Out of Tune เล่ม 1

Out of Tune #1

by Wu Zhe, 巫哲, อูเจ๋อ

Genres: Romance

411 pages, Paperback

First published January 1, 2017

About the author

Associated Names:
* 巫哲 (Chinese)
* Wu Zhe (English)
* Vu Triết (Vietnamese)
* อูเจ๋อ (Thai)

Reviews

[Kamons · Rating 4 out of 5]

สนุกแบบไม่อยากจะเชื่อ ดีตามรีวิว ทั้งๆ ที่เป็นนิยายหม่นๆ ทึมๆ ธีมชีวิต พล็อตไม่ยิ่งใหญ่ แค่เป็นเรื่องของคนๆหนึ่งที่อยากจะหลุดพ้นจากชีวิตโคลนตมของตัวเอง พยายามที่จะก้าวออกมาจากจุดนั้น โดยมีเฉิงโป๋เยี่ยนคุณหมอกระดูกที่แสนดีคอยเป็นเสาไฟส่องสว่างทางให้ คุณหมอเฉิงเปิดตัวมาแบบดูเป็นคนน่าเบื่อเลย แต่อ่านไปอ่านมาเออ.. คุณหมอช่างอบอุ่นอ่ะ

[Anne · Rating 4 out of 5]

รีวิวรวมทั้ง 3 เล่มนะคะ

เป็นเรื่องที่อ่านแล้วค่อนข้างอิ่มใจ ได้เห็นชีวิตของคนๆนึงถูกฉุดขึ้นมากจากนรก จากคนที่ไม่เคยมีตัวตนในสังคม ไม่มีใครใส่ใจ ใช้ชีวิตเป็นมิจฉาชีพหาเงินไปวันๆ กลายเป็นคนมีเพื่อน มีครอบครัว มีคนรัก

เซี่ยงซี เด็กกำพร้าถูกอันธพาลคนนึงเก็บมาเลี้ยงตั้งแต่แบเบาะ สอนให้เป็นมิจฉาชีพหลอกลวงคนอื่นเพื่อหาเงิน แต่ก็ไม่คิดที่จะใช้ชีวิตจมปลักอยู่กับลุงผิงคนที่เก็บตัวเองมาเลี้ยงไปตลอดชีวิต และชีวิตก็พลิกผันไปเมื่อไปรู้จักกับหมอเฉิงโป๋เยี่ยน ที่คอยช่วยทุกอย่าง แม้กระทั่งช่วยชีวิต

เฉิงโป๋เยี่ยน คุณหมอกระดูก ที่ได้ช่วยเซี่ยงซีหลายๆเรื่อง เริ่มต้นจากคำว่ามนุษยธรรม แต่เมื่อได้รู้จักได้ใกล้ชิด ความรู้สึกที่มีต่อเซี่ยงซีก็ค่อยๆเปลี่ยนไป

การเล่าเรื่องจะเล่าไปเรื่อยๆ ให้เราได้เห็นชีวิตของเซี่ยงซีที่ค่อยๆเปลี่ยนไปในทางที่ดีขึ้นตั้งแต่ได้มารู้จักกับเฉิงโป๋เยี่ยน ได้เห็นความพยายามที่ได้ยอมแพ้ของเซี่ยงซี ที่ต้องการหลุดพ้นจากอดีต เห็นความปรารถนาดีของเฉิงโป๋เยี่ยนที่มีต่อเซี่ยงซีด้วยความจริงใจตั้งแต่ตอนที่ยังไม่แน่ใจในความรู้สึกตัวเอง

เราชอบเฉิงโป๋เยี่ยนมากที่เป็นคนมั่นคงในความรู้สึกตัวเอง ทั้งๆที่เซี่ยงซีต่างจากตัวเองมาก แต่ก็เชื่อมั่นว่าเซี่ยงซีจะทำได้ ถีบตัวเองขึ้นมาได้ และที่สำคัญคือรุกเก่งมากกก หยอดน้องจนเขินไปหมด ลืมภาพคุณหมอเฉิงผู้เคร่งขรึมไปเลย 555555

เสียดายนิดเดียวคือเรารู้สึกว่ามีหลายจุดที่แปลแปลกๆ อ่านแล้วไม่เข้าใจเลยว่าต้องการจะสื่ออะไร หรือพูดถึงเรื่องอะไรกันอยู่ หรือเราเป็นคนเข้าใจยากเองไม่รู้ - -“

