายแนวนี้เรอะ!! (อึ้งไปพักใหญ่)

ช่วงนี้ จิลลา นางเอกของเราจะงงๆ ชีวิต คนอ่านก็งงเช่นกัน เรียกว่าเราต้องทำความเข้าใจทุกอย่างไปพร้อมๆ กับจิลลา นักเขียนไม่ได้แอบเฉลยให้เรารู้เรื่องก่อนเลยแม้แต่น้อย ทำให้หยุดอ่านไม่ได้ ต้องพลิกต่อไปเรื่อยๆ

ธีมของเรื่องนี้อยู่ที่การถูกกระทำ ผู้กระทำ เหยื่อ ความแค้น และการให้อภัย ในฐานะของผู้ถูกกระทำ เราจะเลือกตอบโต้แบบไหน แบบแก้แค้นให้สาสม หรือจะเลือกให้อภัย ในเรื่องมีตัวละครที่ตกเป็นเหยื่อหลายคน บางคนเลือกที่จะแก้แค้น แต่บางคนก็ไม่ ถ้าพูดแบบโลกสวยก็คงต้องบอกว่า เวรย่อมระงับด้วยการไม่จองเวร แต่ในความเป็นจริง สำหรับคนที่ตกเป็นเหยื่อและสูญเสียหลายสิ่งหลายอย่าง การให้อภัยมันอาจไ่ม่ได้ง่ายแบบนั้น คนเราไม่สามารถกำจัดความรู้สึกเคียดแค้นชิงชังหรือหวาดกลัวได้อย่างง่ายดายเหมือนปากพูด ต้องค่อยๆ อาศัยเวลา และความรักความอบอุ่นความเข้าใจช่วยเยียวยา เราชอบฉากหนึ่งที่พระเอกถามนางเอกว่าถ้าเกิดเหตุการณ์อย่างหนึ่งขึ้นนางเอกจะรู้สึกอย่างไร นางเอกตอบว่าไม่รู้ เราว่ามันใช่ คนเราไม่มีทางรู้ล่วงหน้าหรอกว่าตัวเองจะรู้สึกอย่างไรถ้าเกิดเหตุการณ์บางอย่างขึ้น เราจะรู้ก็ต่อเมื่อเกิดเหตุการณ์นั้นขึ้นจริงๆ นั่นแหละ

พล็อตของเรื่องนี้มีความแปลกใหม่ดีค่ะ ค่อนข้างแหวกเลยแหละ อย่างที่บอกว่าทำเราอึ้งไปเลย แบบนี้ก็ได้เหรอ?

ตัวละครเรื่องนี้เป็นสีเทาๆ ไม่ได้ดีเลิศเลอ ยึดมั่นความถูกต้องเป็นสรณะ มีทำถูกทำผิด บางตัวละครก็ไม่ได้ัรับผลกรรมในสิ่งที่ตัวเองก่อ (หรือบางทีอาจจะได้รับก็ได้ แต่เรื่องเล่าไปไม่ถึง) ชีวิตมันมีเงื่อนไขมากมาย อยู่ที่ว่าจะให้น้ำหนักกับอะไรมากกว่า ความถูกต้อง หรือคนที่เรารักและอยากปกป้อง

ถึงธีมเรื่องจะเครียด แต่ด้วยบุคลิกของนางเอกและเพื่อนก็ทำให้เรื่องราวไม่หม่นจนเกินไป มีบทสนทนาน่ารักๆ (จิกกัดกัน) เรื่อยๆ พระ-นางพอตอนหลังรักกันแล้วก็มีประโยคหวานๆ บ้าง พระเอกนางเอกมีลูกล่อลูกชนเวลาแซะกันก็มันดี มีความยอกย้อนน่าหมั่นไส้ ส่วนพี่ตุลก็มาแนวพ่อพระห้ามมวย อ่านแล้วอยากมีพี่ตุลเป็นของตัวเองสักคน ชอบมาก!

นอกจากพล็อตหลักเรื่องการถูกกระทำแล้ว นักเขียนยังพยายามสอดแทรกปัญหาสังคมเข้ามาหลายอย่าง บางเรื่องก็เนียนแต่บางเรื่องก็ไม่

แล้วก็มีเนื้อเรื่องหลายจุดที่เราว่าดูไม่ค่อยสมจริง หรืองงๆ

แต่ถึงยังไงภาพรวมก็ยังเป็นนิยายที่อ่านสนุก พล็อตแปลกใหม่ ให้แง่คิด ตัวละครน่ารัก บางตอนอ่านแล้วยิ้ม บางตอนคิ้วขมวด หลากหลายอารมณ์ แต่เราอ่านแล้วไม่เครียดนะ เอ๊ะ หรือเราจิตแข็ง นิยายเกือบ 500 หน้าแต่อ่านลื่นไหลมากๆ ค่ะ

คำผิด คำตก คำหล่น
ต้นเรื่องกับท้ายเรื่องมีเรื่อยๆ มีตัวละครชื่อ พอหทัย แต่พิมพ์เป็น พอทหัย 2-3 หน้าติดกันรัวๆ แต่ตรงกลางกลับไม่มีคำผิดเลย

[Mook Woramon · Rating 4 out of 5]

พล็อตแปลกใหม่ สนุก เดาทางไม่ได้ ความกุ๊กกิ๊กพระ-นางกำลังดี มีสอดแทรกประเด็นเรื่องการบุลลี่ ผู้กระทำ ผู้ถูกกระทำ ปัญหาความรุนแรงทางเพศ

ในเรื่องนี้มีหลายคนที่ตกเป็นเหยื่อ

- แขดรุณ ที่มีฉากหน้าเป็นไฮโซสาวสวยสุดเพอร์เฟค โดดเด่นทั้งเรื่องงานและความรัก แต่มีมุมมืดที่แสนร้ายกาจซ่อนอยู่ เธอเคยโดนแบล็คเมล์โดยกลุ่มเพื่อนสนิท หลังจากนั้นจึงเปลี่ยนความรักให้กลายเป็นความแค้นที่คอยทิ่มแทงทำร้ายทุกคน ไม่เว้นแม้แต่คนที่เธอรัก

- นางเอก จิลลา เป็นนักข่าว นักสัมภาษณ์ที่โดดเด่น แต่ชีวิตปากกัดตีนถีบมาตลอดเพราะอยู่กับป้าแค่สองคน แถมป้าป่วยเป็นอัลไซเมอร์นอนติดเตียง เรามองว่านางเอกก็ตกเป็นเหยื่อของระบบโครงสร้างสังคม ความจนบีบคั้น ทำให้ยอมปล่อยให้ชื่อตัวเองตายแล้วสวมรอยเป็นแขดรุณ ทิ้งตัวตนทุกอย่างที่เคยเป็นจิลลา

ถามว่าถ้าเป็นเราจะยอมทิ้งตัวตนให้ตายไปแล้วสวมรอยเป็นคนอื่นมั้ย ตอบได้อย่างเดียวว่า ‘ไม่’ มีสิ่งที่ให้สูญเสียมากเกินไปจะสลัดทิ้งได้ เราเลยคิดว่านางเอกก็ตกเป็นเหยื่อของระบบโครงสร้างสังคมที่ยังไงก็มี beauty privilege และเงินชนะทุกอย่าง คล้ายๆขายวิญญาณให้ซาตานยังไงยังงั้น

- นิชฌาน พระเอกของเรื่อง เป็นเหยื่อความรุนแรงทางเพศของแขดรุณ โดนแขดรุณข่มขืนทั้งร่างกายและจิตใจ เพราะเธอต้องการแก้แค้นเพื่อนสนิทเธอที่รักกับนิชฌาน จึงบังคับให้นิชฌานแต่งงานด้วยและข่มขืนนิชฌานต่อหน้าเพื่อนสนิทตัวเอง

อันนี้ก็โหดไป๊ แต่ชอบที่ผู้เขียนหยิบยกให้เห็นว่าไม่ว่าเพศไหนก็สามารถเจอปัญหาความรุนแรงทางเพศได้ เป็นผู้ชายก็ไม่ใช่ว่าจะรอด ความเจ็บปวดในใจเพศไหนก็ทุกข์ทรมานได้ไม่ต่างกัน

——————————

ในเล่มนี้เราชอบบทความกุ๊กกิ๊กของพระนางมากที่สุด ต่อปากต่อคำกันน่ารักดี ชวนให้เขินไปหลายรอบ

แต่ยังมีหลายจุดในเรื่องที่รู้สึกไม่สมจริง ตัวร้าย ร้ายแบบไร้มิติ
จุดเปลี่ยนใหญ่ๆของตัวละครง่ายเกินไป

อ่านจบแล้วยังคิดอยู่เลยว่า เราจะตกหลุมรักพระเอกเรื่องนี้ได้เหรอ โชคดี ไม่ต้องคิดเยอะ ตรูไม่ใช่นางเอก 5555

[Pika Cruz · Rating 5 out of 5]

