Ακάκιε

by Κώστας Κρομμύδας (Kostas Krommydas)

Με μια χρυσή λίρα στην τσέπη και μια σοφή συμβουλή ξεκίνησε ο νεαρός Λευτέρης από το χωριό του στην Ήπειρο για την Αθήνα. Ονειρεύτηκε να χτίσει και να δημιουργήσει, να χορτάσει την πείνα του σώματος και της ψυχής των ανθρώπων.

Στην περιπέτεια της ζωής του μια γυναίκα μπαίνει στην καρδιά του, μέχρι που ο πόλεμος, αδυσώπητος κι απάνθρωπος, τους δοκιμάζει. Όμως τα γραμμένα της ζωής δύσκολα τα ξεγελάς. Όταν η Ελλάδα ξυπνά από τον λήθαργο του πολέμου, αρπάζει κάθε ευκαιρία που παρουσιάζεται μπροστά του. Αγωνίζεται να κάνει το όνειρό του πραγματικότητα, χωρίς να αφήνει τίποτα να μπει εμπόδιο στον δρόμο του.

Η εργατικότητά του γίνεται πάθος και το πάθος του όραμα.
Χρόνια μετά, όταν ο Ακάκιος βρίσκεται σε κάθε ελληνικό σπίτι, κοιτάζει με δέος το παρελθόν και όσα κατάφερε να δημιουργήσει. Χωρίς να ξεχνά από πού ξεκίνησε, χωρίς να ξεχνά τον τόπο που τον γέννησε. Γιατί ξέρει ότι οι ρίζες είναι που κάνουν τα πιο δυνατά δέντρα.

Διαβάζοντας το βιβλίο αυτό, θα κρατήσετε στη μνήμη σας χρυσούς σιτοβολώνες του Θεσσαλικού κάμπου, μυρωδιές από παλιά εδωδιμοπωλεία και ήχους από ηπειρώτικα μοιρολόγια.

Μια ιστορία εμπνευσμένη από τη ζωή του Λευτέρη Μαντζίκα που έρχεται να συγκινήσει και να θυμίσει στον καθένα από εμάς πως η ουσία στη ζωή είναι να παραμένεις Άνθρωπος.

Genres: Audiobook

440 pages, Paperback

First published May 12, 2021

About the author

You can find Kostas Krommydas novels translated in English here: http://author.to/KostasKrommydas

When Kostas Krommydas decided to write his first novel, he took the publishing
world of his native Greece by storm. A few years later, he is an award-winning author
of five bestselling novels, acclaimed actor, teacher and passionate storyteller. His
novels have been among the top 10 at the prestigious Public Book Awards (Greece)
and his novel “Ouranoessa” has won first place (2017). He has also received the
coveted WISH writer’s award in 2013. When not working on his next novel at the
family beach house in Athens, you will find him acting on the acclaimed ITV
series, The Durrels and on various theatre, film, and TV productions. Kostas also
enjoys teaching public speaking, interacting with his numerous fans, and writing
guest articles for popular Greek newspapers, magazines, and websites..


Βιογραφικό.
Ο Κώστας Κρομμύδας είναι απόφοιτος του Εθνικού Θεάτρου. Έχει εργαστεί ως ηθοποιός στο θέατρο, στην τηλεόραση και στο σινεμά. Ξεκίνησε να γράφει το 2011 και από τότε έχουν εκδοθεί 11 βιβλία του. Το βιβλίο του «Ουρανόεσσα» βραβεύτηκε το 2017 ως το καλύτερο μυθιστόρημα της χρονιάς στην κατηγορία «Ηρωίδα έμπνευση». Το Ιούνιο του 2022 το βιβλίο του «Ακάκιε» βραβεύτηκε ως το καλύτερο μυθιστόρημα της χρονιάς. Όλα τα μυθιστορήματά του βρίσκονταν στην τελική δεκάδα του διαγωνισμού βιβλίου των Public. Παραδίδει μαθήματα συγγραφής (Master Class) και «δημόσιου λόγου-public speech». Αρθρογραφεί σε sites, εφημερίδες και περιοδικά. Έξι βιβλία του έχουν μεταφραστεί στα αγγλικά και κυκλοφορούν μέσω της πλατφόρμας του Amazon.

https://instabio.cc/KostasKrommydas

email. onioncostas@gmail.com


www.kostaskrommydas.gr
FACEBOOK https://www.facebook.com/Krommydascos...
TWITTER
https://twitter.com/KostasKrommydas?l...
INSTAGRAM
https://www.instagram.com/krommydasko...

Reviews

[Evangelia Mangou · Rating 5 out of 5]

Έχοντας την τύχη να ανήκω στην ομάδα πρώτης ανάγνωσης του κυρίου Κρομμύδα και έχοντας διαβάσει το νέο του βιβλίο με τίτλο "Ακάκιε" πριν την έκδοσή του, θέλω να σας παρουσιάσω με λίγα λόγια τα όσα ένιωσα διαβάζοντάς το.
Ελάτε να κάνουμε μαζί ένα ταξίδι στον χωροχρόνο φτάνοντας στο 1916. Η ζέστη και η μυρωδιά της θερισμένης γης έφτανε στα ρουθούνια μου και, χρειάστηκαν μόνο λίγες σελίδες, για να μπω στον ρυθμό της ζωής των πρωταγωνιστών, μιας ζωής δύσκολης αλλά συνάμα και όμορφης. Έχω βυθιστεί στις λέξεις του βιβλίου «Ακάκιε», και στα πραγματικά γεγονότα της πορείας ενός ανθρώπου που πολύ θα ήθελα να είχα την τύχη να γνωρίσω από κοντά. Είναι μια ιστορία βασισμένη στη ζωή του Λευτέρη Μαντζίκα, του ανθρώπου που απογείωσε μία εταιρεία ζυμαρικών αλλάζοντας για πάντα το μέλλον της Ελληνικής αλλά και παγκόσμιας βιομηχανίας ζυμαρικών. Γεννημένος στη Λιγοψά των Ιωαννίνων, ταξίδεψε για την Αθήνα με εφόδια την πίστη αλλά και το πείσμα του. Μπορεί να μην εξελίχθηκαν όλα όπως τα ονειρεύτηκε, αλλά η ζωή είναι πιο ενδιαφέρουσα με τις εκπλήξεις της… Τα εμπόδια που συνάντησε πολλά. Η εργατικότητα και η θέλησή του να πετύχει όμως, δικαίωσαν όλες τις στερήσεις που είχε βιώσει ως τότε. Πολέμησε για την πατρίδα του, για την αξιοπρέπεια αλλά και την εντιμότητά του. Εργάστηκε σκληρά ρισκάροντας και παραμέρισε τον φόβο προς το άγνωστο μετατρέποντας τον σε παραγωγικό καύσιμο που του έδινε δύναμη για να συνεχίσει. Για τον Λευτέρη, η ηθική αποτελούσε τον σκοπό και όχι το μέσο για την επιτυχία. Γεννήθηκε με το ταλέντο της προσφοράς και της ευεργεσίας και με το όραμά του είχε ως σκοπό να ανοίξει νέους ορίζοντες. Διάλεξε προσεκτικά τους πιο εκλεκτούς συνεργάτες και στάθηκε στα δύσκολα και στα εύκολα σε φίλους αλλά και αγνώστους. Το μυθιστόρημα «Ακάκιε» μας γεμίζει με εικόνες του περασμένου αιώνα. Μέσα από τις αλησμόνητες σελίδες του θα φυλακίσετε στην μνήμη σας κάτι από τους χρυσούς σιτοβολώνες του Θεσσαλικού κάμπου, την αρχοντιά και την αίγλη της παλιάς Αθήνας και την χαρακτηριστική μυρωδιά των εδωδιμοπωλείων, το έρεβος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, τα ηπειρώτικα μοιρολόγια αλλά και τη διάχυτη φιλοξενία που προσφέρουν οι άνθρωποι του τόπου αυτού. Θα συγκινηθείτε όμως και από έναν αγνό, σχεδόν παιδικό έρωτα, που εξελίχθηκε σε βαθιά αγάπη και στήριξη, αλλά και από τις έννοιες της φιλίας και της συντροφικότητας που παίρνουν σάρκα και οστά.
Ο Κώστας Κρομμύδας με πείσμα να μας προσφέρει ένα ακόμα διαφορετικό ανάγνωσμα, καταφέρνει με υπέρτατη δεξιοτεχνία και κεντά σταυροβελονιά τα γεγονότα του πρωταγωνιστή του βιβλίου, αφηγώντας τα σε πρώτο πρόσωπο. Θαύμασα τη σεμνότητα με την οποία μπλέκονται τα αληθινά γεγονότα με τις μυθοπλαστικές περιγραφές, με αποτέλεσμα να κλείσω το βιβλίο διερωτώμενη, «Τι είναι αυτό που κάνει τη ζωή, καλή ζωή;».
Παραστατικό ανάγνωσμα, μεστό και με αρτιέπεια, που δίνει μία γοητευτική πρόζα σε χαρακτήρες καταστάσεις και έννοιες. Είναι βέβαιο πως ο συγγραφέας ξέρει να αφηγείται μία ιστορία με τρόπο που να μην αφήνεις το βιβλίο από τα χέρια σου.

[Άννα Μπλαβακη · Rating 5 out of 5]

Είχα τη χαρά να διαβάσω το βιβλίο «Ακάκιε» πριν την έκδοση του, αφού ανήκω στην ομάδα πρώτης ανάγνωσης του κυρίου Κρομμύδα. Ξεκίνησα λοιπόν το αναγνωστικό μου ταξίδι απ’ τη Λιγοψα όπου γεννήθηκε ο Λευτέρης Μαντζίκας, πρωταγωνιστής του βιβλίου. Τον είδα να μεγαλώνει, να φεύγει για την Αθήνα γεμάτος όνειρα, θάρρος κι ελπίδα. Να γνωρίζει τον Έρωτα, ατόφιο και πανίσχυρο. Ο πόλεμος προσπάθησε να τους χωρίσει. Ο ίδιος ο άνθρωπος όμως είναι αυτός που ορίζει τη μοίρα του κι όταν η θέληση για ζωή υπερνικά τα πάντα, η μοίρα δεν μπορεί παρά να ακολουθήσει όσα ο άνθρωπος ορίζει! Μέσα από τη νοσταλγική πένα του Κώστα, είδα όνειρα να γίνονται πραγματικότητα. Είδα τη φιλία να γίνεται θεμέλιος λίθος. Μα πάνω απ’ όλα είδα την αγάπη για τον ίδιο τον άνθρωπο να κυριαρχεί μέχρι το τέλος του βιβλίου. Ο Λευτέρης Μαντζίκας, δεν είναι ο ήρωας ενός ακόμη βιβλίου. Είναι η φωνή, πίσω από τις λέξεις που μας προσκαλεί να τον γνωρίσουμε. Είναι η φωνή που μας συμβουλεύει να μην ξεχνάμε από που ξεκινήσαμε και να μη σταματήσουμε ποτέ να είμαστε Άνθρωποι.. Ένα βιβλίο στολισμένο με χρώμα χρυσό, απ’ τα στάχυα των σιτοβολώνων της Ηπείρου..με ήχους από μοιρολόγια.. με γεύσεις.. ένα βιβλίο γεμάτο όνειρα..

[Giouli Tsakalou · Rating 5 out of 5]

Ευχαριστώ τις Εκδόσεις Διόπτρα για την τιμή να διαβάσω το βιβλίο πριν κυκλοφορήσει!!
🙏Ευχαριστώ και τον αγαπημένο μου φίλο και συγγραφέα Κώστα Κρομμύδα για το εξαιρετικό ταξίδι που για άλλη μια φορά μας χάρισε.. εύχομαι πάντα κορυφές!!

Με το δέκατο βιβλίο του που κυκλοφορεί από 12 Μαΐου, ο δημοφιλής ηθοποιός και συγγραφέας Κώστας Κρομμύδας επιστρέφει για να αφηγηθεί μια αληθινή ιστορία που διατρέχει σχεδόν έναν ολόκληρο αιώνα (1917-2008).
Απλά και λιτά, όπως και ο ήρωάς του, ο συγγραφέας μας μεταφέρει σχεδόν κινηματογραφικά, τη ζωή και την πορεία ενός ξεχωριστού ανθρώπου, του Λευτέρη Μαντζίκα, που ξεκίνησε από ένα μικρό χωριό της Ηπείρου, τη Λιγοψά Ιωαννίνων, και αυτοδημιούργητος να φτάσει στην κορφή, χωρίς να χάσει την ανθρωπιά του.
Πραγματικά, καταπιάνεται με ένα θέμα που ξυπνά μνήμες στον αναγνώστη, ξεκινώντας από τον τίτλο: Το θρυλικό «Ακάκιε», που όλοι θα αναπολούμε με νοσταλγία.
Πριν από οτιδήποτε άλλο είναι η ελκυστική δύναμη της Ιστορίας, η γοητευτική αναπαράσταση άλλων εποχών, άλλων αντιλήψεων, άλλων προτεραιοτήτων.
Ποιος ήταν όμως πραγματικά ο Λευτέρης Μαντζίκας, γνωρίζει καλύτερα ο ίδιος ο συγγραφέας που είχε την τύχη να τον γνωρίσει προσωπικά και να συζητήσει μαζί του. Το δύσκολο θα πρέπει να ήταν να παντρέψει στο νέο του βιβλίο μια αληθινή ιστορία με μυθοπλασία, όμως ο συγγραφέας καταφέρνει να δώσει φυσικά και αβίαστα όσα συνέβησαν, σαν να μας αφηγείται ο ίδιος ο ήρωας τη ζωή του.
Με ροή όπως το φύσημα του ανέμου σε έναν σιτοβολώνα, μας μεταφέρει σε άλλες εποχές, και ο αναγνώστης θέλει να παρακολουθήσει σε ένα συνεχές page turner ως πού μπορεί να φτάσει κάποιος, παρά τις αντιξοότητες που έχει να αντιμετωπίσει.
Ο κάθε ήρωας, ακόμα και ο πιο μικρός, έχει υπόσταση, οντότητα, ζωντάνια, ο αναγνώστης τον βλέπει μπροστά του, τον ακούει, τον συμμερίζεται, ζει μαζί του το πάθος και το δράμα του.
Ηρωες ανθρώπινοι οι πράξεις τους απόλυτα συνεπείς με το ψυχογραφικό προφίλ που τους έχει αποδώσει ο συγγραφέας, ο οποίος πέρα από την αληθινή ιστορία στην οποία βασίζεται του έχτισε την πλοκή και τη δράση του μυθιστορήματός του πάνω στους χαρακτήρες του.
Στο βιβλίο, έντονο το ιστορικό στοιχείο, αφού ακολουθούμε όλα τα σημαντικά γεγονότα της εποχής μέσα από τη ζωή του Λευτέρη, με τρόπο που κάποιες φορές συγκινούν, άλλες σε κάνουν να σκέφτεσαι, και άλλες σου δίνουν το δίδαγμα πως τέτοιοι άνθρωποι ικανότατοι δεν γίνεται να χαθούν.
Κυρίως αναδεικνύεται το στοιχείο της ανθρωπιάς του ήρωα, γενναιόδωρος και ανοιχτός, ευεργέτης της πατρίδας του, ατόφιος και αληθινός, όπως ένα τραγούδι της Ηπείρου. Θα καταφέρει να φτάσει όσα είχε ονειρευτεί, και θα φύγει καταφέρνοντας να μας διδάξει οτι, τίποτε δεν μένει πίσω μας, παρά η φήμη, αυτή που είχαμε όσο ζήσαμε και θα διατηρηθεί όταν δεν θα υπάρχουμε, όπως συνέβη με τον Λευτέρη Μαντζίκα.
Τελειώνοντας το βιβλίο, η αίσθηση είναι ότι ενώ πρόκειται για βιογραφία, το βιβλίο είναι ένα ζωντανό μυθιστόρημα, σφύζει από γεγονότα και περιγραφές σε συνεπαίρνουν, και το κυριότερο, σε ταξιδεύει σε άλλες εποχές.
Ο συγγραφέας Κώστας Κρομμύδας μας εκπλήσσει πάλι με κάτι διαφορετικό, με έναν Ακάκιο στους σιτοβολώνες του εξωφύλλου του και τον ελληνικό ήλιο να χρυσίζει πάνω στα στάχυα, χαρίζοντάς μας ελπίδα μέσα από μια ιστορία αληθινή.
Φανταστείτε πώς είναι να ξαναστήνεις έναν τέτοιο κόσμο με πραγματικά δομικά υλικά; Πόσο μπορεί να σε δυσκολέψει μια τέτοια διαδικασία αλλά και να σε ξεμυαλίσει, να χωθείς στις δίνες του παρελθόντος αλλά και στη δική σου μυθοπλασία την ώρα που υποδύεσαι ρόλους με φόντο ιστορικά σκηνικά; Όλο αυτό είναι μια περιπέτεια του νου και των αισθήσεων, κάτι το οποίο μπορούν να κάνουν, μόνο το μυθιστόρημα και ο κινηματογράφος.