[ppsk ᙏ̤̫]

slice of life ที่เรารักกกก นักเขียนเขียนในส่วนของคาร์แร็คเตอร์เซี่ยงซีได้ดีนะ อ่านแล้วอินไปกะความอึดอัด ชีวิตสีเทา การดิ้นรนแบบไม่เห็นปลายทาง แบบไม่รู้สึกว่ายัด ๆ มาให้รู้แค่ว่าชีวิตลำบาก บวกกับความ slow burn กำลังดี

[Cherry Sawanya Munkongsujarit · Rating 5 out of 5]

Review 36/2563
เรื่อง : Out of Tune (3 เล่มจบ) #นิยายวาย #นิยายวายแปลจีนแนวปัจจุบัน #BL #Y
ผู้แต่ง : Wu Zhe (อูเจ๋อ)
ผู้แปล : หมีสามเกลอ
ภาพปก : yku
สำนักพิมพ์ : เฮอร์มิท
พิมพ์ครั้งที่ 1 : สิงหาคม 2562
โปรยปกหลัง :
“อยากก้าวหน้าก็ต้องฆ่าคนวางเพลิง ถ้าไม่อยาก...ก็แค่ขโมยไก่ขโมยหมา"
นี่คือช่วงชีวิตยี่สิบปีที่ผ่านมาของ เซี่ยงซี
ชีวิตของเขา...เหมือนกับว่าภายในกระดูกเต็มไปด้วยน้ำเน่าขัง
หากต้องการจะเป็นอิสระหรือหลุดพ้น ก็ต้องตอบแทนสิ่งนั้นด้วยความเจ็บปวดแสนสาหัส ความฝันพังทลายลงนับครั้งไม่ถ้วน
ต้องละทิ้งความหวังไปไม่รู้กี่ครั้ง

เซี่ยงซีดิ้นรนต่อสู้ชีวิตที่อยู่ในความมืดมนนี้เป็นครั้งสุดท้าย
ทว่าทุกย่างก้าวล้วนมีแต่รอยแผลจากอดีตตามติดราวกับเงา สลัดอย่างไรก็ไม่หลุด...
จนกระทั่งได้พบกับเฉิงโป๋เยี่ยน ผู้เป็นดั่งแสงสว่างสาดส่องเส้นทางชีวิตที่มืดมน
แม้อาจจะไม่สว่างมากนัก แต่ก็เพียงพอที่จะโอบอุ้มและให้ความอบอุ่น