—ปราการแสงจันทร์—
นี้มันเรื่องอะไรเกี่ยวกับอะไร จะรักกันได้ยังไง ปากพระนางเฉือนคมสุดฤทธิ์ เรานี้นั่ง งง ตั้งแต่หยิบมาอ่านทำการบ้านมาบ้างแต่ก็ไม่ชัดเจนเท่ากับอ่านเอง นึกว่าจะไม่รอดนะคะ นึกกว่าจะดาร์กมากไง แบบพระเอกเคยโดนกระทำทางเพศเชียวเหรอ แต่ทั้งหมดมันมีที่มาที่ไป เหตุผลรองรับได้ดี ความพระนางคนใกล้ชิดรอบข้าง อ่านแล้วชอบค่ะ มีความเรียล ว่านี้แหละชีวิตคนจริงๆที่แบบเราปิดหนังสือก็เจอแบบนั้น
ชอบการแก้ปัญหาความนึกคิดขอ���ตัวละครมากเลย มันมีความตระหนัก มีทั้งความทำผิดและถูก อย่างที่บอกแหละค่ะมีเหตุและมีผล ไหนจะพระนางจะรักได้มั้ย แอบฟินจิกหมอนบ้าง แบบน่าหยิกและน่าทุบค่ะระหว่างพระนาง คู่รองก็น่ารักถ้ามีเล่มก็คงตามต่อค่ะ
ขอบคุณตัวเองเลยที่ยอมเปิดใจอ่าน ไม่ตัดสินใจทิ้งระหว่างทาง เลยได้อิ่มเอมกับเล่มนี้

[Lily 百合花 · Rating 5 out of 5]

ชื่อเรื่อง – ปราการแสงจันทร์
ผู้แต่ง – ภัสรสา


ตัวละคร
จิลลา (แจ้ว) อายุ 26 ปี
นิชฌาน (ฌาน, ชาร์ล)


รีวิวหลังอ่าน

เป็นเรื่องล่าสุดของพี่อ้นจันทร์คนงาม นักเขียนที่ข้าพเจ้าติดตามผลงานมาตั้งแต่สมัยเรียนมัธยมปลาย ผลงานของพี่อ้นคือดีงามเสมอ และพัฒนาขึ้นไปอย่างต่อเนื่อง ไม่เคยผิดหวังกับนามปากกานี้เลยจริงๆ บอกเลยว่าชอบเรื่องนี้มากๆๆๆ อ่านจบหลายวันล่ะ แต่เพิ่งจะมาเขียนรีวิว เพราะคิดว่าได้เขียนยาวแน่ๆ 555+

เรื่องนี้จะบอกว่าเครียดไหม เครียดนะ แต่เพราะการสอดแทรกจังหวะให้ขำได้ มันก็เลยทำให้อ่านไปได้แบบบันเทิงมาก ชอบการโต้เถียงระหว่างพี่ตุล แจ้ว ฌาน มันคืออะไรที่แบบเข้ากันได้ดีจริงๆ เลย วันใหม่กับพี่ตุลก็คือเคมีดีงามมากๆ ตอนอ่านจบก็สงสัยว่าจะมีเรื่องของสองหนุ่มสาวต่อไหมนะ แต่เห็นพี่อ้นบอกแวบๆ ว่ากำลังจะเขียนต่อ เย่ๆๆ รออ่านเลยนะ

แค่เปิดเรื่องมาก็แบบว่าเอ๊ะๆ ตลอดเลย แบบว่าเฮ้ยยย เรื่องมันพีคมาก หรือนี่คือนิยายสลับวิญญาณกันจริงๆ แต่ก็เฮ้ยยยย ไม่ใช่นี่หว่า เนียนไปหมดเลย แถมทำให้รู้สึกอินไปกับจิลลามากๆ เข้าใจและเห็นใจจิลลาว่าแบบว่าโอ้วววว ทำไมต้องมาเป็นแบบนี้ด้วยนะ

จริงๆ เราว่าพระนางของพี่อ้นอะ หลังๆ มานี้มักจะได้รับบทหนักๆ เช่นเจ็บหนักสุดๆ ต้องมีเรื่องเจ็บตัว ต้องมีเรื่องที่อ่านแล้วรู้สึกทรมานกายแทนพระนางเลยจริงๆ ผ่านมากี่เรื่องต่อกี่เรื่องแม้จะชิน แต่ก็ 555+ รู้สึกว่าค่าตัวน่าจะแรง กริกริ ก่อนจะรักกันต้องเจ็บตัวก่อนนะจ๊ะไรงี้

เรื่องนี้คือทุกอย่างลงตัวมากจริงๆ จังหวะการเล่าเรื่อง และอธิบายถึงที่มาที่ไปว่าทำไมและยังไง ทำให้เข้าใจตัวละคร และเห็นใจตัวละคร และแอบคิดว่าหากแขดรุณเลือกอีกเส้นทางหนึ่งในการใช้ชีวิต สุดท้ายเรื่องราวจะเป็นแบบนี้ไหมนะ จะเห็นใจแขดรุณก็เห็นใจได้ไม่สุด เพราะเธอไม่สามารถก้าวผ่านความเจ็บปวดได้ และทำร้ายนิชฌานได้อย่างที่ฮืออออออออ ทำไมนะทำไมต้องมาโดนหนักขนาดนี้ด้วย

จิลลาอาจจะจังหวะโบ๊ะบ๊ะมากที่โผล่มาทำให้นิชฌานทำแบบนั้น ถามว่าที่นิชฌานทำผิดไหม ก็ผิดนะ แต่ ณ การตัดสินใจตอนนั้น เราก็คิดว่าเขาคิดว่าดีที่สุดแล้ว และสุดท้ายเขาก็ยอมรับผลการกระทำของตัวเองได้ แม้จะต้องผ่านร้อนผ่านหนาวและผ่านแจ้วมาอีกขั้น 555+

อ่านรีวิวบางคนก็ไม่ชอบแจ้วรำคาญแจ้ว แต่สำหรับเรา เราว่าแจ้วเป็นนางเอกสายสตรอง คิดดูสิว่าตื่นมาฉันเป็นใครกันแน่ แล้วพอจะหาทางออกไปเจอวันใหม่เพื่อนรัก ก็ต้องคิดหาหนทางสุดๆ มือถือก็ไม่มี อะไรๆ ก็ไม่มี จะติดต่อใครก็ไม่ได้ เพราะไม่มีตัวตนในโลกใบนี้แล้ว คือโหดร้ายสุดๆ อะ เข้าใจเลยว่าตอนรู้ความจริงคือโกรธมากและเหวี่ยงมาก ก็เพราะเฮ้ยยย นี่เหมือนโดนทำร้ายตัวตนไปแล้วอะ และการที่แจ้วสามารถก้าวผ่านไปได้ก็คือสุดยอดจริงๆ

ส่วนเรื่องฉากหวานๆ นั้น ไม่ได้หวังอะไรมาก เอาจริงๆ คือยิ่งอ่านมามาก เราก็จะไม่ได้รู้สึกอยากอ่านฉากหวานเจี๊ยบอะไรขนาดนั้นเยอะๆ อะ แค่ขอให้สามารถอินกับตัวละครได้ เราก็รู้สึกสนุกกับเรื่องราวแล้ว

เรื่องนี้ตอบโจทย์และชี้ให้เห็นชัดเจนว่าผู้ชายก็เป็นฝ่ายถูกกระทำได้เหมือนกัน คืออะไรที่แบบว่าอ่านไปเจ็บจี๊ดๆ ไป อ่านไปก็เจอแต่ประเด็นที่ได้แต่พยักหน้าตามรัวๆ ถึงจะมีหลายๆ จุดที่เราไม่เข้าใจในคำๆ นั้น แต่ไม่เป็นไร เราเปิดหาเอาจากอากู๋ได้ และได้ความรู้เพิ่มจากศัพท์ที่เราไม่รู้จักเองด้วยจริงๆ และยิ่งอ่านก็ยิ่งเข้าใจแล้วว่าการเป็นนักเขียนไม่ใช่เรื่องง่ายเลยนะ เพราะต้องรู้ให้เยอะ (ถ้าไม่รู้ก็ต้องหาข้อมูลเพิ่มเติม) และสามารถบรรยายออกมาให้คนได้รับสารที่ต้องการจะสื่อด้วย (แล้วทำไมเรานอกเรื่องมาถึงตรงนี้ได้ 555+)

สรุปว่าเป็นนิยายที่เราชอบมากๆ อีกเรื่องในปี 2021 นี้ จริงๆ ปีนี้ก็อ่านจบไปไม่ถึง 10 เล่ม แต่ยังไงเรื่องนี้คือให้ที่หนึ่งในใจเลย แค่ชื่อภัสรสาก็การันตีแล้วเนอะ กริกริ แค่เห็นชื่อก็กดซื้ออีบุ๊กทันทีด้วยแบบไม่ต้องรออะไรอีกแล้ว แต่กว่าจะหาจังหวะว่างมาอ่านได้ ก็มีคนอ่านจบเป็นแสนคนแล้ว

แนะนำให้อ่านเล่มนี้จริงๆ ค่ะ เป็นนิยายที่ดีแฝงแง่คิดดีๆ และไม่เหลือข้อสงสัยใดๆ อีกต่อไปเมื่ออ่านจนถึงหน้าสุดท้าย ^_^

[สปอยล์]

จิลลาได้รับการติดต่อให้มาเขียนบทสัมภาษณ์ของแขดรุณ กัญจน์ธรา หรือแคลร์ ที่เป็นทายาทสาวสวยที่ร่ำรวยและเก่งมากๆ โดยเป็นหลานรักของทิวา จิลลาได้มาสัมภาษณ์ยาวสามวัน ซึ่งถือเป็นงานใหญ่ของจิลลาที่ทำให้กับวรรณวลี หรือวันใหม่ เพื่อนสนิทและเป็นเจ้านายเธอด้วย จิลลามีชีวิตที่ค่อนข้างลำบากมาตั้งแต่เด็ก พ่อแม่เอามาทิ้งไว้กับป้า แล้วต่อมาป้าความจำเสื่อม ก็ได้แต่ป้าศรีที่เป็นเพื่อนรักของป้ามาช่วยดูแลในวันที่เธอติดงานและไม่สะดวก