[Δημήτριος Ντούρλιας · Rating 5 out of 5]

Μία από τις πιο ανέλπιστες εκπλήξεις της φετινής αναγνωστικής χρονιάς ήταν αναμφισβήτητα η επιλογή μου από τις εκδόσεις Διόπτρα να είμαι ένας εκ των 12 αναγνωστών του τελευταίου βιβλίου του Κώστα Κρομμύδα με τον χαρακτηριστικό τίτλο «Ακάκιε». Όταν ήρθε στα χέρια μου δεν το πίστευα και εννοείται πως αμέσως ξεκίνησα την ανάγνωσή του.

Πολλές φορές έχω παραβρεθεί σε παρουσίαση βιβλίου του Κώστα Κρομμύδα ή σε συζητήσεις που γίνονται γύρω από τα βιβλία του. Τον θυμάμαι πάντα να λέει πως τα καλύτερα σενάρια, τα πιο ωραία μυθιστορήματα, τα γράφει η ίδια η ζωή, και φυσικά δεν έχει άδικο. Το «Ακάκιε» είναι το πιο καλό παράδειγμα που ενισχύει την άποψη του. Βλέπετε, πέρα από την όποια έμπνευση που μπορεί να έχει ο κάθε συγγραφέας ώστε να την μεταφέρει στο χαρτί, εκείνες οι ιστορίες που βγαίνουν από τον πραγματικό βίο των ανθρώπων είναι οι πιο αυθεντικές και αυτές που θα αγγίξουν σίγουρα το αναγνωστικό κοινό.

Αυτή τη φορά λοιπόν ο Κώστας Κρομμύδας έγραψε ένα μυθιστόρημα το οποίο διαφέρει πάρα πολύ από οτιδήποτε έχει γράψει μέχρι τώρα. Και άλλες φορές είχε εμπνευστεί από αληθινές ιστορίες, αλλά το «Ακάκιε» είναι το πρώτο βιβλίο που ως κεντρικό ήρωα έχει ένα πρόσωπο, που σφράγισε με την επιχειρηματική του δραστηριότητα τα βιομηχανικά χρονικά της χώρας μας και που στο βιβλίο παρουσιάζεται με το πραγματικό του όνομα. Φυσικά όλοι εμείς της γενιάς του ’80 και ’90 και μόνο από τον τίτλο, μόνο μία εικόνα μας έρχεται στο μυαλό, ακόμα και αν δεν ξέραμε τον ιθύνοντα νου πίσω από το χαρακτηριστικό αυτό όνομα. Ο λόγος για τον Λευτέρη Μαντζίκα, τον άνθρωπο που γιγάντωσε με το πείσμα και την εργατικότητα του μία από τις μεγαλύτερες βιομηχανίες ζυμαρικών στην Ελλάδα. Ξεκινώντας από την Λιγοψά Ιωαννίνων κυριολεκτικά από το μηδέν, κατάφερε μέσα από πολλές περιπέτειες και κακουχίες, όχι μόνο να επιβιώσει σε μία από τις πιο δύσκολες εποχές της Ελλάδας, αλλά να φτάσει στην κορυφή καταφέρνοντας να φτιάξει και να ηγηθεί μίας εταιρείας που ακόμα και στις μέρες μας διατηρεί το όνομα και την ποιότητα της.

Γραμμένο με μία χρονικά γραμμική σειρά, χωρίς αναδρομές στο παρελθόν ώστε να γίνει μελοδραματικό, ο συγγραφέας έχει επιλέξει να εντάξει στην διήγησή του και το ιστορικό πλαίσιο της εποχής. Άλλωστε και η ζωή του Λευτέρη Μαντζίκα ήταν άμεσα εξαρτώμενη από αυτό. Όπως χιλιάδες άλλοι συμπατριώτες μας, βρέθηκε στην πρώτη γραμμή του μετώπου, πολέμησε στα βουνά της Αλβανίας αφού πρώτα είχε αποκρούσει τους Ιταλούς στο Καλπάκι. Η περιγραφή της επιστροφής του στη Λιγοψά μετά την κατάρρευση του μετώπου από την Γερμανική εισβολή, είναι από τις πλέον δραματικές σκηνές του βιβλίου. Αντιλαμβάνεται ο αναγνώστης πώς κάποιες μικρές αποφάσεις είναι ικανές να αλλάξουν τον ρου της ζωής ενός ανθρώπου και να τον σώσουν από ένα κακό συναπάντημα. Όσοι το πάρετε στα χέρια σας και το διαβάσετε, θα καταλάβετε αμέσως που αναφέρομαι. Και σε άλλα σημεία της διήγησης, υπάρχουν σκηνές συναισθηματικά φορτισμένες και άλλες στις οποίες περιγράφονται δραματικά περιστατικά που διαμόρφωσαν τον χαρακτήρα του Λευτέρη Μαντζίκα και που τον οδήγησαν να πάρει αποφάσεις που αποδείχτηκαν καίριες για την επίτευξη των στόχων του. Άλλωστε το ένστικτο και η διορατικότητά του, αποτέλεσαν κινητήριοι μοχλοί της ζωής του και όπως αποδείχτηκε στο τέλος, ορθώς εμπιστεύτηκε αυτά τα δύο χαρακτηριστικά του.

Ο Κώστας Κρομμύδας σε αυτό το βιβλίο του, χρειάστηκε αναμφίβολα να κάνει εκτεταμένη έρευνα. Χωρίς υπερβολές και λεκτικούς ακροβατισμούς, μεταφέρει με αυθεντικό και ρεαλιστικό τρόπο σκηνές από την ζωή του κεντρικού ήρωα. Έχει άλλωστε την τύχη να ανήκει ο ίδιος στην ευρύτερη οικογένεια του κεντρικού προσώπου του βιβλίου του, καθώς ο Λευτέρης Μαντζίκας ήταν ο παππούς της γυναίκας του, της αγαπημένης συγγραφέα παιδικών βιβλίων Μαρίνας Γιώτη. Αυτή η εγγύτητα στον ήρωα τον πριμοδότησε με το να έχει πιο καθαρή ματιά και πρόσβαση σε αρχειακό υλικό απαραίτητο για την μεταφορά στους αναγνώστες της όσο το δυνατόν πιο ολοκληρωμένης εικόνας. Αν και υπάρχουν στοιχεία μυθοπλασίας που εξυπηρετούν την πλοκή και την ροή της ιστορίας, μία αντιπαραβολή με την πραγματική πορεία της ζωής του ήρωα θα δείξει, πως αυτά δεν είναι τόσο εκτεταμένα, ούτε διαστρεβλώνουν την ιστορική πραγματικότητα. Το κείμενο ρέει απρόσκοπτα, η γλώσσα του είναι απλή και κατανοητή και οι περιγραφές έχουν ιστορική συνέχεια και συνέπεια. Ένα από τα χαρακτηριστικά της γραφής του Κώστα Κρομμύδα είναι πως καταφέρνει να δημιουργήσει συναισθηματικά φορτισμένες σκηνές χωρίς να τις εκβιάζει. Με έναν πολύ φυσικό τρόπο προκύπτουν στην ροή της διήγησης και έπιασα πολλές φορές τον εαυτό μου να συγκινείται, κάνοντας εικόνα αυτά που διάβαζα. Όλο το βιβλίο είχε, αν μου επιτρέπεται να πω, μία «ήρεμη δυναμική». Περνάει μηνύματα στον αναγνώστη και εμπνέει με τον τρόπο σκέψης του κεντρικού ήρωα που μεταφέρεται μέσα από τους διαλόγους. Έτσι υπάρχει σε μεγάλο βαθμό ένα αίσθημα ικανοποίησης για αυτό που διαβάζεις.
Σε αυτό το σημείο θέλω να σταθώ σε δύο ακόμα χαρακτηριστικά του βιβλίου αυτού. Το πρώτο είναι το εξώφυλλο το οποίο είναι απόλυτα αντιπροσωπευτικό της ιστορίας που θα διαβάσει ο αναγνώστης. Η Ελένη Οικονόμου το έκανε όμορφο, πρωτότυπο και καλαίσθητο, που κάνει το μάτι να πέφτει πάνω του. Το δεύτερο σημείο είναι η εξαιρετική επιμέλεια από την Βίκυ Κατσαρού. Τολμώ να πω, πως δεν βρήκα ούτε ένα λάθος. Και συνήθως διαβάζω πολύ προσεκτικά τα κείμενα που πέφτουν στα χέρια μου. Αυτά τα δύο χαρακτηριστικά συμπληρώνουν την πολύ καλή αίσθηση που αφήνει το βιβλίο στον αναγνώστη.

Κλείνοντας θέλω να ευχαριστήσω τις εκδόσεις Διόπτρα, που, ανέλπιστα για εμένα, με επέλεξε να είμαι ένας εκ των 12 που πήραν την συλλεκτική έκδοση των «Uncorrected proof» αντιτύπων. Ήταν μεγάλη η τιμή για εμένα! Ο Κώστας Κρομμύδας συνεχίζει να επιλέγει θέματα που δεν ακολουθούν ένα σταθερό μοτίβο. Κάθε φορά είναι διαφορετικός και έχω την αίσθηση πως συνεχώς πειραματίζεται. Αυτό δείχνει πως είναι ένας συγγραφέας που τολμά το διαφορετικό και από ότι δείχνει η συγγραφική του πορεία, αυτό έχει αγκαλιαστεί από τους αναγνώστες. Το «Ακάκιε» σίγουρα θα αποτελέσει άλλη μία συγγραφική του επιτυχία που αυτή τη φορά μεγάλο μερίδιο θα παίξει για αυτή η ιστορικότητα και η αυθεντικότητα του κεντρικού ήρωα. Εύχομαι το αναγνωστικό κοινό να το αγαπήσει όπως το αγάπησα και εγώ.

[Elena Kalogeropoulou · Rating 5 out of 5]

Θέλω να μοιραστώ μαζί σας όλα όσα ένιωσα διαβάζοντας το νέο βιβλίο του Κώστα Κρομμυδα! Έχω την τύχη να είμαι στην ομάδα της πρώτης ανάγνωσης κι ανάμεσα σε εκείνους τους που έζησαν την ιστορία αυτού του ανθρώπου, διαβάζοντας την, πριν ακόμα φτάσει στο τυπογραφείο. Δηλώνω ενθουσιασμένη και μαγεμένη από το μυθιστόρημα αυτό που είναι τυλιγμένο με τόση αλήθεια.

ΑΚΑΚΙΕ

Κάποιες φορές κοιτάζω τους ανθρώπους και προσπαθώ να μαντέψω πόσα μυστικά μαρτυρούν τα μάτια τους, την ιστορία που κουβαλούν στις πλάτες τους, ποιο αποτύπωμα αφήνουν στο διάβα τους. Πώς θα ήταν άραγε αν μπορούσαμε να διαβάσουμε για καθέναν από αυτούς; Να, που με το Ακάκιε μας δίνεται η ευκαιρία να γνωρίσουμε την ζωή ενός απλού ανθρώπου ανάμεσα μας που υπήρξε παράδειγμα, αφήνοντας αξιοπρέπεια και ήθος σε κάθε πέρασμά του.
Ο βίος του Λευτέρη Μαντζίκα μέσα από αυτή την τόσο ιδιαίτερα πλασμένη ιστορία, σε παρασύρει να τον γνωρίσεις από μικρό παιδί μέχρι τα βαθιά του γεράματα. Κρατώντας τον απ΄το χέρι περπατάτε μαζί σε όλη την διαδρομή. Είσαι το παιδί που του φέρθηκε άσπλαχνα η μοίρα, είσαι έφηβος φορτωμένος με όνειρα, παλικάρι με λόγο και τιμή. Άντρας ερωτευμένος που πρέπει να εγκαταλείψει την αγάπη του εξαιτίας του πολέμου. Πονάς, λυπάσαι, απελπίζεσαι μα δεν το βάζεις κάτω. Πολεμάς. Έχεις πυγμή κι ένα όραμα που σε πάει μακριά, πιο πέρα από εκείνα που ήλπιζες. Είσαι εκείνος ο άνθρωπος που όλοι θα ήθελαν να συναντήσουν. Είσαι ο Λευτέρης, που κατάφερε να μείνει στην ιστορία για το διορατικό του πνεύμα μα πάνω απ' όλα για την χρυσή ψυχή του. Εκείνος που κατάφερε έναν λαό να μιλάει με μια φράση και να εννοεί όλα όσα είχε ο ίδιος παλέψει να καταφέρει.Είσαι όλα αυτά που θαυμάζεις και σε κάνουν να ψάχνεις να βρεις αυτούς τους ξεχωριστούς άνθρωπους στην πορεία της ζωής σου.
Ο Κώστας Κρομμύδας με το Ακάκιε έρχεται να μας θυμίσει πως οι ήρωες των βιβλίων θα μπορούσαμε να είμαστε όλοι εμείς. Μπλέκει την φαντασία του με τόσα πραγματικά γεγονότα δημιουργώντας ένα αποτέλεσμα σαγηνευτικό. Ο τρόπος που έχει αποδώσει την βιογραφία του Λευτέρη Μαντζίκα σε παρακινεί να μάθεις ακόμη περισσότερα για το έργο και την πορεία του. Αυτή είναι και η μαγεία της γραφής του. Ένας λόγος άμεσος, μεστός, με μάτια στο παρελθόν ,στο παρόν και στο μέλλον. Μια ιστορία που μπλέκει την αλήθεια με το ψέμα σε ένα κουβάρι που ξετυλίγεις αχόρταγα μέχρι να βρεις το τέλος του κι όταν φτάνεις εκεί μια φράση σου μένει χαραγμένη στο μυαλό.

