What do you think?
Rate this book
Boze darmen, jeuk aan zijn kladden en een reusachtige pukkel op zijn neus. Vladimir von Rotenbeck is geen gewone vampier. Bloed maakt hem ziek tot op het bot, een kwaal die hem de schande van de familie heeft gemaakt. Vladimir zweert dat hij op de Nacht der Doden weer bloed zal kunnen drinken. Tijdens zijn speurtocht naar een geneesmiddel maakt hij kennis met het waarzegmeisje Naswikka. Zij vertelt hem dat er een groter gevaar op de loer ligt dan boze darmen. Op de Nacht der Doden zal een vampierjager Knekelstein onveilig maken. Zijn doel: alle vampiers uitroeien. Durft Vladimir een held te worden en zijn moeder en zussen te redden, ook al vinden zij hem een waardeloze nepvampier?
- GenresFantasy
211 pages, Hardcover
Published May 1, 2021
1 person is currently reading
43 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 25 of 25 reviews
May 12, 2021
Ik ken Sophia al wel een poosje, maar toch heb ik tot mijn grote schaamte nooit een boek van haar gelezen. Nu komt dat ook wel grotendeels omdat volwassen fantasy over het algemeen niet echt mijn ding is. Te veel details, te traag. Wellicht zit ik er helemaal naast en vind ik de volwassen boeken van Sophia wel geweldig, maar ik durf het nog niet aan. Maar, dit jeugdboek durfde ik uiteraard wel aan! Zeker omdat ik GEK ben op vampieren en hou van een fikse dosis "disability rep".
Op het moment dat ik aan het boek begon, wist ik al dat ik het in een ruk uit ging lezen. Dat komt voor een groot deel omdat Drenth echt een geweldige schrijfstijl heeft. Het boek leest als een trein en toch voelt het, ook als volwassen lezer, nooit kinderachtig aan. Daarnaast weet ze met goed gebruik van bijvoeglijke naamwoorden in niet al te lange zinnen en zonder al te uitgebreide beschrijvingen toch een hele sterke wereld neer te zetten.
Ook het plot is echt ongelooflijk goed gelukt! In eerste instantie neemt Drenth de tijd om Vladimir en zijn boze darmen uit te werken. We leren Vladimir en het leven dat hij leidt kennen en we zien zijn gevecht met de boze darmen en het intense verlangen, en dus de zoektocht, om maar weer gewoon normaal te kunnen zijn. Onderweg komen we allerlei andere wezens en karakters tegen en ontdekken we de stad waar Vladimir woont. (Kinderkopjes zullen nooit meer hetzelfde zijn...)
Tijdens de boekpresentatie gaf Drenth aan dat ze het belangrijk vindt dat elk boek een boodschap meedraagt, een diepere laag. Er hoeft geen twijfel over te bestaan of dat bij de Nepvampier gelukt is. Op een speelse en avontuurlijke manier, waardoor ook kinderen ongetwijfeld helemaal in het verhaal zullen kruipen, maakt Drenth duidelijk dat anders zijn geen nadeel hoeft te zijn. Sterker nog, soms kan juist anders zijn levens redden.
Op het moment dat ik aan het boek begon, wist ik al dat ik het in een ruk uit ging lezen. Dat komt voor een groot deel omdat Drenth echt een geweldige schrijfstijl heeft. Het boek leest als een trein en toch voelt het, ook als volwassen lezer, nooit kinderachtig aan. Daarnaast weet ze met goed gebruik van bijvoeglijke naamwoorden in niet al te lange zinnen en zonder al te uitgebreide beschrijvingen toch een hele sterke wereld neer te zetten.
Ook het plot is echt ongelooflijk goed gelukt! In eerste instantie neemt Drenth de tijd om Vladimir en zijn boze darmen uit te werken. We leren Vladimir en het leven dat hij leidt kennen en we zien zijn gevecht met de boze darmen en het intense verlangen, en dus de zoektocht, om maar weer gewoon normaal te kunnen zijn. Onderweg komen we allerlei andere wezens en karakters tegen en ontdekken we de stad waar Vladimir woont. (Kinderkopjes zullen nooit meer hetzelfde zijn...)
Tijdens de boekpresentatie gaf Drenth aan dat ze het belangrijk vindt dat elk boek een boodschap meedraagt, een diepere laag. Er hoeft geen twijfel over te bestaan of dat bij de Nepvampier gelukt is. Op een speelse en avontuurlijke manier, waardoor ook kinderen ongetwijfeld helemaal in het verhaal zullen kruipen, maakt Drenth duidelijk dat anders zijn geen nadeel hoeft te zijn. Sterker nog, soms kan juist anders zijn levens redden.
September 2, 2023
Ondanks dat ik in een readingslump ben beland, kan dit boek zeker het einde betekenen van de verschrikkelijke slump.
Het verhaal is origineel, leuk en vlot geschreven en de wereld had iets spookachtig maar ook iets warms. Super leuk om eens te zien hoe de monster wereld eruit zou zien!
Het verhaal is origineel, leuk en vlot geschreven en de wereld had iets spookachtig maar ook iets warms. Super leuk om eens te zien hoe de monster wereld eruit zou zien!
May 15, 2021
Mijn recensie in de blogtour rond De nepvampier kan je nalezen op mijn blog via https://boeklovers.wordpress.com/2021...
Inclusief leesfragment
Inclusief leesfragment
March 16, 2022
Vladimir is me er eentje! Genoten van dit verhaal dat bol staat van humor en de nodige gniffelmomenten opleverde.
Het is een héél ander boek dan de Bloedwetten-serie, toch las ik ook dit boek zó uit.
Vladimir is leuk!
Het is een héél ander boek dan de Bloedwetten-serie, toch las ik ook dit boek zó uit.
Vladimir is leuk!
August 24, 2022
Originele recensie: https://meerboekenblog2.webnode.nl/l/...
--
Samenvatting:
Vladimir is een vampier. Maar telkens wanneer hij bloed drinkt, krijgt hij boze darmen, jeuk aan zijn kladden en reusachtige pukkels op zijn neus. Hij snapt er niks van! Vladimir zijn moeder begrijpt het ook niet en samen gaan ze daarom naar Dokter Snijgraag, eens zien of hij een oplossing heeft.
Niemand lijkt te begrijpen waarom Vladimir ziek wordt van bloed en hij heeft daardoor het gevoel de grootste schande te zijn van zijn familie. Hij is zelfs bang terug te veranderen in een mens en daarmee zijn familie te verliezen. Wat moet hij nu?
Tijdens zijn speurtocht naar een oplossing komt hij een meisje tegen. Naswikka is blijkbaar een waarzegster en Vladimir wil zijn hand wel laten lezen. Zij voorspelt dat op de Nacht der Doden een vampierjager de omgeving onveilig zal maken. Zal Vladimir het durven op te nemen tegen deze angstaanjagende vampierjager?
--
Bang griezelwezen
Vladimir is één van de griezelige wezens die voorkomt in De nepvampier, iedereen in dit verhaal, van weerwolven tot heksen, worden geleerd dat zij mensen bang moeten maken. Het lukt Vladimir niet om anderen bang te maken, aangezien hij zelf al bang is voor de simpelste griezelverhalen. In combinatie met het feit dat Vladimir het sap van tomaten drinkt, geeft dat de andere kinderen een reden om Vladimir te gaan pesten. Hij is een nepvampier! Vladimir zijn angsten, gevoelens en situatie worden aan het begin van het boek al heel snel duidelijk, waardoor je je gemakkelijk in hem kan verplaatsen en ook met hem mee gaat leven. Dit maakt het boek vanaf het begin al interessant en meeslepend.