เล่ม 1 :
เฉิงโป๋เยี่ยนเป็นหมอกระดูกประจำโรงพยาบาล ที่บ้านมีพ่อที่เป็นหมอ แม่เป็นนักโภชนาการ กินทุกอย่างถูกหลักอนามัย และที่สำคัญเป็นโรคชอบล้างมือ รักความสะอาดขั้นสุด
เซี่ยงซี เป็นเด็ดที่ถูกเก็บมาเลี้ยงโดยลุงผิง ใช้ชีวิตเป็นนักเลง อันธพาล เป็นพวกมิจฉาชีพ ชีวิตของทั้งสองไม่น่าจะมาบรรจบกันได้ แต่เพราะหม่านโถวเพื่อนที่อยู่ด้วยกันคิดจะขโมยเงินของเอ้อผานที่เก็บไว้สามหมื่นหยวน ทำให้เซี่ยงซีต้องหารายได้โดยการไปขโมยกระเป๋าเงินของเฉิงโป๋เยี่ยนได้เงินสี่พันหยวน บัตรประชาชนส่งคืนทางไปรษณีย์ นั่นคือครั้งแรกที่ทั้งสองพบกัน
เซี่ยงซีถูกเอ้อผานทำร้ายเหยียบขาหัก ไปหาหมอที่โรงพยาบาลก็ได้เจอกับเฉิงโป๋เยี่ยนใช้ชื่อที่ลุงผิงตั้งเป็นชื่อเล่นว่า จ่านหงถูไปรักษา ตัวเองไม่มีบัตรประชาชน มีแต่บัตรปลอมในชื่อจ่านหงถู ตอนนั้นก็ยังโกหกว่าพ่อป่วย เป็นเนื้องอก นอนโรงพยาบาลไม่ได้ แต่ต่อมาเฉิงโป๋เยี่ยนยังเจอเซี่ยงซีที่มาหารายได้โดยการแกล้งโดนรถชนแล้วบาดเจ็บ จนมาเจอกับตัวเองเพราะเซี่ยงซีวิ่งหนีคู่อริแล้วเข้ามาในรถ พอเห็นเป็นหมอที่เคยรักษาก็นึกว่าจะใจดี ที่ไหนได้เฉิงโป๋เยี่ยนรู้ว่าเซี่ยงซีเป็นมิจฉาชีพก็ไม่ไว้ใจไล่ลงจากรถ คนธรรมดาที่ไหนก็ต้องทำแบบนี้กันทั้งนั้น แต่สุดท้ายก็ยังได้ช่วยเซี่ยงซีเอาไว้ รถตัวเองก็โดนตีจนกระจกแตก เซี่ยงซีบอกว่าจะรับผิดชอบค่าซ่อม เฉิงโป๋เยี่ยนก็ไม่เกรงใจ ไม่ซ่อมกับร้านที่รู้จัก แต่พอรู้ว่าค่าใช้จ่ายมากถึงแม้จะบ่นแต่ก็ยอมจ่าย
เซี่ยงซีคิดอยากหนีออกจากชีวิตแบบนี้ เพราะหม่านโถวก็หนีไปแล้ว ตัวเองคงอยู่ได้อีกไม่นาน เมื่อวางแผนหนี แต่ล้มเหลว ค่าตอบแทนที่ต้องจ่ายคือโดนซ้อมปางตาย แต่จะตายไม่ได้ ก่อนที่ลุงผิงจะไปเซี่ยงซียังเอาจี้หยกที่เป็นของติดตัวเพียงอย่างเดียวของตัวเองมาจากลุงผิงได้ด้วย และด้วยความเด็ดเดี่ยวทำให้เซี่ยงซีสามารถไปขอความช่วยเหลือจากเฉิงโป๋เยี่ยนได้ เฉิงโป๋เยี่ยนรับเป็นคนไข้และรับผิดชอบค่าใช้จ่ายทุกอย่าง
เซี่ยงซีต้องใช้เวลาพักฟื้นในโรงพยาบาลนานถึงสามเดือน เซี่ยงซีเรียกเฉิงโป๋เยี่ยนว่าพี่ตลอด นี่เป็นสาเหตุหนึ่งที่ทำให้เฉิงโป๋เยี่ยนช่วยเซี่ยงซีเอาไว้ และเริ่มรู้ว่าคุณหมอเฉิงเป็นคนที่ชอบล้างมือมาก รักสะอาดสุดๆ เป็นแสงสว่างเพียงหนึ่งเดียวในชีวิตนี้ เซี่ยงซีบอกความจริงว่าตัวเองเป็นเด็กที่ถูกเก็บมาเลี้ยง ไม่มีเพื่อน สิ่งเดียวที่เป็นของตัวเองคือหยกชิ้นนั้น ขอให้ช่วยเก็บรักษาให้ด้วย ตอนแรกเฉิงโป๋เยี่ยนจะไม่ยอม แต่เซี่ยงซีขอร้องและบอกว่าจะหาเงินมาคืนให้ทั้งหมด แต่ช่วยเก็บหยกเอาไว้ให้ด้วย เพราะมีแค่เฉิงโป๋เยี่ยนคนเดียวที่ตัวเองไว้ใจ
พอออกจากโรงพยาบาลได้ เซี่ยงซีไม่มีที่ไป แต่ก็ไม่กล้าบอกเฉิงโป๋เยี่ยน ได้แต่ไปนอนในตู้เอทีเอ็มกับพวกจรจัด ไม่อยากกลับไปใช้ชีวิตแบบเดิม อยากเริ่มต้นใหม่ ยังดีที่เจอเพื่อนเก่าถานเสี่ยวคัง เลยมีที่อยู่ และได้ทำงานร้��นอาหารทำงานจิปาถะ ใช้แรงงาน แล้วก็ได้เจอเฉิงโป๋เยี่ยนมากินอาหารที่นี่
เซี่ยงซียังพบเจอเรื่องราวอีก ไม่คิดว่าถานเสี่ยวคังจะเป็นพวกชอบผู้ชาย ถูกลวนลาม ตัวเองไม่ยอมก็เลยถูกขัง ยังดีที่สามารถโทรศัพท์ขอความช่วยเหลือจากเฉิงโป๋เยี่ยนได้ ตอนที่เฉิงโป๋เยี่ยนมาถึงก็ได้ยินเสียงที่เซี่ยงซีด่าถานเสี่ยวคังว่าโรคจิต ตอนนั้นเซี่ยงซียังไม่รู้รสนิยมทางเพศของเฉิงโป๋เยี่ยน
เฉิงโป๋เยี่ยนพาเซี่ยงซีมาอยู่ที่บ้าน เซี่ยงซีเพิ่งเคยอยู่ที่บ้านที่สะอาดและมีระเบียนขนาดนี้เป็นครั้งแรก เฉิงโป๋เยี่ยนรักสะอาด ทุกอย่างต้องสะอาดเป็นระเบียบ เซี่ยงซีก็สามารถอยู่ได้ เฉิงโป๋เยี่ยนรู้สึกว่าตัวเองทำอาหารได้รสชาติแย่ที่สุด เซี่ยงซีก็กินได้ แค่จืดไปหน่อยเท่านั้น เซี่ยงซีอยู่ง่ายมาก ทั้งยังได้เจอกับหัวหน้าสวี แม่ของเฉิงโป๋เยี่ยนอีกด้วย เซี่ยงซีชอบหัวหน้าสวีมากเพราะดูในโทรทัศน์แล้วชื่นชมความเป็นกูรูเรื่องอาหาร ทั้งๆที่ไม่รู้ว่าเป็นแม่ของเฉิงโป๋เยี่ยน จนได้เจอตัวเป็นๆนี่แหละ
เซี่ยงซีพยายามหางานทำ ขนาดงานเฝ้าร้านผลไม้กะดึกยังไม่ได้รับการติดต่อ เซี่ยงซีมีความหวังอยู่เสมอ เฉิงโป๋เยี่ยนก็ให้กำลังใจ แล้วเซี่ยวซีก็ยังเป็นปอดอักเสบ เฉิงโป๋เยี่ยนก็ดูแลเซี่ยงซี เซี่ยงซีก็ยังหางานระหว่างไปฉีดยา รักษาที่โรงพยาบาล ตอนที่ไปเดินหางานตามป้ายประกาศก็ทำให้ได้เจอกับฟางหยินช่างภาพที่เคยมาถ่ายรูปและโดนขโมยกล้องถ่ายรูปไป และได้ตกลงถ่ายภาพสามสิบวันกับฟานหยิน เซี่ยงซีโทรสมัครงานได้สองที่คืองานร้านอาหารกับงานขายของเล่น
งานขายของเล่นดันเป็นธุรกิจมืดเกือบเอาตัวไม่รอดเพราะฟางหยินตามถ่ายรูปอยู่ เซี่ยงซีไปได้งานที่ร้านข้าวอบหม้อดิน เถ้าแก่ เถ้าแก่เนี้ยใจดีมากให้พักที่ห้องใต้หลังคา แต่เซี่ยงซีก็ไม่บอกความจริงกับเฉิงโป๋เยี่ยน ว่าพักที่ไหน เซี่ยงซีทำงานอย่างมีความสุข จนลูกน้องของลุงผิงมากินข้าวแล้วน่าจะจำเซี่ยงซีได้ เซี่ยงซีก็เริ่มวิตก ย้ายที่อยู่ไปเช่าห้องพักแถวมหาวิทยาลัยตามที่เฉิงโป๋เยี่ยนเคยบอก และก็มีคนมาถล่มร้านดีที่หลบออกมาได้ก่อน งานก็เสียไป แต่ก็ยังไม่บอกความจริงกับเฉิงโป๋เยี่ยน
เฉิงโป๋เยี่ยนช่วยเซี่ยงซีมากินข้าวกับเพื่อนๆ ที่จริงเป็นวันเกิดตัวเอง เซี่ยงซีรู้สึกว่าตัวเองไม่เข้ากับคนอื่น รู้สึกมีปมด้อย เฉิงโป๋เยี่ยนขนาดรักสะอาดขนาดนั้นยังเข้าไปในห้องน้ำคุยจนรู้ว่าเซี่ยงซีไม่มีงานแล้ว แต่ไม่กล้าบอกเพราะกลัวว่าเฉิงโป๋เยี่ยนจะจากไป ไม่อยากเสียเฉิงโป๋เยี่ยนไป เฉิงโป๋เยี่ยนเลยให้เซี่ยงซีทำงานกับซ่งอีที่เปิดซูเปอร์มาร์เก็ตอยู่ เซี่ยงซีที่สงสัยความสัมพันธ์ระหว่างซ่งอีและหลินเฮ่อก็ได้รู้ว่าทั้งสองคบกัน แต่ก็ไม่มีใครรังเกียจ ไม่เหมือนถานเสี่ยวคัง และเซี่ยงซีก็ไม่รู้สึกรังเกียจเมื่อรู้รสนิยมของเฉิงโป๋เยี่ยนอีกด้วย
เซี่ยงซีดีใจมากที่ได้ทำงานที่ซูเปอร์มาร์เก็ต เฉิงโป๋เยี่ยนก็ตามมาดู และนัดเลี้ยงข้าวตอบแทนหลินเฮ่อและซ่งอี