จิลลาจำต้องนอนค้างหนึ่งคืนที่บ้านของแขดรุณ เพราะเช้าวันต่อมาจะต้องไปขึ้นเฮลิคอปเตอร์ชมโครงการของแขดรุณ แขดรุณมีสามีคือนิชฌาน ซึ่งแรกเจอคือเธอหันหลังให้ กลับถูกเขาทักว่าแคลร์ พอเขาบอกตุลธร พี่ชายและเพื่อนสนิทมากๆ ของเขา พี่ตุลเลยลองบ้าง พบว่าด้านหลังของจิลลาคล้ายกับแขดรุณจริงๆ

นิชฌานหรือชาร์ลมักจะมีข่าวว่าเป็นผู้ชายเกาะภรรยากิน แต่จริงๆ ส่วนใหญ่เกือบทุกโครงการ แขดรุณมักจะบอกว่าเป็นความคิดที่ต่อยอดมาจากความคิดของเขา และเขาเองนั้นก็เป็นหลานรักที่ทิวาเลี้ยงดูตั้งแต่เด็ก เพราะพ่อแม่ของเขาเสียไป และเป็นหนึ่งในผู้บริหารที่นี่ด้วยเช่นกัน ส่วนตุลธรคือลูกของแดน คนสนิทของทิวา ตลอดเวลาพี่ตุลมักจะคิดว่าตัวเองเป็นแค่ลูกคนใช้ แล้วก็มีบ้านอยู่ภายใต้อาณาเขตเดียวกันกับบ้านทิวา

แต่แล้ววันขึ้นเฮลิคอปเตอร์ก็เกิดเหตุตกลงมาและระเบิดทันที จิลลาไม่ได้คาดเข็มขัด เพราะจะได้ถ่ายรูปสะดวก เลยกระเด็นออกมาห่างจากที่เกิดเหตุ ทำให้รอดชีวิตคนเดียว ซึ่งสองหนุ่มตามมาเห็น และนิชฌานตัดสินใจที่จะปกปิดไม่ให้ทิวารู้ โดยพี่ตุลให้ความช่วยเหลือด้วยการให้หมอผ่าตัดให้เป็นหน้าแขดรุณ และเอาแหวนมาสวมเข้าไปให้ ทำให้จิลลาต้องตื่นมากลายเป็นแขดรุณ โดยที่จิลลาตายจากโลกใบนี้ไปแล้ว

จิลลาตอนฟื้นมาคือตกใจ นึกว่าสลับวิญญาณ แต่แล้วพออยู่แบบงงๆ มาสักพัก สุดท้ายทั้งสองก็ยอมบอกแหละว่าไม่ได้สลับวิญญาณ เพราะเธอไม่ยอม คือโวยวายและรับไม่ได้จริงๆ พอรู้คว���มจริงก็อยากจะทำร้ายร่างกายนิชฌานเข้าไปอีก กว่าจะใจเย็นและยอมรับความจริงได้ก็คือต้องใช้เวลาสักพักใหญ่ๆ เลย

จิลลาโดนปิดกั้นไม่ให้เจอใคร ไม่มีมือถือใช้ จะแอบทำอะไรก็ไม่ได้เลย แต่อย่างน้อยก็เบาใจว่าเขาจ่ายเงินส่งป้าไปอยู่บ้านที่ดูแลด้านความจำเสื่อมยาวถึงสิบปี ซึ่งเป็นบ้านที่เธอไม่มีเงินจะจ่ายจริงๆ แม้จะอยากให้ป้าไปอยู่ตรงนั้น เพราะป้าจำเธอไม่ได้แล้วจริงๆ ส่วนเฮลิคอปเตอร์ตกนั้น กล่องดำเสียหายหนักมาก เลยยังไม่รู้เป็นเพราะอะไร

โดนลอบฆ่าด้วย ครั้งหนึ่งเกือบโดนยิง ได้นิชฌานมาบังไว้ให้ เขาบาดเจ็บแทน แต่ก็ไม่มาก เลยไม่ยอมไปหาหมอ ก็ได้แต่หาว่าใครเป็นคนทำ อยู่ๆ ไปจิลลาก็ได้รู้ว่าแขดรุณที่เธอรู้จักกับที่เป็นคือคนละแบบกันเลย เพื่อนที่มาสัมภาษณ์ก็คือจ้างมา พนักงานที่ทำเป็นเอาขนมมาให้คือจ้างเหมือนกัน

จิลลาแอบไปหาวันใหม่จนได้ โดยรีบหลบออกไปด้วยความช่วยเหลือจากป้องเกียรติ คนฝ่ายกฎหมายของทิวา ทำให้ได้เจอกันแปบหนึ่ง วันใหม่เชื่อหลังจากที่จิลลาพูดเรื่องคนที่วันใหม่เคยแอบชอบ วันใหม่หาทางให้จิลลาได้กลับบ้านไปเปิดรถเอาตู้เซพ นี่เราก็ลืมเล่าอีก ฮาาาา แขดรุณจ้างจิลลาให้เขียนหนังสืองานศพให้ โดยให้ข้อมูลตู้เซพไว้ที่รถ และให้เปิดเอาทีหลัง ซึ่งรหัสผ่านก็อยู่ในรถแหละ ก็ต้องไปเอามาให้ได้ ทีนี้พี่ตุลก็เอะใจ จะแวบมาส่อง ก็เจอวันใหม่ วันใหม่เองแอบชอบพี่ตุล ก็เลยดีใจที่ได้เจอกัน ไหนจะได้พี่ตุลคอยช่วยปกป้องจากตุ๊กแกที่จิลลาเลี้ยงไว้ในบ้านด้วย

ในที่สุดจิลลาได้รหัสเข้าคลาวด์มา ก็เลยหาทางเข้าให้ได้ด้วยมือถือที่วันใหม่ให้มาใช้ แต่ก็เข้าไม่ได้ เพราะว่าไฟล์ใหญ่มาก เลยหาทางขอคอมจากสองหนุ่ม ก็เลยได้คอมใหม่มาเลย สุดท้ายเปิดเจอรายละเอียดที่แขดรุณเขียนทุกอย่างที่เกี่ยวกับแขดรุณให้แจ้วได้รู้ ทำให้ได้รู้ว่าแคลร์ที่เห็นนั้นเดิมทีเป็นคนที่น่ารักสดใสมากๆ เป็นเพื่อนสนิทกลุ่มเดียวกับนิชฌาน และมีมาธวีเป็นเพื่อนรักมากๆ

แต่แล้วฝันสลายตอนม.ปลาย เมื่อตอนที่แคลร์มีอะไรกับคนรัก ซึ่งก็คือเพื่อนในกลุ่มที่รักมากๆ แหละ ถ่ายวีดีโอด้วยความเต็มใจ แต่เพื่อนๆ ดันเอาไว้ใช้แบล็คเมล์เธอ ทั้งๆ ที่เธอตั้งใจว่าจะให้ปู่ช่วยส่งเพื่อนๆ เรียนเมืองนอกด้วยกันหมดเลย เธอรู้สึกเหมือนถูกทำร้ายอย่างหนัก ไม่สามารถไว้ใจใครได้อีก และพบว่ามาธวีคือคนหลักที่เป็นคนทำให้เกิดเรื่องราวแบบนี้

สุดท้ายได้เจอคนที่เลือดเย็นกว่าให้คำแนะนำ ก็เลยฆ่าคนรักทิ้งแบบที่ว่าทำเป็นเสพยาเกินขนาด (แต่จริงๆ เป็นคนฉีดเข้าไปให้) บางคนก็คือขับรถตกน้ำ เพราะโดนเอาพ่อแม่ข่มขู่ว่าจะตัวเองรอดหรือพ่อแม่รอด มาธวีโดนทำให้หมดอนาคต เป็นซึมเศร้า ซึ่งมาคือคนรักของนิชฌาน แคลร์แก้แค้นด้วยการให้นิชฌานมีอะไรกับแคลร์ต่อหน้ามาธวี และทำให้สุดท้ายมาธวีก็ฆ่าตัวตาย นิชฌานเพิ่งจะมารู้ทีหลังเกี่ยวกับเรื่องที่มาทำ เพราะก่อนฆ่าตัวตายได้ส่งเมลสารภาพไว้

สุดท้ายนิชฌานก็คือผู้ถูกกระทำที่จำเป็นต้องเป็นสามีของแคลร์ ทั้งๆ ที่เกลียดแคลร์มากๆ (แต่ก่อนคือรักกันแบบพี่น้อง แต่พอโดนกระทำก็ไม่สามารถกลับไปรู้สึกดีๆ ด้วยได้อีก) ที่ยอมแต่งงานด้วยเพื่อทิวา และเป็นคนยืนยันกับทิวาว่ารักแคลร์จริงๆ เพราะตอนนั้นยังไม่รู้เรื่องมาธวีด้วยแหละ