Tijdens de zoektocht naar de oplossing om Vladimir weer bloed te kunnen laten drinken komen er wat griezelige scenes voorbij. Zo moet hij op bezoek bij Dokter Snijgraag, zijn naam zegt het al, het is een dokter die graag operaties uitvoert. De scenes bevatten genoeg grapjes om het luchtig te houden, maar De nepvampier is wel echt een boek voor de griezelkontjes onder ons.
Wanneer Vladimir te horen krijgt dat er een vampierjager aan zit te komen, is hij heel erg aan het twijfelen wat hij zal gaan doen. Zijn familie inlichten met het risico uitgelachen te worden? Vluchten? Zwijgen en hopen dat Naswikka ernaast zit met haar voorspelling? Je wordt meegenomen in zijn gedachten en dat geeft weer een goed kijkje in hoe Vladimir als persoon is. Hoe het plot vervolgens uitgewerkt wordt is vrij voorspelbaar, maar voor kinderen kan het nog wel een tikkeltje spannend zijn. Ondanks dat het voorspelbaar is, is het wel vermakelijk.
De schrijfstijl van Drenth is zeer prettig. Het leest gemakkelijk weg, het verhaal bevat een mysterieus tintje en ze weet leuke humor in het boek te verwerken waardoor het geheel zeer vermakelijk is. Vladimir leer je als personage ook zeer goed kennen, door hoe je in zijn gedachten meegenomen wordt. De andere personages komen vlak over en daarin mis je soms wel wat diepgang.
De nepvampier is een heerlijk griezelboek waarin een jongen zichzelf leert kennen en de boodschap meekrijgt dat hij goed is zoals hij is. Het bevat fantasie elementen, een stukje spanning maar laat ook moed en doorzettingsvermogen zien. Zeker een vermakelijk verhaal voor kinderen van tien jaar en ouder.
--
Samenvatting:
Vladimir is een vampier. Maar telkens wanneer hij bloed drinkt, krijgt hij boze darmen, jeuk aan zijn kladden en reusachtige pukkels op zijn neus. Hij snapt er niks van! Vladimir zijn moeder begrijpt het ook niet en samen gaan ze daarom naar Dokter Snijgraag, eens zien of hij een oplossing heeft.
Niemand lijkt te begrijpen waarom Vladimir ziek wordt van bloed en hij heeft daardoor het gevoel de grootste schande te zijn van zijn familie. Hij is zelfs bang terug te veranderen in een mens en daarmee zijn familie te verliezen. Wat moet hij nu?
Tijdens zijn speurtocht naar een oplossing komt hij een meisje tegen. Naswikka is blijkbaar een waarzegster en Vladimir wil zijn hand wel laten lezen. Zij voorspelt dat op de Nacht der Doden een vampierjager de omgeving onveilig zal maken. Zal Vladimir het durven op te nemen tegen deze angstaanjagende vampierjager?
--
Bang griezelwezen
Vladimir is één van de griezelige wezens die voorkomt in De nepvampier, iedereen in dit verhaal, van weerwolven tot heksen, worden geleerd dat zij mensen bang moeten maken. Het lukt Vladimir niet om anderen bang te maken, aangezien hij zelf al bang is voor de simpelste griezelverhalen. In combinatie met het feit dat Vladimir het sap van tomaten drinkt, geeft dat de andere kinderen een reden om Vladimir te gaan pesten. Hij is een nepvampier! Vladimir zijn angsten, gevoelens en situatie worden aan het begin van het boek al heel snel duidelijk, waardoor je je gemakkelijk in hem kan verplaatsen en ook met hem mee gaat leven. Dit maakt het boek vanaf het begin al interessant en meeslepend.
Tijdens de zoektocht naar de oplossing om Vladimir weer bloed te kunnen laten drinken komen er wat griezelige scenes voorbij. Zo moet hij op bezoek bij Dokter Snijgraag, zijn naam zegt het al, het is een dokter die graag operaties uitvoert. De scenes bevatten genoeg grapjes om het luchtig te houden, maar De nepvampier is wel echt een boek voor de griezelkontjes onder ons.
Wanneer Vladimir te horen krijgt dat er een vampierjager aan zit te komen, is hij heel erg aan het twijfelen wat hij zal gaan doen. Zijn familie inlichten met het risico uitgelachen te worden? Vluchten? Zwijgen en hopen dat Naswikka ernaast zit met haar voorspelling? Je wordt meegenomen in zijn gedachten en dat geeft weer een goed kijkje in hoe Vladimir als persoon is. Hoe het plot vervolgens uitgewerkt wordt is vrij voorspelbaar, maar voor kinderen kan het nog wel een tikkeltje spannend zijn. Ondanks dat het voorspelbaar is, is het wel vermakelijk.
De schrijfstijl van Drenth is zeer prettig. Het leest gemakkelijk weg, het verhaal bevat een mysterieus tintje en ze weet leuke humor in het boek te verwerken waardoor het geheel zeer vermakelijk is. Vladimir leer je als personage ook zeer goed kennen, door hoe je in zijn gedachten meegenomen wordt. De andere personages komen vlak over en daarin mis je soms wel wat diepgang.
De nepvampier is een heerlijk griezelboek waarin een jongen zichzelf leert kennen en de boodschap meekrijgt dat hij goed is zoals hij is. Het bevat fantasie elementen, een stukje spanning maar laat ook moed en doorzettingsvermogen zien. Zeker een vermakelijk verhaal voor kinderen van tien jaar en ouder.
May 23, 2021
Toen ik voor het eerst kennis maakte met de schrijfsels van Sophia Drenth, kon ik niet anders dan haar “Bloedwetten” vergelijken met de traditionele grootheden van het horrorgenre als Stoker, Lovecraft of pakweg Rice. Niet alleen wist ze toen al hoe ze een publiek moest bekoren met de combinatie van een strakke verhaallijn en een grimmige setting, ze schreef vooral tijdloos en met een (naar mijn aanvoelen) klassieke insteek.
Het kwam voor mij dan ook als een donderslag bij heldere hemel toen ze aankondigde dat ze met een jeugdverhaal had getekend bij uitgeverij Hamley Books. De opzet van haar “Bloedwetten” en wat uiteindelijk “De Nepvampier” zou worden, konden voor mij niet verder uit elkaar liggen, en groot was mijn nieuwsgierigheid dan ook, hoe ze dit sterk staaltje voor elkaar zou krijgen.
Dat Drenth met haar jeugdreeks “De Bloedstollende avonturen van Vladimir Von Rotenbeck” ook dit keer weer kiest voor het vampierenwereldje, mag niet verwonderen, wie haar de voorbije jaren op sociale media wat heeft gevolgd, zal onmiskenbaar tot dezelfde conclusie komen, dat ze nogal verknocht is aan deze nachtelijke wezens. Met de opzet van “De Nepvampier” gaat ze echter net dat beetje verder en schept ze een wereld waar alle monsterlijke wezens samen het fictieve plaatsje “Knekelstein” bevolken. En toegegeven, deze keuze van de auteur zorgt voor een rijk gevulde fantasiewereld met tal van mogelijkheden om de verhaallijn uit te diepen of van extra spanning en sier te voorzien.