หลังอ่านเล่ม 1 :
เซี่ยงซีอยากเปลี่ยนตัวเอง การเปลี่ยนตัวเองต้องแลกด้วยความเจ็บปวด ดีที่ได้เฉิงโป๋เยี่ยนคอยช่วยเหลือ เซี่ยงซีก็สงสัยว่าทำไมเฉิงโป๋เยี่ยนถึงช่วยตัวเอง เฉิงโป๋เยี่ยนบอกว่าเพราะตัวเองเคยมีน้องชายแต่ตายไปแล้ว เมื่อเหตุการณ์ผ่านไปเซี่ยงซีพิสูจน์ตัวเองได้ว่า ตัวเองก็มีค่าพอ มีศักดิ์ศรีพอ และอยากยืนยัดด้วยตัวเอง คนที่แตกต่างสองคนมาเจอกัน รู้จักกัน และเข้าใจกัน
เฉิงโป๋เยี่ยนเป็นแสงสว่างของเซี่ยงซี เป็นคนดีที่สุดที่ตัวเองเคยรู้จักจะทำให้ผิดหวังไม่ได้ เรื่องราว ความสัมพันธ์ดำเนินไปอย่างค่อยเป็นค่อยไป ไม่ใช่มาถึงก็รักกันอย่างไม่มีเหตุผล ต้องค่อยๆอ่านทำความเข้าใจตัวละคร ที่ลักษณะนิสัย ความเป็นอยู่ต่างกันสุดขั้ว จะมาอยู่ด้วยกัน รักกันได้ยังไง ติดตามชีวิตของเซี่ยงซีได้ในเล่มสองต่อเลยค่ะ ตอนนี้ชีวิตกำลังดีขึ้นเรื่อยๆแล้ว

