Πώς ένας έφηβος ανακαλύπτει το βιβλίο και την ανάγνωση; Πώς περνάει από το κόμικ στον Καμύ; Πώς αποκτά αναγνωστική και βιβλιοφιλική εμπειρία; Πώς μπαίνει, τυχαία, στη δημοσιογραφία; Και πώς, το 1997, δημιουργεί το πρώτο ένθετο για «Βιβλία» στον ελληνικό Τύπο; Το παρόν βιβλίο είναι μια αυτοβιογραφική αφήγηση, με στοιχεία λογοτεχνικής δημοσιογραφίας, κριτικού δοκιμίου και ιστορίας των ΜΜΕ, που καλύπτει μια περίοδο σαράντα ετών, από τα τέλη της δεκαετίας του 1970 έως σήμερα. Η Πάτρα, η Αθήνα, το Παρίσι είναι οι χώροι δράσης του ήρωα-αφηγητή. Στο φόντο, εκδότες, δημοσιογράφοι, συγγραφείς, συναντήσεις με αξιομνημόνευτους ανθρώπους, εφημερίδες, βιβλιοπωλεία, μπαρ και εστιατόρια, διαμάχες και αντιπαραθέσεις, απογοητεύσεις και θρίαμβοι, διαψεύσεις και χρεοκοπίες. Αλλά, πάνω απ’ όλα, η ακατάλυτη σχέση γραφής και ανάγνωσης.
Ο Νίκος Μπακουνάκης γεννήθηκε στην Πάτρα το 1956. Είναι απόφοιτος του Νομικού Τμήματος της Νομικής Σχολής Αθηνών και eleve diploma της Ecole des Hautes Etudes en Sciences Sociales (EHESS) του Παρισιού. Διδάκτωρ Ιστορίας και Πολιτισμών της EHESS. Δημοσιογράφος, αρχισυντάκτης πολιτισμού στο Βήμα της Κυριακής. Έχει εκλεγεί τακτικός καθηγητής στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, όπου διδάσκει από το 2003. Το 1997 δημιούργησε το ένθετο "βιβλία" στο "Βήμα της Κυριακής", το πρώτο ένθετο για βιβλία στον ελληνικό Τύπο.
Διαβάστηκε απνευστί! Και πόσο ζηλέψαμε την πορεία του συγγραφέα στο χώρο της δημοσιογραφίας, του βιβλίου, του πνεύματος. Με πλήθος πληροφορίες για προσωπικότητες, για καταστάσεις, για τα ενδότερα του τύπου, του βιβλίου ενώ βιώσαμε μαζί του τις ανησυχίες για την εδραίωση του ένθετου στο ΒΗΜΑ για τα βιβλία. Θα μπορούσε όμως να υπάρχουν και μια σειρά φωτογραφιών που θα συμπλήρωναν το βιβλίο ενώ απαραίτητος θα ήταν και ένας κατάλογος ανά σελίδα ονομάτων που αναφέρονται στο βιβλίο. Παρόλα αυτά εμείς σας το προτείνουμε ανεπιφύλακτα ειδικά σε όλους εμάς που αγαπάμε το βιβλίο....
Σχεδόν 15 χρόνια τώρα διαβάζω & συλλέγω (και πλέον ακούω μέσω των podcast του στη Lifo) οτιδήποτε έχει την υπογραφή του Νίκου Μπακουνάκη.
Η ευρυμάθειά του,η ξεχωριστή & συνδυαστική του σκέψη και ματιά τον καθιστούν άξιο δάσκαλο για όποιον ενδιαφέρεται να μάθει πώς ο χώρος της πολιτιστικής/λογοτεχνικής δημοσιογραφίας κρύβει διαμάντια (ή και όχι) και μπορεί να σου αλλάξει τη ζωή.
Νιώθω μεγάλη τύχη και χαρά που υπήρξα και εγώ πρόσφατα μαθήτριά του στα ακαδημαϊκά (ψηφιακά) έδρανα!
Σε μια εποχή που, δυστυχώς, απαξιώνονται τα ΜΜΕ και προβάλλονται ευτελή πρότυπα,ο Μπακουνάκης αναζωπυρώνει το ενδιαφέρον και την αγάπη μας για το χώρο του βιβλίου και υπενθυμίζει πως χάρη σε ένα έντυπο επηρεάστηκε & διαμορφώθηκε ένα μέρος της κοινωνίας μας.
"Δεν πειράζει αν το βιβλίο δεν μπορεί να θρέψει τους πεινασμένους:είναι πάθος μας.Και το προνόμιο των παθών μας πρέπει να μπορούμε να το απολαμβάνουμε", αναφέρει κάπου χαρακτηριστικά.
Το βιβλίο, Όταν έπεσα στο μελανοδοχείο,το διαβάζω ήδη για 2η φορά και συνεχίζω να το γεμίζω σημειώσεις και σχόλια. Πιστεύω ότι είναι ένα έργο που θα με συντροφεύει ξανά & ξανά και κάθε φορά θα ανακαλύπτω κάτι καινούργιο!