Met “De Nepvampier” bewijst Sophia Drenth dat ze niet zomaar een niche-schrijver is, maar echt wel de poorten weet open te zetten naar een breed publiek. Het thema van haar nieuwste telg mag dan wel heel dicht aanleunen bij haar volwassen fantasy-werk, de invulling is uiterst kindvriendelijk en toegankelijk opgesteld. Ze vermengt grote thema’s als vriendschap, ouderliefde of geborgenheid met een handjevol gruwel en griezelen en dat steeds met een knipoog. Haar schrijfstijl zal de gemiddelde tienjarige zeker weten te bekoren, al zou een sterke lezer ook vanaf een jaar of acht al met deze reeks aan de slag kunnen. Het griezel-gehalte overheerst nergens, waardoor ook best gevoelige kinderen met volle teugen van dit verhaal kunnen genieten.
De verhaalstructuur is strak en doordacht opgebouwd en de spanningsboog wordt hoofdstuk na hoofdstuk stelselmatig opgebouwd. De lekker korte hoofdstukken zorgen er trouwens voor dat het verhaal heel behapbaar blijft en de occasionele paginagrote illustraties zijn een welgekomen pluspunt. Het eindresultaat is uiteindelijk een perfecte mix geworden tussen een spannend op zich staand verhaal, en een inleiding in de wereld van haar hoofdpersonage Vladimir.
“De Nepvampier” is dan wel het debuut van Drenth als jeugdauteur, het valt hoegenaamd niet aan te merken. Als een doorwinterd jeugdschrijfster ontwijkt ze alle valkuilen van het genre, heeft ze de schrijfstijl perfect op haar doelpubliek afgestemd en brengt ze een publicatie die niet zal misstaan tussen de reeds gevestigde waarden. Na de vergelijking met de klassieke grootmeesters van de horror, mag Drenth nu trots naast een Horowitz of Colfer plaats nemen.
Het kwam voor mij dan ook als een donderslag bij heldere hemel toen ze aankondigde dat ze met een jeugdverhaal had getekend bij uitgeverij Hamley Books. De opzet van haar “Bloedwetten” en wat uiteindelijk “De Nepvampier” zou worden, konden voor mij niet verder uit elkaar liggen, en groot was mijn nieuwsgierigheid dan ook, hoe ze dit sterk staaltje voor elkaar zou krijgen.
Dat Drenth met haar jeugdreeks “De Bloedstollende avonturen van Vladimir Von Rotenbeck” ook dit keer weer kiest voor het vampierenwereldje, mag niet verwonderen, wie haar de voorbije jaren op sociale media wat heeft gevolgd, zal onmiskenbaar tot dezelfde conclusie komen, dat ze nogal verknocht is aan deze nachtelijke wezens. Met de opzet van “De Nepvampier” gaat ze echter net dat beetje verder en schept ze een wereld waar alle monsterlijke wezens samen het fictieve plaatsje “Knekelstein” bevolken. En toegegeven, deze keuze van de auteur zorgt voor een rijk gevulde fantasiewereld met tal van mogelijkheden om de verhaallijn uit te diepen of van extra spanning en sier te voorzien.
Met “De Nepvampier” bewijst Sophia Drenth dat ze niet zomaar een niche-schrijver is, maar echt wel de poorten weet open te zetten naar een breed publiek. Het thema van haar nieuwste telg mag dan wel heel dicht aanleunen bij haar volwassen fantasy-werk, de invulling is uiterst kindvriendelijk en toegankelijk opgesteld. Ze vermengt grote thema’s als vriendschap, ouderliefde of geborgenheid met een handjevol gruwel en griezelen en dat steeds met een knipoog. Haar schrijfstijl zal de gemiddelde tienjarige zeker weten te bekoren, al zou een sterke lezer ook vanaf een jaar of acht al met deze reeks aan de slag kunnen. Het griezel-gehalte overheerst nergens, waardoor ook best gevoelige kinderen met volle teugen van dit verhaal kunnen genieten.
De verhaalstructuur is strak en doordacht opgebouwd en de spanningsboog wordt hoofdstuk na hoofdstuk stelselmatig opgebouwd. De lekker korte hoofdstukken zorgen er trouwens voor dat het verhaal heel behapbaar blijft en de occasionele paginagrote illustraties zijn een welgekomen pluspunt. Het eindresultaat is uiteindelijk een perfecte mix geworden tussen een spannend op zich staand verhaal, en een inleiding in de wereld van haar hoofdpersonage Vladimir.
“De Nepvampier” is dan wel het debuut van Drenth als jeugdauteur, het valt hoegenaamd niet aan te merken. Als een doorwinterd jeugdschrijfster ontwijkt ze alle valkuilen van het genre, heeft ze de schrijfstijl perfect op haar doelpubliek afgestemd en brengt ze een publicatie die niet zal misstaan tussen de reeds gevestigde waarden. Na de vergelijking met de klassieke grootmeesters van de horror, mag Drenth nu trots naast een Horowitz of Colfer plaats nemen.
June 1, 2021
Met de fantasyboeken van Sophia Drenth ben ik goed bekent, dat zijn ook zeker boeken waar ik altijd volop van geniet. Maar nu is het zover, haar eerste jeugdboek ‘De nepvampier’ is een feit! Gelijk ook nog eens het eerste deel van een reeks ‘De bloedstollende avonturen van Vladimir von Rotenbeck’. Laat vampirisme in elke vorm nu net Sophia haar specialiteit zijn met als gevolg dat ik ontzettend nieuwsgierig ben naar hoe dat uitpakt in dit betreffende jeugdverhaal.
“Als ik voor een tweede keer naar dat plasje slijm moet kijken, ga ik gegarandeerd over mijn nek.”
Waar ik gelijk mee van start kan gaan is dat dit echt een hilarisch verhaal is als je het mij vraagt. De droge humor van Sophia zelf sijpelt aan alle kanten door en doet mij vermoeden dat ze volledig los heeft kunnen gaan in dit verhaal. Ik heb me daadwerkelijk rot gelachen bij sommige stukjes. De schrijfstijl is natuurlijk anders dan in haar Fantasy boeken maar juist op deze manier absoluut geschikt voor de jongere lezertjes. De souplesse in bewoording waarmee geschreven is vind ik fijn lezen en bevat geen uiterst moeilijk woorden waardoor het inhoudelijk ook allemaal goed te begrijpen is voor de jonge lezer.
“De pony snoof ongeduldig en wiebelde met zijn dikke kont, alsof hij ook wilde dat ze een beslissing nam.”
Vladimir, het hoofdkarakter, kan je niet anders dan gelijk mogen. Zijn pech herken ik wel en zorgt voor grote empathie voor zijn personage. De gebeurtenissen waar hij bij betrokken raakt maken er een spannend verhaal van en zorgen voor geboeide nieuwsgierigheid van elke lezer naar hoe het verder zal verlopen. Komt het nog wel goed is constant de grote vraag maar Vladimirs capriolen en de personages die hij tegenkomt maken je al gauw aan het lachen en geven je vertrouwen in hem terug. Er valt voldoende te beleven en visueel voor te stellen, de rijke verbeeldende beschrijvingen van Sophia zorgen daar wel voor.
“Ze waren gevuld met sterk water waarin dode wezens ronddobberden, die met uitpuilende kraaloogjes voor zich uit staarden, alsof ze nog steeds niet begrepen wat ze dood in zo’n fles vol nattigheid te zoeken hadden.”