[Chanyaku · Rating 4 out of 5]

เรื่องนี้ให้บรรยากาศหม่นๆ เทาๆ แต่แฝงความอบอุ่น(ที่มาจากพระเอกล้วนๆ) เพราะชีวิตของนายเอกอยู่ในโคลนตมจริงๆ โตมาจากแก๊งต้มตุ๋น ไม่ได้เรียนหนังสือ ต้องลักเล็กขโมยน้อย ต่อยตีตามเรื่องตามราว ใช้ชีวิตไปวันๆ จริงๆ ตัวตนนายเอกเป็นคนมีความคิดและค่อนข้างฉลาดเลยแหละ แค่ไม่เคยสัมผัสโลกภายนอกและไม่ได้เรียนหนังสือเท่านั้น

การเดินเรื่องเป็นแบบไม่ช้าไม่เร็ว ไม่ได้มีจุดพีคอะไรมากมาย แต่เราอ่านต่อเนื่องไม่รู้สึกเบื่อเลย พระนายก็ค่อยๆ สะสมความรู้สึกไปทีละนิดๆ มันไม่ได้พัฒนาพรวดพราด แต่สำหรับเรามันก็สมจริงดี คุณหมอคือแสงสว่างในชีวิตของเซี่ยงซีจริงๆ ถึงจะมาจากคนละโลก แต่เราสัมผัสได้ว่าเขาจูนกันติด

นอกจากลุ้นความรักพระนายว่าเมื่อไหร่จะพัฒนาไปอีกขั้น และนายเอกจะหลุดพ้นจากแก๊งต้มตุ๋นได้รึเปล่า ยังมีปมเรื่องน้องชายพระเอก กับปมชาติกำเนิดนายเอกด้วย

[Bunnyb · Rating 4 out of 5]

เป็นนิยายที่ไม่รู้จักมาก่อนเลย ไม่รู้หลุดรอดสายตาไปได้ยังไง
แต่พอลองอ่านแค่รีวิวก็รู้สึกว่าน่าสนใจแล้ว (●'◡'●)

ตัวเอกของเรื่องมี 2 คนคือ "เซี่ยงซี" กับ "เฉิงโป๋เยี่ยน"
เฉิงโป๋เยี่ยนเป็นหมอด้านกระดูก อายุเกือบ 30 โดยประมาณ
ปกติอยู่คนเดียว แต่ครอบครัวจริงๆ สมาชิกหลายคน มีทั้งพ่อแม่
คุณย่า แล้วก็ญาติๆ