“ Να είσαι πάντα άνθρωπος”

[Πάνος Τουρλής · Rating 4 out of 5]

Ο Λευτέρης Μαντζίκας γεννήθηκε το 1917 στη Λιγοψά Ιωαννίνων και έζησε δύσκολα παιδικά χρόνια. Κατάφερε να βγάλει το γυμνάσιο στην Αθήνα, καθώς και την τριετή Εμπορική Ιδιωτική Σχολή «Φοίνιξ». Με πατέρα και θείο αρτοποιούς είχε καθημερινή επαφή με εμπόρους σιτηρών και αλεύρων, οπότε, σε συνδυασμό με το διορατικό του πνεύμα και τις γνώσεις του από τη Σχολή, ξεκίνησε το 1945 την επιχειρηματική του δραστηριότητα. «Ρεκόρ», «Θρίαμβος» και το 1953 ήρθε η ΜΙΣΚΟ, με πολλές καινοτομίες για την αγορά των ζυμαρικών και με τον πασίγνωστο καλόγερο για λογότυπο. Το 1992 η ιταλική Barilla SpA την εξαγόρασε και τελικά ο Λευτέρης Μαντζίκας, σημαντικός πλέον εθνικός ευεργέτης της Ηπείρου και θεμελιωτής της Πανηπειρωτικής Συνομοσπονδίας Ελλάδος μεταξύ άλλων σωματείων, πέθανε πλήρης ημερών το 2008.

Ο Κώστας Κρομμύδας έγραψε ένα βιβλίο για τη ζωή και τον χαρακτήρα αυτού του σημαντικού ανθρώπου, μ��νο που δεν πρόκειται για μια απλή μυθιστορηματική βιογραφία αλλά για ένα κείμενο που βρίθει ανθρωπιάς, φιλαλληλίας, δοτικότητας και αγάπης. Έχει γίνει σκληρή δουλειά από τον συγγραφέα για να επιλέξει και να αναπτύξει με τέχνη τις σημαντικότερες στιγμές του Λευτέρη Μαντζίκα, μέσα από τις οποίες ξεπηδάνε αξέχαστες σκηνές με συναισθήματα που βγαίνουν αυθόρμητα κατά την ανάγνωση και γεμίζουν όποιον αφεθεί να ταξιδέψει με αυτό το κείμενο, κάτι που μόνο τα πραγματικά καλά μυθιστορήματα το κάνουν. Επιπλέον, μέρος της πλοκής είναι προϊόν μυθοπλασίας και δεν ακολουθούνται πιστά τα πραγματικά γεγονότα κι αυτό αφήνει άπλετο χώρο στον συγγραφέα να δημιουργήσει ένα πραγματικά ενδιαφέρον βιβλίο. Καταγράφονται οι σταθμοί στη ζωή του ευεργέτη και τα βήματα που τον οδήγησαν στον χώρο των ζυμαρικών και της βιομηχανίας στα οποία διέπρεψε (φυσικά ποτέ δεν αναγράφεται στην πορεία του μυθιστορήματος η επωνυμία της εταιρείας)! Τα γεγονότα είναι ολοζώντανα και παραστατικά, τα κεφάλαια φωτίζουν συγκεκριμένα σημεία της ζωής του ευεργέτη, χωρίς πολλές λεπτομέρειες που ίσως να κούραζαν τη ροή της αφήγησης κι έτσι μας δίνεται η ευκαιρία να γνωρίσουμε καλά την προσωπικότητα του Λευτέρη Μαντζίκα έστω και κατά βάση μυθιστορηματικά. Η νοοτροπία του, ο τρόπος σκέψης του, η στάση ζωής, το επιχειρηματικό του μυαλό δίνονται σωστά και αποκρυσταλλωμένα.

Η ιστορία ξεκινάει το 1917 με τον θάνατο της μητέρας του Λευτέρη από την ισπανική γρίπη οπότε και αποτυπώνεται η στάση των χωριανών και της οικογένειας της εποχής όταν εισβάλλει στο σπίτι μια μυστηριώδης ασθένεια καθώς και ο θάνατος. Τα ήθη και έθιμα, η νοοτροπία, η καθημερινότητα των απλών ανθρώπων καταγράφονται ρεαλιστικά και όσο γίνεται πιο πιστά στην πραγματικότητα. Οι σκηνές στην απομονωμένη πόλη των Ιωαννίνων θυμίζουν τις καταστάσεις της καραντίνας που ζούμε αυτόν τον καιρό. Ακόμη και παρακάτω, τα σκηνικά με τα προξενιά φέρνουν κλαυσίγελο αν αναλογιστεί κανείς τις αναποδιές της τύχης αλλά και το γεγονός πως διακυβεύονται ζωές και συναισθήματα. Συνεχίζουμε στο 1929 και στην πρώτη γνωριμία με την Αθήνα, οπότε ξεκινάει και η πρωτοπρόσωπη αφήγηση από τον ίδιο τον Λευτέρη, που πλέον κουράστηκε να μεγαλώνει με τις γιαγιάδες του όσο ο πατέρας του φεύγει σε δουλειές και του λείπει η ανεμελιά της ηλικίας του, αφού συνέχεια έπρεπε να δουλεύει για κάτι. Έτσι το σκάει μέσω Πρέβεζας, όπου οι σκηνές στην αγορά με τις τιμές και τα παζάρια τον ενθουσιάζουν ενώ στην Αθήνα η απλότητα της καθημερινής ζωής των φτωχών ανθρώπων τον συγκινεί. Η εμπειρία του από τον φούρνο χαράχτηκε μέσα του: «-Να μια εξαιρετική δουλειά, σκέφτηκα. Κανείς δεν μπορεί να ζήσει χωρίς ψωμί» (σελ. 44).

Αρκετά ενδιαφέροντα κεφάλαια αργότερα, φτάνουμε στο 1933 ξανά στην Αθήνα, όπου το πρωί ο Λευτέρης Μαντζίκας δουλεύει στο παντοπωλείο του κυρίου Ανδρόνικου και το βράδυ πηγαίνει στη σχολή. Θέλει οικονομική ανεξαρτησία, δε φορτώνεται στην αδελφή του πατέρα του που τον προσέχει και σαν καταναλωτής λατρεύει τα μακαρόνια, τα οποία επιπλέον γίνονται περιζήτητα, μιας και το αφεντικό προμηθευόταν από την καλύτερη ποικιλία! Το παντοπωλείο με τις μυρωδιές του και τα είδη του, με τους πελάτες που φοράνε πάντα τα καλά τους όταν έρχονται να ψωνίσουν και το «σέρβις» είναι το καλύτερο σχολείο για τον Λευτέρη. «Έμποροι, πελάτες, μεσάζοντες, λωποδύτες κα ένα σωρό άλλοι έκαναν παρέλαση κάθε μέρα από το μαγαζί…» (σελ. 55). Κέρδη και ζημίες, έξυπνα αποδοτικά τρικ, επενδύσεις γεμίζουν το μυαλό του, με την εντιμότητα να έχει πάντα τον πρώτο ρόλο. «Κοίταζα τους περαστικούς και αναρωτιόμουν με τι τρόπο θα κατάφερνα να στήσω μια δουλειά που να μπορώ να κάνω πελάτες τους περισσότερους από αυτούς. Τι θα μπορούσα να τους προσφέρω ώστε να το ζητούν συνεχώς» (σελ. 78);

Από κει και πέρα το μυθιστόρημα γεμίζει ιστορίες, γεγονότα, περιστατικά, εξελίξεις, ανατροπές που συγκροτούν τη ζωή και τη νοοτροπία του Λευτέρη Μαντζίκα. Οι ήρωες του βιβλίου, αληθινοί και φανταστικοί χαρακτήρες, συναναστρέφονται τον πρωταγωνιστή της ιστορίας, σμιλεύουν την ανθρωπιά του, γιγαντώνουν τη φήμη του, τον αγαπούν και τον νοιάζονται ή τον προδίδουν. Ο πατέρας, η κυρίαρχη φιγούρα για ένα παιδί, είναι τρομακτικός αλλά και σεβαστικός, συζητάει με τον γιο του, τον τιμωρεί για τις αταξίες του αλλά δεν τον απομακρύνει από τα όνειρά του, κάτι σπάνιο για την εποχή. Συζητάνε μαζί με ειλικρίνεια και χωρίς στεγανά: «-Τη μάνα σου την αγάπησα πιο πολύ τη μέρα που σε γέννησε, Λευτέρη, γιατί κατάλαβα τον πόνο της να σε βγάλει στον κόσμο» (σελ. 99). Επίσης, τι όμορφη και πόσο τρυφερή είναι η ιστορία γνωριμίας με τη Μαρίνα Ντίσκου και πόσο προδιαγεγραμμένα λες από τη μοίρα εξελίχτηκε αυτή ως τον γάμο τους και την κοινή πορεία που μόνο ο θάνατος χώρισε. Ακόμη και η Ήπειρος, με το κλαρίνο, το ντέφι, τα αργά χορευτικά βήματα μα πάνω απ’ όλα τους ανθρώπους της είναι εκεί. «Όσο τον άκουγα να παίζει, έβλεπα τον κύκλο της ζωής να περνά μπροστά από τα μάτια μου… Οι χαρές, ο πόνος, ο θρήνος, το ξεφάντωμα. Να νιώθεις πως μαζί με τη μελωδία ταξιδεύεις στις πιο μακρινές σου ρίζες… Εκείνες που σε έκαναν αυτό που είσαι σήμερα» (σελ. 218), παραδέχεται ο Λευτέρης Μαντζίκας. Άλλο αξέχαστο περιστατικό είναι και η επίσκεψη στα Μετέωρα, όπου γεννήθηκε η φιγούρα του πραγματικού Ακάκιου που ενέπνευσε το σλόγκαν-σταθμό της βιομηχανίας ΜΙΣΚΟ (η αυθεντική ιστορία είναι εξίσου ενδιαφέρουσα για όποιον θέλει να ψάξει περαιτέρω).

Κατοχή και Εμφύλιος, Δικτατορία και εισβολή στην Κύπρο, Τσερνόμπιλ, όλα έπαιξαν τον ρόλο τους στην πορεία της ζωής του σημαντικού επιχειρηματία. Κι όσο πλησίαζα στο τέλος, με τις απεργίες του 1989, την πώληση της εταιρείας το 1991-1992 μετά από 47 χρόνια επιτυχημένης πορείας, με τις αποφάσεις που στήριξαν οι συνεργάτες της εταιρείας, με το ένστικτό τους που έλεγε να φύγουν τώρα, πριν γιγαντώσει ο ανταγωνισμός, τόσο μεγάλωνε ο κόμπος που ένιωθα, η συγκίνηση που με κυρίευε για τον κύκλο μιας μεγάλης πορείας που αναπόφευκτα έκλεινε. Στο μυθιστόρημα έχουμε ενδιαφέρουσες εναλλαγές: λιτός ρομαντισμός που πηγάζει από τη σχέση με τη Μαρίνα (πόση τρυφερότητα αναβλύζει από τα γράμματα που αντάλλασσαν μεταξύ τους κατά τη διάρκεια των 178 ημερών του ελληνοϊταλικού πολέμου), αισιοδοξία για τα πρώτα επιχειρηματικά βήματα, φόβος και αγωνία για τον πόλεμο και τις μάχες στο μέτωπο («Η Ήπειρός μας κρατάει γερά. Να το πεις σε όλους», σελ. 115), τρυφερότητα και γλύκα από τις οικογενειακές στιγμές. Κι ο μέγας Ηπειρώτης να είναι πάντα προσγειωμένος, ταπεινός, χωρίς όμως τον φόβο της ρευστότητας των καταστάσεων να τον κυριεύει στις αποφάσεις του, με σύνεση και μέτρο, παρορμητική τόλμη, ένστικτο επιβίωσης και δημιουργικότητα.

Το »Ακάκιε» είναι ένα δυνατό, τρυφερό και γλυκόπικρο μυθιστόρημα για τον επιχειρηματία και το έργο του, για τον άντρα και την οικογένεια που δημιούργησε, μα πάνω απ’ όλα για την ηθική ανταπόδοση όταν έχεις αγάπη, δοτικότητα, ανθρωπιά, σεβασμό, εντιμότητα να σε κατευθύνουν. Το βιβλίο συνοδεύει επιλεγμένο φωτογραφικό υλικό, βιβλιογραφία κι ένα χρονολόγιο της ζωής του Λευτέρη Μαντζίκα.

Ακολουθούν φράσεις ζωής που δείχνουν το μέγεθος και την αξία της προσωπικότητας που ζωντάνεψε με αγάπη και σεβασμό ο Κώστας Κρομμύδας.

«Ένα καρβέλι ψωμί αχνιστό από τον φούρνο είχε αποκτήσει πλέον άλλη αξία, ειδικά για εκείνους που το είχαν στερηθεί» (σελ. 178).

«Το μόνο που μπορεί να πάρει κανείς μαζί του φεύγοντας από τούτο τον κόσμο είναι ένα καλό κοστούμι» (σελ. 335).