เมื่อจิลลาได้อ่านเรื่องทั้งหมดก็คือร้องไห้เลย เช้าวันต่อมานิชฌานเห็นเข้าก็ตกใจ เธอเลยยอมบอกว่ารู้หมดแล้วนะ และสารภาพว่าแคลร์จ้างเธอมาเขียนหนังสืองานศพของแคลร์เอง เลยได้อ่านเรื่องราวทั้งหมด เขาเลยเอาไปบอกพี่ตุลอีกทีว่าแจ้วรู้แล้วนะ และแล้วในเวลาไม่นานแจ้วก็ต้องไปบ้านของนิชฌานที่ต่างจังหวัด บ้านที่ทิวาก็ไม่รู้ว่าอยู่ไหน มีแค่เขา พี่ตุล และแดนที่รู้ เพราะมีคนปองร้ายจิลลา เลยทำให้ต้องออกไปตั้งหลักก่อน

ตอนไปอยู่คือแรกๆ ก็ยังตีกันอยู่เลย อยู่ๆ กันไปก็รักกัน แล้วก็แบบว่าแจ้วก็เห็นใจนิชฌานเพราะโดนทำมาเยอะจากแคลร์ และเขาเองก็ไม่สามารถเอาตัวเองหลุดพ้นจากปราการของแคลร์ได้ แค่จะจูบแจ้วก็ไม่กล้าจูบ เพราะเป็นใบหน้าของแคลร์ สุดท้ายก็จำต้องห่างกันสักพักเพื่อจะได้รู้ใจตัวเอง และก้าวผ่านไปให้ได้

วันใหม่มีแวะมาหาด้วย ก็ได้เจอกันแปบๆ แจ้วเองก็รู้ว่าวันใหม่ชอบพี่ตุล นิชฌานก็รู้ เลยเป็นกองเชียร์เหมือนกัน กิจกรรมที่ปกตินิชฌานทำก็คือว่ายน้ำในบ่อน้ำลึกที่ท่าน้ำในวันที่ไม่มีพระจันทร์ เพราะเกลียดแคลร์ไง พี่ตุลก็จะเฝ้าไว้ตลอด อาจจะเพราะกลัวว่าวันหนึ่งถ้านิชฌานเกิดเหตุที่อาจจะตายได้ก็คือปล่อยเลยตามเลย ไม่เอาตัวเองให้รอด จำนวนรอยสักที่หลังของนิชฌานเป็นอะไรที่บ่งบอกความเจ็บปวด เพราะว่าเป็นรูปสามเหลี่ยมสีดำ จะสักทุกครั้งที่อยากตาย

จิลลาให้วันใหม่ซื้อแพเป็ดมา แต่ไม่มีที่สูบลมขนาดใหญ่ เลยเหนื่อยกันแทบตายกว่าจะสูบได้ เพื่อเอามานั่งเป็นเพื่อนกับนิชฌานเวลาที่เขามาว่ายน้ำ สุดท้ายก็กลายเป็นกิจกรรมที่สองหนุ่มสาวได้มีช่วงเวลาดีๆ ด้วยกันนั่นเอง เวลานิชฌานเครียดก็มักจะไปวาดรูปที่สตูดิโอของตัวเอง ซึ่งไม่เคยพาใครไป แต่ยอมพาจิลลาไป

คนร้ายที่ส่วนใหญ่เดากันไว้ก็คืออลิซกับคริส สองพี่น้องที่เป็นญาติกันกับแคลร์ คือเหมือนทำโครงการที่ผิดกฎหมาย และหวังจะโค่นล้มแคลร์ให้ได้ แต่เพราะการไปอยู่ต่างจังหวัดทำให้ไม่สามารถทำให้ทุกอย่างคืบหน้าได้ แจ้วเลยตัดสินใจกลับมากรุงเทพ ซึ่งตอนนั้นเขาก็งอแงไม่อยากให้เธอไป และโผล่มาหาจนได้

การได้กลับมาคุยกับคริสกับอลิซ ทำให้รู้ว่ามีคนชื่อวิกรานต์ที่แขดรุณติดต่ออยู่ ซึ่งเป็นคนที่มีอำนาจในการจัดการเรื่องโครงการต่างๆ พวกนี้ เป็นคนที่เกี่ยวข้องกับการเมืองด้วย ซึ่งสุดท้ายแจ้วก็โผล่หน้าติดต่อกลับไป เดินเข้าถ้ำเสือ โดนตบกระจุย สองหนุ่มตามไปก็เกือบโดนยิงด้วย นิชฌานเลยตัดสินใจบอกว่านี่ไม่ใช่แคลร์ วิกรานต์เลยหยุด

วิกรานต์เล่าให้ฟังแหละว่าตอนงานศพพ่อแม่แคลร์ เห็นแคลร์เศร้าๆ และดูมีอะไรในใจ สุดท้ายก็ทำให้แคลร์ติดต่อกลับ และสอนวิธีการแก้แค้นอย่างเลือดเย็นให้ ซึ่งเรื่องนี้ปู่ไม่รู้ แต่เราคิดว่าปู่อาจจะพอรู้จากท่าทีที่เปลี่ยนไปของแคลร์ แต่ปู่ไม่พูดอะไรมากกว่า วิกรานต์สุดท้ายก็ตัดสินใจปล่อยสามคนรอดกลับมา และบอกว่าถ้าเรื่องส่งคนไปยิงคือเขาเอง และอื่นๆ ที่ทำร้ายแคลร์ แต่เรื่องเฮลิคอปเตอร์ตกนั้น กำลังสืบอยู่ เพราะเขาไม่ได้ทำ แถมยังพยายามชวนแจ้วให้มาหลงอำนาจมืดด้วยกันอีก ฮาาา

ทิวาเองก็เล็งว่าจะจัดการกับโครงการที่ผิดทั้งหมดให้ได้ มีแวบไปพักใจที่บ้านของนิชฌานด้วย เห็นสองหนุ่มสาวดูรักกันก็อุ่นใจ แต่ก็พบว่าแคลร์ไม่ใช่คนเดิมที่รู้จัก ตอนเกิดปัญหาแคลร์ไม่เคยบอกปู่ ถ้าบอกปู่ ก็อาจจะช่วยได้ และไม่เป็นแบบนี้ แต่เพราะไม่ได้ทำ สุดท้ายทิวาก็รู้แหละว่าไม่ใช่แคลร์ จิลลาก็ยอมบอกความจริงไป (โดยไม่ได้บอกสองหนุ่มว่าบอกทิวาแล้วนะ) ทิวาจัดการเรื่องอลิซกับคริสแบบที่ว่าก็คนทำผิดแหละ จิลลาเองก็ตัดสินใจว่าจะลาออกด้วย เพรา��ตั้งแต่เกิดเหตุ ก็ไม่สามารถดูแลกิจการได้ ทิวาก็ตั้งใจว่าจะขายกิจการที่สร้างขึ้นมาเองออกไป

หลังจากนั้นไม่กี่วันทิวาก็เสียชีวิต โดยชาร์ลโกรธที่จิลลาบอกความจริงให้ทิวารู้ แต่สุดท้ายก็เข้าใจ วันงานศพได้เจอกับพอฤหัย ซึ่งก็คือหนึ่งในแกงค์เพื่อนของแคลร์ มาบอกให้รู้ว่าพี่ชายคือนักบินที่ขับเฮลิคอปเตอร์วันนั้น และเป็นนักบินประจำที่แคลร์ใช้งานบ่อยๆ แคลร์วางแผนยั่วยวนพี่ชายเพื่อแก้แค้น แต่นักบินคนนี้กลับตกหลุมรักจริงๆ จนวางแผนทำฮ. ตกเพราะว่าไม่มีหนทางให้แคลร์มองมาเลย ก็เลยตายไปด้วยกันนี่แหละ พอฤทัยเลยมาโวย เพราะทำให้ตอนนี้ครอบครัวหมดหนทาง บริษัทพี่ชายก็จะฟ้องร้องครอบครัวด้วยเพราะเจอจดหมายนี้

สุดท้ายจิลลาปฏิเสธความช่วยเหลือ เกือบโดนน้ำกรดสาดใส่ นิชฌานมาบังให้เลยโดนที่หลังของเขาแทน พอฤทัยก็โดนเข้าคุก เพราะป้องเกียรติไม่โอเคที่ทำขนาดนี้ จบเรื่องราวเลยตัดสินใจจะไปอยู่บ้านนิชฌานยาวๆ เลย แล้วก็ได้พินัยกรรมของทิวาที่ว่าให้จิลลาแค่เครื่องประดับเล็กๆ น้อยๆ ที่ทิวาตั้งใจเลือกให้จิลลาโดยเฉพาะ พร้อมจดหมายขอบคุณ ส่วนใหญ่ลูกชายคนโตของทิวาจะได้สมบัติไป

แรกๆ ที่กลับไปนั้น จิลลากับนิชฌานก็ต้องปรับตัวปรับใจกันอีก กว่านิชฌานจะก้าวผ่านกำแพงของตัวเองไปได้ วันใหม่มาเที่ยวก็ได้มาฉลองด้วยกัน เขาขอจิลลาแต่งงานโดยใช้ปลาหมึกเป็นแหวนไปก่อน แล้วสุดท้ายก็บอกว่าอยากแต่งงานกับจิลลาแล้ว และเอารูปจากสตูดิโอกลับมา เป็นรูปพื้นหลังสีดำ โดยมีผู้ชายถือว่าว และมีพระจันทร์ด้วย ซึ่งเป็นรูปที่จิลลาชอบมาก และถามเขาว่าทำใจตอนวาดพระจันทร์ได้ยังไง เขาเลยบอกว่าเพราะมีเป้าหมายว่าจะวาดมาถึงว่าว เลยวาดได้สำเร็จ ไว้ไปลุ้นคู่ของพี่ตุลกับวันใหม่ในเล่มถัดไปกันนะ ฮาาาา เหมือนพี่ตุลจะย้ายออกมาล่ะ ตัดสินใจออกมาแน่นอน แบบไม่อยู่บ้านในอาณาเขตของทิวาอีกต่อไป

