از چند استثنا که بگذریم، فرقی نمی کند غربی ها چه شخصیتی داشته باشند و چه کلماتی به کار ببرند، تا نظرشان را راجع به ما بدانیم. مهم نیست موضع ضداستعماری دارند یا لیبرال اند؛ مهم نیست که برابری را دنبال می کنند یا آزادی را، تهش می خواهند ما روی زمین نباشیم.
اینجا هم البته روشنفکران و بسیاری از مدیران کاری ندارند جز موس موس کردن دنبال همین خونریزها... فقط بهانه اش فرق می کند. یکی صراحتا دنبال پول است، یکی اسم منافع ملی روی اش می گذارد، دیگری با کلمه #آزادی سر می برد.
ادوارد سعید در این یادداشت، گزارشی از یک جلسه مهم می دهد که سارتر و دوبووار ترتیب داده اند و بسیاری از روشنفکران دنیا را جمع کرده اند تا پس از قرارداد کمپ دیوید و انقلاب ایران، فکری برای دنیا بکنند.
بخشی از کتاب: ما در مورد سه موضوع گفتگو می کردیم: 1) ارزش پیمان صلح میان مصر و رژیم صهیونیستی 2) صلح میان رژیم صهیونیستی و جهان عرب 3) و پرسشی اساسی تر، آینده همزیستی مسالمت آمیز میان رژیم صهیونیستیو دنیای عرب
من این روایت را با این ترجمه نخوانده ام. با ترجمه ای دیگر در مجله ترجمان خواندم به نظرم بسیار بسیار ارزشمند و راهگشا و دارای ظرائفی بی نظیر برای مخاطب شرقی بود به شرط اینکه با دقت خوانده و فهمیده شود حتی از شکست هژمونی نیز به نظرم برای مخاطب شرقی ارزش بیشتری دارد