Oprecht heb ik genoten van dit heerlijk spannende, droge humoristische verhaal. Waarvan ik me niet anders kan voorstellen dan dat iedere lezer die dit boekje oppakt er net zo van geniet. Ik ben benieuwd naar de volgende avonturen van Vladimir von Rotenbeck en hoop dat hij zich niet teveel ellende op de hals haalt. Alhoewel dat natuurlijk wel voor de beste verhalen zorgt…
Lieve leesgroet, Elsa.
“Als ik voor een tweede keer naar dat plasje slijm moet kijken, ga ik gegarandeerd over mijn nek.”
Waar ik gelijk mee van start kan gaan is dat dit echt een hilarisch verhaal is als je het mij vraagt. De droge humor van Sophia zelf sijpelt aan alle kanten door en doet mij vermoeden dat ze volledig los heeft kunnen gaan in dit verhaal. Ik heb me daadwerkelijk rot gelachen bij sommige stukjes. De schrijfstijl is natuurlijk anders dan in haar Fantasy boeken maar juist op deze manier absoluut geschikt voor de jongere lezertjes. De souplesse in bewoording waarmee geschreven is vind ik fijn lezen en bevat geen uiterst moeilijk woorden waardoor het inhoudelijk ook allemaal goed te begrijpen is voor de jonge lezer.
“De pony snoof ongeduldig en wiebelde met zijn dikke kont, alsof hij ook wilde dat ze een beslissing nam.”
Vladimir, het hoofdkarakter, kan je niet anders dan gelijk mogen. Zijn pech herken ik wel en zorgt voor grote empathie voor zijn personage. De gebeurtenissen waar hij bij betrokken raakt maken er een spannend verhaal van en zorgen voor geboeide nieuwsgierigheid van elke lezer naar hoe het verder zal verlopen. Komt het nog wel goed is constant de grote vraag maar Vladimirs capriolen en de personages die hij tegenkomt maken je al gauw aan het lachen en geven je vertrouwen in hem terug. Er valt voldoende te beleven en visueel voor te stellen, de rijke verbeeldende beschrijvingen van Sophia zorgen daar wel voor.
“Ze waren gevuld met sterk water waarin dode wezens ronddobberden, die met uitpuilende kraaloogjes voor zich uit staarden, alsof ze nog steeds niet begrepen wat ze dood in zo’n fles vol nattigheid te zoeken hadden.”
Oprecht heb ik genoten van dit heerlijk spannende, droge humoristische verhaal. Waarvan ik me niet anders kan voorstellen dan dat iedere lezer die dit boekje oppakt er net zo van geniet. Ik ben benieuwd naar de volgende avonturen van Vladimir von Rotenbeck en hoop dat hij zich niet teveel ellende op de hals haalt. Alhoewel dat natuurlijk wel voor de beste verhalen zorgt…
Lieve leesgroet, Elsa.
July 7, 2021
Wat een vermakelijk boek. Toen ik hem kocht was ik bang dat hij te kinderlijk zou zijn, maar niets daarvan is waar. Hij was prima te doen en ook gewoon leuk om te lezen.
Af en toe kreeg ik wel medelijden met deze tomaten zuigende nepvampier. Iemand zou die bullebakken van een weerwolven een lesje moeten leren.
Af en toe kreeg ik wel medelijden met deze tomaten zuigende nepvampier. Iemand zou die bullebakken van een weerwolven een lesje moeten leren.
September 4, 2024
Even een kinderboek tussendoor. Leest lekker weg en is nog vermakelijk ook
October 6, 2024
3.75
Sweet children's book about being ok just the way you are.
Characters 8
Atmosphere 8
Writing Style 7
Premise 8
Execution/Plot 8
Execution/Pace 8
Execution/Setup 8
Enjoyment/Engrossment 7
Narration 7
Sweet children's book about being ok just the way you are.
Characters 8
Atmosphere 8
Writing Style 7
Premise 8
Execution/Plot 8
Execution/Pace 8
Execution/Setup 8
Enjoyment/Engrossment 7
Narration 7
May 15, 2021
Deze cover. Zo mooi en tof. Instant aantrekkingskracht voor jong en oud. Ik val voor de zoveelste keer in herhaling, uitgeverij HamleyBooks en hun oog voor details, covers en binnenwerk én het feit dat ze dit hoge niveau aanhouden, dat is het vernoemen meer dan waard.
In een huis waar een 9-jarige boekenworm en een 12-jarige niet-echt-lezer wonen, is leuke boeken vinden soms niet zo makkelijk. Een iets anders voor de jongste en iets dat de aandacht vasthoudt voor je oudste. Dit is het boek dat voor beide zal werken.
Sophia Drenth schrijft vlot en beeldend. Je begint het boek te lezen en weet meteen dat je het zal uitlezen. Dat is voor de doelgroep waarvoor dit boek geschreven is, toch echt wel een plus. Ook al volwassen persoon heb ik dit boek erg graag gelezen, het was exact wat ik nodig had in een moeilijke week.
Het boek is bezaait met humor, avontuur, spanning. Het boek geeft jou ook - of je er nu van houdt of niet - een boodschap mee. Anders zijn is oké, het is meer dan oké. Geweldig is dat. Heerlijk dat die boodschap meegegeven wordt en zo belangrijk voor deze doelgroep van lezers.
Vladimir, meester Vrees, ... ik hoop ze allemaal weer snel te mogen bezoeken in Knekelstein. (Rumor has it dat dit deel 1 van een reeks is. Alvast leuk nieuws dit.) Een leuke, spannende, humoristische lees voor jong en oud.
In een huis waar een 9-jarige boekenworm en een 12-jarige niet-echt-lezer wonen, is leuke boeken vinden soms niet zo makkelijk. Een iets anders voor de jongste en iets dat de aandacht vasthoudt voor je oudste. Dit is het boek dat voor beide zal werken.
Sophia Drenth schrijft vlot en beeldend. Je begint het boek te lezen en weet meteen dat je het zal uitlezen. Dat is voor de doelgroep waarvoor dit boek geschreven is, toch echt wel een plus. Ook al volwassen persoon heb ik dit boek erg graag gelezen, het was exact wat ik nodig had in een moeilijke week.
Het boek is bezaait met humor, avontuur, spanning. Het boek geeft jou ook - of je er nu van houdt of niet - een boodschap mee. Anders zijn is oké, het is meer dan oké. Geweldig is dat. Heerlijk dat die boodschap meegegeven wordt en zo belangrijk voor deze doelgroep van lezers.
Vladimir, meester Vrees, ... ik hoop ze allemaal weer snel te mogen bezoeken in Knekelstein. (Rumor has it dat dit deel 1 van een reeks is. Alvast leuk nieuws dit.) Een leuke, spannende, humoristische lees voor jong en oud.
September 15, 2021
Na een goed ontvangen vampierenserie voor volwassenen, de Bloedwetten-serie maakt auteur Sophia Drenth het zichzelf niet gemakkelijk. Ze kiest er voor om een jeugdboek te schrijven. Ze blijft de vampieren trouw maar zal op het gebied van griezelen en op het gebied van woordkeuze en stijl een compleet nieuw werkveld opzoeken; die van de jeugd. Een griezelig werkveld. De jeugd leest steeds minder en hoe bereik je deze ‘ik heb alles en weet alles’ doelgroep?
Met veel humor, fantasie en met behulp van een verhaal dat spanning en nieuwsgierigheid opbouwt, hoe verder je leest, weet zij de lezer te verleiden. En jeugd. Ja, de eeuwige jeugd. Misschien bestaat die ook wel.