Το νέο βιβλίο του Νίκου Μπακουνάκη είναι μια νοσταλγική περιήγηση στον χώρο του τύπου, των βιβλιοπωλείων, της λογοτεχνίας, των εκδόσεων, προσωπικοτήτων που ξεχώρισαν σε αυτά τα πεδία στην Αθήνα, την Ευρώπη και στην άλλη μεριά του Ατλαντικού. Μεθυστικές αναφορές σε ελληνικά και διεθνή έντυπα, σε έργα λογοτεχνικά, βιογραφίες ανθρώπων που κόσμησαν το χώρο του πνεύματος και των εντύπων. Η διαδρομή ενός ανθρώπου, που με τις εμπειρίες του στις εφημερίδες και τα περιοδικά, μας τέρπει και μας ωθεί να περιδιαβούμε τον χώρο της λογοτεχνικής δημοσιογραφίας και του τύπου και να αναλογιστούμε τη συμβολή τους στη διαμόρφωση της "μαζικής αναγνωστικής κουλτούρας". Ο συγγραφέας εξιστορώντας τη δημιουργία του ένθετου Βιβλία της εφημερίδας Βήμα, μας μεταφέρει σε έναν κόσμο πνευματικής δημιουργίας και πολιτιστικών επιρροών. Ένα ταξίδι που θα μεγαλώσει σίγουρα τη λίστα σας σε αναγνώσματα, που θα ανασύρει μνήμες και εικόνες, ένα βιβλίο διαποτισμένο με αγάπη για τη λογοτεχνία.
Ο Νίκος Μπακουνάκης γεννήθηκε στην Πάτρα το 1956. Είναι απόφοιτος του Νομικού Τμήματος της Νομικής Σχολής Αθηνών και élève diplômé της École des Hautes Études en Sciences Sociales (EHESS) του Παρισιού. Διδάκτωρ Ιστορίας και Πολιτισμών της EHESS. Καθηγητής Πρακτικής τής Δημοσιογραφίας και Τεχνικών Αφήγησης στο Τμήμα Επικοινωνίας, Μέσων και Πολιτισμού του Παντείου Πανεπιστημίου, όπου διδάσκει από το 2003.
Το 1997 δημιούργησε το ένθετο «Βιβλία» στην εφημερίδα Το Βήμα της Κυριακής, το πρώτο ένθετο για βιβλία στον ελληνικό Τύπο, το οποίο διηύθυνε έως και το 2018. Συνεργάζεται με τη Lifo, όπου αρθρογραφεί και παρουσιάζει το podcast «Βιβλία και Συγγραφείς». Είναι Αξιωματούχος του Τάγματος Ακαδημαϊκών Φοινίκων της Γαλλικής Δημοκρατίας.
Ο Νίκος Μπακουνάκης αφηγείται την ιστορία που δημιούργησε (επί 20 χρόνια με το ένθετο "Βιβλία" του Βήματος), σε σχέση με την ιστορία που τον δημιούργησε. Το βιβλίο χωρίζεται σε τρεις ενότητες, στην πρώτη ο συγγραφέας αναφέρεται στην πορεία του στη δημοσιογραφία και τη σχέση του με τη λογοτεχνία, το δεύτερο στον Χρήστο Λαμπράκη και το τρίτο και τελευταίο στο ίδιο το ένθετο, τα δημοσιεύματα και τους συνεργάτες του. Το διάβασα ευχάριστα, με μοναδική ίσως δυσκολία τον βομβαρδισμό από ονόματα εκδοτών, βιβλιοκριτικών και συγγραφέων που γίνεται σε σημεία.
Ο Νίκος Μπακουνάκης με το βιβλίο του «Πως Επεσα στο Μελανοδοχείο» μου χάρισε τρεις τέσσερεις μέρες απολαυστικής ανάγνωσης Άλλωστε και περί ου ο λόγος Η Ανάγνωση Η βιωματική η συνήθεια , η ανάγκη μας να διαβάζουμε ( οι αναγνώστες , λάτρεις του σπορ) ο χώρος που καταλαμβάνουν τα βιβλία στην ζωή μας. Και τα υπόλοιπα δρώμενα στον πλατύ χώρο του βιβλίου. Κάποτε μπαίναμε σε ένα βιβλιοπωλείο και διαλέγαμε με τις ώρες! Ώρες απολαυστικές στην Εστία, στην Ενδοχώρα, στον Ελευθερουδάκη, στον Ευρυπίδη αργότερα και στο βιβλιοπωλείο της εκάστοτε γειτονιάς μας. Με κουβεντούλα και καθοδήγηση από τουσία «δικούς μας» ανθρώπους . Κι ύστερα ήρθαν τα ένθετα για τα βιβλία στο Βήμα Λυπήθηκα πολύ που δεν τα κράτησα Που κάλυπταν όμως μια ευρεία γκάμα πέραν των βιβλίο παρουσιάσεων και κριτικών Ο απλός αναγνώστης γνώρισε για τους ανθρώπους του πνεύματος γενικότερα , τις τάσεις , βιογραφίες , και πήρε και την θέση του και ο τύπος, εκδοτικοί οίκοι εδώ και των άλλων χωρών. Πράγματα που δεν φτάναν εύκολα στο απλό αναγνώστη άλλοτε. Και πέραν όλων αυτών το βιβλίο περιδιαβαίνει μια μεγάλη τοιχογραφία των Αθηνών, στέκια ,παρέες , εκδηλώσεις, πολιτική ζωή , επιρροή του Τύπου σε όλα αυτά μιας Αθήνας ολοζώντανης από το 70 και μετά . Και στο Παρίσι, το Λονδίνο, το Βερολίνο και πέραν του Ατλαντικού. Πόσο ωραία ήταν να ζείς στο κέντρο μου θύμισε γλαφυρά ο κος Μπακουνάκης Όλοι οι σημαντικοί συγγραφείς, κριτικοί, εκδότες, ο Χατζιδάκις, ο Σεφέρης σεργιανίζουν και γω τους ακολούθησα και τους απόλαυσα. Ένα μεγάλο ευχαριστώ κε Μπακουνάκη!