ส่วนเซี่ยงซี คนนี้ประเด็นเยอะมาก เป็นเด็กกำพร้า ถูกทิ้งไว้ตั้งแต่แบเบาะ
มีผู้ชายคนนึงที่เซี่ยงซีเรียกว่าลุงผิงเก็บมาเลี่้ยง แต่เลี้ยงไปเลี้ยงมา
กลายเป็นเอาไว้ใช้งานด้านมิจฉาชีพ เซี่ยงซีไม่ได้เรียนหนังสือ
วันเดือนปีเกิดตัวเองก็ไม่รู้ ชีวิตเหมือนอยู่ไปวันๆ

ความสัมพันธ์ของเซี่ยงซีกับเฉิงโป๋เยี่ยนในเล่ม 1 ตอนแรกเป็นแบบหมอกับคนไข้
แล้วก็มีแบบมิจฉาชีพกับเหยื่อ 😂😅 แล้วก็แบบคนที่ไม่มีทางไปกับคนช่วยชีวิต

ชอบเฉิงโป๋เยี่ยนที่ฉลาด ค่อนข้างรู้ทันคน เป็นหมอแต่ไม่ดูถูกใคร
ใจเย็น แต่เค้าก็ไม่ได้เป็นคนดีไปหมดเหมือนพ่อพระ กับคนไข้บางคน
ถึงแม้เค้าจะเห็นใจแต่ก็ไม่ได้ยื่นมือเข้าไปช่วยเกินหน้าที่ของหมอ
แต่กับเซี่ยงซี เหมือนมีชะตาผูกกันไว้ ทำให้ต่อให้เฉิงโป๋เยี่ยนรู้ว่าเด็กคนนี้
หลอกลวงคน มีความเป็นมาน่าสงสัย แต่เค้าก็ช่วย แถมช่วยแบบ
อ่านแล้วยังคิดว่าถ้าเป็นเรา เราคงไม่ทุ่มขนาดนี้กับคนที่เพิ่งรู้จักกันประมาณนี้

แต่นั่นก็ถือเป็นโชคของเซี่ยงซี เพราะถ้าไม่มีเฉิงโป๋เยี่ยนซักคน
ก็ไม่มีแสงไฟส่องทางให้เซี่ยงซีแล้วจริงๆ เล่มแรกเราจะเห็นความพยายามดิ้นรน
เอาตัวรอดของเซี่ยงซีในสถานการณ์ที่เรียกว่าโหดอยู่ อายุน้อย ไม่รู้หนังสือ
(เค้าอ่านออกแค่บางตัวแค่นั้น) ไม่มีแม้แต่บัตรประจำตัวของจริง
นับถืออยู่อย่างที่เซี่ยงซีถึงแม้จะลำบากยังไง แต่เค้ามีศักดิ์ศรีและเค้าคิดเป็น
เค้าพยายามพึ่งตัวเองก่อน ถ้าไม่ถึงที่สุดจริงๆ ก็ไม่อยากรบกวนเฉิงโป๋เยี่ยน
ไปมากกว่านี้ แต่... คลื่นก็ซัดเข้ามาลูกแล้วลูกเล่า เป็นบททดสอบที่หนักหนา
ของเซี่ยงซีเลย แต่ยิ่งอ่านก็ยิ่งทำให้ชอบเจ้าเด็ก (อดีต) ผมทรงโมฮอว์กคนนี้

มีงงๆ อยู่บ้างเรื่องลุงผิง ตกลงยังไงกันแน่ น่ากลัวหรือไม่น่ากลัว
นักเขียนบรรยายเหมือนเค้าก็ไม่ใช่อาชญากร วันๆ ก็อยู่บ้าน
แล้วก็เหมือนจะไม่ต้องการเซี่ยงซีแล้ว ซ้อมปางตายแล้ว ทิ้งไปแล้ว
แต่ต่อมาก็เหมือนเซี่ยงซีจะต้องหนีกลัวถูกเอาตัวกลับไปอีก
อาจจะต้องรอเล่ม 2 หรือ 3 ถึงจะเข้าใจคาแร็คเตอร์ลุงผิงเนี่ย