«Γιατί δημιουργώντας δεν καθορίζεις μόνο το δικό σου πεπρωμένο, αλλά και των ανθρώπων που στέκονται στο πλάι σου» (σελ. 231-232).

«…τι χαρά μας έδινε ένα φαγητό που ήταν φτιαγμένο απλώς με αλεύρι και νερό» (σελ. 189).

«-Είναι εύκολο να γίνεις πλούσιος παίρνοντας, αλλά δεν θα γίνεις ποτέ πιο φτωχός δίνοντας», είπε ο ηγούμενος της μονής στα Μετέωρα κι αυτό επηρέασε βαθιά τον επιχειρηματία (σελ. 251).

Και τέλος για τις ίσες αποστάσεις που ακολουθούσε στη δημόσια ζωή και για την αποφυγή του να αναμιχθεί με την πολιτική:

«…δεν ήθελα να ενταχθώ σε καμία από τις δύο πλευρές και να έχω απέναντί μου την άλλη. Δεν άντεχα παραπάνω διχασμό και εκμετάλλευση» (σελ. 183).

«Ήταν ίσως η μόνη φορά στη ζωή μου που επέλεξα τη σιωπή. Όχι γιατί φοβόμουν αλλά γιατί κανείς δεν άκουγε τι έλεγες αν δεν ταυτιζόσουν με τα δικά του πιστεύω» (σελ. 194-195).

Πρώτη δημοσίευση στο site μου: www.vivliokritikes.com/%ce%b1%ce%ba%c...

[Angie · Rating 4 out of 5]

Η καλύτερη ,μακράν, συγγραφική απόπειρα του Κ.Κρομμύδα. Ένα μάθημα ζωής για την καλοσύνη που όσο την μοιράζεις αυτή πολλαπλασιάζεται. Δεν το περίμενα να με συγκινήσει τόσο. Μάλλον οι ιστορίες που είναι εμπνευσμένες από πραγματικά γεγονότα ταιριάζουν γάντι στον συγγραφέα,ο οποίος τις προσεγγίζει με σεβασμό.

[Καλλιοπη Κουγιώνη- Γιακουμή · Rating 5 out of 5]

“Ακάκιε” το νέο, πολυαναμενόμενο, μυθιστόρημα του Κώστα Κρομμύδα που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Διόπτρα. Από τον τίτλο ακόμα ο αναγνώστης νιώθει αμέσως οικειότητα με αυτό το βιβλίο και καταλαβαίνει ότι πρόκειται να διαβάσει μια ιστορία διαφορετική από όσες μας έχει ήδη χαρίσει ο συγγραφέας.

Ο Κώστας Κρομμύδας είναι από την αρχή ξεκάθαρος, δεν νοιάζεται να εντυπωσιάσει ή να τραβήξει τους αναγνώστες με έναν τίτλο που θα τους δημιουργήσει υψηλές προσδοκίες ή θα γεννήσει στην φαντασία τους διάφορα σενάρια, παρά μόνο ένα ερώτημα, ποιος είναι ο Ακάκιος και γιατί ασχολείται μαζί του ο συγγραφέας; Ο αναγνώστης δεν θα το μάθει παρά αφού ολοκληρώσει το βιβλίο. Τότε μόνο θα καταλάβει γιατί αξίζει να αφιερώσει κανείς σε έναν ήρωα σαν αυτόν ολόκληρο βιβλίο.

Πιο συγκεκριμένα λοιπόν, πρόκειται για μια ιστορία εμπνευσμένη από τη ζωή του Λευτέρη Μαντζίκα. Ο Λευτέρης γεννήθηκε στην Λιγοψά των Ιωαννίνων και από πολύ μικρή ηλικία άρχισε να έρχεται αντιμέτωπος με το κακό πρόσωπο της ζωής, ενώ η τύχη έμοιαζε να του έχει γυρισμένο το πρόσωπο. Πολλά γεγονότα στιγμάτισαν ανεξίτηλα και επώδυνα την παιδική του ψυχούλα. Ανθρώπινες απώλειες, αρρώστιες, δύσκολες συνθήκες επιβίωσης, μόχθος, φτώχεια, ανέχεια. Στωικός, υπομονετικός και εργατικός υπέμενε πάντα τα πάντα. Με αξιοπρέπεια, ήθος και υπερηφάνεια, μόλις οι συνθήκες του το επέτρεψαν, αποφασίζει να πάρει την ζωή του στα χέρια του και με μια λίρα στην τσέπη, φεύγει από το χωρίο του για την Αθήνα, αποφασισμένος να κυνηγήσει το όνειρο του για μια καλύτερη ζωή, μια ζωή, η οποία δεν θα εξαρτώταν οικονομικά από κανέναν, παρά μόνο από τον ίδιο. Όλα δείχνουν να έχουν μπει σε μια σταθερή βάση, μέχρι που ο πόλεμος του 1941, τον αναγκάζει να αλλάξει πορεία και πάλι και τον φέρνει στην πρώτη γραμμή μάχης, στην Κλεισούρα όπου υπηρέτησε την πατρίδα του. Όταν ο πόλεμος τελειώνει πιάνει το νήμα από που το άφησε πιστός πάντα στην υλοποίηση των σχεδίων του. Αυτή την φορά δεν θα ΄ναι μόνος, μια γυναίκα θα τον στηρίξει, θα τον πιστέψει και θα τον ακολουθεί σε κάθε του βήμα. Εκείνος οξυδερκής, προνοητικός, διαισθητικός, παρατηρητικός, αρπάζει κάθε ευκαιρία που η ζωή του χαρίζει και έτσι με εφόδια το διορατικό του πνεύμα και τις γνώσεις του από τις σπουδές του στην εμπορική σχολή, ωθείται σε μια απόφαση που θα αλλάξει για πάντα την ζωή του, αλλά και την ιστορία της ελληνικής και παγκόσμιας βιομηχανίας ζυμαρικών.

Η ζωή του Λευτέρη Ματζίκα ανήκει σε εκείνες τις περιπτώσεις που ταιριάζει το “για αλλού η ζωή προόριζε τον σπόρο της και σε άλλο χωράφι φύτρωσε”. Έτσι, από παιδί με αγροτικές καταβολές, που θα έλεγε κανείς πως έτσι και θα συνέχιζε, εκείνος σπουδάζει και βάζει το πρώτο στοίχημα με την ίδια την ζωή. Πως αυτός θα ορίζει την πορεία της. Ο συγγραφέας, ερευνώντας τα σημάδια που άφησε ο Λευτέρης Ματζίκας, τον κάνει κεντρικό του ήρωα και ξαναζωντανεύει στις σελίδες του βιβλίου του, την ιστορία του, αναδεικνύοντας την δύναμη της θέλησης ως καθοδηγητικό παράγοντα της ζωής και της κοινωνικής καταξίωσης, εφόσον, ο ήρωας του σταθερός σαν βράχος, διαψεύδει κάθε προγνωστικό, αντιμετωπίζει κάθε πρόβλημα, αναχαιτεί κάθε εμπόδιο, δουλεύει ακατάπαυστα και προσηλώνεται φανατικά σε ότι του κεντρίζει το ενδιαφέρον και τον κάνει να νιώθει ότι μπορεί να φέρει την πολυπόθητη αλλαγή στην ζωή του. Αφοσιώνεται σιωπηρά, χωρίς τον εκκωφαντικό θόρυβο άλλων διαπρεψάντων ανθρώπων της εποχής του στον στόχο του, γίνεται αυτό που θέλησε να γίνει, αυτό που τον γοήτευε από την αρχή, Κύριος της ζωής του και το στήριγμα όλων όσων αγαπά!

Ο Κώστας Κρομμύδας αρχίζει τη “βιογραφία” του Λευτέρη Ματζίκα, από τη ζωή στο χωριό και τις σκληρές συνθήκες ζωής που αντιμετώπιζε και ευθύγραμμα στον άξονα του χρόνου, τον παρακολουθεί μέχρι τέλους, εστιάζοντας κάθε φορά σε άλλο σημείο της ζωής του. Περιγράφει διάφορα σκηνικά και τον περιβάλλοντα χώρο με ακρίβεια, χωρίς όμως εκείνες τις άσκοπες λεπτομέρειες που κουράζουν, περιγράφει σαν να τον βλέπει να κινείται μέσα σε αυτόν τον χωροχρόνο, σαν να βλέπει και σαν να ζει ο ίδιος τη ζωή του ήρωά του και αυτό κάνει ακόμα πιο άμεση και ρεαλιστική την γραφή του.

Ο συγγραφέας μέσα από τη μελέτη-πορτρέτο του ήρωά του, μας δείχνει όλη την πορεία ενός ανθρώπου πρότυπου, τον μόχθο του για την κατάκτηση της γνώσης και της προσωπικής επιτυχίας, μόχθος αντίστοιχος με εκείνο της γης που εξασφάλιζε τα προς το ζην στην ζωή του ως εφήβου και τον οποίο κατείχε καλά, απλά τον μετέφερε σε άλλο μετερίζι. Ο Λευτέρης Ματζίκας είναι ένας άνθρωπος που υπόμεινε αγόγγυστα και αδιαμαρτύρητα τα τερτίπια της μοίρας του, που δούλεψε σκληρά, που δεν το έβαλε κάτω όσο κι αν δυσκολεύτηκε, όσο κι αν απογοητεύτηκε οικτρά. Ένας Ιώβ άλλης εποχής και άλλης κλίμακας, που απόκτησε ότι πόθησε και έχτισε με τα χέρια του και τις έξυπνες αποφάσεις του, την δική του ευτυχία. Που δεν έβλαψε, δεν κακολόγησε, δεν ενόχλησε, δεν εκμεταλλεύτηκε κανέναν, δεν πάτησε επί πτωμάτων. Αντιθέτως, μπόρεσε και κράτησε μακριά του κάθε τοξικό, την κακία, την ζήλια, την υστεροβουλία, την ιδιοτροπία των άλλων, την έπαρση, την αχαριστία και διατήρησε την ανθρώπινη υπόσταση του, χωρίς να αφήσει τίποτα να την αλλοιώσει. Δεν δημιούργησε τον δικό του κόσμο για να απομονωθεί σε αυτόν και να καρπωθεί τα οφέλη του μόνος του, δημιούργησε έναν κόσμο ικανό να χωρέσει κι άλλους, ικανό να προσφέρει βοήθεια στους συνανθρώπους του, πράγμα που μαρτυρά περίτρανα, το πλούσιο φιλανθρωπικό του έργο. Μοίρασε χαρά κρατώντας μακριά του την αχαριστία, αυτό ήταν νομίζω και το δικό του ευχαριστώ για όσες χαρές η ζωή του χάρισε.

Ξέρετε παρακολουθώ τον τρόπο που ο Κώστας Κρομμύδας κινείται. Όταν είναι έτοιμος για το επόμενο βήμα του, ρίχνει στο τραπέζι ένα καλό χαρτί και στην συνέχεια μοιράζει την τράπουλα, ανοίγοντας ένα ένα τα φύλλα της γύρω απ΄αυτό, έξυπνα, ευρηματικά, στοχευμένα, οργανωμένα. Αυτό έκανε και αυτή την φορά όταν ανακοίνωσε στο αναγνωστικό κοινό την έκδοση και το θέμα του νέου του βιβλίου “Ακάκιε”. Αμέσως κέρδισε το ενδιαφέρον μου και αναρωτήθηκα γιατί το επέλεξε σαν θέμα και όσο εκείνος έριχνε τα χαρτιά του, τόσο περισσότερα καταλάβαινα. Τώρα όμως διαβάζοντας το βιβλίο του, είδα πως τα καλύτερα χαρτιά, τους άσσους, τους έκρυψε στις σελίδες του.

Ο Κώστας Κρομμύδας, μας αποκαλύπτει την ζωή ενός ανθρώπου που και ο ίδιος σέβεται για όσα έχει καταφέρει, ενός ανθρώπου που θαυμάζει για την ποιότητα του και φαίνεται να αγαπά σιωπηλά. Ο Λευτέρης Ματζίκας παρέδωσε σε εκείνον πρώτα σπουδαία μαθήματα, που με την σειρά του αποφάσισε να μοιραστεί μαζί μας. Μαθήματα που χαρίζουν απλόχερα τροφή για σκέψη και που χαράζουν νέα μονοπάτια στους αναγνώστες, μονοπάτια σηματοδοτημένα με την δύναμη της θέλησης, την πίστη, την ελπίδα, την υπομονή, την επιμονή, την συνεχή προσπάθεια, την διορατικότητα. Μονοπάτια που δεν παρεκκλίνουν από τις αξίες και τα ιδανικά, από τις σωστές αρχές και τα ηθικά όρια και που οδηγούν στην επιτυχία χωρίς να απαιτούν όλα αυτά, θυσία στον βωμό της.

Με ιδιαίτερη μαεστρία ο Κώστας Κρομμύδας ξεδιπλώνει τον χαρακτήρα του ήρωά του και αναφέρεται στα βασικά στοιχεία που πραγματεύεται σε αυτή την ιστορία που μοιράζεται μαζί μας.. Ο Λευτέρης Ματζίκας βιώνει διάφορες καταστάσεις κυνηγώντας το όνειρο του. Ο συγγραφέας λόγω της υποκριτικής του ικανότητας ως ηθοποιός, περιγράφει κινηματογραφικά τα πάντα. Όλα, ακόμη και αυτά που αποσιωπά, πυροδοτώντας την φαντασία του αναγνώστη, είναι στοιχεία που δομούν και συμπληρώνουν την αρχιτεκτονική του κειμένου του, χωρίς τίποτα να μένει μετέωρο ή περιττό, σμιλεύει έτσι αριστουργηματικά, όλες του τις πτυχές. Η γραφή του, εμπνευσμένη και συμπαγής, μεταφέρει τον αναγνώστη του σε αυτό που θέλει να του δείξει και λόγω της σοβαρότητας με την οποία μεταχειρίζεται και τον ίδιο και την ιστορία που του αφηγείται, τον κατακτά από την πρώτη σελίδα. Δίνει ζωντάνια και αληθοφάνεια στην αφήγησή του και χωρίς να τον μπερδεύει, επιλέγει σκόπιμα, η πραγματικότητα να αποδεικνύεται συνήθως πιο δυνατή στα σημεία της από την μυθοπλασία, αφήνοντας τις ανατροπές να ολοκληρώνουν την αναγνωστική τέρψη, μιας και εδώ η λογοτεχνία χρησιμοποιείται ως μέσω για να παρουσιάσει μια πιο αισιόδοξη εκδοχή της ζωής.