Να μην σας πω σε τι μπελάδες με βάλατε…..να θυμηθώ αν τό ω το τάδε βιβλίο, να ψάξω να βρω το άλλο (δυστυχώς τα πιο πολλά που θέλησα εξαντλημένα.
Ωραία προσέγγιση για το τι σημαίνει ανάγνωση και πως στήθηκε η επιχείρηση Βιβλίο στις εφημερίδες και ειδικά στο Βήμα.
Πέρα από όλα αυτά ο καταιγισμός των πληροφοριών έχει κάτι το ασύλληπτο κι ο συγγραφέας με αρκετή αυτοπεποίθηση μας παραθέτει εικόνες , άνθρωπους και βιβλία, αλλά κι ενίοτε μπόλικη ιστορία από μία μακρυνή εποχή που μάλλον ήταν αρκετά θορυβώδης για να μοιάζει τόσο αποτελεσματική.
Τελικά έχει και η βιβλιοκριτικη τα τρισάγια της,και δεν το λες καί κακό αυτό.
Μελετώντας με απόλαυση και περίσσιο ενδιαφέρον το βιβλίο «Όταν έπεσα στο μελανοδοχείο», δυσκολεύτηκα να το τοποθετήσω σε κάποια κατηγορία. Φιλολογικό, λογοτεχνικό, ταξιδιωτικό, δημοσιογραφικό, ακαδημαϊκό ή και όλα αυτά μαζί, το βιβλίο αυτό αποτελεί μια σύγχρονη εγκυκλοπαίδεια. Αποδεικνύοντας ότι ο δρόμος των γραμμάτων και των τεχνών είναι μακρύς και ευοίωνος, ο καθηγητής παρασύρει τον αναγνώστη στο ατέρμονο ταξίδι του βιβλίου.
Αυστηρά αυτοβιογραφικό, με την ορμή και το πάθος ενός ανοιχτόμυαλου και αισιόδοξου ανθρώπου, που συνδυάζει επιτυχώς την επιστημονική με την καλλιτεχνική θεώρηση της ζωής, ο πρωταγωνιστής / συγγραφέας αφηγείται ιστορίες που έχουν διαδραματιστεί σε έντυπα, πανεπιστήμια, συνέδρια, βιβλιοπωλεία και εστιατόρια. Ιστορίες που έχουν για φόντο γεύσεις, μυρωδιές, ταινίες και τραγούδια, ιστορίες κατασκευασμένες από τον άνθρωπο και για τον άνθρωπο.
Η Πάτρα, η Αθήνα, το Παρίσι, το Λονδίνο, η Νέα Υόρκη, η Ιερουσαλήμ, η Κωνσταντινούπολη, είναι μερικοί από τους σταθμούς αυτού του εγχειρήματος. Η ακαδημαϊκή έρευνα, η αγάπη για την τέχνη, η μετάβαση από τον έντυπο στον ηλεκτρονικό τύπο, τα ένθετα που χάθηκαν στην πορεία της ψηφιακής επανάστασης, είναι μερικά από τα καίρια ζητήματα που αναλύονται διεξοδικά αλλά παράλληλα με τον απλό και κατανοητό τρόπο ενός διανοούμενου. Οι μορφές των γραμμάτων, καθηγητές, δημοσιογράφοι και συγγραφείς, στήνουν τον άγριο χορό της ζωής, αψηφούν τον χρόνο και μάχονται για να διατηρήσουν ζωντανό τον χώρο του πνεύματος.
Εύχομαι στον Νίκο Μπακουνάκη να πέφτει δίχως τελειωμό στο μελανοδοχείο και να δημιουργεί κόσμους μαγικούς, που στην πραγματικότητα, υπάρχουν πάντα γύρω μας!
ένα βιβλίο γεμάτο τσακισμένες σελίδες το οποίο με αφήνει με την ανακουφιστική αίσθηση που προκαλεί η εξιστόρηση της πορείας ενός μεγάλου δασκάλου: μπορώ κι εγώ