P.S. เนื้อหาจริงๆ ดราม่า แต่อ่านได้ไม่เสียน้ำตานะคะ
เพราะจะมีมุกตลกแทรกตลอด หรือเวลาเซี่ยงซีกับเฉิงโป๋เยี่ยนคุยกัน
มันก็จะมีจุดที่ขำ โดยเฉพาะเรื่องรักความสะอาด ชีวิตเป็นระเบียบเป๊ะของคุณหมอเฉิงอ่ะ
คนเจ้าระเบียบขนาดนี้ ยอมให้เซี่ยงซีขนาดในเรื่อง ไม่นับว่าเป็นคนสำคัญก็ไม่รู้จะว่ายังไงแล้ว
ต่อให้คุณหมอเฉิงบอกว่ายังไม่รู้ก็เถอะค่ะ (^///^)

[Jinnie · Rating 5 out of 5]

เล่มแรกกับ Out of Tune ของอูเจ๋อไม่ธรรมดา เล่าชีวิตของเซี่ยงซีให้เราอยากเอาใจช่วย วิธีการบรรยายเป็นแบบค่อยเป็นค่อยไปในเล่มดูเขียนยากจริงๆ จากใจ ถ้าเรื่อยเกินจะน่าเบื่อหมดไฟอ่าน ถ้ามากกว่านี้จะไปทางหวือหวาดราม่าฉูดฉาดแทน แต่เขาเลือกเขียนแนวชีวิตประจำวันและไม่หลุดจากเขตนั้นเลย เขียนออกมามีรสมีชาติไม่จืดชืด เวลายิ้มเราเผลอยิ้ม เวลาน้ำตาซึมก็มาไม่รู้ตัว ดีนะ

ตัวพล็อตมันไม่น่ามีอะไรแปลกใหม่กับตัวเอกรันทดแล้วเจอพระเอกขี่ม้าขาวเข้ามาช่วย แต่มุมมองต่อตัวละครของอูเจ๋อทำออกมาดูดี เคารพ ให้เกียรติเพื่อนมนุษย์ ดึงคอนทราสต์ระหว่างมิจฉาชีพและหมอออกมาเขียน วาดนิสัยให้เซี่ยงซีและหมอเฉิงมีเอกลักษณ์จับต้องได้ เหมือนเขาจับ element บางอย่างของพัฒนาการ (ภูมิหลัง, ครอบครัว, สภาพแวดล้อม etc.) คนออกเลยเขียนตัวละครออกมาเรียลมากด้วย ชื่นชมๆ

เราชอบใจตัวละครในเล่มมาก นิสัยแบบนี้สนุกดี สนุกคือไม่ได้ชอบที่เขาลำบากนะแต่สนุกกับบุคลิกตัวละคร อย่างเช่น <หมอเฉิง> ของเรา คำโปรยปกหลังบอกว่า 'แม้จะสว่างไม่มากนัก' คือ??? (555555) กำลังพูดถึงหมอเฉิงแหละเนอะ ถึงจะไม่ใช่พ่อพระนักบุญมาเกิดแต่นิสัยสนุกน่าสนใจมาก มันเลยทำให้ slice of life ไม่น่าเบื่อ มันไม่ลงแพทเทิร์นเดิมของนิยายทั่วไปเราเลยไม่ต้องมาคิดว่าตัวละครเดาง่ายจัง แต่เอนจอยไปกับตัวละครด้วยขณะอ่าน แค่คิดว่าตอนเที่ยงตอนเย็นจะกินอะไรของหมอแกก็ฮาแล้ว ส่วน <เซี่ยงซี> ชอบหลายอย่างเลย แต่ขี้เกียจติดสปอยไม่งั้นพิมยาวไปแปดหน้า ถ้าเล่มหน้ายังอินอยู่เดี๋ยวเขียนมาอวยเพิ่มนะ เอาเป็นว่ามิติตัวละครใส่ใจเขียนมาจริงๆ ชอบอีกอย่างคือตัวละครหลักไม่มาเอ๊ะอ๊ะอุ๊ทำไมฉันคิดแบบนี้ เขาดูรู้ตัวมีสติดีว่ากำลังคิดกำลังทำอะไรอยู่ น้ำหนักความ mature ของนิยายเลยสูงตามไปด้วย

เล่มหนึ่งชอบ แมสเสจในเรื่องดี บวกกับการเล่านิ่มๆ เรือใบแล่นฉิวท่ามกลางสายลม พายงพายุอะไร อูเจ๋อจะเขียนให้มันชิล ลดดาเมจลง แต่ไม่ลดความดีปทะเลยังลึกล้ำเหมือนเดิม สนุกดี ปวดใจขำยิ้มขมหัวเราะลุ้นตาม ครบ