Vladimir von Rotenbeck is het personage dat hier zijn avonturen opgetekend ziet worden. Een personage dat in de sfeer van de animatiefilms van Hotel Transsylvanië zijn avonturen beleeft. Een betoverende omslag trekt automatisch de ogen van de geïnteresseerden naar zich toe. Vladimir is wat ze noemen een nepvampier. Hij wordt ziek wanneer hij bloed proeft. Een vampier met een bloed-allergie. Zijn moeder en zussen zijn niet erg trots op dit familielid en steken net als vele andere inwoners van Knekelstein hun weerzin niet onder stoelen of banken. Wanneer er tijdens het jaarlijkse festival ‘De nacht der Doden’ een vampierjager naar Knekelstein lijkt te komen, is voor Vladimir de mogelijkheid gekomen om zich voor eens en altijd onsterfelijk te maken.
Sophia kan schrijven. Doorspekt met humor die jong en oud zal waarderen, tovert zij haar verhaal op de pagina’s die regelmatig zijn opgesierd met prachtige paginagrote illustraties van Shanna Paulissen. Het gekozen lettertype, de grappige titels die aan de korte hoofdstukken zijn gegeven. Het geheel ademt dodelijke spanning, griezelmomenten en maakt dankbaar gebruik van een levendig aantal monsterlijke personages. De woorden die zijn verzonnen om aan bepaalde zaken betekenis te geven, zijn fantasierijk. Betalen met oortjes is een geniale vondst. Mensenmaskers om anderen te kunnen laten schrikken, alles wordt van stal gehaald in dit avontuur dat iedere lezer met een bloedgang naar de grote finale brengt.
Sophia Drenth schreef met De Nepvampier niet alleen een boek dat kinderen vanaf een jaar of acht kunnen lezen of voorgelezen kunnen krijgen. Ze schreef ook het eerste avontuur van Vladimir von Rotenbeck. Er zullen er nog meerdere volgen in de toekomst. En zo wordt de jeugd wederom verwend. Na Dolfje weerwolfje en Dummie de Mummie heeft Sophia Drenth ons een geweldig nieuw personage en een nieuwe reeks geschonken, waar jong en oud veel plezier aan zullen beleven.
De eeuwige jeugd bestaat. Al was het alleen maar voor de lezers die aan dit boek veel plezier zullen beleven. Voor alle leeftijden, om te griezelen en om je dood te lachen. Dus laat je niet kisten en lees de bloedstollende avonturen van Vladimir von Rotenbeck. Ik geef De Nepvampier voor de inhoud en het uiterlijk vier tomaten
Persoonlijke songtekst:
‘I’m different and I don’t care who knows it
Somethin’ about me
I’s not the same yeah
I’m different and that’s how it goes
Ain’t gonna play no goddamn game
Got a different way of walkin’
I got a different kind of smile
I got a different way of talkin’
Drives the women kind of wild
Kind of wild
He’s different
And I don’t care who knows it
Somethin’ about him
It’s not the same
He’s different
And that’s how it goes
And he’s not gonna play your gosh darn game’
(Randy Newman – I’m Different)
Peter
Perfecte Buren
Genre: jeugd
Uitgeverij: Hamley Books
ISBN: 9789463967976
Uitvoering: hardcover gebonden
Aantal pagina’s: 211
Verschijningsdatum: mei 2021
Hartelijke dank aan uitgeverij Hamley Books voor het beschikbaar stellen van dit recensie-exemplaar.
May 14, 2021
‘De nepvampier’ is hardcore humoristische kinderhorror. Hardcore vanwege de krachtige duistere angstsymboliek, de lugubere humor en vanwege de literaire gelaagdheid. In dit verhaal maakt de lezer de avonturen mee van een bijzondere vampier: Vladimir von Rotenbeck. Hij moet het opnemen tegen een vampierjager die alle vampiers wil vernietigen. Sophia Drenth heeft zichzelf overtroffen!
Om te beginnen is de duistere fantasie is geweldig! De beschrijvingen van Knekelstein en enkele inwoners zijn macaberheid op zijn best. Dokter Snijgraag en meester Vrees zijn angstaanjagend. De sterke beeldende wijze waarin zij beschreven worden zou zelfs volwassen bang maken. Een persoonlijke favoriet is meester Vrees, omdat hij ergens doet denken aan Kurogiri uit de manga serie My Hero Academia. Van deze twee is meester Vrees de meest toegankelijke. Dit komt door de humor in de passages waar hij in voorkomt en een rol in speelt.
Vladimir von Rotenbeck is een personage waar je als lezer van gaat houden. Dat komt door de grote herkenbaarheid van zijn onzekerheid en angst. Realistisch en overtuigend laat Drenth dit met een dichterlijke precisie zien. In mijn ervaring gaat het verhaal over het overwinnen van de angst om jezelf te zijn, door je eigen uniek zijn te accepteren en te zien als kracht. Vladimir maakt heftige, ontroerende, dramatische, humoristische en spannende gebeurtenissen meer om tot dit besef te komen. Een voorbeeld waarin dit allemaal samenkomt is de nacht der doden.
Wat maakt deze pageturner zo speciaal? ‘De Nepvampier’ is een sleutelroman in het oeuvre van Sophia Drenth. Niet alleen haar lugubere verbeelding, maar ook haar technische vaardigheden (ironie en semantiek) komen in deze toegankelijke mustread op geweldige wijze aan bod.
De ironie komt niet alleen aan bod in de titel, maar ook in de spannende ontknoping. Dat levert originele, duistere, komische en ontroerende passages op. Er zijn meerdere van deze spanningsvelden in het verhaal en daardoor ontstaat een interessante gelaagdheid in het verhaal. Een prachtig voorbeeld hiervan is vadertje angst, die laat zien dat hoe groot de angst ook is humor het altijd weet te relativeren. En zo laat de beeldende ironie een belangrijk subthema aan de lezer zien.
Ook met betrekking tot de semantiek bewijst de auteur een grootmeester te zijn. Een prachtig voorbeeld daarvan zijn de spiegels in het verhaal. Zo ontstaat er door dit spiegelmotief een interessant verband tussen hoofdstuk twee en eenendertig. In ‘Een vampier met een spiegelbeeld’ (het tweede hoofdstuk) laat de schrijver op poëtische beeldende wijze zien hoe Vladimir anders is, dan de rest van zijn familie. Deze zelfconfrontatie is schrijnend, maar door de ontwikkeling die hij doormaakt krijgt hij de mogelijkheid om datgene wat hem anders maakt om te zetten in kracht. Deze ijzersterke overeenkomst tussen de ontwikkeling van het verhaalfiguur, de omgeving waarin het verhaal zich afspeelt en de thematiek is in een woord poëzie.
Dus, voor de liefhebbers van hardcore jeugdhorror met diepgang, waarin er bij sommige passages sprake is van een bijna poëtische expressie is deze lugubere mustread een absolute aanrader! #denepvampier #sophiadrenth #uitgeverijhamley
Om te beginnen is de duistere fantasie is geweldig! De beschrijvingen van Knekelstein en enkele inwoners zijn macaberheid op zijn best. Dokter Snijgraag en meester Vrees zijn angstaanjagend. De sterke beeldende wijze waarin zij beschreven worden zou zelfs volwassen bang maken. Een persoonlijke favoriet is meester Vrees, omdat hij ergens doet denken aan Kurogiri uit de manga serie My Hero Academia. Van deze twee is meester Vrees de meest toegankelijke. Dit komt door de humor in de passages waar hij in voorkomt en een rol in speelt.