Start 20.28 น. Thu 29 Apr 2021
End 20.44 น. Wed 5 May 2021
Review Date 21.22 น. Sun 9 May 2021

[Nonnin · Rating 5 out of 5]

5/5 อ่านรอบ 2 ก็ยังสนุก เป็นนิยายไทยอีกเรื่องที่แนะนำ

[mywinter · Rating 5 out of 5]

เป็นนิยายอีกเรื่องที่หนามาก 542 หน้า ซึ่งปมก็เยอะมากตามไปด้วยเช่นกันที่ต้องคลาย เรื่องนี้เล่นประเด็นหลายเรื่อง ชวนสงสัยด้วย ทั้ง การสลับวิญญาณ การแบล็กเมล มายาคติ การคุกคามทางเพศ ซึมเศร้า โห เยอะ
ซึ่งเรื่องจะค่อย ๆ ดำเนินไปแบบแนวสืบสวน คือ ค่อย ๆ ปลดทีละปม ซึ่งถ้าวางมาไม่ดีนี่คือมี งง แน่นอน แต่ด้วยภาษา การเล่าเรื่องของนักเขียน คือ เหมือนเค้ากำลังทำเรื่องที่ดูซับซ้อนให้เป็นเรื่องง่าย ๆ ลึกลับในแบบพอดี ทำให้รู้สึกว่าอ่านไปแล้วสนุกมากอ่ะ ไม่อยากวาง ติดหนึบแบบตีหัวเข้าบ้านตั้งแต่บท สองบทแรก อ่านคำนำนักเขียนคือเชื่อเลยว่าเรื่องนี้แทบไม่ออกนอกลู่นอกทางพล็อตที่วางไว้ เพราะเรื่องมันไปทีละสเต็ป เหมือนเค้าวางมาแล้วจริง ๆ

พล็อตเกี่ยวกับ มายาคติ(ทางเพศ) ที่ผู้ชายก็สามารถตกเป็นเหยื่อได้เหมือนกัน เหมือนเป็นภาคต่อจากหัวใจไกลรัก (พาร์ท 2) ซึ่งจริง ๆ เรื่องแบบนี้ยังไม่ค่อยเห็นใครหยิบยกขึ้นมาเขียนนิยายเลยแหะ ถ้าไม่มาอ่านก็คงไม่ค่อยได้นึกถึงประเด็นนี้แบบลึก ๆ เท่าไหร่ เลยรู้สึกแปลกใหม่ดี แล้วนักเขียนทำได้ดีกว่าเล่มหัวใจไกลรักมากสำหรับเรา เพราะเรื่องนั้นที่เรื่องออกมาเป็นแบบนั้นก็เพราะผลจากการกระทำของพระเอกด้วย แต่พระเอกเรื่องนี้คือทำให้เข้าใจเรื่องนี้แบบชัดเจนจริง ๆ ถือว่านักเขียนประสบความสำเร็จในสิ่งที่ต้องการจะสื่อ

นางเอกเรื่องนี้ก็คือ แจ้ว คาแรกเตอร์ชัดเจนมาก 55 ปากร้ายแบบเสมอต้นเสมอปลาย ความอยากรู้อยากเห็นนี่คือที่หนึ่ง ป่วนมาก แต่เรากลับชอบมากซะงั้น (อารมณ์นางเอกอีกคนที่เราชอบมากเช่นกัน คือ ‘ปูน’ จากเล่ห์เงาลวง มีความคล้ายกันอยู่นะ แต่แจ้วคือแบบอัพเลเวล 55)
คือตัวแจ้วนี่เป็นสีสันของเรื่องเลย เข้าใจที่เจ้าตัวจะแสดงออกแบบนั้นในช่วงแรก ๆ เพราะเป็นเราเราก็ตกใจ แล้วหลาย ๆ อย่างที่เจ้าตัวพูดมันก็เป็นอย่างนั้นจริง ๆ แถมเข้ากับคนง่าย ปรับตัวเก่ง แต่พอรู้เรื่องก็พยายามเข้าใจสถานการณ์ที่เจออยู่ ไม่แปลกใจที่พระเอกจะสะดุดใจ อิอิ

พระเอกซึ่งก็คือ ฌาน เป็นพระเอกที่น่าสงสารมากกกกกกกก โอ้ย พ่อคุณ คือเรื่องที่เจอมันไม่ใช่เล่น ๆ เลย แล้วพระเอกก็ต้องเก็บมันมาแบบนั้น สงสารทุกทีเลยที่พระเอกโทษตัวเอง ว่าเป็นเพราะตัวเอง ตัวเองไม่มีอะไรดี ที่นางเอกต้องเป็นแบบนั้นเพราะตัวเอง แต่ก็รู้สึกขัดแย้งกับตัวเองว่าเจ้าตัวก็ไม่ได้อยากให้เป็นแบบนั้น เวลาบรรยายถึงแววตาของพระเอกนี่ก็รู้สึกได้ว่ามันต้องหม่นและหดหู่มากแน่ ๆ รู้สึกสิ้นหวังแทนเค้าอ่ะ (อินมากแหละ 55) แต่ชอบที่สื่อซึมเศร้าแบบพอเหมาะพอดี ไม่ได้สร้างให้เค้าต้องอ่อนแอเกินไป แต่มีมุมว่าเค้ามีความไม่มั่นคงทางอารมณ์จริง ๆ ฌานก็เป็นพระเอกอีกคนที่นี่ชอบ แน่นอนว่าโดนพระเอกของนักเขียนตกอยู่ตลอดอยู่แล้ว 555 แต่เรื่องนี้คืออยากยกให้แจ้ว ไม่อยากได้เอง 555555 รู้สึกว่าคนแบบนี้ต้องเจอคนแบบแจ้วนี่แหละ เพราะปมในใจเค้าไม่ใช่เรื่องเล็ก ๆ แต่แจ้วนางทำได้ เก่ง !!

สำหรับตัวละครอื่นก็มีชอบหลายคน อย่าง ‘คุณทิวา’ ที่เป็นปู่ ความใจดีและความรักของเค้าที่มีให้หลานมันมีค่าอ่ะ สงสารเค้าจัง

และอีกคนที่จะไม่พูดถึงไม่ได้ก็คือ ‘พี่ตุล’ เงาตามตัว เทวดาพ่อทูนหัว พ่อคุณอยู่กับพระนางเยอะมาก บางฉากนี่สงสัยพี่แกอยู่ไหมนะ พอมีประโยคเอ่ยถึงก็ อ๋อ อยู่ ! (พี่พักบ้างก็ได้ 55) แล้วเก่ง ฉลาด รู้ทันไปหมดทุกเรื่อง (อยากอ่านเรื่องของพี่ตุลกับใหม่อยู่นะ จะมีเล่มแยกไหม รู้สึกได้ว่ามีอุปสรรคหนึ่งแล้วแน่ ๆ เตรียมย้ายทีมไปสงสารพี่ตุล)

ส่วนตัว แคลร์ เราเฉย ๆ กับเค้าจัง หรือเพราะเค้าออกน้อย ผูกพันน้อย พอปมเรื่องเค้าเปิด ก็ อ๋อ แบบนี้นี่เอง เข้าใจที่ในเรื่องที่เค้าเจอว่ามันต้องมืดมนและแย่สำหรับเค้ามากแน่ ๆ เข้าใจการกระทำของเค้า สงสาร แต่รู้สึกว่ามันยังขยี้ได้มากกว่านี้ สามารถสะเทือนใจกับการเปิดเผยเรื่องของเค้าได้มากกว่านี้ ทั้งปัญหาต้นเรื่องและการแก้ปัญหาของเจ้าตัว มีมุมที่ไม่เข้าใจการกระทำ แต่พอรู้ว่ามันยังมีอะไรอยู่เบื้องหลังการแก้ปัญหานั้นก็พอจะเข้าใจตัวละครนี้มากขึ้น

(ติดที่ปมสุดท้ายนิดหนึ่ง เกี่ยวกับการฆาตกรรม เดาไม่ได้นะ แต่ไม่คิดว่าจะมาทางนี้ คือผูกกับตัวละครได้ดี แต่ไม่เข้าใจความคิดของการกระทำนั้นเท่าไหร่ อาจจะเพราะอ่านไปแล้วลุ้นให้ยิ่งพีคเอง 55)

ส่วนตัวชอบฉากนาทีชีวิตที่โดนปืนจ่อ แล้ว ฌาน ที่เฉยมาตลอดรู้สึกกลัว เพราะมีตัวแปรเพิ่มเข้ามาในชีวิต ตรงนี้น่าจะเป็นจุดเปลี่ยนพระเอกเลยไหม (อันนี้คิดเอง 😅) เป็นฉากน้อยแต่มาก (ในแง่การเอ่ยถึงความคิด ความรู้��ึกของฌานในฉากนั้น ในความรู้สึกเรา)