[Polyj · Rating 4 out of 5]

เฉิงโป๋เยี่ยน vs เซี่ยงซี

นิยายวายจีนปัจจุบัน ที่เผยให้เห็นถึงการดิ้นรนต่อสู้เพื่อมีชีวิตที่ดีขึ้นของเด็กหนุ่มคนหนึ่ง ถึงแม้จะดูมืดหม่น รันทด แต่ในความมืดนั้นยังมีแสงสว่างที่ส่องลงมาช่วยนำทางให้เขาเดินต่อไปได้

อ่านแล้วอบอุ่น
รู้สึกลุ้นเอาใจช่วยเซี่ยงซี ให้สามารถหลุดพ้นจากโคลนตมและเติบโตขึ้นอย่างดี

เฉิงโป๋เยี่ยน เป็นหมอศัลยกรรมกระดูก มีพ่อแม่เป็นหมอเหมือนกัน ครอบครัวเป็นคนมีฐานะดี ... และเขาโชคดี ที่ทั้งครอบครัวเข้าใจในรสนิยมชอบผู้ชายของเขา ...​ นี่ถือว่าตัดปัญหาไปได้เปลาะนึงละ

เซี่ยงซี เด็กหนุ่มที่ถูกทิ้งตั้งแต่แบเบาะ มีคนเก็บมาเลี้ยง และฝึกให้ทำงานมิจฉาชีพ ไม่ได้เรียนหนังสือ

พวกเขาสองคนเจอกันในหน้าที่การงาน ...​หรือเรียกง่าย ๆ ว่าเฉิงโป๋เหยียนโดยเซี่ยงซีหลอก และต่อมา เจ้าเด็กนี่ก็บาดเจ็บมาให้เขารักษา
ความโกรธที่ถูกมิจฉาชีพหลอก มันก็ต้องมีอยู่แล้ว แต่ดันไปใจอ่อน เมื่อเจ้าเด็กนี่ เรียกเขาว่า พี่...

แล้วจากนั้นก็คอยช่วยเหลือกันยาว ๆ ไป น่ารักนะคู่นี้
ตัวเฉิงโป๋เยี่ยน รู้อยู่แล้วว่าตัวเองชอบผู้ชาย แต่เซี่ยงซีไม่เคยคิดถึงเรื่องนี้เลย เหอะ ๆ คุณหมอก็เลยต้องอดทนยาว ๆ ไปก่อนนะ

อ่านจบสามเล่มแบบเพลิน ๆ อ่านแล้วอบอุ่นใจ อยากให้ลองหามาอ่านกันค่ะ

[Jiji Jidapa · Rating 4 out of 5]

3.5*

ประทับใจจากเรื่อง 'เริ่มใหม่กับนายคงไม่เลวร้ายนัก' เลยตามมาอ่านเรื่องนี้ของผู้เขียนด้วย และไม่รู้เพราะอ่านทันทีต่อจากเรื่องนั้นรึปล่าว ทำให้เรารู้สึกว่าเรื่องนี้ยังไม่ค่อยเข้าที่เข้าทางเท่าไหร่ ไม่ใช่ไม่ดี แค่ยังไม่กลมกล่อม ไม่ซาบซึ้งหรือกินใจเท่าที่หวัง ประกอบกับอาจเป็นเพราะเรื่องนี้พระเอกอยู่ในสถานะที่เพียบพร้อม เป็นผู้ใหญ่ คอยเป็นหลักยึด และไม่มี relationship issues ปัญหาทุกอย่างเลยดูเหมือนมีทางออก อารมณ์มันเลยเรื่อยๆ เรียงๆ ไปหน่อย ยังไม่ถูกใจสายขยี้อารมณ์แบบเรา

ถ้าชอบแนวสู้ชีวิตพลิกชะตา มีเธอเป็นแสงสว่างส่องทาง ก็เชียร์ให้ลองค่ะ แต่ถ้าข้ามเราว่าก็ไม่เสียดายอะไร

[G. · Rating 5 out of 5]

4.5/5

[Jayjay · Rating 4 out of 5]

4 star เนื้อเรื่องดี นายเอกสู้ชีวิตสุดๆ พยายามเปลี่ยนแปลงตัวเองตลอดเวลา พระเอกคือโคตรดี นี่มันพระเอกที่ไม่มีตัวตนบนโลกความเป็นจริง 5555555