Το βιβλίο “Ακάκιε” έχει ανθρωποκεντρικό χαρακτήρα. Είναι ένα μυθιστόρημα ιδεών, που σκοπό έχει να μεταφέρει γνώση. Γραμμένο με την τρυφερότητα και την ευγένεια της γραφής του Κώστα Κρομμύδα, ο οποίος γράφει με μια ήρεμη σιγουριά και χωρίς να “φωνάζει” στον αναγνώστη τα μηνύματα του, χωρίς να του κουνά το δάχτυλο και να του κάνει υποδείξεις, αλλά θέτοντας του μέσα από την ιστορία του ήρωα του, προβληματισμούς και ερωτήματα, τις απαντήσεις των οποίων καλείται να δώσει ο ίδιος, αφού μελετήσει προσεκτικά το ενδελεχές ψυχογράφημα των ηρώων του βιβλίου, από τον συγγραφέα και αφού καταφέρει να διεισδύσει από την επιφάνεια μιας γοητευτικής ιστορίας, στον βυθό ενός πολυεπίπεδου μυθιστορήματος.

Η πένα του Κώστα Κρομμύδα δεν περιγράφει μόνο την πορεία ζωής του ήρωα του. Επιδέξ��α και αξιοποιώντας πληροφορίες που ανέδειξε η ερεύνα του γύρω από την εποχή που έζησε ο Λευτέρης Ματζίκας, αποτυπώνει στην γραφή του ιστορικά γεγονότα που έπαιξαν σημαίνοντα ρόλο στην χώρα μας, μα και στον τρόπο ζωής και την εξέλιξη της στο πέρασμα των χρόνων, των ανθρώπων από το τότε στο σήμερα. Καταγράφει τον ρυθμό της καθημερινότητας τους, δίνοντας στο μυθιστόρημά του την γοητευτική ματιά του χρονογραφήματος. Ανάγλυφοι και αληθοφανείς, άρα αληθινοί όλοι οι χαρακτήρες του βιβλίου. Με την πείρα του ο Κώστας Κρομμύδας, κατορθώνει κάτι μοναδικά υπέροχο, κάτι που μαρτυρά την δεινότητα ενός συγγραφέα κατά την γνώμη μου. Περιγράφει και αποδίδει απολύτως γήινους χαρακτήρες, ξεδιπλώνοντας την ζωή τους, η οποία με τη σειρά της, έχει και αυτή να προσφέρει τα δικά της μηνύματα/μαθήματα στον αναγνώστη. Αυτό το στοιχείο σε συνδυασμό με το ότι το βιβλίο διαβάζεται απνευστί, του χαρίζει έναν διαχρονικό χαρακτήρα, δεν είναι τυχαίο άλλωστε πως ήδη επιλέχτηκε από μεγάλη εταιρία παραγωγής ταινιών, για να μεταφερθεί στην μεγάλη οθόνη.

Για τον εκείνον τον αναγνώστη που δεν βολεύεται με μια επιφανειακή εξήγηση, τ�� βιβλίο αυτό είναι και κάτι ακόμα. Μιας και αποτελεί το ιστορικό παρελθόν μιας γενιάς, που έχει άμεση σχέση με τον συγγραφέα. Ο Κώστας Κρομμύδας ανέλαβε να κουβαλήσει στις πλάτες του, αυτή την βαριά κληρονομιά και να την μεταφέρει στις σελίδες ενός βιβλίου, διασώζοντας της από την λήθη του χρόνου. Έτσι προσφέρει στους αναγνώστες του, μελλοντικούς και σημερινούς, την δυνατότητα να μάθουν από αυτήν και για αυτήν, όποτε το επιθυμούν, μα και στους δικούς του ανθρώπους, ένα μεγάλο και πολύτιμο δώρο. Ένα δώρο που δείχνει με τον καλύτερο τρόπο την αγάπη του για αυτούς και εκφράζει το δικό του ευχαριστώ, για τους δικούς του λόγους. Αυτό εμένα με συγκινεί βαθύτατα και για άλλη μια φορά δείχνει την ποιότητα του, όχι μόνο ως συγγραφέα, μα και ως ανθρώπου.

Η ιστορία του Λευτέρη Ματζίκα είναι αληθινή, μα μοιάζει τόσο με εκείνα τα παραμύθια που κρύβουν μέσα τους, το καθημερινό βάσανο της ζωής, αυτό που μένει ανείπωτο στις λέξεις που αδυνατούν να το χωρέσουν. Ο Κώστας Κρομμύδας όμως, δίνει στην ιστορία του την αληθινή της υπόσταση, χάρη στον τρόπο που την αφηγείται και στο πως επιλέγει τις λέξεις που χρησιμοποιεί. Σε αυτό το βιβλίο οι λέξεις δεν χρησιμοποιούνται ως μια μορφή επικοινωνίας με τους αναγνώστες, μα ενσωματώνονται για να δηλώσουν αλήθειες, για να δώσουν την ανάσα τους, την ψυχή τους, με σκοπό να ολοκληρώσουν μια άρτια ιστορία και να μας συστήσουν ένα βιβλίο αναγνωστικό διαμάντι, απολαυστικό στην αφηγηματική του δεινότητα και τόσο μα τόσο ξεχωριστό στην ιδέα, που αποτέλεσε τον πυρήνα της γραφής του. Θα μπορούσα με ευκολία να πω ότι, διαβάζοντας ένα τέτοιο βιβλίο, κάποιος άπειρος ακόμη αναγνώστης θα γίνει πιο ώριμος, αλλά και ένας μεστός πια αναγνώστης δεν μπορεί παρά να προβληματιστεί περισσότερο για τη ζωή.

Κώστας Κρομμύδας: Το νέο του βιβλίο «Ακάκιε» βάζει πλώρη για τη μεγάλη οθόνη, πριν να κυκλοφορήσει – Τι λέει ο συγγραφέας στο Znews | Znews
Εδώ θα πρέπει να αναφερθώ και στην συγκεντρωτική εικόνα του βιβλίου. Όλο το μεράκι, όλη η φροντίδα των συντελεστών του, παραπέμπει σε περασμένες εποχές, σε πράγματα που παλαιότερα συναντούσαμε πιο συχνά και που σήμερα από κάποιους θεωρούνται περιττά “στολίδια”. Δεν είναι όμως περιττά καθόλου, ίσα ίσα χαρακτηρίζουν την αληθινή αγάπη για το βιβλίο, που ξεκινά από την εκδοτική ομάδα και φθάνει να αγγίξει τον πραγματικό φίλο των βιβλίων και της ανάγνωση. Εδώ αξίζουν πολλά συγχαρητήρια στην κα. Ελένη Οικονόμου για τον σχεδιασμό του εξωφύλλου, στην κα. Βίκυ Κατσαρού για την σοβαρή επιμέλεια, στην κα. Ευαγγελία Μάγγου για την έρευνα και την παρουσίαση του χρονογραφήματος στο τέλος του βιβλίου που αφορά την ζωή του Λευτέρη Ματζίκα και φυσικά σε όλη την ομάδα των εκδόσεων Διόπτρα για την προσεχτική δουλειά τους και τις υπέροχες επιλογές βιβλίων και συνεργατών τους.

____________

Ήταν τιμή για μένα, να είμαι μια από τους 12 κρυφούς αναγνώστες του βιβλίου και να κρατώ στα χέρια μου, ένα από τα συλλεκτικά κομμάτια της έκδοσης, πριν από την πρώτη κυκλοφορία του βιβλίου, του αγαπημένου μας συγγραφέα Κώστα Κρομμύδα!
Η πρόταση των εκδόσεων, με γέμισε χαρά, η εκτίμηση τους προς εμένα και η εμπιστοσύνη που μου έδειξαν, συγκίνηση!!
Ευχαριστώ πολύ τις εκδόσεις Διόπτρα για όλα τα παραπάνω και τον Κώστα Κρομμύδα, για το απολαυστικό ταξίδι και την γνωριμία μου με αυτόν υπέροχο άνθρωπο! Τον Λευτέρη Ματζίκα!!

https://vivlionorizontes.com/%ce%b1%c...

[Anna Baboura · Rating 5 out of 5]

Μια πιο ώριμη γραφή, ένα όμορφο ταξίδι με στοιχεία από την πρόσφατη ιστορία της χώρας & άρωμα Ελλάδας. Μια προσωπική - οικογενειακή κ επαγγελματική (ναι η γνωστή διαφήμιση) ιστορία. Αρρώστια και απομόνωση (τι μου θυμίζει, βρε τι μου θυμίζει), ο σεισμός στο Ιόνιο που ισοπέδωσε τα μητρογονικά εδάφη (η γιαγιά μου, περιέγραφε με θλίψη και φόβο εκείνες τις ημέρες). Μαθήματα marketing και ένα οδοιπορικό στην Ελλάδα.
Ένα βιβλίο που διάβαζα αργά για να μην τελειώσει.

https://youtu.be/zIS5uCva5Wk

[Νατάσα Παυλίτσεβιτς · Rating 5 out of 5]

Ένα βιβλίο γεμάτο ανθρωπιά και φως, με έμπνευση την ίδια τη ζωή. Το πλέον καλογραμμένο βιβλίο του συγγραφέα.

[Αναστασια · Rating 5 out of 5]

Εξαιρετικό βιβλίο!Ο Κώστας κρομμυδας είναι ένας από τους αγαπημένους μου συγγραφείς.. Κάθε φορά ξεπερνάει τον εαυτό του και μας παρουσιάζει κάτι διαφορετικό ξεφεύγοντας από τα τετριμμένα.. Αυτή την φορά εμπνευστηκε και έγραψε για την ζωή ενός αξιόλογου ανθρώπου που θεωρώ ότι μπορεί να μείνει στην ιστορία της Ελλάδας για το ήθος του και την προσφορά του στον τόπο, του Λευτέρη Ματζικα και μέσα από την γραφή του μας έδωσε την ευκαιρία να τον γνωρίσουμε καλύτερα και να τον αγαπήσουμε.. Μακάρι να υπήρχαν άνθρωποι σαν τον Κύριο Λευτέρη.. Η ζωή του ήταν γεμάτη δεν υπάρχει τίποτα που να μην έζησε και ο Κώστας με την εξαιρετική πενα του μας χάρισε όμορφες συγκινητικές εικόνες και θεωρώ ότι οι πρόγονοι του θα είναι περήφανοι που την έγραψε εκείνος και την χειρίστηκε με τόση αγάπη ευαισθησία και αφοσίωση..!

[Evi Routoula · Rating 3 out of 5]

Η πραγματική ιστορία του Λευτέρη Μαντζίκα, ενός από τους ιδιοκτήτες της εταιρείας ζυμαρικών Μίσκο. Από τις αρχές του 20ου αιώνα που έφυγε από το χωριό του στον Νομό Ιωαννίνων για την Αθήνα και για ένα καλύτερο μέλλον, έως τις αρχές του 21ο αιώνα που έφγε από την ζωή. Ο Λευτέρης Ματζίκας ήταν ο παππούς της γυναίκας του συγγραφέα, έτσι είχε πρόσβαση σε πολλές λεπτομέρειες του βίου του. Διαβάζεται ευχάριστα, αν και μοιάζει λίγο με αγιογραφία.

[Elena Mestrou · Rating 5 out of 5]

Δεν βρίσκω λέξεις ν'αποτυπώσω ότι συναισθήματα ένιωσα! Υποκλίνομαι στον εξαίρετο συγγραφέα που ότι και να γράψει είναι αριστούργημα!
Βιβλίο που με άγγιξε μέσα στην καρδιά μου ,δεν λείπουν οι σκηνές απόλυτης συγκίνησης που φέρνουν δάκρυα στα μάτια!
Ο Λευτέρης Ματζικας ένας εξαιρέτικος άνθρωπος με τεράστια δύναμη ψυχής. Τα γεγονότα της έποχης μέσα από την ζωή του Λευτέρη σου δίνουν το δίδαγμα πως τόσο ικανοί άνθρωποι δεν γίνεται να χαθούν!
Από τα βιβλία που αξίζει να διαβαστεί!! Αξίες όπως η αγάπη, η θέληση, το πείσμα και η έντιμότητα προτάσσονται με σκοπό καθηλωτικό!!!!
Καλοτάξιδο!!! Η επιτυχία είναι σίγουρη!!! 💙💛
⭐⭐⭐⭐⭐

[Book_Reviews_Gr · Rating 5 out of 5]

Ένα βιβλίο μια ιστορία....μια ιστορία ένα βιβλίο....
Ο συγγραφέας Κώστας ΚΡΟΜΜΥΔΑΣ , με το βιβλίο "ΑΚΑΚΙΕ" που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΔΙΟΠΤΡΑ @ , κατάφερε να με καθηλώσει και μου προσφέρει ένα εξαιρετικό αναγνωστικό ταξίδι πλούσιο σε πληροφορίες και εικόνες από μια Ελλάδα διαφορετική από αυτή που ζούμε σήμερα.
Κατα τη γνώμη μου πρόκειται για ένα βιβλίο αριστούργημα, ένα βιβλίο που κάθε κεφάλαιο του άγγιζε και ένα διαφορετικό συναίσθημα ...
Ο συγγραφέας πραγματεύεται τη ζωή του Λευτέρη ΜΑΝΤΖΙΚΑ ο οποίος παρέμεινε Άνθρωπος μέχρι το τέλος της ζωής του. Πρόκειται για μια λαμπρή κατά τη γνώμη μου προσωπικότητα που πολύ θα ήθελα να είχα γνωρίσει. Ένας άνθρωπος υπόδειγμα ο οποίος από το μηδέν, έφτασε στην κορυφή και παρέμεινε πιστός και αρωγός σε όσους τον είχαν ανάγκη και όχι μόνο.
Η ιστορία του βιβλίου ξεκινά από το 1916 και φτάνει σχεδόν μέχρι το σήμερα. Ένα ταξίδι στο χρόνο στο κοντινό αλλά τόσο διαφορετικό παρελθόν της χώρας μας . Σε κάποια σημεία συγκινήθηκα αρκετά γιατί τα γεγονότα που εξιστορεί ο συγγραφέας μου θύμισε τις ιστορίες που μου έλεγε η γιαγιά μου για την κατοχή. Αυτά που άκουγα από τα δικά της χείλη, τα διάβαζα τώρα σε αυτό το βιβλίο. Επί 428 σελίδες ο συγγραφέας μας βομβαρδίζει με εικόνες παλαιότερων δύσκολων και σκληρών δεκαετιών αλλά συνάμα όμορφων και και γευμάτων καλοσύνη. Με ανθρώπους που ήταν πλασμένοι με αγάπη, είχαν ήθος και αξίες, έτοιμοι να δώσουν στο συνάνθρωπο τους ένα χέρι βοήθειας.
Ένα βιβλίο διαφορετικό απ' όλα τα άλλα βιβλία που μας έχ��ι συνηθίσει ο κ. Κρομμύδας. Είναι ένα βιβλίο που αποτελεί φόρο τιμής στην εξαίρετη προσωπικότητα του Λευτέρη ΜΑΝΤΖΙΚΑ.
Μια αληθινή ιστορία που πρέπει όλοι να διαβάσετε, πρέπει όλοι να γνωρίζετε και πρέπει όλοι να διδαχθειτε από αυτή.
Η αφήγηση ειναι σε πρώτο πρόσωπο, και μέσα από τα ίδια τα μάτια του πρωταγωνιστή θα ζήσεις όλη τη ζωή του σαν να είσαι δίπλα του. Από την παιδική του ηλικία στο χωριό, τη μετάβαση στην ενηλικίωση του, τη θητεία στο στρατό και τη συμμετοχή του στον πόλεμο του 1940 μέχρι το απόγειο της επαγγελματικής και οικογενειακής του καριέρας. Ο συγγραφέας χωρίς συναισθηματικές υπερβολές και περιττές φανφάρες, μεταφέρει όλη αυτή την ιστορία με τόσο ρεαλιστικό τρόπο στα μάτια του αναγνώστη , αγγίζοντας ταυτόχρονα με μαγικό τροπο την καρδιά του . Η ζωή του Λευτέρη ΜΑΝΤΖΙΚΑ ξεδιπλώνεται με απίστευτη δεξιοτεχνία και είμαι σίγουρος όλοι θα θαυμάσετε αυτόν τον άνθρωπο.
Λάτρεψα αυτό το βιβλίο και είμαι σίγουρος πως θα το λατρέψετε και 'σεις !