ชอบ คสพ นางเอกกับเพื่อนด้วย คุยกันทีไรตลกดี 555 และ คสพ นางเอกกับป้าก็เป็นอีกจุดที่ชอบ อ่านไปก็ทั้งสงสารและเข้าใจแจ้ว

สรุปคือเป็นอีกเรื่องที่นักเขียนทำได้ดี พล็อตการสร้างปมแอ๊ดวานซ์ขึ้นเรื่อย ๆ แล้วทำได้ดีด้วย นี่เดาเรื่องไม่ถูกเลย อ่านไปคือลุ้น ๆ ว่าจะเป็นยังไงนะ
การแทรกปัญหาประเด็นต่าง ๆ ก็ทำได้เนียน ฉากพระนางก็มีอยู่นะ แต่อาจจะกุ๊กกิ๊ก ๆ ชวนเขินน้อย ด้วยความที่เค้าอาจจะยังกั๊ก ๆ ความรู้สึก ยังมีอะไรในใจ แต่แค่ได้ลงเอยก็รู้สึกขอบคุณนักเขียนมากแล้ว ตอนแรกยังไม่เห็นทางแก้ของปัญหานี้เลย พระเอกจะผ่านมันไปได้ไหม ลองคิดภาพถ้าเจอในชีวิตจริงมันยากมาก 😭

นับว่าเป็นการอ่านที่ประทับใจ อ่านแล้ววางไม่ได้ ไม่ยอมหลับยอมนอน 😂 การเล่าเรื่อง บทสนทนาที่เป็นธรรมชาติก็ยังเป็นจุดที่มีเสน่ห์ของภัสรสาเหมือนเดิมเลย ที่สำคัญเรื่องนี้คือพูดถึงหลายประเด็นมาก แต่ยังเล่าเรื่องให้เข้าใจและเห็นภาพขนาดนี้ แสดงว่าต้องทำการบ้านมาหนักมาก เห็นถึงความตั้งใจเลย

[Jinnie · Rating 5 out of 5]

สำหรับเรางานภัสรสามีเอกลักษณ์เป็นตัวของตัวเองสูงมาก ถ้านึกถึงนามปากกาจะเห็นบรรยากาศไม่น่าไว้วางใจเหมือนเดินเท้าเปล่ากลางเมฆหมอก บรรยากาศครึ้มฟ้าครึ้มฝน ตัวละครมีรสมีชาติ เป็นนักเขียนที่เราจัดเขาไว้ในโซนผู้กล้า กล้าที่จะปั้นลูกของตัวเองให้มีความเป็นคนมากที่สุด เราชอบงานแบบนี้มาก คุณนักเขียนเลยอยู่อันดับต้นในใจนักเขียนที่ชอบเลย

หยิบ 'ปราการแสงจันทร์' มาอ่านโดยไม่ได้ตั้งใจแต่ดันตอบคำถามคาใจมาตั้งแต่เริ่มกลับมาอ่านนิยายเมื่อปีก่อนได้พอดิบพอดีว่า 'ถ้าพระเอกของเราเดินอยู่อีกทาง เส้นขนานของสิ่งที่พระเอกยอดนิยมจะมี ถ้าถูกพลิกกลับด้านเป็นคนประสบความเลวร้ายแทน ถ้าต้องถูกกระทำจาก villain ถ้าเขาหนีไม่พ้น จะเกิดอะไรขึ้น' การอ่านเรื่องนี้โดยบังเอิญจึงเหมือนแม่มอบเพชรเป็นของขวัญแทนที่จะเป็นเค้กเลยค่ะ หลังจากนี้จึงเป็นการอวยล้วน

ตัวละครหลักของเรื่องโดดเด่นกันมาก รวมถึงตัวประกอบด้วยเช่นกัน บุคลิกทุกคนชัดเจน
จิลลา – ผู้หญิงเก่ง ทำงานเก่ง ปรับตัวเก่ง พูดเก่ง เถียงเก่ง ดื้อตาใสเก่ง แจ้วมั่นคงว่าตัวเองอยากได้อะไรต้องการอะไรจะทำอะไร (ป้าเลี้ยงมาดีมาก) นิสัยไม่น่ารักมีค่ะ (ร้ายแบบสิบ/สิบ) แต่เหตุของการแสดงนิสัยนั้นยังเรียกว่าสมควรในขอบเขตอยู่, ​
นิชฌาน – สมกับมีคุณหมอแนะนำเลยค่ะ ระหว่างการดำเนินเรื่องบุคลิกฌานชัดมากว่ามีสัญญาณของซึมเศร้า การมองตัวเอง การโทษตัวเอง นิสัยอันดีงามเดิม รวมถึง traumas น่าสงสารมาก ดีใจกับการเป็นผู้รอดชีวิตของฌานมากจริงๆ (พิมแล้วน้ำตาจะไหล),
แขดรุณ – โตมาอย่างดีก่อนจะหักมุมเลือดสาด ความแค้นนำชีวิตที่แท้ทรูก็คือแคลร์ 'ไร้หัวใจ' คำนี้ไม่ผิดเลย แคลร์หยิบใช้ทุกคนบนโลกได้จริงๆ ถ้ามันจะทำให้การแก้แค้นของตัวเองสาสม จากเหยื่อเป็นผู้ล่า เป็นคนทำลาย ทำเพื่อปกป้องตัวเอง เรียกว่าเลือดเย็นยังได้เลยมั้ง,
(ส่วนบทเด่นรองลงมาอย่าง พี่ตุล – รักฌานมากชีวิตนี้จะหาคนที่รักหวังดีเข้าใจเราขนาดนี้ได้จากไหนน้อ ความพ่อความพี่ใหญ่ ใจดีตลกปากร้ายแต่เด็ดขาด เป็นคนเท่คูล, วันใหม่ – เพื่อนสนิท สายรุกอย่างมีสติ เป็นผู้หญิงมีการมีงานทำ (ฮา), คุณปู่ เห็นแสงความอบอุ่นแผ่ออกมาจากตัวหนังสือเวลามีบทปู่เลย ไม่พูดเยอะเจ็บคอ)

การดำเนินเรื่อง วางปม น่าติดตาม ใจสั่นเวลาอ่านเพราะตื่นเต้น
ช่วงต้นเรื่องดึงดูดใจเรามากเป็นพิเศษ ตั้งแต่คำโปรยมายังมีหมอเขียนแนะนำ ตอนแรกเข้าใจว่าเป็นอิเซไก เงื่อนงำดึงดูดใจให้อ่านต่อ มันมีปมนู่นนี่เยอะมาก แต่ชอบมากที่สุดตรงไม่กั๊กเนื้อเรื่องให้ทุกอย่างไปเฉลยตอนท้ายหมด ค่อยๆ เฉลยไปทีละนิด ชอบนิสัยอยากรู้อยากเห็นอยากขุดของนางเอกเป็นเหตุด้วย ไม่มีเหตุการณ์ไม่คาดฝันมาสะดุดขาให้ต้องพลาดไปพลาดมาเหมือนจังหวะนรก เปิดแล้วเคลียร์เร็วจบเร็ว เดินเรื่องฉับๆ ไปข้างหน้าอย่างเดียว (เราว่าส่วนหนึ่งเพราะตัวละครไม่ immature) มีบางจุดที่เราว่า เอ้อ ง่ายดีเนาะ ง่ายกว่าที่คิดเยอะเลย อาจดูง่ายไปแต่รับได้ ไม่ติดขัดอะไร มันยังว่าเป็นไปได้อยู่

เคลียร์ชัดทุกประเด็นนะ (เท่าที่นึกออก) มีอันนึงเราติดใจอยู่แต่มีการอธิบายถึงพอดีเลยเคลียร์ไป (จุดเริ่มต้นของ tragedy) เราคิดว่าถ้าแคลร์รักปู่มาก ปู่รักแคลร์มาก ทำไมถึงไม่ขอให้ปู่ช่วย (จริงๆ แล้วไม่แปลก หลายครอบครัวรักลูกมากแต่ไม่ได้แสดงออกว่าถ้าเขามีปัญหาเราจะยังอยู่ข้างเขาได้ไม่ว่าจะเป็นเรื่องบวกหรือลบก็ตาม พอเด็กเกิดเรื่องส่วนใหญ่เลยไปหาคนอื่นก่อน เช่น เพื่อน) เราคิดว่าปู่คงเสียใจถ้ารู้ว่าตัวเองมีอำนาจล้นมือขนาดนี้แต่ช่วยหลานไม่ได้ คงเศร้า อยากให้รู้ความจริงก่อนตาย ซึ่งสมใจมากเพราะนักเขียนพาไปทางนี้พอดี 'ความรักกลับกลายเป็นกำแพง' แคลร์ turn to dark side โดยปริยาย

อีกหนึ่งอย่างคือประเด็นทางสังคม เขียนได้ทันสมัยมาก (ซึ่งแต่ละเรื่องมีรากปัญหามายาวนานมากแล้ว) และเราค่อนข้างเห็นด้วยกับแนวคิดของเรื่อง ชอบที่ไม่พูดถึงคนซึมเศร้าเยี่ยงคนอ่อนแอแต่พูดตรงตามหลักการทางการแพทย์ การชูเรื่องมายาคติทางเพศอย่างเท่าเทียมเพราะคนถูกกระทำไม่ใช่เพศแต่เป็นคนๆ หนึ่ง หรือกระทั่งตัวจิลลาเองแสดงออกบางอย่างแข็งนะจุดยืนชัดเจนแยกส่วนความคิดดีแต่ไม่ได้หมายความว่าเธอจะอ่อนแอไม่เป็นร้องไห้ไม่ได้ ชอบการพูดถึงประเด็นหลายอย่างในสังคมมากค่ะ (การเหลื่อมล้ำด้วยนิดๆ หน่อยๆ พอมองออกบ้างมีเป็นตลกร้ายบ้าง)