Vladimir von Rotenbeck is een personage waar je als lezer van gaat houden. Dat komt door de grote herkenbaarheid van zijn onzekerheid en angst. Realistisch en overtuigend laat Drenth dit met een dichterlijke precisie zien. In mijn ervaring gaat het verhaal over het overwinnen van de angst om jezelf te zijn, door je eigen uniek zijn te accepteren en te zien als kracht. Vladimir maakt heftige, ontroerende, dramatische, humoristische en spannende gebeurtenissen meer om tot dit besef te komen. Een voorbeeld waarin dit allemaal samenkomt is de nacht der doden.
Wat maakt deze pageturner zo speciaal? ‘De Nepvampier’ is een sleutelroman in het oeuvre van Sophia Drenth. Niet alleen haar lugubere verbeelding, maar ook haar technische vaardigheden (ironie en semantiek) komen in deze toegankelijke mustread op geweldige wijze aan bod.
De ironie komt niet alleen aan bod in de titel, maar ook in de spannende ontknoping. Dat levert originele, duistere, komische en ontroerende passages op. Er zijn meerdere van deze spanningsvelden in het verhaal en daardoor ontstaat een interessante gelaagdheid in het verhaal. Een prachtig voorbeeld hiervan is vadertje angst, die laat zien dat hoe groot de angst ook is humor het altijd weet te relativeren. En zo laat de beeldende ironie een belangrijk subthema aan de lezer zien.
Ook met betrekking tot de semantiek bewijst de auteur een grootmeester te zijn. Een prachtig voorbeeld daarvan zijn de spiegels in het verhaal. Zo ontstaat er door dit spiegelmotief een interessant verband tussen hoofdstuk twee en eenendertig. In ‘Een vampier met een spiegelbeeld’ (het tweede hoofdstuk) laat de schrijver op poëtische beeldende wijze zien hoe Vladimir anders is, dan de rest van zijn familie. Deze zelfconfrontatie is schrijnend, maar door de ontwikkeling die hij doormaakt krijgt hij de mogelijkheid om datgene wat hem anders maakt om te zetten in kracht. Deze ijzersterke overeenkomst tussen de ontwikkeling van het verhaalfiguur, de omgeving waarin het verhaal zich afspeelt en de thematiek is in een woord poëzie.
Dus, voor de liefhebbers van hardcore jeugdhorror met diepgang, waarin er bij sommige passages sprake is van een bijna poëtische expressie is deze lugubere mustread een absolute aanrader! #denepvampier #sophiadrenth #uitgeverijhamley
July 29, 2021
De Nepvampier gaat, zoals de flaptekst al vermeld, over Vladimir, een
nepvampier. Hij is een nepvampier, omdat hij ziek wordt van het drinken van
bloed. Zijn moeder en zussen schamen zich diep voor hem. En ook in zijn dorpje
Knekelstein wordt hij gezien als een zwakkeling. Hij wordt op school gepest en
regelmatig bekogeld met tomaten. Tomaten is het enige wat Vladimir kan eten,
zonder ziek te worden. Vladimir probeert alles op alles te zetten om weer een
normale vampier te worden en er weer bij te horen.
Vladimir is anders dan de andere personages en dit zal het verhaal ook
herkenbaar maken voor kinderen, ze zullen zich kunnen inleven in Vladimir.
Vladimir ontmoet Naswikka en zij vertelt hem over een dampier: half vampier,
half mens. Deze dampier is een vampierenjager en samen met Naswikka gaat
Vladimir op zoek naar deze dampier om zijn moeder en zusjes te redden.
De Nepvampier is het debuut van Sophia Drenth. Niet alleen de prachtige omslag zal kinderen aantrekken, maar de flaptekst maakt ook nieuwsgierig naar het verhaal. Sophia heeft een heel fijne schrijfstijl, ze schrijft met zulke details, dat je het dorpje en de andere monsters zo voor je ziet. Ook creëert ze met haar manier van schrijven, een fijne, maar ook spannende sfeer. Want er gebeuren toch spannende dingen in dit verhaal! Wat ook prachtig is, zijn de illustraties waarmee elk hoofdstuk begint en eigenlijk de sfeer neerzet voor dit hoofdstuk.
De Nepvampier is een spannend, griezelig, maar bovenal een heel leuk verhaal. Het zit vol fantasie en de andere monsterlijke personages maken het verhaal nog spannender dan dat het al is. Het is een verhaal waarbij je denkt: ‘Goed, nog een hoofdstukje dan’. De hoofdstukken lezen vlot en mede doordat het zo spannend is, is het verhaal (helaas) zo uit. Maar ook vaak genoeg heb ik met een lach op mijn gezicht gezeten, want hoe bedenkt Sophia het toch allemaal! Het is vaak genoeg namelijk ook gewoon hartstikke grappig.
Ik begreep dat De Nepvampier het eerste deel is in een nieuwe jeugdserie en ik ben benieuwd naar de rest van de serie. Ik ben in ieder geval enorm enthousiast over dit eerste deel en kan niet wachten om verder te lezen over Vladimir!
nepvampier. Hij is een nepvampier, omdat hij ziek wordt van het drinken van
bloed. Zijn moeder en zussen schamen zich diep voor hem. En ook in zijn dorpje
Knekelstein wordt hij gezien als een zwakkeling. Hij wordt op school gepest en
regelmatig bekogeld met tomaten. Tomaten is het enige wat Vladimir kan eten,
zonder ziek te worden. Vladimir probeert alles op alles te zetten om weer een
normale vampier te worden en er weer bij te horen.
Vladimir is anders dan de andere personages en dit zal het verhaal ook
herkenbaar maken voor kinderen, ze zullen zich kunnen inleven in Vladimir.
Vladimir ontmoet Naswikka en zij vertelt hem over een dampier: half vampier,
half mens. Deze dampier is een vampierenjager en samen met Naswikka gaat
Vladimir op zoek naar deze dampier om zijn moeder en zusjes te redden.
De Nepvampier is het debuut van Sophia Drenth. Niet alleen de prachtige omslag zal kinderen aantrekken, maar de flaptekst maakt ook nieuwsgierig naar het verhaal. Sophia heeft een heel fijne schrijfstijl, ze schrijft met zulke details, dat je het dorpje en de andere monsters zo voor je ziet. Ook creëert ze met haar manier van schrijven, een fijne, maar ook spannende sfeer. Want er gebeuren toch spannende dingen in dit verhaal! Wat ook prachtig is, zijn de illustraties waarmee elk hoofdstuk begint en eigenlijk de sfeer neerzet voor dit hoofdstuk.
De Nepvampier is een spannend, griezelig, maar bovenal een heel leuk verhaal. Het zit vol fantasie en de andere monsterlijke personages maken het verhaal nog spannender dan dat het al is. Het is een verhaal waarbij je denkt: ‘Goed, nog een hoofdstukje dan’. De hoofdstukken lezen vlot en mede doordat het zo spannend is, is het verhaal (helaas) zo uit. Maar ook vaak genoeg heb ik met een lach op mijn gezicht gezeten, want hoe bedenkt Sophia het toch allemaal! Het is vaak genoeg namelijk ook gewoon hartstikke grappig.
Ik begreep dat De Nepvampier het eerste deel is in een nieuwe jeugdserie en ik ben benieuwd naar de rest van de serie. Ik ben in ieder geval enorm enthousiast over dit eerste deel en kan niet wachten om verder te lezen over Vladimir!
May 20, 2021
🍅 Blogtour🍅
.
Toen ik de cover van dit boek voor het eerst zag, wist ik het meteen : ik MOET dit boek hebben! Ik ben dus heel blij dat ik met de blogtour mee mocht doen!