ΣΤΑ ✅

➕ Αληθινή ιστορία
➕ Βαθιά συγκινητικό
➕ Η ιστορία είναι αρκετά ενδιαφέρουσα
➕ Ένα βιβλίο γεμάτο εικόνες, αρκετά παραστατικό ανάγνωσμα.
➕ Θα μπορούσα να βάλω δεκάδες "ΣΥΝ" ... και να διαβάζεις για ώρες, γι'αυτό καλύτερα διάβασε το βιβλίο.

ΣΤΑ ❌

➖ ...δεν συνάδουν "ΠΛΗΝ" σε αυτό το βιβλίο.

[Katerina Vouzdouka · Rating 5 out of 5]

Ένα Βιογραφικό -θα έλεγα- βιβλίο δια χειρός Κώστα Κρομμύδα. Μέσα από τις σελίδες του , μαθαίνουμε για τη ζωή του Λευτέρη Μαντζίκα , ενός υπαρκτού προσώπου , ενός εκ των συμμετεχόντων της γνωστής εταιρίας ζυμαρικών. Η ιστορία χτίζεται με βάση τα πραγματικά γεγονότα της ζωής του , ωστόσο όπως δηλώνει ο συγγραφέας στον επίλογο έχει αλλάξει ελαφρώς τη σειρά των γεγονότων , έχει προσθέσει και κάποια μη πραγματικά στοιχεία με σκοπό την εξυπηρέτηση της ιστορίας. Είναι μια ευθύγραμμη αφήγηση σε α πρόσωπο της ζωής του κ. Μαντζίκα , η οποία διαδραματίζεται στη Λιγοψά , ένα χωριό των Ιωαννίνων , αλλά και στην Αθήνα. Μαζί με τον πρωταγωνιστή περνάμε από πολλές ιστορικές στιγμές, όπως ο Β' Παγκόσμιος πόλεμος, ο εμφύλιος , η δικτατορία . Ο αναγνώστης βιώνει όλα τα άγχη , τις προσδοκίες, τα όνειρα και την προσπάθεια του πρωταγωνιστή για να χτίσει τη δική του επιχείρηση, να την εξελίξει και να την καταστήσει μία από τις σημαντικότερες βιομηχανίες της χώρας. Ταυτόχρονα παράλληλα με την επιχειρηματική του δράση , ζούμε τους σταθμούς στην προσωπική του ζωή ( θάνατος μητέρας του , μετακόμιση στην Αθήνα, Γνωριμία και γάμος με τη Μαρίνα , η γέννηση των παιδιών του , η σχέση με τους φίλους του ) , αλλά και την κοινωνική του δράση .
Το ηθικό δίδαγμα του "Ακάκιου" είναι πως η καλοσύνη και η γενναιοδωρία πρέπει να είναι χαρακτηριστικά κάθε ανθρώπου και πως η ζωή επιστρέφει πολλές αρετές σε όποιον δε λησμονεί τον πλησίον του.
Η γλώσσα και το ύφος γραφής του κ.Κρομμύδα μαγευτικό και χαρακτηριστικό . Ωραίες περιγραφές , ρεαλιστική σύνθεση των χαρακτήρων . Πολλά συγχαρητήρια για την έρευνα πίσω από το χαρακτήρα (ήρωα) του βιβλίου , τα υπόλοιπα πρόσωπα, τα ιστορικά γεγονότα , αλλά και τα όσα σχετίζονται με την ιστορία και το μαρκετινγκ της εταιρία! Εάν και μου έλειπε η έντονη πλοκή και η έκπληξη που υπήρχε στα προηγούμενα έργα του , παρόλα αυτά , το θεωρώ αριστούργημα , που γεννήθηκε με πολλή έρευνα , κόπο, αλλά και αγάπη! Αξίζει να το διαβάσετε , γιατί μιλάει για έναν επιχειρηματία - άνθρωπο πρότυπο , για ένα ανήσυχο πνεύμα γεμάτο αγάπη για τη ζωή και την ελληνική γη !
Πολλά μπράβο κύριε Κρομμύδα!

[Ελένη Ισπόγλου · Rating 5 out of 5]

Το ΑΚΑΚΙΕ βραβεύτηκε ως το καλύτερο ελληνικό μυθιστόρημα του 2021 στα Public Book Awards 💥
Εντελώς τυχαία το τελείωσα προχθές και μπορώ να καταλάβω γιατί κατέκτησε την πρωτιά.
Το βιβλίο είναι ένα ταξίδι στον χρόνο και σε πραγματικά γεγονότα. Η ιστορία είναι βασισμένη στη ζωή του Λευτέρη Μαντζίκα που απογείωσε την ελληνική βιομηχανία.
Από τη Λιγοψά των Ιωαννίνων ως την Αθήνα, με οδηγό την πίστη στον στόχο του, ο Λευτέρης ξεπερνά εμπόδια, πολεμά για την πατρίδα και εργάζεται σκληρά. Η ηθική και τιμιότητα είναι τα κύρια στοιχεία του ήρωα που τον οδηγούν στην επιτυχία.
Ο συγγραφέας με ιδιαίτερο ταλέντο και την ξεχωριστή γραφή του καταγράφει γεγονότα, απλώνει χαρακτήρες και αφήνει τις αισθήσεις να αγγίξουν μοναδικά τους αναγνώστες. Όλα ρέουν τόσο παραστατικά και γρήγορα που δεν θες να αφήσεις το βιβλίο από τα χέρια.
Kostas Krommydas συγχαρητήρια . Είμαι πολύ χαρούμενη και περήφανη που ο δάσκαλός μου είναι πλέον ένας βραβευμένος συγγραφέας. Το αξίζεις, και σε άλλα με υγεία.

[Georgia Retetakou · Rating 5 out of 5]

https://vivlionerga.blogspot.com/2021...
Η προσφώνηση Ακάκιε σημάδεψε γενιές και γενιές ανθρώπων. Ανάμεσα σε αυτούς και εμένα. Ήταν το σλόγκαν μιας διαφήμισης, που σε εμένα εκεί στα παιδικά μου χρόνια είχε δημιουργήσει μια αίσθηση πραγματικότητας καθώς βάδιζα στις διακοπές μου, νωχελικά μέσα σε πραγματικούς σιτοβολώνες του Θεσσαλικού κάμπου.

Όταν είσαι παιδί δεν καταλαβαίνεις τις πραγματικές ιστορίες που κρύβονται πίσω από κάθε κομμάτι γης ή κάθε κομμάτι μόχθου. Τις φαντάζεσαι όμως και μάλιστα με έναν τρόπο ακατέργαστο και γνήσιο. Κάπως έτσι φανταζόμουν και επεξεργαζόμουν και εγώ όλο αυτό το μυστήριο που κρύβονταν πίσω από κάθε υλικό που έφτανε στο σπίτι μας και ειδικά στο τραπέζι μας.

Ο Κώστας Κρομμύδας επιλέγει να μας φέρει κοντά στην αληθινή ιστορία ενός ανθρώπου που σημάδεψε μια ολόκληρη εποχή, φέρνοντας επανάσταση στην αγορά Ζυμαρικών με τις καινοτόμες ιδέες του. Αλλά αλλάζοντας παράλληλα και τις διατροφικές αξίες των ανθρώπων της εποχής εκείνης. Το βιβλίο είναι μια μυθιστορηματική βιογραφία που αγγίζει με ευαισθησία άγνωστες πτυχές της ζωής του Λευτέρη Μαντζίκα, που ήρθε στην Αθήνα με μια χαρισμένη χρυσή λύρα. Αλλά και με δίψα να δουλέψει, να αναδειχτεί και να πετύχει. Πάλεψε, αγωνίστηκε, πολέμησε και για τα όνειρα του και για την πατρίδα του και για τον έρωτα του. Και γενικά για όλα όσα θεώρησε σπουδαίες αξίες αυτής της ζωής. Πέτυχε το ακατόρθωτο κυρίως αποδεικνύοντας πως για να πετύχεις χρειάζονται στόχοι, αγώνας και κοντράρισμα κάθε αντιξοότητας και αθέμιτου ανταγωνισμού. Με καθαρά χαρτιά και καθαρή συνείδηση σε όλη την πορεία της ζωής του απέδειξε τί ακριβώς σημαίνει αγωνιστής και άνθρωπος.

Για μένα είναι το καλύτερο βιβλίο του συγγραφέα, Όχι γιατί είναι εμπνευσμένο από αληθινή ιστορία. Αλλά γιατί έχει καταφέρει με την περιεκτικότητα της γραφής του και την ρεαλιστική αποτύπωση των εικόνων του να αποδώσει μια εποχή και να δημιουργήσει μια ατμόσφαιρα διάχυτη από συναίσθημα, δικαιοσύνη, εργατικότητα, μαχητικότητα, ελπίδα και καλοσύνη. Ευθύτητα και ταπεινότητα. Αλλά και να δώσει σε όλα τα εμπόδια της ζωής χαρακτήρα ενός μαθήματος ανόδου προς τον στόχο και την επιτυχία. Με μια ζωγραφιά παραμυθιού, αλλά και απότομου ρεαλισμού βιώνουμε μια εξαιρετική μίξη του συναισθηματικού κόσμου του κεντρικού ήρωα, αλλά και των γεγονότων και των βιωμάτων που τον περιβάλουν. Τα τραύματα απουσίας μιας και μεγαλώνει χωρίς μητέρα. Η πατρική δικαιοσύνη. Το θάρρος του να φύγει μόνος από το χωριό και να ταξιδέψει στην άγνωστη Αθήνα. Ο τρυφερός και άγουρος έρωτας που θα γίνει δυνατή και παντοτινή αγάπη. Συντροφικότητα και δοτικότητα. Η φιλία σε πρώτο πλάνο. Ο πόλεμος που θα σμιλέψει και θα δοκιμάσει την δύναμη του χαρακτήρα του και την ανθεκτικότητα της ψυχής του. Οι πρωτοπόρες ιδέες του. Το στοχευμένο όραμα του. Το πείσμα του και η διορατικότητα του. Πίστευε πως καμία ευκαιρία από αυτές που θα σου δοθούν δεν πρέπει να την αφήσεις να πάει χαμένη.

Ένα βιβλίο γοητευτικό, νοσταλγικό και ώριμο. Μια μυθιστορηματική βιογραφία αλήθειας και έμπνευσης που μας φέρνει κοντά στο άρωμα μιας άλλης Αθήνας, μιας άλλης εποχής, μιας άλλης νοοτροπίας και μιας άλλης αντίληψης. Με μια διάχυτη συγκίνηση και με μια αυθεντικότητα συναισθημάτων, λόγων και πράξεων. Από την αρχή ως το τέλος είναι ένας χείμαρρος αγωνιστικότητας, εμπειρίας και γνώσης. Βαθιά ανθρώπινο προσεγγίζει ευλαβικά μια προσωπικότητα που έδωσε τόσα πολλά και άφησε μια κληρονομία έργου αξιοζήλευτου και αξιομνημόνευτου που στιγμάτισε μοναδικά τα επιχειρηματικά δρώμενα της χώρας. Η κάθε λέξη, η κάθε φράση είναι πηγή ελπίδας αισιοδοξίας και διδαχής. Η κάθε εικόνα είναι δοσμένη με χρώμα, με ζωντάνια και με κινηματογραφική ακολουθία που τονίζει την κάθε στιγμή μοναδικά δίνοντας της κίνηση και ουσία. Η αλληλουχία των γεγονότων και η επιλογή των περιστατικών αληθινών ή μυθοπλαστικών φωτίζουν τα καίρια σημεία μιας πορείας και μιας ουσιαστικής προσέγγισης του πρωταγωνιστή σε όλα αυτά που ονειρεύτηκε που προβληματίστηκε, που αγωνίστηκε σκληρά και ανταγωνίστηκε τίμια. Όλα αυτά που κέρδισε ή έχασε αλλά κατάφερε να μετουσιώσει το κάθε τι στην ζωή του σε ένα απόσταγμα ευτυχίας και μάθησης μέχρι το τέλος της. Ο Λευτέρης μοιάζει να είναι το επίκεντρο της ιστορίας και όμως το επίκεντρο της είναι όλα εκείνα τα σημεία που έκτισαν τον χαρακτήρα του. Ο ανεπανάληπτος τρόπος ζωής του. Η επιμονή του στην διεκδίκηση των ονείρων του με καθαρότητα και τιμιότητα και η ταπεινοφροσύνη του απέναντι στα κεκτημένα του και στα επιτεύγματα του.