สนุกค่ะ นับเป็น best novels เรื่องที่ 3 ของปีในลิสต์ 2021 ของเราค่า

[Afternoon · Rating 4 out of 5]

หยิบเรื่องนี้มาเพราะชอบภัสรสาบวกกับหน้าปกสีดำแปลกตา อ่านคำโปรยข้างหลังคิดว่ามันต้องเป็นหนังชีวิตที่หนีกหน่วงเรื่องหนึ่งแน่ๆ อ่านแล้วคงเครียดน่าดู แต่เชื่อในนามภัสรสาเลยลองอ่านดูสักตั้ง ปรากฎว่า….มันก็มีความชีวิตจริงๆแหละ แต่มันดีมาก อ่านตอกแรกนึกว่าจะเป็นแนวแฟนตาซีสลับวิญญาณ อ่านไปอ่านมา เฮ้ยไม่ใช่อย่างที่คิด มีการไขปริศนาตามล่าหาความจริง มีตัวละครปริศนาโผล่มาให้ได้ว้าว อ่านแล้วตื่นเต้นดีมาก แต่การดำเนินเรื่องทำให้คิดถึงอีกเรื่องของพัสรสาคือเรื่อง”จุดห้ามกลับใจ” เป็นการบอกเล่าเรื่องที่อ่านแบบเรื่อยๆเหมือนจะไม่มีอะไรแต่มันก็มีอะไร อีกอย่างนึงคือการกล่าวถึงมุมมองของสังคมในส่วนๆนึงที่ถูกมองข้ามไปดีมากๆเลย ไม่สปอยว่าอะไร อยากให้ทุกคนไปอ่านเอาเอง อ่านแบบไม่ต้องรู้โครงเรื่อง อ่านแบบไม่คาดหวัง และมันไม่ผิดหวังจริงๆนะ

[อุ้มสม · Rating 5 out of 5]