.
De Nepvampier gaat over Vladimir, die ziek wordt als hij bloed drinkt. Darmen die boos gaan doen en overal jeuk en pukkels. Daardoor wordt hij gepest en is hij een schande voor de familie.
.
Tijdens de Nacht der Doden leert hij het waarzegmeisje Naswikka kennen, die hem verteld dat er een vampierjager Knekelstein onveilig komt maken , die alle vampiers wilt doden.
.
Maar durft Vladimir een held te worden of blijft hij een waardeloze nepvampier??
.
Alleerst is de vormgeving van dit boek echt geweldig! Gave kaft, toffe illustraties en een mooi begin van elk hoofdstuk.
.
Het verhaal is ook echt fantastisch. Het begint al gelijk goed en je zit direct in het verhaal. Heerlijk grappig en af en toe een luguber momentje. Ik hou er van!
Precies genoeg afwisseling in spanning en humor. Daardoor is het een boek geworden dat toegankelijk is voor kinderen die van spannende verhalen houden, maar nog net niet toe zijn aan dat hele enge. Ik ook niet trouwens hoor, anders slaap ik niet🤣Dit boek was precies eng genoeg!
.
De hoofdstukken zijn fijn ingedeeld. Niet te lang, zodat het fijn leest. De schrijfstijl van Sophia vind ik echt heerlijk. Ze schrijft heel vlot en beeldend, wat er voor zorgt dat je echt in het verhaal zit. Je leest het in een zucht en een scheet (dankzij de boze darmen van Vladimir🤣) uit.
.
De sfeer van het verhaal vond ik zo leuk.
Het is net of je zelf in Knekelstein rondloopt tussen al die monsters en engerds. Het kasteel waar Vladimir woont, zie je voor je. En al zijn avonturen leef je met hem mee.
.
De boodschap van het verhaal vond ik ook erg mooi. Je bent goed zoals je bent. En je mag er zijn. Zo werd het toch nog een vertederend verhaal❤
.
De Nepvampier is het eerste deel uit in de reeks De Bloedstollende Avonturen van Vladimir van Rotenbeck. Ik ben dus ook erg benieuwd naar de volgende delen. Die wil ik zeker gaan lezen!!
.
.
Toen ik de cover van dit boek voor het eerst zag, wist ik het meteen : ik MOET dit boek hebben! Ik ben dus heel blij dat ik met de blogtour mee mocht doen!
.
De Nepvampier gaat over Vladimir, die ziek wordt als hij bloed drinkt. Darmen die boos gaan doen en overal jeuk en pukkels. Daardoor wordt hij gepest en is hij een schande voor de familie.
.
Tijdens de Nacht der Doden leert hij het waarzegmeisje Naswikka kennen, die hem verteld dat er een vampierjager Knekelstein onveilig komt maken , die alle vampiers wilt doden.
.
Maar durft Vladimir een held te worden of blijft hij een waardeloze nepvampier??
.
Alleerst is de vormgeving van dit boek echt geweldig! Gave kaft, toffe illustraties en een mooi begin van elk hoofdstuk.
.
Het verhaal is ook echt fantastisch. Het begint al gelijk goed en je zit direct in het verhaal. Heerlijk grappig en af en toe een luguber momentje. Ik hou er van!
Precies genoeg afwisseling in spanning en humor. Daardoor is het een boek geworden dat toegankelijk is voor kinderen die van spannende verhalen houden, maar nog net niet toe zijn aan dat hele enge. Ik ook niet trouwens hoor, anders slaap ik niet🤣Dit boek was precies eng genoeg!
.
De hoofdstukken zijn fijn ingedeeld. Niet te lang, zodat het fijn leest. De schrijfstijl van Sophia vind ik echt heerlijk. Ze schrijft heel vlot en beeldend, wat er voor zorgt dat je echt in het verhaal zit. Je leest het in een zucht en een scheet (dankzij de boze darmen van Vladimir🤣) uit.
.
De sfeer van het verhaal vond ik zo leuk.
Het is net of je zelf in Knekelstein rondloopt tussen al die monsters en engerds. Het kasteel waar Vladimir woont, zie je voor je. En al zijn avonturen leef je met hem mee.
.
De boodschap van het verhaal vond ik ook erg mooi. Je bent goed zoals je bent. En je mag er zijn. Zo werd het toch nog een vertederend verhaal❤
.
De Nepvampier is het eerste deel uit in de reeks De Bloedstollende Avonturen van Vladimir van Rotenbeck. Ik ben dus ook erg benieuwd naar de volgende delen. Die wil ik zeker gaan lezen!!
.
August 20, 2022
De nepvampier - Sophia Drenth
De nepvampier gaat over Vladimir Von Rotenbeck, hij is geen gewone vampier... Boze darmen, jeuk aan zijn kladden en een reusachtige pukkel op zijn neus. Bloed maakt hem ziek tot op het bot, een kwaal die hem de schande van de familie heeft gemaakt. Vladimir zweert dat hij op de Nacht der Doden weer bloed zal kunnen drinken. Tijdens zijn speurtocht naar een geneesmiddel maakt hij kennis met het waarzegmeisje Naswikka. Zij vertelt hem dat er een groter gevaar op de loer ligt dan boze darmen. Op de Nacht der Doden zal een vampierjager Knekelstein onveilig maken. Zijn doel: alle vampiers uitroeien. Durft Vladimir een held te worden en zijn moeder en zussen te redden, ook al vinden zij hem een waardeloze nepvampier?
Dit is het eerste boek dat ik gelezen heb van Sophia Drenth. Het is een komisch, avontuurlijk en liefdevol jeugdboek. Leuk geschreven en originele personages. Een vampier die tomaten eet, ik zou er nooit zelf op komen, prachtig gevonden. Een leuk jeugdverhaal voor jong en oud. deze krijgt 4 sterren.
Het tweede deel mag ik voor een tiktoktour lezen en recenseren. Dit doe ik op 27 augustus. Hou m'n social media pagina's zeker in de gaten,
De nepvampier gaat over Vladimir Von Rotenbeck, hij is geen gewone vampier... Boze darmen, jeuk aan zijn kladden en een reusachtige pukkel op zijn neus. Bloed maakt hem ziek tot op het bot, een kwaal die hem de schande van de familie heeft gemaakt. Vladimir zweert dat hij op de Nacht der Doden weer bloed zal kunnen drinken. Tijdens zijn speurtocht naar een geneesmiddel maakt hij kennis met het waarzegmeisje Naswikka. Zij vertelt hem dat er een groter gevaar op de loer ligt dan boze darmen. Op de Nacht der Doden zal een vampierjager Knekelstein onveilig maken. Zijn doel: alle vampiers uitroeien. Durft Vladimir een held te worden en zijn moeder en zussen te redden, ook al vinden zij hem een waardeloze nepvampier?
Dit is het eerste boek dat ik gelezen heb van Sophia Drenth. Het is een komisch, avontuurlijk en liefdevol jeugdboek. Leuk geschreven en originele personages. Een vampier die tomaten eet, ik zou er nooit zelf op komen, prachtig gevonden. Een leuk jeugdverhaal voor jong en oud. deze krijgt 4 sterren.
Het tweede deel mag ik voor een tiktoktour lezen en recenseren. Dit doe ik op 27 augustus. Hou m'n social media pagina's zeker in de gaten,
November 2, 2021
Vladimir von Rotenbeck is geen gewone vampier. Bloed maakt hem ziek, een kwaal die hem de schande van de familie heeft gemaakt.