Σαν αναγνώστρια ένιωσα μεγάλη χαρά που μέσα από αυτό το μυθιστόρημα έμαθα για την ζωή ενός ανθρώπου που αξίζει να γνωρίσουμε μέσα από τους σημαντικούς σταθμούς της ζωής του. Και χάρηκα που ο συγγραφέας μέσα από τους φανταστικούς επιπρόσθετους χαρακτήρες του ή τις δικές του πινελιές επάνω στην ζωή του Πρωταγωνιστή, άφησε το μυστήριο και την γοητεία να πλανάτε προς αναζήτηση και άλλων λεπτομερειών που έκρυβε μέσα της αυτή η φοβερή προσωπικότητα. Αυτός ο χαρισματικός χαρακτήρας. Συγκίνηση, δέος και προσήνεια για κάποιον άγνωστο άνθρωπο ως εχθές που είχα την τύχη να γνωρίσω μέσα από τις σελίδες του βιβλίου. Αλλά και έντονη περιέργεια να ψάξω και να βρω και άλλα κομμάτια του εαυτού του που θα φωτίσουν ακόμα περισσότερο τον εξαιρετικό χαρακτήρα του.

"Χορταίνει καλοσύνη αυτός που την χαρίζει απλόχερα....."

Η συναρπαστική ζωή του Λευτέρη Μαντζίκα γίνεται ακόμα συναρπαστικότερη και διεισδυτική μέσα από την εξαιρετική αναπαράσταση της στο χαρτί με βασικό χαρακτηριστικό το μέτρο των λέξεων και την απογείωση των πράξεων. Των πράξεων εκείνων που άφησαν το σημάδι τους σε μια ολόκληρη γενιά και διαχρονικά σε όλους εμάς που αξίζει να μαθαίνουμε τα πεπραγμένα σπουδαίων ανθρώπων.

[Eli · Rating 4 out of 5]

Πριν γράψω οτιδήποτε άλλο, να ξεκαθαρίσω ότι δεν είμαι φαν του συγγραφέα. Το αντίθετο θα έλεγα. Όταν το συγκεκριμένο βιβλίο ήρθε στα χέρια μου, ήμουν έτοιμη να το προωθήσω χωρίς δεύτερη σκέψη. Επειδή όμως η ιστορία μού προκάλεσε το ενδιαφέρον, είπα να του δώσω μια ευκαιρία. Και χάρηκα ιδιαιτέρως που το έκανα. Πολύ ενδιαφέρουσα ιστορία, με σημεία που προκαλούν συγκίνηση και λόγο περιεκτικό χωρίς περιττές φλυαρίες.

[Valentini Georgopoulou · Rating 5 out of 5]

Οι περισσότεροι άνθρωποι πορεύονται στη ζωή τους ακολουθώντας την ρήση: «Κανείς δεν προκόβει αν πάει με τον σταυρό στο χέρι». Για τον Λευτέρη Μαντζίκα αυτό δεν ίσχυε, καθώς ακολούθησε πιστά τα λόγια του πατέρα του και δεν βγήκε χαμένος: «Να θυμάσαι πως θα έχεις πολλές ευκαιρίες. Μην αφήσεις καμιά να πάει χαμένη και προπαντός μην αφήσεις τίποτα στην τύχη. Αυτό είναι το μυστικό. Άρπαξέ τες, βάλ’τες στον σάκο με τα όνειρα να μην ξεχάσεις… Να είσαι πάντα άνθρωπος». (σελίδα 318)

Και ο Λευτέρης δεν το ξέχασε ποτέ του. Δεν ξέχασε ποτέ να είναι άνθρωπος με Α κεφαλαίο. Μόνο με μια χρυσή λίρα στην τσέπη, πολλά όνειρα και όρεξη για δουλειά, έφυγε από το χωριό του, την Λιγοψά, για την Αθήνα. Οι δυσκολίες και τα εμπόδια και που αντιμετώπισε ήταν πολλά, όμως δεν τον λύγισαν, δεν τον άλλαξαν, απλά τον έκαναν πιο δυνατό. Αποφασιστικός, τολμηρός, προνοητικός, παρορμητικός, όμως πάντα ταπεινός, ηθικός, έντιμος, δίκαιος, ο Λευτέρης ήταν ένας άνθρωπος που δεν ξέχασε ποτέ από πού ξεκίνησε και μας παραδίδει μαθήματα ανθρωπιάς και καλοσύνης.

«Χορταίνει καλοσύνη αυτός που τη χαρίζει απλόχερα». (σελίδα 133)

Χρόνια αργότερα, το όνειρό του γίνεται πραγματικότητα, κατακτώντας την κορυφή. Τα προϊόντα ζυμαρικών του, αυτά με τα πέντε γράμματα και έχοντας ως σήμα κατατεθέν τον καλόγερο πάνω στον γάιδαρο, είναι τα νούμερο ένα και βρίσκονται καθημερινά σε κάθε ελληνικό σπίτι. Όσο ψηλά όμως κι αν έφτασε ο Λευτέρης, τα μάτια του κοιτούσαν χαμηλά και όπου υπήρχε ανάγκη, εκείνος ήταν ο πρώτος που έτρεχε να βοηθήσει.

«Είναι εύκολο να γίνεις πιο πλούσιος παίρνοντας, αλλά δεν θα γίνεις ποτέ πιο φτωχός δίνοντας». (σελίδα 251)

Το «Ακάκιε» είναι ένα βιβλίο διδακτικό και συγκινητικό, μια ιστορία που πρέπει να γίνει παράδειγμα προς μίμηση σε όλους μας. Τέτοιοι ΑΝΘΡΩΠΟΙ σπανίζουν. Άνθρωποι ταπεινοί, χαμογελαστοί που ξεχειλίζουν αγάπη, ζεστασιά και ανθρωπιά. Συγχαρητήρια κ. Κρομμύδα!!! Για ακόμη μια φορά δεν αφήσατε τα μάτια μας στεγνά.

ΥΓ. Όταν τελείωσα το βιβλίο με είδε η 7χρονη κόρη μου δακρυσμένη και ακολουθεί ο εξής διάλογος:
- Μαμά, γιατί κλαις;
- Συγκινήθηκα. Διάβασα ένα πάρα πολύ ωραίο βιβλίο.
- Ποιο;
- Κώστας Κρομμύδας, Ακάκιε.
- Καλά βρε μαμά, δεν ήξερες πως τα κρεμμύδια σε κάνουν να κλαις;; :))))

** Καμιά φορά αυτά που κρύβουν μέσα τους οι άνθρωποι είναι τόσο δυνατά που, όταν έρθει η ώρα να τα εκφράσουν, γίνονται ρέμα που ξεχειλίζει. (σελίδα 99)

** Ο άνθρωπος που δουλεύει με τα χέρια είναι εργάτης. Αυτός που το κάνει και με το μυαλό είναι τεχνίτης, αλλά όποιος σε αυτά τα δύο προσθέτει και την καρδιά του είναι καλλιτέχνης με ταλέντο. (σελίδα 235)

** Στη ζωή υπάρχουν δύο μονοπάτια. Εκείνο που επιλέγεις εσύ και το άλλο που διαλέγουν οι άλλοι για λογαριασμό σου. (σελίδα 333)

[Sofia Zografou · Rating 5 out of 5]

#Book"Ακάκιε"του Κώστα Κρομμύδα
Εκδόσεις Διόπτρα
2021

Ένα βιβλίο εμπνευσμένο από την αληθινή ιστορία του Λευτέρη Μαντζίκα, του ανθρώπου που υπήρξε πρωτεργάτης στον χώρο της βιομηχανίας ζυμαρικών στην Ελλάδα.
Μέσα από τις σελίδες του" Ακάκιε "συναντάς την ιστορία ενός ανθρώπου σμιλεμένου από τη φτώχεια και του ανέμους του Αλβανικού πολέμου, της Γερμανικής κατοχής και του εμφυλίου που ακολούθησε. Που αντιστάθηκε, πάλεψε και με σκληρή δουλειά και πείσμα περπάτησε στις κορυφές.
Όσο προχωράει ο χρόνος μαζί του, διαπιστώνεις την καθαρότητα της ψυχής του και το απύθμενο βάθος της καλοσύνης του, που υπήρξε οδηγός της διαδρομής του στη ζωή. Κι αν έγιναν λάθη στην πορεία του ήταν γιατί ο ίδιος δεν μπορούσε να κοιτάξει με τα μάτια των άλλων, παρά μόνο με τα δικά του.
Δεν βρίσκω τις λέξεις να σκιαγραφίσω τη φιγούρα αυτού του σπουδαίου ανθρώπου.. φτιαγμένου από ένα κράμα γλυκύτητας και δυναμισμού.
Ήταν κάποιες στιγμές που η ψηλή σε ανάστημα φιγούρα του, έπαιρνε τεράστιες διαστάσεις μέσα μου.
Ο συγγραφέας Kostas Krommydas με συγκλόνισε. Με διακριτικά βήματα, μέσα από εικόνες και λέξεις που μας απλώνει στο βιβλίο, "ακουμπάει" στη γνησιότητα της φυσιογνωμίας του και δικαιώνει τον άνθρωπο Λευτέρη Μαντζίκα.
Καταφέρνει να διεισδύσει στον πυρήνα του ανθρωπισμού χωρίς να χάνει επαφή με την ουσία. Καταλήγοντας πως η καλοσύνη και η αγάπη θα σώσει τον κόσμο.

Τις τελευταίες σελίδες, τις διάβασα δίπλα στην θάλασσα, σε μια γωνία κάπου στα Χανιά.
Κλείνοντας το βιβλίο με μάτια θολά από τα δάκρυα και την αλμύρα προσπαθούσα να συγκρατηθώ για να μην γίνω ρεζίλι στους δύο τρεις περαστικούς.
Ξεκίνησε να ψιλαχίζει και σκέφτηκα να επιστρέψω από την βόλτα μου, κάνοντας ένα τελευταίο κλίκ στο βιβλίο "Ακάκιε" για να θυμάμαι την στιγμή που το διάβασα.
Και τότε έγινε κάτι μαγικό... πέταξε από μέσα ο σελιδοδείκτης που κρατούσα "Χορταίνει καλοσύνη αυτός που τη χαρίζει απλόχερα.." και έφυγε στη θάλασσα.
Ναι! όπως καταλαβαίνεται τα έχασα.
Κοίταξα γύρω μου, αλλά βρήκα μόνο δύο ψαράδες που στέκονταν απέναντι. Τι να τους πω;
Η βροχή δυνάμωσε κι έτσι έφυγα.
Επιστρέφοντας λίγα λεπτά αργότερα στο ίδιο σημείο, δεν ήταν εκεί
Σκέφτομαι πως ίσως ήθελε να ταξιδέψει σε άλλα χέρια.. τη στιγμή που έκλεισα το βιβλίο.
Τώρα ταξιδεύει κάπου στο Αιγαίο...
Αν βρείτε τον σελιδοδείκτη του "Ακάκιε", να ξέρετε πως είναι πλέον δικός σας!!!

[Αργυρώ (Ηρώ) Φουτζοπούλου · Rating 5 out of 5]

"Χορταίνει καλοσύνη αυτός που την χαρίζει απλόχερα..."
"Να θυμάσαι πως θα έχεις πολλές ευκαιρίες. Άρπαξε τες,βάλτες στο σάκο με τα όνειρα μα μην ξεχάσεις... Να είσαι πάντα Άνθρωπος"
Πόσα συναισθήματα χωράνε σ ένα βιβλίο; Πόσες μυρωδιές και πόσες νότες; Αν διαβάσετε αυτό το βιβλίο θα δυσκολευτείτε πολύ να μου απαντήσετε γιατί κάθε σελίδα έχει και κάτι απ' όλα αυτά .
Βασισμένο στην ζωή του Λευτέρη Μαντζίκα του ανθρώπου που έκανε γενιές να φωνάζουν "Ακάκιε μην ξεχάσεις τα μακαρόνια να είναι ..."
Ένας άνθρωπος που ξεκίνησε παιδί ακόμα από το χωριό του στην Ήπειρο ,βίωσε πόλεμο, κακουχίες, πείνα και απώλειες αλλά Παρ όλα αυτά με δύναμη ,ευστροφία και καλοσύνη έφτασε ψηλά .
Γραμμένο με τρυφερότητα,ευγένεια ,ψυχή και σεβασμό από την μαγική πένα του Κώστα Κρομμύδα αποδίδει στο έπακρο όλο το συναίσθημα που θα μπορούσε να βγάλει μια τέτοια ιστορία.
Διάβαζα και τα μάτια μου βουρκωνανε συνεχώς και μέσα μου σιγοτραγουδούσα της Πάργας τον ανήφορο και το Τζουμέρκα μου περήφανα. Διάβαζα και προσπαθούσα να γυρνάω τις σελίδες όσο πιο αργά γινόταν γιατί δεν ήθελα να τελειώσει.
Υ.Σ Με άφησε με την λαχτάρα για ένα κρασί Ζίτσα στο καφενείο του χωριού μας πάνω στα βουνά εκεί κάτω από τον πλάτανο.
Υ.Σ Ευτυχώς που διαβάζω γρήγορα γιατί δύο μέρες που το διάβαζα τρώγαμε μόνο μακαρόνια στο σπίτι.

Εξαιρετικό . Πέντε ⭐⭐⭐⭐⭐

[Maria Vorvi · Rating 5 out of 5]

"Ξεκίνα για το ταξίδι της ζωής γυμνός, αγνός, απαλλαγμένος από φόβους, με καθαρό το μέτωπο κι όνειρα γεμάτα χρώμα......:
"Ζήσε, χαμογέλα,μάζεψε στις αποσκευές σου συμβουλές που θα σε κάνουν καλύτερο και λάθη που θα σε διδάξουν..."
...........Λόγια ενός ανθρώπου που αγωνίστηκε τίμια στη ζωή του κι έχτισε μια από τις μεγαλύτερες επιχειρήσεις....
Ο συγγραφέας μας περιέγραψε με σαφήνεια και λυρικότητα γεγονότα και καταστάσεις της εποχής και ζωής του συγκεκριμένου ανθρώπου που εγώ προσωπικά δεν ήξερα στο ελάχιστο ....
Χαίρομαι που διάβασα το συγκεκριμένο βιβλίο....σαν απλή αναγνώστρια δεν βρίσκω λόγια να σας πω ότι μόνο όταν το διαβάσετε κι εσείς θα νιώσετε ξεχωριστά.... ήθελα να γράψω περισσότερα όμως ένιωσα ότι τέτοιοι άνθρωποι που μας περιγράφει ο συγγραφέας μας θέλουν σεβασμό και απέραντη εκτίμηση...δεν σε κάνουν οι σπουδές σπουδαίο άνθρωπο....Η καρδιά σαν μένει αγνή ξεδιπλώνει το μεγαλείο της και χαρίζει μόνο όμορφα πράγματα...
Μπράβο Kostas Krommydas ....