🌗 เคยไหม? ที่อ่านงานของนักเขียนสักนามปากกานึงบ่อยๆ เยอะๆ ชนิดที่ว่ามี TOP3 / TOP5 หรือมีเรื่องที่ชื่นชอบที่สุดอยู่ในใจ แล้วพอนักเขียนออกเรื่องใหม่ออกมาสักเรื่อง เรื่องใหม่นั้นน่ะ ดันชนะทุกเรื่อง หรือเข้ามาติด TOP ในใจ แซงเรื่องเดิมบางเรื่องออกไป, เราน่ะ ชอบความรู้สึกนี้มากเลย มันเหมือนกับว่าทั้งเราทั้งนักเขียนต่างเติบโตไปพร้อมกัน
----------
🌗 ความรู้สึกที่ว่า...เกิดขึ้นกับเรา เกิดขึ้นกับปราการแสงจันทร์ ผลงานล่าสุดจากภัสรสาเล่มนี้
----------
🌗 #ปราการแสงจันทร์น่าสนใจตั้งแต่คำโปรยปกหลัง คนหนึ่งเหมือนว่าว คนหนึ่งเหมือนพระจันทร์ ความรักที่ยากจะเป็นไปได้เพราะคนหนึ่งเป็นคนฆ่าอีกคนด้วยมือตัวเอง...หืม ? งงใช่ไหม ? ถูกแล้ว คุณควรงง และถ้าอยากอ่านเรื่องนี้ให้สนุก คุณควรค่อยๆ อ่านไปเรื่อยๆ ค่อยๆ ทำความรู้จักสามตัวละครหลัก ค่อยๆ ทำความเข้าใจตัวละครและเรื่องราวด้วยตัวคุณเอง ไม่ต้องรู้อะไรล่วงหน้ามาก ดังนั้นรีวิวนี้เลยจะเน้นที่อารมณ์ ความรู้สึกของเราที่มีต่อตัวละคร...สัญญาว่าจะเขียนมให้คุณรู้ (เนื้อ) เรื่องน้อยที่สุด
----------
🌗 ถ้าจะให้สรุปสั้นๆ ว่าเป็นเรื่องเกี่ยวกับอะไร นิยามของปราการแสงจันทร์ก็คือ “พระจันทร์หันด้านเดียวให้เราเห็น” ปราการใหญ่ที่ตั้งตระหง่านเห็นแต่เพียงด้านสวยงาม สง่า และดูดีของดวงจันทร์ เหมือนกับที่หะแรก “จิลลา” เห็นว่า “แขดรุณ” คือผู้หญิงสวย รวย เก่ง เพอร์เฟกต์ชั่นนิสต์ ส่วน “นิชฌาน” ก็คืออภิชาตสามี รักเมีย ห่วงเมีย แคร์เมีย เมียคือนัมเบอร์วัน
----------
🌗 และประการแสงจันทร์ยังว่าด้วยเรื่องราวของทุกชีวิตที่ตกเป็นเหยื่อ มีทั้งเหยื่อที่ลุกขึ้นมาเป็นผู้ล่า มีทั้งเหยื่อที่หลงในวังวนแห่งบาดแผล จนเหมือนมีดวงจันทร์กลมโตส่องแสงมาเป็นปราการกั้นยากที่จะหลุนพ้นไปได้ และมีทั้งคนนอก...ผู้ไม่เกี่ยวข้องแต่กลับต้องกลายเป็นเหยื่อ กลับกลายต้องมารับรู้เรื่องราวพวกนี้!
----------
🌗 ภัสรสาค่อยๆ แง้มให้เห็นอีกด้านของดวงจันทร์ผ่านสายตาของตัวละครที่เป็นคนนอกอย่าง “จิลลา” ที่จำต้องเข้ามาสังเกตการณ์อย่างเลี่ยงไม่ได้ ลืมภาพนางเอกในอุดมคติไปเสีย...แต่ไม่รู้ทำไม แจ้ว-จิลลา คือตัวละครที่เราเข้าใจที่สุด คือตัวละครที่เราทึ่งที่สุด และคือตัวละครที่เรารักที่สุด ชนิดที่ว่าต้องให้ติดแท็ก #แจ้วมันร้ายยย ย ยักษ์ล้านตัว ต่อให้นางจากเป็นเอตทัคคะด้านความกวน เราก็ยังรักนาง ออกแนวไม่เข้าใจด้วยซ้ำ ว่าจะเอาอะไรมาเกลียดนาง มาเกลียดคนที่หลวมตัวมาเอี่ยวกับเรื่องพวกนี้โดยไม่เต็มใจ เชื่อเถอะ ว่าถ้าเราต้องตกอยู่ในสถานการณ์แบบนางแล้ว นอกจากเราจะไม่ฉลาดกว่านาง เรายังจะใจร้อนกว่านางแน่
----------
🌗 ว่าวอาจดูล่องลอยไปตามกระแสลม ไร้ทิศทาง หวั่นไหวง่าย แต่จิลลาคือว่าวที่ฉลาด คือว่าวที่รู้จักปรับตัวไปตามทิศทางลม ดังนั้นพอเจอเรื่องใหญ่ยักษ์แบบไม่คาดฝัน นางเลยปรับตัวได้เร็ว เหนือสิ่งใด เราชอบความเข้มแข็งของจิลลา โดยเฉพาะจิตใจ...นางสตรองที่สุดในเรื่องแล้ว ชอบความช่างขุดคุ้ย (ก็นางเป็นสื่อนี่นะ) ชอบความพยายามทำความเข้าใจ (ในเรื่องที่มันยากมากที่เราจะทำใจรับได้) ชอบความไม่ตัดสินทุกการกระทำของตัวละครอื่นๆ (ซึ่งใจเรายังไม่เป็นกลาง และไม่มั่นคงได้อย่างนางเลย) ชอบความช่างแซะ ช่างจิกกัดของนาง (ซึ่งก็เป็นไดอาล็อกซ์น่ารัก แสบๆ ฮาๆ มีชีวิตชีวา เอกลักษณ์เฉพาะของภัสรสาน่ะแหละ)
----------
🌗 ปกติพระเอกของภัสรสาจะทำให้เราหลงรักได้ตั้งแต่ปรากฏตัวแรกๆ (แม้กระทั่งสายรว้ายๆ กวนๆ อย่างซันแห่งเกมกาเหว่า หรือนังดาสุดที่รักแห่งบ่วงแสงดาว) แต่สำหรับ “ฌาน-ชาร์ล-นิชฌาน” นี่คือข้อยกเว้น เราสัมผัสได้ถึงความเป็นหุ่นยนต์ของเขา ที่ทำทุกอย่างตามแต่ที่คนรอบข้าง (โดยเฉพาะเมีย) จะป้อนคำสั่ง เหมือนมีชีวิต แต่ไร้จิตใจ เหมือนมีปราการหนาแน่นที่กดทับอยู่ในใจ ต่อเมื่อปราการนั้นถูกฉายให้เราเห็น...โอบกอด กำลังใจ การเยียวยา การข้ามผ่าน นี่คงเป็นข้อความที่เราอยากหยิบยื่นให้ผู้ชายคนนี้
----------
🌗 ตอนแรกเราไม่เห็นเคมีความเข้ากันของพระนางคู่นี้เลย และด้วยความที่เราออกตัวทีมจิลลามาตั้งแต่แรก เลยยิ่งมองไม่เห็นทาง...ว่าสองคนนี้จะรักกันได้ยังไง เรื่องนี้จะจบแฮปปี้จริงเหรอ! (แต่จบแฮปปี้นะเออ แฮปปี้แบบไม่ยัดเยียดด้วย นักอ่านอย่าเพิ่งเทนะ) “เกินตัว” นี่คือนิยามของนิชฌาน เวลาที่เขาคิดจะทำอะไรเพื่อตัวเอง คิดจะรู้สึกอะไรแบบที่ตัวเองรู้สึกจริงๆ เพราะที่ผ่านมานิชฌานจ่อมจมอยู่กับความคิดที่ว่าตัวเองไม่ได้สิทธิ์นั้น แต่การได้รักจิลลา ทำให้คำว่าเกินตัวนั้นถูกทลายลงไป นิชฌานได้กลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง และได้พบว่าเขามีสิทธิ์ที่จะรักจิลลา แค่นี้ก็เพียงพอแล้วที่จะทำให้เราอิ่มเอมไปกับความรักของสองคนนี้
----------
🌗 เอาจริงเรื่องนี้ตัวละครเยอะมาก ปมเยอะด้วย มีทั้งพาร์ตอดีต พาร์ตปัจจุบัน มีทั้งคู่หลักคู่รอง ไหนจะตัวละครแวดล้อมอื่นๆ ที่มันเกี่ยวโยงกันหมด ดังนั้นเราว่ามันจะมีช่วงตกท้องช้างเป็นระยะๆ คือให้ความรู้สึกเนือยๆ ขอพักแปบนึง เดี๋ยวมาอ่านต่อ แต่พอถึงช่วงที่ความรักของพระนางค่อยๆ ผลิบาน จากที่คนนึงเลี่ยงที่จะพูดด้วย คนนึงก็คอยแต่จะแซะ ค่อยๆ เปลี่ยนเป็นใจตรงกัน เข้าใจกัน จุดที่ใครคนหนึ่งเริ่มรู้ใจตัวเอง ส่วนอีกคนหนึ่งก็อยากจะพิสูจน์ใจตัวเอง จากที่ไม่คิดว่าจะหวาน กลายเป็นว่ามันปะปนทั้งความหวานความขม มันมีความรักความเข้าใจที่เยียวยาแผลในใจ จนเป็นความไหลลื่นที่ทำให้ครึ่งหลังเราอ่านรวดเดียวจนจบ
----------
🌗 ไม่ใช่ผู้ชายจะเข้มแข็งเสมอไป และไม่ใช่ว่าผู้หญิงจะอ่อนแอเสมอไป ปราการแสงจันทร์ทำลายภาพเหมารวมนี้ได้อย่างหมดจด ให้ภาพผู้ชายคนหนึ่งที่ตกเป็นเหยื่อและยากที่เขาจะก้าวผ่านมันไปได้ ต่อเมื่อได้เจอผู้หญิงคนหนึ่งที่ทั้งเข้มแข็ง ทั้งรักและเข้าใจเขาที่สุด (พอชาร์ลมีชีวิตชีวาแล้วเราก็เห็นเสน่ห์นะ แต่ถ้าให้เลือก เราขอเลือกพี่ตุลแทนละกัน ไม่มีใครเหมาะสมและดูแลชาร์ลได้ดีเท่าแจ้วแล้ว) เราเห็นภาพผู้หญิงคนหนึ่งที่เข้มแข็งทั้งกายใจคอยประคับประคองผู้ชายเปราะบางคนหนึ่ง ภาพชาร์ลอยู่ในอ้อมกอดแจ้วในความรู้สึกเราเป็นอะไรที่สวยงามมากๆ และเราดีใจกับชาร์ลมากจริง ๆ
----------
🌗 พระจันทร์ดวงสำคัญที่เป็นเสมือนศูนย์กลางของปราการแสงจันทร์คือ “แขดรุณ” เราจะไม่พูดถึงเธอไม่ได้เลย ผู้ซึ่งออกมานิดเดียวแต่มีบทบาทต่อตัวละครอื่นๆ ตั้งแต่ต้นจนจบ เปิดเรื่องมาเราชอบแขดรุณมาก ชอบในความเก่ง ความแกร่ง ความเพอร์เฟ็กต์ของเธอ แต่ก่อนนั่นแหละ...เราเห็นแค่ด้านเดียวไง กระทั่งภัสรสาค่อยๆ ฉายเงามืดของจันทร์ดวงนี้ให้เราเห็นพร้อมกับจิลลา แขดรุณคือตัวแทนของคนที่ทุกทำร้ายจากคนที่รักและไว้ใจ จนทำให้เธอเดินมาสู่ทางที่ต้องเลือก...ว่าจะโต้ตอบคนพวกนั้นยังไง และเลือกผิดชีวิตเปลี่ยนจริงๆ มันทำให้มุมมองเรื่องความรักของตัวละครตัวนี้บิดเบี้ยวไปหมด เราอยากจะเข้าใจนาง แต่เราก็รู้ตัวว่าใจเราไม่มั่นคงหรือเป็นกลางมากพอเหมือนกับจิลลาที่จะไม่ตัดสินนาง อย่างน้อยเราก็ขออนุญาตไม่เชื่อจริงๆ ที่นางบอกในจดหมายว่านางยังรักชาร์ลอยู่
----------
🌗 บาดแผลในใจแขดรุณ ส่งผลมาถึงบาดแผลในใจนิชฌาน ปมนี้ถูกเผย ถูกคลี่ ถูกเล่าในตอนเดียวเท่านั้น แต่เป็นตอนเดียวที่เอาอยู่ เน้นเล่าผ่านอารมณ์ ความรู้สึกของตัวละครเป็นหลัก ไมได้บรรยายหรือฉายภาพเหตุการณ์จนชัดเจน แต่มันเป็นความคลุมเครือที่เอาอยู่ เป็นความคลุมเครือที่ทำให้เราเห็นความแหว่งวิ่นในใจตัวละคร เราจมไปกับพวกเขาจนดิ่งไปพักใหญ่หลังจากอ่านบทนั้นจบ ถ้าถามว่าเสียดายอะไรในพาร์ตอดีต เราเสียดายแค่บางความสัมพันธ์ที่มันไม่ถูกขยายให้ชัด เช่นเรื่องราวของแคลร์-ฌาน-มา ที่เราคิดว่าถ้าเพิ่มเติมจุดนี้ได้ พาร์ตอดีตที่ส่งมาถึงปัจจุบันจะสมบูรณ์ขึ้นมากๆ
----------
🌗 อีกตัวละครที่เราชอบมากคือปู่ทิวา ปู่คือคนดี ปู่คือคนเข้มแข็งของจริง ชอบจนเราอยากตีฌานกับแคลร์คนละทีสองที สองคนนั้นรักปู่มากจนไม่อยากให้ปู่เสียใจ แคลร์จึงไม่บอกเรื่องที่เจอให้ปู่รู้ ฌานจึงปิดบังความจริงไม่ให้ปู่รู้ จนกลายเป็นเรื่องราวทั้งหมดนั่นแหละ แต่หารู้ไม่ ปู่ทิวาน่ะเข้มแข็งที่สุดกว่าพวกแกหนุ่มๆ สาวๆ ในเรื่องนี้อีก
----------
🌗 ปราการแสงจันทร์จึงเปิดการพาผู้อ่านไปสัมผัสอีกด้านของดวงจันทร์ ด้านที่ทั้งแหว่งวิ่น ทั้งมืดทะมึน และยังเป็นการติดตามการเติบโต การก้าวผ่านปราการหนาหนักในใจ เพื่อพร้อมรับแสงสว่างที่ค่อยๆ ส่องนำทางให้ผ่านพ้นไปได้...แสงสว่างแห่งสายใยรักที่เปี่ยมด้วยความเข้าใจ

[lunadineve&#x1f319; · Rating 5 out of 5]

ผูกปมดีมากเลยค่ะ แต่ละจุดทำให้อยากรู้ตามไปเรื่อยๆ แบบว่าอ่านตอน5ทุ่มจบตอนตี5เลย ช่วงคลายปมแรกจะมีความรู้สึกรำคาญนางเอกไปบ้างแต่ก็รู้สึกว่าเข้าใจได้และส่วนนี้ก็ไม่ได้เยอะเกินไป หลังๆก็ชอบตอนที่จิกกัดกันแต่พอดี แอบขำตามด้วย ยิ่งใช้คำพูดนางเอกย้อนคืนนี่ซี้ดตามเลย ไอ้หนุ่มก็เอาเรื่อง ตลกพาร์ทจับจิ้นสองหนุ่มคือไม่ใช่เราที่คิดคนเดียวนะนี่😂 ช่วงเฉลยปมพระเอกรู้สึกอึ้งและหน่วง แต่พอนางเอกคุยกับพระเอกก็ทำให้รู้สึกได้รับการปลอบไปด้วย นางเอกเข้มแข็งมากและทำให้พระเอกเรียนรู้ที่จะพาตัวเองเข้มแข็งขึ้นด้วย