Hij zweert dat hij op de Nacht der Doden weer bloed zal kunnen drinken. Tijdens zijn speurtocht naar een geneesmiddel maakt hij kennis met het waarzegmeisje Naswikka. Zij vertelt hem dat er een groter gevaar op de loer ligt.
Ik weet dat dit een jeugdverhaal is, maar ik vond het boek HILARISCH! Mede dankzij het taalgebruik en de humor van Sophia is dit ook voor volwassenen erg toegankelijk. Voor de maand oktober had ik zin in een vampierverhaal en door de cover (en de achterflap) was ik meteen verkocht.
Dankzij haar vlotte schrijfstijl kan Sophia je moeiteloos geboeid houden. Want je wil maar wat graag ontdekken wat er met Vladimir gaat gebeuren en welke avonturen hij gaat beleven op zijn ontdekkingstocht naar een medicijn. Die arme jongen, met zijn pukkels en boze darmen. Je hebt zo met hem te doen. Alle kleurrijke personages die voorbij komen zijn stuk voor stuk goed gebracht, maar Naswikka is mijn favoriete. Ik hoop bij een vervolg dat zij er nog bij zal zijn.
Dankzij dit boek ben ik erg benieuwd geworden naar de Bloedwetten van Sophia. Want dit is een dikke aanrader!
Hij zweert dat hij op de Nacht der Doden weer bloed zal kunnen drinken. Tijdens zijn speurtocht naar een geneesmiddel maakt hij kennis met het waarzegmeisje Naswikka. Zij vertelt hem dat er een groter gevaar op de loer ligt.
Ik weet dat dit een jeugdverhaal is, maar ik vond het boek HILARISCH! Mede dankzij het taalgebruik en de humor van Sophia is dit ook voor volwassenen erg toegankelijk. Voor de maand oktober had ik zin in een vampierverhaal en door de cover (en de achterflap) was ik meteen verkocht.
Dankzij haar vlotte schrijfstijl kan Sophia je moeiteloos geboeid houden. Want je wil maar wat graag ontdekken wat er met Vladimir gaat gebeuren en welke avonturen hij gaat beleven op zijn ontdekkingstocht naar een medicijn. Die arme jongen, met zijn pukkels en boze darmen. Je hebt zo met hem te doen. Alle kleurrijke personages die voorbij komen zijn stuk voor stuk goed gebracht, maar Naswikka is mijn favoriete. Ik hoop bij een vervolg dat zij er nog bij zal zijn.
Dankzij dit boek ben ik erg benieuwd geworden naar de Bloedwetten van Sophia. Want dit is een dikke aanrader!
February 9, 2022
Voor mij is het genre fantasy een beetje lastig te beoordelen. Ik houd er niet zo van, maar dat wil niet zeggen dat een boek niet goed is. Dit boek geef ik ruim drie sterren.
Vampier Vladimir van Rotenbeck wordt ineens ziek van het drinken van bloed. Hij eet nu vooral tomaten, maar daardoor dreigt hij weer mens te worden. Vladimir voelt zich de schande van de familie en gaat op zoek naar een geneesmiddel. Dan ontdekt hij dat er een groot gevaar dreigt voor Knekelstein.
Sterke kant van dit boek zijn de vele neologismen. De schrijfster lijkt ze met gemak uit haar mouw te schudden: wiesewasjes (kleine wezentjes), krakkelkrekelkoekjes, schedeltaartjes, bloedroom, ogolaatjes. Maar eigenlijk moet ik zeggen dat het vocabulaire in het algemeen rijk is.
Een leuk boek voor kinderen die van griezelen en bloed houden.
2021, B-boek, vanaf 10 jaar, vampiers, anders zijn, ziek zijn.
Vampier Vladimir van Rotenbeck wordt ineens ziek van het drinken van bloed. Hij eet nu vooral tomaten, maar daardoor dreigt hij weer mens te worden. Vladimir voelt zich de schande van de familie en gaat op zoek naar een geneesmiddel. Dan ontdekt hij dat er een groot gevaar dreigt voor Knekelstein.
Sterke kant van dit boek zijn de vele neologismen. De schrijfster lijkt ze met gemak uit haar mouw te schudden: wiesewasjes (kleine wezentjes), krakkelkrekelkoekjes, schedeltaartjes, bloedroom, ogolaatjes. Maar eigenlijk moet ik zeggen dat het vocabulaire in het algemeen rijk is.
Een leuk boek voor kinderen die van griezelen en bloed houden.
2021, B-boek, vanaf 10 jaar, vampiers, anders zijn, ziek zijn.
May 22, 2021
Een heerlijk bloederig boek waarbij je jezelf verliest in het verhaal. Je hebt te het te doen met de arme stalker en wilt hem helpen. Je gaat mee in zoektocht en kan je zeker voorstellen hoe ongemakkelijk sommige situaties zijn. Het mooie aan het verhaal is dat hij je ook helpt met bewustwording met iedereen. Ieder lichaam is anders , iedereen is anders en sommige krijgen last van kwaaltjes bij bepaalde dingen en anderen niet.
May 21, 2021
Wat een leuk, grappig en spannend verhaal!
Een vampier die ziek wordt van bloed, origineler vind je niet!
Dit verhaal is zo leuk bedacht en prachtig uitgevoerd. Met alle details en illustraties doorheen het boek komt het verhaal helemaal tot leven.
Soms verloor ik een beetje mijn concentratie in het begin maar eenmaal het boek helemaal op gang was gekomen wou ik gewoon verder lezen.
Een vampier die ziek wordt van bloed, origineler vind je niet!
Dit verhaal is zo leuk bedacht en prachtig uitgevoerd. Met alle details en illustraties doorheen het boek komt het verhaal helemaal tot leven.
Soms verloor ik een beetje mijn concentratie in het begin maar eenmaal het boek helemaal op gang was gekomen wou ik gewoon verder lezen.
June 22, 2021
Sophia Drenth komt helemaal los in dit boek: het verhaal wordt verteld met flair en verve en staat vol met heerlijke woorden als 'krakkelkrekelkoekje' en namen als 'dokter Snijgraag' en 'madame Plastiek'. Vladimir is aandoenlijk en sympathiek en het boek heeft een mooie boodschap: 'je bent meer dan je tekortkomingen.'
August 8, 2024
Super leuk verhaal, met alles erop en eraan. Avontuur, monsters, stoere meisjes, (nep) vampiers, heerlijk origineel en goed doordacht. Genoten van dit verhaal van Vladimir. Benieuwd naar wat hij nog meer mee gaat maken.
September 30, 2025
De nepvampier (The Fake Vampire) by Dutch author Sophia Drenth follows Vladimir von Rotenbeck, a young vampire afflicted by a peculiar condition: blood makes him sick. Feeling like an outsider among his kin, he embarks on a quest to uncover the truth about his illness and his identity.
A humorous tale for younger readers, packed with quirky charm and unexpected twists. I hope we'll get a sequel. Sophia's characters and the world she’s created brim with potential for more adventures!
A humorous tale for younger readers, packed with quirky charm and unexpected twists. I hope we'll get a sequel. Sophia's characters and the world she’s created brim with potential for more adventures!
July 17, 2021
Fantastisch leuk boek, leest zeer vlot en het was aangenaam te lezen.
September 10, 2022
Leuk jeugdboek, waar voor volwassenen ook veel woordgrapjes in zitten. Aanrader!
Displaying 1 - 25 of 25 reviews