[Annie · Rating 3 out of 5]

Στην ουσία είναι 3.5 αστεράκια.

Κάτι που δεν μου αρέσει στην γραφή του κυρίου Κρομμυδά είναι ότι σε κάθε βιβλίο που γράφει επικεντρώνεται μόνο στον πρωταγωνιστή. Θα ήθελα να γνωρίσω παραπάνω τον Σωκράτη, την Μαρίνα, την Βασιλική και την Ειρήνη, τον Νικήτα και τον Ανδρόνικο. Αλλά δυστυχώς όλοι αυτοί οι χαρακτήρες ήταν στο περιθώριο.

Καταλαβαίνω ότι το βιβλίο αυτό ήταν αφιερωμένο στον Λευτέρη αλλά θα μπορούσε να δώσει και λίγη βάση στην οικογένεια του και όχι μόνο σε αυτό που κατάφερε να ιδρύσει. Στο μια νύχτα ακόμη ο τρόπος που γράφτηκε το βιβλίο μας έδινε έμμεσα να καταλάβουμε και τα συναισθήματα των άλλων χαρακτηρων και σε αυτό το βιβλίο αυτό έλειπε δυστυχώς.

Έχω να πω ότι δεν είμαι άνθρωπος που συγκινείται εύκολα αλλά το τέλος του βιβλίου με βρήκε με ένα πακέτο χαρτομάντιλα αγκαλιά.

[Sanna Tataraki · Rating 5 out of 5]

Βιβλίο που με άγγιξε μέσα στην καρδιά μου, με γέμισε καθ'όλη τη διάρκεια της ανάγνωσής του το συναίσθημα του να δίνεις χωρίς να περιμένεις ανταλλάγματα και ότι μέσα από τις δυσκολίες που μπορεί να βρει κανείς μέσα στην ζωή του πάντα θα υπάρχει ένας τρόπος να μην το βάζεις κάτω και να βγει τελικά κάτι καλό.
Έχοντας διαβάσει όλα τα Βιβλία, είχα ως αγαπημένο μου το μυρωδιά από σανίδι, τώρα ποια είναι το δεύτερο αγαπημένο γιατί την πρωτιά μετά από την ανάγνωση αυτού του βιβλίου κατέκτησε ο ΑΚΑΚΙΟΣ 🙂 .
Καλοτάξιδο❣❣❣
Υ.Σ. Είναι το δεύτερο βιβλίο που διαβάζω και μετά από την πρωτη του ανάγνωσή το ξαναδιαβάζω από την αρχή.

[Erietta · Rating 5 out of 5]

«Ακάκιε» : Ένα βιβλίο που άγγιξε τα έγκατα της ψυχής μου, που αρκετά συχνά δάκρυζαν τα μάτια μου από τα έντονα συναισθήματα που μου δημιουργούσε ο αγαπημένος μας συγγραφέας με την αφήγηση του.
Ενα ταξίδι στο παρελθόν με όμορφες εικονες αλλά και πολυ δύσκολες μέσα στην περίοδο του πολέμου.

Η πίστη,η αγάπη και η επιμονή του Λευτέρη για δημιουργικότητα τον έκανε να κάνει τα όνειρα του πραγματικότητα. Ένας άνθρωπος ορόσημο που πολλοί θα θέλαμε να γνωρίσουμε …κάθε σελίδα του βιβλίου μας θυμίζει πόσο σημαντικό είναι να παραμένεις άνθρωπος …

Για άλλη μια φορά συγχαρητήρια στον Κώστα Κρομμύδα γ´αυτό το αριστούργημα που μπήκε στην καρδιά μου !!!

[Anastasia Kay · Rating 5 out of 5]

Υπέροχο βιβλίο για αυτόν τον ξεχωριστό άνθρωπο που φρόντιζε για τα μακαρόνια των παιδικών μας χρόνων... Η αξία του βιβλίου δεν είναι τόσο στη λογοτεχνική δομή του, αν κ δεν βρίσκω κανένα ψεγάδι.
Η αξία του για μένα είναι στο συναίσθημα που κουβαλά, την έμπνευση που δίνει ο ήρωας στον αναγνώστη, στην βαθιά ανθρωπιά του και βεβαίως μεγάλο, εξαιρετικό ατού του βιβλίου η αφήγηση του από τον ίδιο τον συγγραφέα.
Must read! (εγώ πάντως το άκουσα στο Juke books - θεωρώ ότι προσφέρεται για ακρόαση, δεδομένου της φωνής του Κ. Κρομμύδα...Όχι μόνο δεν βαρέθηκα, όπως φοβόμουν, μα κατέληξα να κλαίω ειδικά στο τέλος....)
Αγάπησα πολύ τον Λευτέρη Ματζίκα κ σίγουρα θα γκουγκλαρω για να δω περισσότερα❣️

[Elena Chatzara · Rating 3 out of 5]

Όμορφη ιστορία με περιγραφές που δημιουργούν ατμόσφαιρα και προκαλούν πότε νοσταλγία και πότε συγκίνηση…

[Maria Kelepouri · Rating 5 out of 5]

«Προχώρα, μη διστάσεις και φτάσε όπου μπορείς, ακόμα κι εκεί που τρέμει η ψυχή σου, μα μην ξεχάσεις…Να είσαι πάντα άνθρωπος». Αυτά τα λόγια δεν περικλείουν μόνο ένα από τα σημαντικότερα μηνύματα, που αφήνει το βιβλίο, ολοκληρώνοντάς το, αλλά αντιπροσωπεύουν την ουσία της ζωής, προσφέροντας στον αναγνώστη μια γεύση για το τι σημαίνει ο τίτλος Ακάκιε. Αυτή τη φορά, ο συγγραφέας βαδίζει στον δρόμο που χάραξε ο «Ακάκιος», όχι απλώς καταγράφοντας τη διαδρομή της ζωής του, αλλά παρακολουθώντας όλη την πορεία εξέλιξής του από τα χρόνια της Λιγοψάς και τη δίψα του εφηβικού εαυτού του να ανακαλύψει τον κόσμο ως την ωριμότητα και την επιχειρηματική καταξίωση των δεκαετιών μετά τον πόλεμο. Ο Λευτέρης Μαντζίκας είναι η προσωποποίηση της θέλησης και η ενσάρκωση ενός ονείρου που, κατά βάθος, όλοι κρύβουμε μέσα μας. Ξεκινώντας από το ηπειρώτικο χωριό του, συμπορεύεται με τις ιστορικές εξελίξεις, που κάποιες φορές στέκονται εμπόδιο στα σχέδιά του, μα άλλες, τον διδάσκουν πως να επιβιώνει στη ζωή, αποδεικνύοντας τη δύναμη της ανθρώπινης ψυχής να προχωρά πάντα με το βλέμμα στραμμένο πέρα από τον ορίζοντα. Με έμπιστους φίλους και κατάλληλες αποφάσεις, καταφέρνει να ιδρύσει ένα εργοστάσιο ζυμαρικών, που με σταθερά βήματα θα εξελιχθεί σε μία από τις μεγαλύτερες βιομηχανίες του είδους στην Ελλάδα.
Δεν πρόκειται για ένα βιογραφικό εγχείρημα, καθώς ο Κώστας Κρομμύδας δεν έχει τον ρόλο του παρατηρητή. Aντιθέτως, προσεγγίζει την ιστορία αυτού του προσώπου με έναν τρόπο που δίνει χώρο να αναδειχθεί ο τρόπος σκέψης του και μας αφήνει να αντικρύσουμε τη ζωή μέσα από τα δικά του μάτια, βγάζοντας ο καθένας τα συμπεράσματά του. Ίσως αυτή την οπτική να ενίσχυσε και η προσωπική του γνωριμία με τον «ήρωα» του βιβλίου του. Ακολουθώντας τα κύρια γεγονότα της ζωής του Λευτέρη Μαντζίκα, το Ακάκιε είναι εμπλουτισμένο με μυθοπλαστικά στοιχεία, τα οποία πλέκονται με τα πραγματικά περιστατικά, χωρίς να μπορεί κανείς να τα ξεχωρίσει, επιβεβαιώνοντας τη ζωντανή γραφή του συγγραφέα, που σε μεταφέρει σε νοσταλγικούς χρόνους.Μέσα από μία κινηματογραφική σκοπιά ξετυλίγεται το χρονικό ενός ανθρώπου, που, συμβαδίζοντας με την ιστορία της Ελλάδας, αξιοποιεί κάθε ευκαιρία που συναντά, προσηλωμένος πάντοτε στον στόχο του, αλλά χωρίς να ξεχνά τις ρίζες του και τους ανθρώπους που τον στήριξαν. Η ευσυνειδησία του, εξάλλου, αποδεικνύεται έμπρακτα από την πλούσια φιλανθρωπική του δραστηριότητα. Το Ακάκιε είναι ένα βιβλίο που κέντρο του δεν έχει μια προσωπικότητα και την πορεία επιτυχίας της, αλλά τον άνθρωπο ως συνοδοιπόρο και κυρίαρχο του χρόνου. Ο έρωτας στέκεται αρωγός σ’ αυτή την προσπάθεια ζωής, όπως και καταφύγιο που αγκαλιάζει και ξεπερνά κάθε δυσκολία.
Από το άγνωστο με το οπο��ο ήρθε αντιμέτωπος ο Λευτέρης, όταν κατέβηκε στην Αθήνα, μέχρι την απόλαυση όλων αυτών που κατάφερε, ολοκληρώνεται ο κύκλος μιας ζωής. Kαι ίσως αυτή η αναπόληση στα όσα έφερε και πήρε το πλήρωμα του χρόνου να είναι το πιο συγκινητικό στοιχείο του μυθιστορήματος, γιατί ανασύρει έστω και έμμεσα τις δικές μας αναμνήσεις ή ξυπνά τα δικά μας όνειρα.
Η ιστορία του «Ακάκιου» θα αποτελέσει κίνητρο για να δείτε τη ζωή με τα μάτια της καλοσύνης, της μεγαλοψυχίας, αλλά και του θάρρους. Ο Λευτέρης Μαντζίκας είναι το παράδειγμα και συνάμα η απόδειξη πως η επιμονή και η εργατικότητα όχι μόνο αποδίδουν, αλλά ακόμη, ανταμείβονται με το πιο λυτρωτικό συναίσθημα, αυτό της πληρότητας.

[Χριστίνα Γιαβάσογλου · Rating 5 out of 5]

"Η ουσία στην ζωή είναι να παραμένεις άνρθωπος"

Υπάρχουν βιβλία που εσκεμμένα καθυστερείς να τα τελειώσεις για να μην αποχωριστείς τους ήρωες και την ιστορία. Τέτοια περίπτωση ήταν το “Ακάκιε”.
Για το συγκεκριμένο βιβλίο-δικαίως-έχουν γραφτεί πολλά και θα γραφτούν ακόμα περισσότερα, αλλά δε μπορώ να μην πω αυτό. Η ιστορία του Λευτέρη Μαντζίκα, που αποφάσισε να μας διηγηθεί ο Κώστας Κρομμύδας, δεν είναι μια ακόμη βιογραφία. Είναι μία βροντερή υπενθύμιση της δύναμής μας, είναι μία πατρική προτροπή να κοιτάξουμε την ζωή με θάρρος, πείσμα και υπομονή, είναι-παραπάνω- μία σαφής δήλωση πώς η ανθρωπιά είναι το μόνο "αγαθό" που θα μας μείνει στο τέλος της ημέρας, της κάθε ημέρας, μέχρι και την τελευταία.
Η ιστορία δρασκελώντας όλα τα σημεία-σταθμούς της νεότερης Ελλάδας, μεταφέρει τους αναγνώστες σε χρόνους που ίσως θυμούνται οι παλιοί και σίγουρα φαντάζονται ρομαντικά και αφηρημένα οι νεότεροι. Είναι τέτοια η γραφή του Κώστα Κρομμύδα, που δεν είναι λίγες οι φορές που θα νιώσετε να βρίσκεστε οι ίδιοι πότε στο αλβανικό μέτωπο, πότε πίσω απ’ τον πάγκο ενός παντοπωλείου της πάλαι ποτέ Αθήνας, πότε σε ένα κάθισμα αυτοκινήτου με προορισμό την γενέθλια γη των Ιωαννίνων. Ο βίος του κεντρικού ήρωα τον οποίο ακολουθούμε διαβάζοντας, καταφέρνει και κάτι ακόμα. Καταφέρνει να δώσει "μαθήματα" ηθικής, χωρίς να κουνάει το δάχτυλο, παρά μόνο δίνοντας ένα λαμπρό και στιβαρό παράδειγμα, εκείνο μιας ξεχωριστής προσωπικότητας που κόντρα σε κάθε δυσκολία πίστεψε, δούλεψε και δεν ξέχασε ποτέ πως ο ατομικός δρόμος οδηγεί σε αδιέξοδο...

📖Ένα βιβλίο πρόταση για το καλοκαίρι σας, αλλά κυρίως για τους χειμώνες σας, τότε που σκέφτεστε να τα παρατήσετε!

[Georgina Theodorakopoulou · Rating 5 out of 5]

«Χορταίνει καλοσύνη αυτός που την χαρίζει απλόχερα ...»
Ένα βιβλίο πλημμυρισμένο από μια θάλασσα συναισθημάτων που αφυπνίζει τον ανθρώπινο νου και φωτίζει την ψυχή με ελπίδα και καλοσύνη προς τον συνάνθρωπο μας!
Θετική επιρροή, η ιστορία αυτού του ανθρώπου που κατάφερε αυτό που λίγοι καταφέρνουν, να μην αφήσουν την ατολμία και τους δισταγμούς να μας καθηλώσουν ! Να μην γίνουμε παθητικοί αποδέκτες μιας κατάστασης λόγω της αδυναμίας να πιστέψουμε στον ανώτερο εαυτό μας και να τολμήσουμε τα όνειρα μας με σταθερή πίστη και ακλόνητη θέληση, με σεβασμό στις αξιες μας και στον συνάνθρωπο μας !
Εκφράζω την απέραντη ευγνομωσυνη μου στον συγγραφέα Κώστα Κρομμύδα γιατί μεσω της ιστορίας του για άλλη μια φορά μου επέδειξε την ομορφιά που κρύβει ο κόσμος μας ακόμη και μέσα από αντίξοες συνθήκες με θάρρος, πίστη, αγάπη, όνειρα και πίστη στα ιδανικά μας ! Οι ρίζες μας και η καλλιέργεια αυτών είναι τα πιο δυνατά δέντρα !
Ευχαριστούμε!